Αριστοτέλης, ετών 7

Και ο λόγος για τον μικρό μου αδερφό! 18 χρόνια και κάτι η διαφορά μας!! Εχτές έκλεισε τα 7! Απίστευτη συγκίνηση! Τον αγαπώ τόσο πολύ γιατί τον έζησα από όταν ήταν έμβρυο. Βήβα-βήμα όλη του τη ζωή και πρώτη φορά έκλαψα κρατώντας βρέφος στην αγκαλιά μου, στο μαιευτήριο. Σαν να ήταν δικό μου! Και εχτές έγινε 7! Πώς πέρασαν τόσα χρόνια, μου λέτε? Τα τελευταία χρόνια, δεν μένουμε μαζί, αλλά του λείπω και μου λείπει και μου μιλάει στο τηλέφωνο και με ρωτάει πότε θα πάω να τον δω! Εχτές, μου έταξε ένα χελωνονιτζάκι από την τούρτα του για να πάω. Δεν είναι τσιγκούνης. Δίνει απλόχερα τα πράγματά του. Μέχρι και τα λεφτά του κουμπαρά του μπορεί να σου δώσει. Αλλά, μην του χαλάσεις το μαλλί ή του αλλάξεις θέση στα πράγματά του, θα σε φάει!!!! Γνήσιος υποχόνδριος παρθένος!! 

Είναι όμως και κούκλος! Θα γίνει ένα μανούλι τρελό, θα τον κυνηγάνε τα κορίτσια, ίσως γίνει μοντέλο, μεγάλος μπασκετμπολίστας, ζεν πρεμιέ, κάτι τέλος πάντων. Κάτι στο οποίο θα κλέψει την παράσταση με την ομορφιά του! Και δεν το λέω επειδή είναι αδερφός μου! Αλλά, ήταν το πιο όμορφο παιδάκι εχτές, ανάμεσα στα ξαδέρφια του! Το πιο ψηλό, με φοβερό κορμί και ανέμελο καστανόξανθο μαλλί! Κούκλος, σας λέω! 

Για την τούρτα, τι να πρωτοπώ? Δυστυχώς, κατάλαβα όταν έφτασα σπίτι τους ότι έχω ξεχάσει την φωτογραφική μου! Δεν έχω ντοκουμέντα! Υπερπαραγωγή η τούρτα με όλα τα χελωνονιτζάκια απαρτία και τίγκα στην πρασινάδα! Τα χελωνονιτζάκια και ο Spiderman είναι οι αγαπημένοι του ήρωες. Πέρυσι, νόμιζε ότι σκαρφάλωνε κι αυτός στους τοίχους! Έχει απίστευτη ευλυγισία, εγώ πίστευα ότι μπορεί και να τα καταφέρει! Δεν μασάει! Η πιο πρόσφατη φωτογραφία που έχω αυτή τη στιγμή στο pc είναι η παρακάτω, από το περσινό καλοκαίρι. Αλλά έχω κι άλλες, ενώ παίζει ρακέτες (εγώ δεν ξέρω να παίζω ρακέτες, αυτό το σκατό όλα τα χει μάθει!!!)...

Από το σχολείο, μας λένε τα καλύτερα! Και είναι και αισθηματίας και πολύ ευγενικός με τις συμμαθήτριές του! Κόβει λουλούδια από το προαύλιο και τους τα προσφέρει! Και φυσικά έχει προτίμηση στις ξανθιές! Έχει γούστο το παιδί! Και άποψη! Μας λέει και τη γνώμη του για το ντύσιμό μας! Άμα κάτι δεν του αρέσει, ξινίζει τη μούρη του, αλλά άμα μας δει όμορφες, χαμογελάει και μας κοιτάει με θαυμασμό! Είναι απίθανος!

Χρόνια του πολλά! Να είναι πάντα γερός, υγιής, ευτυχισμένος και επιτυχημένος! Εμείς θα είμαστε πάντα κοντά του!!!

Όχι άλλο Τζούλια!!!

Το ξέρω ότι αυτή τη στιγμή της δίνω αξία και σπαταλάω χώρο στο μπλογκ μου για την αφεντομουτσουνάρα της, αλλά δεν μπορώ να μην σας δείξω τα νέα επαγγελματικά βήματα της Τζούλιας!!! Και φυσικά μιλάμε για την Αλεξανδράτου! Μία είναι η Τζούλια (ευτυχώς!)!!

Έφτασε, που λέτε, η αθεόφοβη να γίνει μία από τις πολλές ροζ γραμμές που παρουσιάζονται σε ένα φύλλο της Athens Voice!!!! Δηλαδή, με ποιο σκεπτικό, αφού έγινε τόσο γνωστή με τα κατορθώματά της και καυχιόταν ότι είναι πάντα μπροστά και πάντα η καλύτερη και πάντα η ξεχωριστή και όλες την ακολουθούν και την αντιγράφουν, με ποιο σκεπτικό λοιπόν, γίνεται μία από τις πολλές και μάλιστα σε ροζ γραμμή!??!!! 

Κι εδώ φτάνω στο σημείο να εκφράσω μια άλλη απορία!! Υπάρχει ακόμα κόσμος που τηλεφωνεί σε ροζ γραμμές!?! Δεν μπορώ ούτε να το σκεφτώ, ότι σήμερα, με την αφθονία τσόντας στο ίντερνετ, με την ευκολία που υπάρχει γενικώς στο να βρίσκει κάποιος ταίρι της μιας βραδιάς, υπάρχουν άνθρωποι που χρεώνονται χρυσά τέτοιου είδους τηλεφωνήματα! Δεν το λέω από πουριτανισμό και τι κάνει ο καθένας στα σεξουαλικά του είναι δικό του θέμα, αλλά πάντα έβρισκα γελοίες τις ροζ γραμμές και όσο περνάει ο καιρός μου φαίνεται ότι γίνονται ακόμα πιο ντεμοντέ!!!

60's is always here...

Kαι μας αρέσει! Έτσι δείχνουν κάθε χρόνο οι τάσεις της μόδας. Τα 60's είναι πάντα εδώ και όχι μόνο στα ρούχα, αλλά και στα έπιπλα, στα χτενίσματα, στη μουσική. Εδώ που τα λέμε, ήταν μία από τις καλύτερες δεκαετίες σε πολλούς τομείς και εγώ προσωπικά την προτιμώ από εκείνη την κακόγουστη του 80'. 

Το καλό είναι ότι όλες οι επιρροές από περασμένες δεκαετίες συνδυάζονται άψογα με τα σημερινά δεδομένα και το απότελεσμα είναι καλύτερο από εκείνο του τότε, καθώς αυτό του σήμερα αναβαθμίζεται! Για να γίνω πιο ξεκάθαρη, το σήμερα είναι κάπως ωμό, πιο ηλεκτρονικό και απρόσωπο. Αν συνδυαστεί όμως με το τότε, στην προκειμένη με τη δεκαετία του 60', θα πάρει μια μορφή πιο νοσταλγική, πιο σικάτη και πιο ρομαντική. Αυτή η μίξη παλαιότερων εποχών με τη σημερινή είναι και αυτή που ''πουλάει'' σε πολλούς τομείς και αυτό οι σχεδιαστές και οι μαρκετίστες το έχουν καταλάβει και το χρησιμοποιούν συνεχώς. 

Για παράδειγμα, όταν ένας σχεδιαστής εμπνέεται από την εποχή του 60' και χρησιμοποιεί υλικά του σήμερα και τη νοοτροπία του αύριο, το αποτέλεσμα θα έχει απήχηση σε ανθρώπους κάθε ηλικίας που είτε θα νοσταλγούν τα περασμένα μεγαλεία τους είτε θα επιθυμούν να νιώσουν λίγο σαν εκείνους τους θρυλικούς σταρ που δεν γνώρισαν, λόγω ηλικίας, είτε θα θέλουν να δείχνουν πρωτοποριακοί φορώντας αυτό που λέμε ''την τελευταία λέξη της μόδας''. Η οποία μόδα κάθε χρόνο λέει τελευταίες λέξεις και τον ατέλειωτο έχουν αυτές οι λέξεις. Τόμοι ολόκληροι έχουν γραφτεί και συνεχίζουν να γράφονται γύρω από τη μόδα, τις επιρροές, τις εποχές που εκπροσωπεί κάθε τόσο και τα πρότυπα που καλλιεργεί. 

Ίσως σας φαίνεται λίγο υπερβολικό να θέλει μια σημερινή 20χρονη να δείχνει σαν την Τουίγκι ή σαν τη Μέρυλιν Μονρόε, αλλά αν το σκεφτείτε είναι πολύ καλύτερο από το να δείχνει σαν την Lady Gaga ή σαν την  Τάμτα! Θέλω να πω ότι εκείνες οι γυναίκες γεννούσαν στυλ, είχαν αέρα φυσικό, ανεπιτήδευτο, ομορφιά γνήσια, τσαχπινιά έμφυτη, δεν προσποιούνταν και δεν ήταν τόσο σαχλές όσο οι σημερινές ''ηρωίδες''! Έβγαζαν έξω το πλούσιο μπούστο, αλλά δεν ήταν τόσο χυδαίο όσο σήμερα, είχε καλλιτεχνική όψη το θέαμα. Και εμείς οι νεότεροι που δεν έχουμε ζήσει εκείνη την εποχή, δεν βρίσκω κάτι κακό στο να τη διατηρήσουμε έστω και στο ντύσιμο! Φυσικά, δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε με τους εξτρίμ κότσους της εποχής και τα τεράστια κόκκινα νύχια, αλλά γι' αυτό έχει φροντίσει η μόδα! Μας περνάει έμμεσα τη δεκαετία του 60' στην καθημερινότητά μας, με διακριτικότητα, χωρίς να χρειαστεί να φοράμε τον ίδιο άβολο κορσέ, αλλά με έναν πιο ανάλαφρο κορσέ, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του σήμερα. Τα τακούνια δεν είναι τόσο τετράγωνα, αλλά τείνουν προς το τετράγωνο και τα περλέ χρώματα στα νύχια επιστρέφουν, αλλά σε πιο παστέλ αποχρώσεις, τα μαντήλια και οι κορδέλες στα μαλλιά είναι και πάλι πρωταγωνιστές.

Θα σκέφτεστε, γιατί μου ήρθε να ασχοληθώ με τη μόδα, εδώ στο Spinning Around, ενώ δεν είναι ένα θέμα που θίγω συχνά. Η σκέψη γι αυτό το κείμενο μου ήρθε πριν λίγες ημέρες, όταν αποφάσισα να διαβάσω ένα αγγλικό βιβλίο που είχα αγοράσει πριν ένα χρόνο, από το υπέροχο βιβλιοπωλείο Κοάν στο Κολωνάκι (Σκουφά & Δελφών, στον πεζόδρομο που βρίσκεται το Εν Δελφοίς), το οποίο φιλοξενεί τις εκδόσεις Taschen.

Στην κυριολεξία σε μεταφέρει στην εποχή του 60' μέσα από τις χαρακτηριστικές διαφημίσεις που παρουσιάζει και τις χαρακτηριστικές φιγούρες ανθρώπων εκείνης της εποχής. Όταν το τελείωσα, αποφάσισα να ξεφυλλίσω 2-3 περιοδικά μόδας που είχα στην άκρη, μια που ήμουν στο συγκεκριμένο mood και διαπίστωσα ότι οι σελίδες που είχα μπροστά μου δεν απείχαν πολύ από τις σελίδες του βιβλίου που μόλις είχα τελειώσει.

Έτσι, έψαξα και φωτογράφισα τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες (και με συγχωρείτε για την απαράδεκτη λήψη!) που δείχνουν τις ομοιότητες των 2 εποχών και σας τις παρουσιάζω για να δείτε κι εσείς ότι η μόδα κύκλος είναι και γυρίζει και ότι είναι όμορφο να δανειζόμαστε στοιχεία άλλων εποχών, ότι δεν ήταν κακό που οι γυναίκες τότε προτιμούσαν φούστες μέχρι το γόνατο. Δεν έθιγε το σέξυ στοιχείο τους, είχαν αέρα και στυλ, ακόμα και μέσα σε κομμάτια κλασικά! 

Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να τσεκάρω ομοιότητες στην ανδρική μόδα, γιατί δεν διέθετα ανδρικά περιοδικά εκείνη την ώρα, όμως η αλήθεια είναι ότι η βιομηχανία της μόδας στηρίζεται πιο πολύ στη γυναίκα και εμείς ό,τι και να βάλουμε δύσκολα θα παρεξηγηθούμε, ενώ αν ένας άντρας φορέσει τα εσώρουχα εκείνης της εποχής, σίγουρα θα έχει να αντιμετωπίσει ένα ηχηρό γέλιο όταν βγάλει τα ρούχα του μπροστά σε μία γυναίκα! 

Ευτυχώς, τα σημερινά ανδρικά εσώρουχα είναι πιο σεξυ!!!

Για να δούμε όμως τις ομοιότητες που σας έλεγα και θα ήθελα και τη γνώμη των ανδρών. Σας αρέσει η μόδα των 60's που έχει ξετρελάνει εκατοντάδες γυναίκες σε όλο τον κόσμο? Τι βρίσκετε σέξυ σε μία γυναίκα και τι απεχθάνεστε? Θεωρείται όμορφο να έρχονται στο προσκήνιο παλιές μόδες?

Μια διαφήμιση στα μέσα του 60' για γυναικεία παπούτσια δεν διαφέρει πολύ από μία διαφήμιση της Φθινοπωρινής μόδας του 2010!!!

Όπως είπαμε και όπως διάβασα, τα τετράγωνα και χαμηλά τακούνια επιστρέφουν ενώ οι μπαλαρίνες και τα μοκασίνια που φορέθηκαν πολύ το 60' δεν έλειψαν ποτέ από τη γυναικεία γκαρνταρόμπα!

Μια διαφήμιση του τότε για γυαλιά ηλίου με γατίσιο σκελετό για γνήσια θυληκά που κρύβουν μέσα τους μια αγριόγατα δείχνει να μοιάζει πολύ με αυτή τη νέα τάση που παρουσιάζει ένα περιοδικό του σήμερα!

Λίγο πιο στρογγυλεμένα τα σημερινά γυαλιά, αλλά η μόδα επιμένει ότι το γατίσιο λουκ είναι ό,τι πιο θηλυκό!

Γύρω στα τέλη του 60' τα παντελόνια άρχισαν να φαρδαίνουν και να γίνονται πιο πολύχρωμα, ενώ οι γραμμές στα φορέματα άρχισαν να ανοίγουν δημιουργώντας την γραμμή Α. Μμμμμ, κάτι μου θυμίζει αυτό!!!

Φέτος, λένε, τα μίνι που κόβουν την ανάσα δεν είναι πολύ μόδα, οπότε, αφεθείτε σε ένα μήκος πιο χαλαρό και πιο επιτρεπτό για τη σιλουέτα σας. Πάλι σέξυ θα είστε, δεν είναι το μήκος που διαμορφώνει το σεξ-απίλ!

Τα μαλλιά ενός μοντέλου σήμερα, είναι ξανθά, πλούσια, μακριά, λαμπερά. Το ίδιο κι ενός μοντέλου του 60'!!!

Το ξανθό δεν φεύγει ποτέ από τη μόδα, σταθερή αξία. Όπως και το συγκεκριμένο μήκος, πόθος για πολλές γυναίκες και αγαπημένο των αντρών!!

Όμως, ακόμα και το πιο κοντό μαλλάκι με τα τελειώματα προς τα έξω, είναι επηρεασμένο από εκείνη την τολμηρή και πρωτοποριακή δεκαετία!!

Τα λευκά σύνολα που φοράνε οι κυρίες του τότε, σήμερα θα τα πλήρωναν χρυσά κάποιες fashionistas!!! Πρόκειται για κομμάτια all time classic!

Με αυτόν τον τρόπο έδενε το μαντήλι της η Jackie O', όμως αυτή η φωτογραφία είναι του 2010 και οι στυλίστες θεωρούν τα μαντήλια και το συγκεκριμένο δέσιμο ό,τι πιο ''in''...

H πρόσφατη φωτογράφιση για τη Louis Vuitton θυμίζει πολύ τις αξέχαστες σταρ του 50' και του 60'. Δείτε πόση θηλυκότητα βγάζουν αυτά τα σύνολα!

Ελπίζω να διασκεδάσατε αυτό το ταξίδι στο χρόνο!Εγώ την έχω ψωνίσει και θέλω να κυκλοφορώ με γάντια μέχρι τους αγκώνες, αβυσσαλέα ντεκολτέ και πλούσιες καρμιρένιες φούστες φέτος το χειμώνα! Αυτά παθαίνω όταν ανοίγω περιοδικά...

H ιστορία ενός κρεββατιού...

Και φυσικά μιλάω για το κρεββάτι ως έπιπλο και όχι για άλλα πονηρά που μπορεί να βάζετε με το μυαλό σας! Ένα κρεββάτι έγινε η αφορμή να περάσω ένα υπέροχο και άκρως διασκεδαστικό Σάββατο με τις φίλες μου! Ένα κρεββάτι ήταν αρκετό να μου φτιάξει τη διάθεση...

Με πήρε η μαμά μου την Παρασκευή να μου πει ότι η αδερφή μου (μικρότερη) μετακομίζει σε νέο σπίτι με μια φίλη της και θέλει να της δώσω το σιδερένιο κρεββάτι. Μόνο πάνω από το πτώμα μου, ήταν η απάντησή μου. Να πάρει το μπαμπού. Εγώ χαζή είμαι που κοιμάμαι 6 χρόνια τώρα στο μπαμπού??

Με την αδερφή μου δεν έχουμε και την καλύτερη σχέση και αυτόν τον καιρό δεν μιλάμε και πολύ, οπότε είπε στη μαμά να μου ζητήσει το κρεββάτι. Το οποίο κρεββάτι ήταν της μητέρας μου, όπως άλλωστε και το μπαμπού. Η μητέρα μου αλλάζει συχνά έπιπλα και διακόσμηση, οπότε μέχρι τώρα όλα τα παλιά τα έπαιρνα εγώ. Τώρα που η αδερφή μου ξεκίνησε να μένει μόνη, μάλλον θα πρέπει να της δίνει κι εκείνης κάτι! Ε, ας της δίνει. Αλλά να παίρνει τα πιο παλιά, όχι κατευθείαν τα καινούργια! Αυτό δεν είναι το δίκαιο?! Εγώ κοιμόμουν στο μπαμπού κρεβάτι (ημίδιπλο) για 6 χρόνια και είναι ακόμα σαν καινούργιο. Το σιδερένιο (διπλό και λίιιγο μεγαλύτερο!) το πήρα στο σπίτι μου πριν 5 μήνες, αλλά δεν είχα κάποιον να μου το στήσει. Αυτά για μένα και τον φίλο μου είναι πράγματα δύσκολα, άσε που ήταν και υπερβολικά βαρύ το άτιμο! Καλά, αυτός ο άντρας ούτε ένα καρφί δεν ξέρει να καρφώνει στον τοίχο, αλλά τι να κάνω που ήθελα άντρα μορφωμένο και διανοούμενο?! Ας τα λουστώ τώρα! Και το είχαμε το κακόμοιρο και σερνότανε στην αποθήκη μέχρι να το πάρω απόφαση να φωνάξω έναν φίλο που κάνει μετακομίσεις και ξέρει από αυτά, να μου το φτιάξει.Όταν κατάλαβα όμως ότι η αδερφή μου το'χει βάλει στο μάτι, πήρα απόφαση μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα να το τακτοποιήσω το θέμα. Ώστε το μπαμπού να είναι έτοιμο, για να το πάρει όποιος θέλει.

Κάλεσα, λοιπόν, τις φίλες μου το Σάββατο το πρωί για καφέ σπίτι μου και κάποια στιγμή τους λέω την κατάσταση.

''Πρέπει μέσα στην εβδομάδα να φωνάξω οπωσδήποτε τον Φωτάρα να μου φτιάξει το κρεββάτι γιατι θα έρθει η άλλη και θα το διεκδικεί!'' είπα στα κορίτσια.

''Ποιον Φωτάρα καλέ? είσαι τρελή? Εμείς θα το φτιάξουμε! Πού είναι το κρεββάτι? Πάω να φέρω τα κατσαβίδια απ'το σπίτι, εσείς λύστε το αυτό, μετρήστε τις βίδες αν είναι στη θέση τους και συνεχίζουμε''...

Εντάξει, μέσα σε λίγα λεπτά, έτσι όπως ήμασταν και οι τέσσερις, αρχίσαμε να κάνουμε δουλειές, να σκουπίζουμε, να μαζεύουμε το προηγούμενο και να στήνουμε το καινούργιο. Το οποίο καινούργιο όμως έπρεπε να μπει σε άλλη θέση και η διάταξη των υπόλοιπων επίπλων να αλλάξει ριζικά! Καλά, πρέπει να δείτε τι προκομένες φίλες έχω! Πόσο έτοιμες για όλα είναι! Ενεργητικές, με όρεξη, δυνατές, χαρούμενες! Δεν δείχνουν σαν να κάνουν αγγαρεία! Το χαίρονται πραγματικά! Kαι σε κάτι τέτοια χειρονακτικά, είναι πρώτες!! Και δεν είναι μόνο ότι τελικά έγινε η δουλειά που ήθελα, αλλά γελάσαμε με την ψυχή μας, περάσαμε ένα απίιιιθανο μεσημέρι και κάτι τέτοια είναι που θα θυμόμαστε για καιρό. Μετά, για να τις ευχαριστήσω, μαγείρεψα και φάγαμε μαζί και μεταφερθήκαμε στο σπίτι της μίας για το απογευματινό γλυκό! Το οποίο τράβηξε μέχρι τις 2 τη νύχτα! Τι να βγεις να κάνεις στα μπαρ? Τα'χουμε ζήσει κι αυτά! Τόσο ωραία ημέρα είχα καιρό να περάσω και κάθε φορά που μαζευόμαστε περνάμε όλο και καλύτερα!!!

Όσο για το δωμάτιο, είναι πανέμορφο, σαν να έχει βγει από περιοδικό και θέλω να σας δείξω φωτογραφίες, αλλά φοβάμαι ότι το αδικούν, γιατί στην πραγματικότητα είναι ένα αριστούργημα! Από όταν μπήκα στο σπίτι, έβαψα τον τοίχο του μωβ λιλά και πάντα η διακόσμηση παίζει σε τόνους του μωβ, αλλά και σε τόνους του πράσινου (αχτύπητος συνδιασμός) και του μπεζ. Τώρα το κρεββάτι που είναι μαύρο το κάνει πιο μυστήριο το σκηνικό και πιο ενδιαφέρον!

Σε κάθε περίπτωση, μια αλλαγή είναι απαραίτητη και σειρά έχει το σαλόνι! Δεν φαντάζεστε πόσο αγαπώ τις αλλαγές στο σπίτι!!! Το έχω πάρει από τη μητέρα μου σίγουρα και να'ναι καλά που κι εκείνη κάνει συχνά αλλαγές και παίρνω τα παλιά αντικείμενα! 

Να είναι καλά και οι φίλες μου που με βοηθάνε όσο κανείς άλλος και το κάνουν μέσα από την καρδιά τους!!

Ορίστε φωτογραφίες του δωματίου πριν και μετά τις μεγάλες αλλαγές!!

** Το μπαμπού κρεββάτι (ξέχασα να τραβήξω φωτογραφίες πριν βγάλουμε το στρώμα και την πλάτη του κρεββατιού! Όλα ξεκίνησαν τόσο γρήγορα που δεν το σκέφτηκα!)

 

* Τα κορίτσια σε ώρα εργασίας!! Είχαμε σηκώσει μπλούζες, είχαμε πιάσει μαλλιά, είχαμε αλλάξει και είχαμε βάλει τα ρούχα της δουλειάς!!! Το σιδερένιο κρεββάτι αρχίζει το φλερτ με τον χώρο!!!

* Η Ριάννα χωνόταν παντού και μύριζε σαν μανιακή τα πάντα!!! Εγώ με στράπλες ροζ φόρεμα γιατί το στυλ η γυναίκα δεν πρέπει να το χάνει ποτέ!!!!!

* Εδώ στρώνουμε το κρεββάτι και η Μ. τραγουδούσε το ''Σήμερα γάμος γίνεται''!!!!!!! Ξέρετε, το έθιμο του κρεββατιού?!!! Ελπίζω η γειτονιά να μην νόμιζε ότι όλο το θέμα το κάναμε γι' αυτόν τον λόγο!! 

* Και ορίστε ο παράδεισός μου! Το δωμάτιο στο οποίο μπορώ να κάθομαι και να χαλαρώνω με τις ώρες!!!!

* Η Μέρυλιν είναι το είδωλό μου! Δώρο από τον αγαπημένο μου! Μην τη βλέπετε εδώ λίγο στραβή! Την ίσιωσα μετά!!!

* Τώρα ψάχνω θήκες για τα μαξιλάρια της μπαμπού καρέκλας, γιατί το γαλάζιο δεν ταιριάζει, όπως βλέπετε. Τα κηροπήγια είναι πολύ χρήσιμα και δεν χρειάζονται τραπέζι, στέκονται μόνα τους στο πάτωμα. Το ριγέ καλάθι χωράει μέσα άπειρες βλακειούλες!!

 

* Η κουνιστή πολυθρόνα δίνει έναν ρομαντικό χαρακτήρα!!

 

 * Τη φλοράλ κουρτίνα δεν τολμούσα να τη βάλω τόσο καιρό, αλλά την αγάπησα! Ζεσταίνει τον χώρο και μου δίνει την αίσθηση της εξοχής!!

Αν και άκρως κοριτσίστικο το δωμάτιό μου, άρεσε πολύ στον φίλο μου! Δεν ξέρω αν θα πρέπει να ανησυχώ με αυτό, πάντως χαίρομαι που του αρέσει το γούστο μου και που του έφτιαξε τη διάθεση ο χώρος!

Αν σκέφτεστε να κάνετε αλλαγές στο χώρο σας και βαριέστε ή το αναβάλλετε συνεχώς για διάφορους λόγους, μην το καθυστερείτε! Θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα! Αξίζει ο κόπος και το αποτέλεσμα θα σας αποζημιώσει! Φυσικά, μην ξεχάσετε να έχετε μαζί σας την κατάλληλη παρέα για κάτι τέτοιο!!

Mουσική καλημέρα!!!

Καλή εβδομάδα και τα σχετικά! Ευτυχώς ξεκινήσαμε με ήλιο, αλλά ποιος ξέρει?

Σημασία έχει ότι με μερικά απλά πράγματα μπορεί να φτιάξει η μέρα μας! Όπως ακούγοντας ένα όμορφο τραγούδι! Το βάζεις στην ένταση που θες, χαλαρώνεις, παρασύρεσαι από το ρυθμό του, θυμάσαι έρωτες, ταξίδια, λύπες και χαρές και όλα πάνε καλύτερα! Γιατί νιώθεις ότι κάτι έχεις μοιραστεί, ότι κάτι έχεις ξαναζήσει, έστω για λίγο, ότι τα συναισθήματά σου ταυτίζονται με τα λόγια που ακούγονται και είναι σαν να μην είσαι μόνος σου. Και κάποιος άλλος, κάπου εκεί έξω έχει ζήσει τα ίδια με σένα, κάτι ξέρει αυτός τελικά...

Η φίλη Sunny, με προσκάλεσε να θυμηθώ (και να ξανακούσω) 15 τραγούδια (ή δίσκους) που αγαπώ και κυριολεκτικά έχω ακούσει άπειρες φορές! Όλοι έχουμε βάλει στο repeat κάποια στιγμή τραγούδια. Όλοι έχουμε ''κολλήσει'' με ένα ρεφραίν, όλοι ταυτιστήκαμε με κάποιους στίχους κάποτε. Μπορεί να το κάνουμε και καθημερινά! Παλιά, δεν ξεκινούσα τη μέρα μου αν δεν πατούσα μια αγαπημένη playlist στο λαπτοπ. Την είχα ονομάσει ''morning'' και αυτόματα το χέρι μου κάθε πρωί πατούσε το play. Και κουνιόμουν λίγο στους ρυθμούς, σιγοτραγουδούσα και έφευγα με ένα τεράστιο χαμόγελο από το σπίτι! Τώρα, δεν το κάνω πια αλλά πάντα στη διαδρομή θα με δείτε με ακουστικά! Το'χω ρίξει στο ραδιόφωνο και μερικές φορές θα με δείτε να γελάω μόνη μου στο δρόμο με αυτά που ακούω! Τι όμορφη που είναι η μουσική!!

Αν έπρεπε όμως να ξεχωρίσω 15 αγαπημένα κομμάτια, μια και αυτός είναι ο κανόνας του παιχνιδιού, αυτά θα ήταν (με τυχαία σειρά) :

1. Beggin

2. Magnificent

3. You do something to me

4. I heard it through the grapevine

5. You know i'm no good

6. As long as there is you

7. Novembre

8. Εσύ με ξέρεις πιο πολύ

9. Μόνο για κείνη μην μου λες

10. La Gloria

11. I close my eyes

12. Secret lover

13. The quest

14. The secret

15. Love supreme

Όπως βλέπετε, περισσότερο στην ξένη μουσική αφιερώνω τον χρόνο μου! Απλώς με εκφράζει περισσότερο! Λατρεύω τα λάτιν και έθνικ ακούσματα, το πάντρεμα του παλιού ροκ με πιο χορευτική μουσική, τις διασκευές παλιών κομματιών και γενικά αυτά τα κομμάτια είναι ένα πολύ μικρό δείγμα των επιλογών μου! Είναι όμως αντιπροσωπευτικά και τα έχω ''λιώσει''!!

Αν θέλετε, μπορείτε κι εσείς να μοιραστείτε μαζί μας τις μουσικές επιλογές σας ή να γράψετε απλώς στα σχόλια κάποια κομμάτια που ξεχωρίζετε!!! Και αφιερώσεις δεχόμαστε και παραγγελιές δεχόμαστε!!!

Να έχουμε όλοι μια όμορφη και δημιουργική ημέρα!!!!

...και μένεις με το στόμα ανοιχτό!!

Σήμερα θα μιλήσουμε για ατάκες που έχουμε ακούσει κάποια στιγμή από κάποιον/κάποια και μας έχουν ξενερώσει. 'Η στην καλύτερη απλώς μείναμε με το στόμα ανοιχτό...

Εχτές φορούσα ένα παπούτσι ευαίσθητο, από αυτά που δεν φοράς κάθε μέρα γιατί δεν είναι εύκολο να συνδυάσεις και που μπορεί αν πατήσεις κάτι στο δρόμο, να το χαλάσεις! Αλλά, εγώ δεν είμαι ιδιαίτερα σχολαστική με αυτά και δεν πρόκειται επειδή φοράω το συγκεκριμένο παπούτσι να περπατάω στις μύτες των ποδιών μην τυχόν και λερωθεί! Το αγόρασα για να το ευχαριστηθώ, βρε αδερφέ!! 2 φορές, 5...10? Όσες το φορέσω. Εκεί που περπατούσα, λοιπόν, χρειάστηκε να πατήσω σε ένα δρομάκι με χώματα, πετραδάκια και διαλυμένο γκαζόν, το οποίο ήταν και νωτισμένο από το πότισμα. Περπατάω όμως άνετα και εκείνη τη στιγμή μου έρχεται στο μυαλό η ατάκα ενός παλιού ραντεβού (φλέρτ κοινώς). 

Είμαστε στο Acanthus, στην παραλιακή, Παρασκευή βράδυ, κόσμος πολύς και εκεί που πίνουμε το ποτό μας προτείνω να κατεβούμε στο κάτω μπαρ, το οποίο δεν είχε στριμωξίδι και ήταν και πάνω στην παραλία (αμμουδιά) και θα ήταν και πιο ρομαντικά εν πάση περιπτώση!!! Τι το' θελα? Εισπράττω την εξής απάντηση: ''αα, δεν μπορώ γιατί θα λερώσω τα παπούτσια μου στην άμμο! Καλά είμαστε κι εδώ!!''!!! 

Εντάξει, ξενέρωσα αμέσως! Είναι δυνατόν να ακούς από στόμα άνδρα ότι φοβάται μην λερώσει τα παπούτσια του στην άμμο? Και καλά, μπορεί να το σκεφτείς, αλλά δεν το λες στην γκόμενα που έχεις βγάλει έξω ρε παιδί μου και σου λέει να πάτε στην παραλία, ρομαντζάδες και τέτοια!! Κράτα το για τον εαυτό σου! 

Γενικά, μου αρέσει ο άντρας να είναι πιο χύμα, να μην είναι υπερβολικά ''στημένος'', να δέχεται να λερωθεί κι όλας (γιατί όχι) προκειμένου να περάσει καλά! 

Σκέψου να του έλεγα να κυλιστούμε κι όλας παθιάρικα στην άμμο!!!!

Ακούω τη δική σας γνώμη! Σας έχουν πετάξει ποτέ καμιά κοτσάνα? Έχετε ξενερώσει από μία λέξη?

Και το παιχνίδι συνεχίζεται ...

Διότι κανείς δεν μπορεί να παίξει μόνο μία φορά!! Έτσι η φίλη Apinkdreamer με προσκάλεσε και πάλι στο παιχνίδι της αγάπης, αλλά άλλαξε λίγο την ερώτηση! Ποιά είναι τα 10 λιγότερο σημαντικά πράγματα που αγαπάς? Δηλαδή, δεν μιλάμε για γονείς, παιδιά, σκυλιά, αλλά για καθημερινά απλά κι αγαπημένα  πράγματα που όλοι έχουμε στη ζωή μας και βοηθούν να περνάμε καλά!

Έχουμε και λέμε:

1. Αγαπώ το φαγητό, τουτέστιν γεύματα και τσιμπολόγημα με καλή παρέα, μέχρι σκασμού!! 

2. Αγαπώ τη μουσική, δεν πάω σε ένα μαγαζί αν η μουσική δεν με εμπνέει. Δεν θα περάσω καλά...

3. Αγαπώ το περπάτημα. Και αυτό με έχει σώσει σε περιόδους που δεν γυμνάζομαι! Διατηρώ τη φόρμα μου (εκείνη τη ροζ Nike) και ξελαμπικάρει και το μυαλό!

4. Αγαπώ το γράψιμο! Όχι, δεν ''γράφω'' τους άλλους, αλλά γράφω γενικώς ό,τι μου έρθει! Τρόπος έκφρασης που με βοηθάει από μικρή να εκτονώνομαι!

5. Αγαπώ τα ρούχα...τα παπούτσια...τις τσάντες...τα μπιζού...τα μαγιώ...και δεν συμμαζεύεται! Κοινώς το shopping!!!

6. Αγαπώ να αγοράζω δώρα για τους δικούς μου ανθρώπους! Τι νομίζατε, ότι είμαι μονοφαγού?

7. Αγαπώ το καλοκαίρι, αλλά το καλοκαίρι που έχουμε στην Αθήνα όταν είναι φθινόπωρο! Δεν ξέρω αν ''πιάνετε''!!

8. Αγαπώ τα ξανθά μου μαλλιά...once a blonde, always a blonde!!!

9. Aγαπώ τα starbucks και τις φιλόξενες πολυθρόνες τους! Είναι το μόνο μέρος που πάω μόνη μου για καφέ!

10. Αγαπώ μερικά μικροαντικείμενα σπιτιού που δεν θα αποχωριστώ ποτέ, ακόμα και αν δεν ταιριάζουν στο μέλλον με τη διακόσμησή μου! (κάποια κουτιά αποθήκευσης, κορνίζες, τέτοια πράγματα...)

Δεν θα προσκαλέσω άλλους 10 φίλους, γιατί λίγο-πολύ έχουμε παίξει όλοι, οπότε, όποιος έχει όρεξη για άλλον ένα γύρο (όχι σουβλάκι), ας παίξει!!

Φιλιά πολλά!!!

Hχορύπανση....

Eίναι στιγμές που διάφοροι ήχοι γύρω μου με ενοχλούν όσο δεν φαντάζεστε! Δεν φημίζομαι και για την δυνατή ακοή μου, χάνω λίγο από το δεξί. Κι όμως, μερικές φορές ακούω παραπάνω από όσο αντέχω και τρελαίνομαι!!! Έχω γίνει ευαίσθητη στη φασαρία και αποζητώ πολλές φορές ήρεμους χώρους χωρίς βαβούρα και φωνακλάδες! Κι αν τώρα δεν αντέχω τη φωνή του παλιατζή που περνάει από δίπλα μου για μισό λεπτό, πώς θα αντέξω αργότερα το συνεχές κλάμα ενός μωρού? Είμαι πολύ προβληματισμένη....

Είμαι τώρα στη Γλυφάδα, καθιστή στο παγκάκι μιας στάσης λεωφορείου, μετά τη δουλειά. Στη μέση εγώ, δεξιά κι αριστερά 2 κυρίες! Ε, η κυρία από τα δεξιά μου να μιλάει γύρω στα 10 λεπτά (όση ήταν η αναμονή του λεωφορείου) στο κινητό, στα ρώσικα ή ουκρανέζικα- αδυνατώ να τα ξεχωρίσω- και με το πρόσωπο στραμμένο προς τη μεριά μου γιατί ήταν και η μεριά απ' όπου θα ερχόταν το ρημάδι το λεωφορείο! Νιώθω λοιπόν εγώ τη φωνή της να εισχωρεί το τύμπανο, να φτάνει εγκέφαλο, να σπρώχνει τα εγγεφαλικά κύτταρα τα οποία με τη σειρά τους διογκώθηκαν και μου προκάλεσαν έναν φριχτό πονοκέφαλο, από αυτούς που δεν περνάνε με παυσίπονο, μόνο με ησυχία και ηρεμία! Ένας Θεός ξέρει πώς κρατήθηκα και δεν της πήρα το κινητό από τα χέρια να το πετάξω στη θάλασσα, απένταντι! Από τα χειρότερα που μπορείς να μου κάνεις! Να μιλάς ακατάπαυστα μέσα στο αφτί μου!!!!! Εγώ η κακομοίρα δεν το έχω κάνει ποτέ! Σέβομαι πάντα τους γύρω μου, δεν μιλάω φωναχτά σε δημόσιους χώρους, δεν πλησιάζω πολύ τον άλλον όταν μιλάω στο κινητό, δεν μου αρέσει να τρελαίνω τον κόσμο, τον ήδη τρελαμένο δηλαδή από το καθημερινό τρέξιμο! Αυτή τη μανία που έχουν ορισμένοι να μιλάνε στο κινητό δυνατά και μάλιστα ενώ βρίσκονται πολύ κοντά σου, δεν θα τη χωνέψω ποτέ! Για να μην πω ότι η αριστερή κυρία με είχε φλομώσει με το τσιγάρο της, πιο δίπλα ένας γνωστός Γλυφαδιώτης τρελός φώναζε κι έβριζε στον αέρα σε μία επίσης ακαταλαβίστικη γλώσσα και τα αυτοκίνητα περνούσαν με ορμή από μπροστά μου, αφήνοντας τον δικό τους χαρακτηριστικό λυσσασμένο ήχο! 

Και ερωτώ, είμαι παράξενη που θέλω λίγη ηρεμία??

IQ Σκουπιδιού!!!!

Ειλικρινά, αυτό που είδα εχτές δεν το έχω ξαναδεί και σοκαρίστηκα!! ΄Ηξερα, βεβαίως, ότι υπάρχουν αναίσθητοι, ''γύφτοι'', αμόρφωτοι, αγενείς κ.λ.π. σε ό,τι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος και οφείλω να ομολογήσω ότι κι εγώ δεν είμαι αρκετά δραστήρια όσο θα έπρεπε! Δηλαδή, καμιά φορά ξεχνάω να κάνω ανακύκλωση και δεν συμμετέχω σε εθελοντικά προγράμματα μάζωξης σκουπιδιών από τους δρόμους και τα δάση! Τα στοιχειώδη, όμως, τα προσέχω και πίστευα ότι εν έτει 2010, θα τα πρόσεχαν και όλοι οι κάτοικοι τούτης της ταλαίπωρης χώρας! Δεν ξέρω σε άλλες χώρες τι γίνεται και δεν θα γυρίσω να πω ότι αυτά μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν! ''Γουρούνια'' υπάρχουν παντού, απλώς ίσως σε άλλες χώρες υπάρχουν γερά πρόστιμα και νόμοι με σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος και ο κόσμος συμμορφώνεται κάπως! Και προχωράω στο παρασύνθημα για να μην σας ζαλίζω!

Είμαι στην Πλ. Ανεξαρτησίας στην Αργυρούπολη, 8μιση το βραδάκι, και περιμένω να περάσω απέναντι τον δρόμο. Δίπλα μου ένα περίπτερο και μερικά παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Στο πιο κοντινό μου παρκαρισμένο αυτοκίνητο, πιάνω με την άκρη του ματιού μου έναν νέο που τρώει το σουβλάκι του. Με το που γυρίζω το κεφάλι μου ακούω έναν ήχο ''χχρρρσστττσακ'' και γυρίζω αυθόρμητα πάλι προς τον τύπο. Και τι βλέπω?! Είχε τυλίξει παιδιά το λαδόχαρτο του σουβλακίου (και τις χαρτοπετσέτες) που μόλις έφαγε και έκανε ένα ''τσακ'' και το πέταξε από το παράθυρό του! Δίπλα μου, πάνω στο δρόμο!!!!! Βάζει μπρος αμέσως και φεύγει!! Και μένω με το στόμα ανοιχτό!!! Με πόση άνεση πέταξε το σκουπίδι του από το ανοιχτό παράθυρο!!! Έπρεπε να το βλέπατε!!!! Παίρνω το σκουπίδι, το πετάω και περνάω τον δρόμο απέναντι, προσπαθώντας να χωνέψω αυτό που είδαν τα ματάκια μου! Μπορεί να παραμιλούσα κι όλας! 

Και κάτι τέτοιες στιγμές μετανιώνω που δεν είμαι τσαμπουκάς να του πάρω το χαρτί και να του το χώσω στο στόμα ή απλώς να το πετάξω από το παράθυρό του πάλι πίσω στο αμάξι του, όπως είπε μια φίλη ότι θα έκανε! Και μετά βέβαια μπορεί να μην μπορούσα να σας γράψω από το ξύλο που θα έτρωγα! 

Έχω δει επίσης ανθρώπους να πίνουν το φρέντο τους σε πλαστικό στη στάση λεωφορείου και μόλις έρχεται το λεωφορείο, να αφήνουν το ποτήρι στο παγκάκι και να επιβιβάζονται! Άλλο αίσχος αυτό! Δόξα τω Θεώ, από κάδους πάμε καλά! Προς τι τέτοια ανευθυνότητα?!

Never stop playing...

H Zoe μέσα από το  Stripes 'n' buttons, το οποίο λάτρεψα από την πρώτη στιγμή και θαυμάζω καθημερινά, μου έδωσε την ευκαιρία για ένα παιχνίδι ακόμα! Το παιχνίδι των ερωτήσεων! Το οποίο πάντα αγαπούσα, αφενός γιατί είμαι ειλικρινής, δεν μου αρέσει να κρύβω τίποτα και απαντάω πάντα πρόθυμα σε όλες τις ερωτήσεις και αφετέρου γιατί με κάνει να νιώθω σαν celebrity που δίνει συνέντευξη!

Οι ερωτήσεις είναι στα αγγλικά αλλά θα μου επιτρέψει η Ζωή να τις μεταφράσω και να απαντήσω στα ελληνικά! Ευχαριστώ!

1. Γιατί ξεκίνησες το blogging?

- Ξεκίνησα πρώτα με το μπλογκ μαγειρικής, ένα απόγευμα, εντελώς τυχαία! Δεν ήξερα τί είναι το μπλογκ και πώς λειτουργεί, αλλά σιγά-σιγά τα βρήκα όλα μόνη μου και τώρα διανύω τον 7ο μήνα! Κάτι σαν εγγυμοσύνη ένα πράμα! Να δω τι θα γεννήσω?!!!

2. Αν έπρεπε να διαλέξεις μόνο 2 αντικείμενα ρουχισμού από τη γκαρνταρόμπα σου, ποια θα ήταν αυτά?

- Ηavaianas και ένα αθλητικό μαύρο φόρεμα! (τα παπούτσια μετράνε ή έπρεπε να μείνω ξυπόλυτη? Αν ναι, δεν έχω πρόβλημα!)

3. Αγαπημένη εποχή του χρόνου?

- Καλοκαίρι, δαγκωτό!!!

4. Αγαπημένο μουσικό άλμπουμ?

- Των U2, Νew line on the Horizon

5. Ποια είναι η αγαπημένη σου συναυλία όλων των εποχών?

- Παλιά είχα ακούσει live Αρβανιτάκη και Ιωαννίδη! Ήμουν μικρή, μαγεύτηκα, εντυπωσιάστηκα, δάκρυσα, οπότε μου έχει μείνει έντονα σαν ανάμνηση! 

6. Αν είχες την ευκαιρία να μένεις και να δουλεύεις σε μία άλλη χώρα, ποια θα ήταν αυτή?

- Δεν έχω ταξιδέψει πολύ στο εξωτερικό, ώστε να μπορώ να απορρίψω ή να αποθεώσω μια πόλη με απόλυτη σιγουριά, αλλά δεν νομίζω ότι ποτέ θα μπορούσα να εγκαταλείψω την Ελλάδα! Μένουμε Ελλάδα!!

7. Αν είχες 1.000 ευρω, που θα τα ξόδευες?

- Εννοείται ρούχα και τσάντες!!! Και μέσα σε λίγες ώρες! Δεν θέλω πολλές εγώ!!

8. Τι σου αρέσει περισσότερο στο blogging?

- Το ότι ενώ δεν σε ξέρει κάποιος, σου λέει καλά λόγια, σε θαυμάζει, γελάει με τα αστεία σου, σε βρίζει, σου δίνει σημασία! Χωρίς να έχει κάποιο όφελος! Εντελώς αυθόρμητα!


Τώρα, λέει, πρέπει να γράψω 8 δικές μου ερωτήσεις και να τις απευθύνω σε 8 φίλους - μπλόγκερς.


1. Ποιό ήταν το αγαπημένο σου παιχνίδι όταν ήσουν μικρός/ή?

2. Ποιό φαγητό μισείς?

3. Τι ήθελες να γίνεις όταν ήσουν μικρός?

4. Γυμνάζεσαι?

5. Προτιμάς αθλητικό ή κυριλέ ντύσιμο?

6. Σου αρέσουν οι ξανθοί/ξανθιές ή οι μελαχρινοί/μελαχρινές?

7. Αγαπημένο χρώμα?

8. Τι σου αρέσει περισσότερο στο blogging? (δανείζομαι την ερώτηση της Ζωής, γιατί μου άρεσε!)


Και ποιοι θα είναι οι τυχεροί που θα απαντήσουν σε αυτές τις 8 ευφυείς ερωτήσεις?

Χμ, μιας και είπα ''ευφυείς'', ας προσκαλέσω την Efi με την Ελληνική ντομάτα της!!
Ποιον άλλον? Α, ναι...την αξιότιμη κα Φλιτζανοπούλου μας, την Οξύμωρη με τη σχέση της, τη Free Spirit που είναι πάντα έτοιμη για παιχνίδια, τον kalo paidi alla με το αστείρευτο χιούμορ του, τη Λευτεριά με τα αναγεννημένα όνειρά της, την αγαπητή Evie από τον μακρινό Καναδά και την γλυκιά ονειροπόλα (sweety)...

Kαλή τύχη! Αναμένουμε απαντήσεις!!!

Mια παιχνιδιάρικη καλημέρα!

Και παίρνω τη σκυτάλη από τη Μουά και το A dog's dream για να συνεχίσω το μπλογκοπαιχνιδάκι μας, έτσι για να γνωριστούμε καλύτερα!! Μ' αρέσει!!!

Αφού αναφέρεις ποιός μπλόγκερ σε προσκάλεσε στο παιχνίδι, γράψε 10 πράγματα - ανθρώπους που αγαπάς και έπειτα προσκάλεσε άλλους 10 μπλόγκερς να μιλήσουν για αυτά που εκείνοι αγαπούν!!

Όλα τα θέματα που αφορούν αγάπη, είναι ευπρόσδεκτα και μου φτιάχνουν τη μέρα!

Φύγαμε λοιπόν!!

1. Αγαπώ τους γονείς μου... κλισέ αλλά απαραίτητο στη ζωή!

2. Αγαπώ το Ριαννόσκυλό μου... και την αγάπη που παίρνω από εκείνη! Μου προσφέρει πολλά η παρέα της!!

3. Αγαπώ τον άνθρωπό μου - τον άγγελό μου, τον Σταμάτη μου! Μου προσφέρει πολλά από την πρώτη μέρα της γνωριμίας μας και συνεχίζει να είναι δίπλα μου περίπου 2,5 χρόνια τώρα!

4. Αγαπώ τις 4 κολλητές μου!! Και τις πολύωρες συγκεντρώσεις μας, κατά τις οποίες τρώμε και πίνουμε ασταμάτητα!!

5. Αγαπώ τα μακαρόνια!!! Είμαι μακαρονού, τι να κάνουμε?

6. Αγαπώ τη θάλασσα.- (τελεία και παύλα!)

7. Αγαπώ το shopping! Πολύ όμως!!

8. Αγαπώ το blogging! Γιατί αν δεν το αγαπάς δεν μπορείς να το ακολουθήσεις!

9. Αγαπώ τη μαγειρική!! Τρόπος έκφρασης...

10. Αγαπώ τις αλλαγές στο σπίτι και τον προσωπικό μου χώρο! ΑΝΑΝΕΩΣΗ!!!


Και τώρα καλείστε εσείς να μας πείτε για τις μεγάλες σας αγάπες!!

1. Crispy.... Έχω καταλάβει μερικές αγάπες της...θέλω περισσότερες! Λείπει ακόμα διακοπές, οπότε όταν γυρίσει φρέσκια-φρέσκια σίγουρα θα αγαπάει όλο τον κόσμο!

2. ScatteredThoughts... Καινούργιος φίλος με πολύ χιούμορ! Έμαθα ότι αγαπάει τη μαγειρική, οπότε ταιριάζουμε! Στα άλλα όμως?!

3. Τη φοβερή Γιαγιά Αντιγόνη... Είναι αγαπησιάρα και το δείχνει! Σίγουρα θα θέλει να πει παραπάνω από 10 πράγματα... Την αγαπάμε κι εμείς πολύ!

4. Α pink dreamer... Σίγουρα αγαπάει το ροζ και συμφωνούμε!! Ανυπομονώ να ακούσω και τα υπόλοιπα!

5. Αθηνά Μπασιούκα.... συγγραφέας, δυναμική, σκεπτόμενη, δραστήρια, με ωραίες απόψεις! Σίγουρα θα κρύβει πολλή αγάπη μέσα της!

6. Μανούλι - Μαμούλι..... Ξεσάλωσε φέτος!!! Σίγουρα την πετυχαίνω σε κάποιο νησί! Περιμένω να μάθω τις αγάπες της! Εκτός από τα μωρά της!!!

7. Εphee... Καινούργια φίλη, φρέσκιες ιδέες, σωστές συμβουλές, μυαλό στη θέση του! Ποιες είναι οι αγάπες της όμως?

8. Μy litlle prince nikolas.... Μία πολύ γλυκιά μανούλα που δεν αγαπάει απλώς, αλλά λατρεύει το παιδάκι της! Αλήθεια, όταν έχεις στα χέρια σου ένα τέτοιο πλασματάκι, υπάρχει χώρος για αλλες αγάπες ή τα ξεχνάς όλα?

9. Φορτουνάτα... Σίγουρα αγαπά τη φύση?  Τι άλλο?? Περιμένουμε να μάθουμε...

10. Zouzounaaaaa.... Την άφησα για το τέλος!! Αλήθεια μαρή, εσύ αγαπάς τίποτα??


Για να σας δω!! Για ξεχάστε για λίγο τα μίση και πιάστε....... το παιχνίδι της αγάπης!!!!

Μαντάμ Σουσού Παναγιώτου, σνομπαρία (!!!!)

Και ήρθε η ώρα να σας αποκαλύψω το βιβλίο που μου έκανε παρέα 3 καυτές καλοκαιρινές ημέρες και με έκανε να γελάσω με την ψυχή μου, αλλά και να συγκινηθώ, να σκεφτώ, να αναθεωρήσω!

'Ηθελα κάτι ανάλαφρο, κάτι ευχάριστο. Δεν είχα όρεξη για ερωτικά αδιέξοδα, κρυμμένους θησαυρούς και δολοπλοκίες! Και η Μαντάμ Σουσού του Δημήτρη Ψαθά ήταν ό,τι έπρεπε! Ένα βιβλίο σε απλή γλώσσα με άφθονο χιούμορ που αν ξεκινήσεις δύσκολα θα αφήσεις στη μέση. Ακόμα κι αν έχεις δει την τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 80', θα διαβάσεις το βιβλίο με αγωνία για τη συνέχεια και κάθε πρόταση θα σου δημιουργεί εικόνες! Αυτό είναι το κυριότερο στοιχείο που πρέπει να έχει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα βιβλίο! Να σου δημιουργεί εικόνες! Να είναι σαν να βλέπεις μπροστά σου την ταινία! Να μπορείς να δώσεις με το μυαλό σου και τη φαντασία σου σάρκα και οστά στους ήρωες και να νομίζεις ότι τους βλέπεις μπροστά σου! Ο Ψαθάς, αν και ήταν δημοσιογράφος κυρίως και καθόλου εξαίρετος λογοτέχνης, μπορούσε να το πετύχει αυτό. Να δίνει στους αναγνώστες την ευκαιρία να φτιάχνουν με το μυαλό τους εικόνες. Δεν διστάζει να σπαταλήσει μία ολόκληρη παράγραφο για να περιγράψει το ντύσιμο της Σουσούς ή την γνωριμία που είχε με τον δεύτερο σύζυγό της. Σου αφήνει το χρόνο να ''χωνέψεις'' τα γεγονότα! Δεν τα ξεπετάει!!

Δεν είναι τυχαίο που απέσπασε τις καλύτερες κριτικές για αυτό του το βιβλίο από ανθρώπους σπουδαίους, όπως ο ακαδημαϊκός Γρηγόριος Ξενόπουλος. 

Σίγουρα, οι παλιότεροι θα θυμάστε τη σειρά με πρωταγωνίστρια την καταπληκτική Άννα Παναγιωτοπούλου, που παίχτηκε στα τέλη της δεκαετίας του 80'. Εγώ τη θυμάμαι αμυδρά κι αυτό γιατί από μικρή έβλεπα ελληνικές σειρές με προσήλωση και καθόλου κινούμενα σχέδια, όπως άλλα παιδιά της ηλικίας μου! Λάτρευα τις ελληνικές ταινίες και ζητούσα από τη μητέρα μου να μου τις γράφει στο βίντεο για να τις βλέπω ξανά και ξανά. Γενικά, απολάμβανα περισσότερο το να κάθομαι στο σπίτι, με ησυχία και να βλέπω τηλεόραση. Όπως και τώρα. Ίδια είμαι. Ήσυχη. Όπου με άφηνες, καθόμουνα! Η μαμά μου λέει ότι θα μπορούσε να μεγαλώσει 5 παιδιά σαν εμένα! Ήμουν όμως και σνομπ. Από πάαρα πολύ μικρή, δεν μιλούσα σε όποιον δεν μου γέμιζε το μάτι. Μόνο επιλεκτικά και είχα συγκεκριμένες παρέες πάντοτε που αποτελούνταν από λίγα άτομα! Στα 5 μου θέλησα να εγκαταλείψω το μπαλέτο γιατί τσακώθηκα με ένα κοριτσάκι και από τότε δεν ξαναπήγα ποτέ! Αν μου την έσπαγε ένας άνθρωπος, γκρεμίζονταν όλα γύρω μου, δεν ήθελα να έχω σχέσεις συμβατικές, αλλά μόνο σχέσεις ουσιαστικές, με άτομα που εγώ θα διάλεγα και αν ξεχώριζα κάποιον, του έδινα τα πάντα!! Έτσι είμαι και τώρα. Δεν θα με δείτε ποτέ με μεγάλες παρέες, μόνο με λίγους και ξεχωριστούς! 

Στο νηπιαγωγείο δεν άντεχα να παίζω αυτά τα ανούσια και ανώριμα παιχνίδια που έπαιζαν τα άλλα παιδιά. Κορόϊδευα το ''η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει'' και το ''περνά-περνά η μέλισσα''. Προτιμούσα να κάθομαι στην τάξη στα διαλείμματα και να ζωγραφίζω. Και σε όλα τα χρόνια του σχολείου, είχα καλύτερες σχέσεις με τους δασκάλους μου παρά με τους συμμαθητές μου. Και όχι γιατί ήθελα να ''γλείψω'' κάποιους, αλλά γιατί πάντα τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας μου ήταν ανώριμα! 

Και σας τα λέω όλα αυτά για να καταλήξω στο γεγονός ότι όταν ήμουν μικρή, οι θείες μου με φώναζαν ''Μαντάμ Σουσού'' και τότε δεν καταλάβαινα πλήρως το λόγο! Μου άρεσε όμως το ''Σουσού''. 

Πέρυσι, αποφασίσαμε με τον καλό μου να θυμηθούμε παλιές σειρές και όταν εξαντλήσαμε τους ''Απαράδεκτους'', πιάσαμε τη Σουσού που και σε εκείνον αρέσει πολύ. Φτάσαμε μέχρι τη μέση και δεν έμαθα πώς εξελίχθηκε η ιστορία της. Όμως λίγους μήνες αργότερα, μου έκανε δώρο το βιβλίο σε μία έκδοση του 1993 και στις αρχές Αυγούστου, αποφάσισα να το διαβάσω! Και πολύ καλά έκανα!!!

Δεν ήξερα ότι η ιστορία της Σουσούς κρατά από τη δεκαετία του 40', όταν ο Ψαθάς έγραφε αυτοτελείς ιστορίες της σε ένα εβδομαδιαίο περιοδικό. Αμέσως ξετρέλανε το κοινό και οι πωλήσεις ανέβηκαν! Κάποια στιγμή όμως τον κούρασε σαν ιστορία και αποφάσισε να την τελειώσει, πεθαίνοντας τη Σουσού. Αμέσως, το κοινό ξέσπασε και διαμαρτυρήθηκε! Και ο κακομοίρης, έπρεπε να την....αναστήσει! Και αυτό έκανε! Περιγράφει στον πρόλογο του βιβλίου του, τον οποίο έγραψε για την έκδοση του 1977, όλη την ιστορία και τις σκέψεις του γύρω από τη γέννηση και τη ζωή της Σουσούς. Και είναι σαν να μιλάει για ένα ιστορικό πρόσωπο. Αυτή η αίσθηση δημιουργούταν σε όλους! Ότι  υπήρχε πράγματι η Σουσού μια εποχή και ο Ψαθάς εξιστορεί τον βίο της. Δεν το πίστευα ότι θα μου προκαλούσε κι εμένα αυτή την εντύπωση! Πώς να μην σε κερδίσει κάτι τέτοιο? Πώς να μην έχεις αγωνία για τη συνέχεια? Πώς να μην ταυτιστείς?! 

Και το καλύτερο είναι ότι η Σουσού θα μπορούσε να γραφτεί και το 2000! Μάλιστα, υπάρχουν δεκάδες Σουσούδες γύρω μας και όλα όσα ζει είναι τόσο μα τόσο επίκαιρα! Διαβάζω τον Ψαθά και νομίζω ότι γράφει αυτή τη χρονική περίοδο που διανύουμε και όχι 60 χρόνια πριν!! 

Για τους νεότερους, εξηγώ ότι η Σουσού ήταν μία κυρία μεγαλομανής! Πάμφτωχη, δεν είχε στον ήλιο μοίρα και κυκλοφορούσε με τρύπια γάντια, αλλά επάνω της όλα φαίνονταν τόσο κομψά, γιατί ήταν μία παρουσία αριστοκρατική. Λεπτή, λυγερή, όμορφη! Ήταν ένας άνρθωπος που θα έπρεπε να είχε γεννηθεί αλλού, δεν της ταίριαζε να μένει στον ''Μπίθουλα'', όμως η μοίρα της την έριξε εκεί! Δεν μιλούσε με τους γείτονες, παρά μόνο για τα στοιχειώδη. Απέφευγε τις συγκετρώσεις με τους ''Μπιθουλαίους'' και τους λυπόταν! Εκείνοι, την έκαναν χάζι! Μία την λυπόντουσαν την άλλη σκάγανε στα γέλια με τα καμώματά της. Η ουσία της ιστορίας είναι ότι η Σουσού πράγματι πίστευε ότι ήταν μία κυρία της αριστοκρατίας. Δηλαδή, και μέσα στο ίδιο της το σπίτι, με τον άντρα της τον ψαροπώλη, προσποιούταν ότι είναι αριστοκράτισσα, ότι η ρόμπα της δεν είναι τρύπια και ότι τρώει σαν βασίλισσα! Τη συνέχεια δεν σας τη λέω γιατί σας προτείνω να πάρετε το βιβλίο. Είναι μία υπέροχη ιστορία με πολλά διδάγματα! 

Εγώ την κατανοώ πάντωςτη στάση της. Σαφώς υπερβολική, αλλά όχι εντελώς λάθος! Απλώς, ένιωθε ότι ανήκει αλλού και το πώς νιώθουμε δεν μπορεί να μας το ορίσει κανείς! Το θέμα είναι πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχτούμε τις συνέπειες της μεγαλομανίας μας και πώς θα μπορέσουμε να χειριστούμε τις δυσκολίες που θα προκύψουν, γιατί σίγουρα θα προκύψουν! 

Αν διαβάσετε το βιβλίο, θα ήθελα να μου πειτε τη γνώμη σας και προκαλώ κι εσάς να μιλήσετε μέσα από τα μπλογκ σας για το αγαπημένο σας βιβλίο!

Καλημέρα σας, καλό μήνα, καλό φθινόπωρο, χρόνια πολλά, και στα δικά σας οι λεύτερες, να σας ζήσει, και στων παιδιών σας......

Παραπήρα φόρα με τις ευχές, αλλά μου αρέσουν οι άτιμες! Και κυρίως εδώ στην Ελλάδα με τις χιλιάδες γιορτές και αργίες που έχουμε, οι ευχές καθημερινά πάνε κι έρχονται!!

Σήμερα, τη δροσερή και ηλιόλουστη αυτή πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου γιορτάζουν οι ακόλουθοι:

Αδαμάντιος, Αθηνά, Ακριβή, Αντιγόνη, Ασπασία, Αφροδίτη, Διώνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερασμία, Ερατώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεονύμφη, Ιησούς, Ισμήνη, Καλλιρόη, Καλλίστη, Κλειώ, Κλεονίκη, Κλεοπάτρα, Κοραλία, Μαντώ, Μαργαρίτα, Μαριάνθη, Μελέτιος, Μελπομένη, Μόσχω, Ουρανία, Πανδώρα, Πηνελόπη, Πολύμνια, Πολυνίκη, Πολυτίμη, Ράλλης, Σαπφώ, Συμεών, Τερψιχόρη, Χαρίκλεια, Χάιδω

Τους εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να έχουν μια όμορφη, τυχερή και ευτυχισμένη ζωή γεμάτη υγεία και αγάπη! 

Στην υγειά σας!!!!!

Μέσα στους εορτάζοντες είναι και οι Μαργαρίτες! Α, να θυμηθώ να καλέσω την κα Μαργαρίτα για τα χρόνια πολλά! Ποια είναι η κα Μαργαρίτα? Μια γυναίκα - θαύμα! Τη γνωρίσαμε το Σάββατο που μας πέρασε, σε μία βάφτιση που ήμασταν καλεσμένοι! Το τραπέζι έγινε στον Αστέρα! Κανονική δεξίωση με τα όλα της! Με τα πρώτα ποτά στην πισίνα, με σαξοφωνίστα να μας καλωσορίζει, με ροτόντες γεμάτες από ροζ τριανταφυλλένια μπουμπούκια, με τεράαααστιο μπουφέ, με dj, με πίστα, με..με..με!!!

Η βραδιά ήταν καταπληκτική! Δροσερή, ευχάριστη, καλή μουσική, καλό φαγητό, αλλά το σημαντικότερο, καλή παρέα! Τον κο Ιωσήφ με την κα Μαργαρίτα! Μας είχαν βάλει στο ίδιο τραπέζι, δεν γνωριζόμασταν αλλά σύντομα γίναμε φίλοι και εξαντλήσαμε άπειρα θέματα, κυρίως μουσικά, γιατί η κα Μαργαρίτα, η 50άρα με το υπέροχο σικάτο ασπρόμαυρο λουκ και τα πλούσια κόκκινα χείλη, είναι χεβιμεταλού!!!!! Όπως το ακούτε! Το δισκάδικο rock city μας είπε ότι το είχε χτίσει! Περνούσε εκεί ώρες ολόκληρες και κατέθετε τα λεφτά της! Εκτός των άλλων, είναι και γιαγιά με 3 εγγόνια και όπως καταλαβαίνετε πρόκειται για έναν τύπο πολύ ροκ με τον οποίο έχεις πολλά να πεις! Το ίδιο και με τον κο Ιωσήφ, 10 χρόνια μεγαλύτερο και πολύ κουλ τύπο, ευχάριστο και ευγενικό! Κι έτσι μας έμεινε μια όμορφη ανάμνηση!

Την Κυριακή, βρήκαμε για μία ακόμη φορά τα Λιμανάκια Βουλιαγμένης γεμάτα από τις 10 το πρωί!! Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τις καυτές μέρες του Ιουλίου, όπου ο κόσμος κάλυπτε κάθε ελεύθερη γωνίτσα στις παραλίες, με σκοπό να δροσιστεί! 

Τι όμορφη εποχή το καλοκαίρι! Όλα είναι τόσο ανέμελα, ακόμη και μέσα στην πόλη! Θα μου λείψει ακόμα και η ανυπόφορη ζέστη! Θα νοσταλγήσω τις ημέρες όπου απελπισμένη και ιδρωμένη έτρεχα προς τη λυτρωτική βουτιά! Αλλά όπως όλα τα ωραία, έτσι και το καλοκαίρι, ημερολογιακά τουλάχιστον, έφτασε στο τέλος του και είναι ζήτημα ημερών να αρχίσουμε να κρύβουμε τις ψάθινες τσάντες, τα μίνι λευκά φορέματα και τις havaianas σε κάποιο ντουλάπι! Το μόνο που με παρηγορεί, είναι ότι θα μπορέσω και πάλι να φορέσω το αγαπημένο μου τζην χωρίς να σκάσω από τη ζέστη (αν φυσικά μου κάνει ακόμα!) και τα αγαπημένα μου μακρυμάνικα βαμβακερά ρούχα! Δεν βαριέσαι...πάλι με μήνες-με καιρούς, πάλι δικό μας θα'ναι το καλοκαιράκι και τότε ξανά θα αρχίσουμε να βρίζουμε για την αφόρητη ζέστη και τις τιγκαρισμένες παραλίες!!!

Αυγουστιάτικος πυρετός!!!!

Και δεν είναι καν πυρετός το Σαββατόβραδο, ώστε να κουνήσουμε και λίγο τα κορμιά μας! Στον Αυγουστιάτικο πυρετό, τα κορμιά παραλύουν!!!

Άλλο ένα φαινόμενο που με αγαπά και δεν με απατά ποτέ!!! Μα τάμα το'χω κάθε Αύγουστο, μόλις γυρίζω από διακοπές να αρρωσταίνω?? Με εξαίρεση τον Αύγουστο του 2008, όπου μόλις γύρισα από διακοπές πέθανε ο άντρας της γιαγιάς μου (ο 3ος, οι άλλοι 2 ζουν, μην τρομάζετε!!) και το ανοσοποιητικό μου με έβγαλε ασπροπρόσωπη για να μπορέσω να σταθώ στις περιστάσεις! Όοολα τα υπόλοιπα καλοκαίρια, πέφτω στο κρεββάτι με πυρετό και πονόλαιμο και χάνω τα τελευταία μπάνια! Μέχρι να συνέλθω, έχουν αρχίσει τα πρωτοβρόχια!!! Ευτυχώς που είπαν ότι φέτος το καλοκαίρι θα τραβήξει μέχρι Οκτώβριο και έτσι δεν στενοχωριέμαι! 

Εχτές, λοιπόν, ξύπνησα με φριχτό πονόλαιμο και είπα: ''καλώστην!!!'', εννοώντας την ίωση! Χαιρετηθήκαμε με την κοπελιά και από εχτές έχουμε γίνει αχώριστες (με την ίωση ντε!!!)...

Σήμερα πήγα πρώτη μέρα στη δουλειά, γιατί δεν μπορούσα να μην πάω και να πουν ότι λουφάρω για να κερδίσω κι άλλη άδεια! Έχουμε και μια αξιοπρέπεια! Βέβαια, πώς το έβγαλα το 9ωρο, η καρδούλα μου το ξέρει και τα χάπια που κατέβασα!! Αν συνεχίσει η κατάσταση και τρίτη ημέρα, θα πάω για αντιβίωση! Και να φανταστείτε, ότι την Δευτέρα τελείωσα την άαααλλη αντιβίωση!!! Δεν σας τα'χω πει αυτά, ε?

Την τρίτη μέρα που ήμουν στο νησί, με πιάνει φριχτός πόνος στα ούλα, από τη μία πλευρά και πέρασα 2 ημέρες χωρίς να ξέρω τι είναι. Έπαιρνα mesulid και ευχόμουν να μου περάσει! Έλα όμως που δεν περνούσε!!! Φρονημίτη βγάζεις, είπε ο οδοντίατρος....ο καλύτερος του νησιού λένε!!! Αν είναι δυνατόν!! Δεν έχω βγάλει ποτέ φρονημίτη!! Τώρα με θυμήθηκε?! Έτσι πέρασα 5 ημέρες με πολλάααα χάπια και πολλέεεεες υπνηλίες!!! Τι τα θες όμως? Τίποτα δεν ήταν άξιο να μου χαλάσει τις διακοπές!! Οι οποίες ήταν ονειρεμένες!!!! Και αφήνω λίγο πίσω τα αρρωστιάρικά μου για να σας διηγηθώ τα των διακοπών μου!! Ααα, πάω να δω και τη σούπα, μη σωθεί το νερό!!!

Αν δείτε και γράφω πολλά, μην με πείτε φλυαρη! Είναι το παραμηλητό του πυρετού!!

Φτάνω που λέτε στην Κω! Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Τι ομορφιά! Το ένιωσα και πάλι δικό μου το μέρος! Στο τέλος των διακοπών μας με τον καλό μου συμφωνήσαμε ομόφωνα ότι ήταν οι καλύτερες διακοπές που έχουμε κάνει ποτέ! Και μακάρι κάθε χρόνο να τις ξεπερνάμε! 

Φυσικά, δεν ήμασταν μόνοι μας! Ο Σταμάτης μου έχει πολλούς θείους και ξαδέρφια εκεί που μένουν μόνιμα! Οπότε, πήγαμε σε πολλά οικογενειακά τραπέζια, τα οποία ευχαριστήθηκα περισσότερο και από της δικής μου οικογένειας! Είναι όλοι τους καλοσυνάτοι, ευγενικοί, διακριτικοί και έτοιμοι να σου προσφέρουν και να σου ανοίξουν το σπίτι τους ανά πάσα στιγμή! Και τα ξαδέρφια όλα τους θαυμάσια παιδιά, κάναμε πολύ καλή παρέα!! Στο τέλος στενοχωρηθήκαμε που τους αφήσαμε πίσω! Τους συνήθισα και εγώ, έγιναν μέρος της καθημερινότητάς μου! ΄Ηξερα ότι το απόγευμα θα βρώ τον έναν εκεί και τον άλλο παραπέρα! Τι όμορφη και ανέμελη που μου φαίνεται η ζωή στα νησιά! Κυλάνε όλα τόσο ήρεμα και ευχάριστα! Κάποιες στιγμές τις ξεχώρισα παραπάνω και αξίζει να τις μοιραστώ μαζί σας.

Μετά από χρόνια, πήγα θέατρο! Ναι, έπρεπε να πάω διακοπές για να πάω θέατρο! Το σινεμά με έχει κερδίσει και για θέατρο δεν έχω καλή παρέα, οπότε περνάνε τα χρόνια και οι παραστάσεις και εγώ μένω πίσω! Σε όλους τους δρόμους είχανε αφίσες της θεατρικής παράστασης: ''Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του'', με την Εβελίνα Παπούλια και τον Αλέξανδρο Ρήγα! Μόνο!!! Δεν έχει άλλους ηθοποιούς, πράγμα που δεν ξέραμε και περιμέναμε συνεχώς να σκάσει μύτη έστω κάποιος κομπάρσος! Αυτό που με τράβηξε περισσότερο να πάω στην παράσταση είναι ότι θα γινόταν στο θέατρο του Κάστρου! Και εγώ δεν είχα επισκεφθεί ποτέ το κάστρο! Ξέρετε, κανονικό κάστρο το οποίο έχει γίνει σαν μουσείο τώρα με δεκάδες επισκέπτες τουρίστες καθημερινά! Το βράδυ το γεμίζουν με καρεκλίτσες και το κατάλληλο σκηνικό για την εκάστοτε παράσταση ή συναυλία και ο κόσμος βάζει τα χαμόγελα και τα χειροκροτήματα! Υπέροχος φωτισμός και πολύ ρομαντική ατμόσφαιρα συνδυασμένα με ένα δροσερό αεράκι που σε ανακουφίζει από τον καύσωνα που τρως κατακούτελα το μεσημέρι! Η παράσταση απέκτησε ενδιαφέρον στο δεύτερο μέρος της, μετά το διάλειμμα! Στην αρχή μπορεί να βαριόσουν ή να είχες κουφαθεί από τις τσιρίδες της Παπούλια! Την οποία αγαπώ πολύ σαν ηθοποιό, αλλά το παράκανε αυτή τη φορά! Και ο ρόλος του Ρήγα θύμιζε πολύ Σεργιανόπουλο στους Δύο Ξένους και μελαγχώλησα!! Πάντως, η βραδιά κύλησε ευχάριστα! Κλείσιμο με ποτάκι στη θρυλική Heaven του θείου του Γιώργου, στο λιμάνι της Κω, η οποία έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς πολλά αστέρια της νύχτας και όχι μόνο καθώς και τρελούς κλάμπερ που ξεφάντωναν μέχρι πρωίας! Πολύ όμορφος χώρος, ωραία χρώματα, ξεκούραστη και χαλαρή ατμόσφαιρα και πάντα η καλύτερη μουσική! Είναι ανοιχτή από το πρωί για να κάνεις το μπάνιο σου πίνοντας καφεδάκι μέχρι αργά το βράδυ που θα κουραστείς απ' τον χορό και θα πας να την πέσεις (και στην παραλία άμα θες, γιατί όχι?)!!!

* Η Θεά Heaven. Είναι ό,τι μπόρεσα να τραβήξω, γιατί το μαγαζί είναι πολύυυ μεγάλο και πιο μέσα έχει και πισίνα πλαισιωμένη από φοίνικες!!

Άλλη συναρπαστική ανακάλυψη του φετινού καλοκαιριού, ήταν το απίιιστευτο ξενοδοχείο MICHELANGELO, στον Αγ. Φωκά!!! Σας είχα πει ότι η Κως έχει πανέμορφα και τεράστια ξενοδοχεία, τα περισσότερα πολυτελή με τσιμπιμένες τιμές, τα οποία όμως μπορείς να επισκεφθείς σαν απλός εξωτερικός πελάτης και να πιείς το ποτό σου πλάι στην πισίνα ή να απολαύσεις ένα δείπνο! Οι τιμές σ' αυτά τα είδη είναι χαμηλές σχετικά (καλά, σχετικά με την Αθήνα είναι ευτελείς!) και η εισοδος για να κάνεις μπάνιο στην πισίνα τους τα πρωινά, είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ! Δεν πληρώνεις τις ξαπλώστρες, μόνο παραγγέλνεις έναν καφέ αν θες! Σε αντίθεση με την Αθήνα, όπου το πιο φτηνό ξενοδοχείο χρεώνει την πισίνα του 8 ευρώ το άτομο, μόνο τις καθημερινές, για Σ/Κ μην το συζητήσουμε καλύτερα! Στο ΜICHELANGELO παίρναμε έναν καφέ με 2,60 ευρώ παρακαλώ και καθόμασταν ώρες ολόκληρες για βουτιές στην αχανή πισίνα του με υδρομασάζ, pool bar εντός πισίνας, υπερχείληση και θέα μόνο το πέλαγος! Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους! 

Φυσικά, επισκεφτήκαμε και τις αγαπημένες μας παραλίες Τιγκάκι, Μαρμάρι, Θερμά και Κέφαλο, αλλά φέτος δεν είχε μεγάλα κύματα, λόγω άπνιας και δεν ήταν όπως το περιμέναμε! Στην Κέφαλο, φυσικά, τα νερά είναι πάντα δροσερά και πεντακάθαρα και το τοπίο μαγευτικό, αλλά είναι η πιο μακρινή παραλία (γύρω στη μία ώρα από το κέντρο της Κω) κι έτσι δεν ξαναπήγαμε, δεδομένου ότι είχαμε κολλήσει και λίγο με την πισίνα! 

* Τιγκάκι

 * Θερμά

* Παραλία Κεφάλου

Και η ωραιότερη μέρα στο νησί, ήταν όταν πήραμε το ''Νικήτας'' και βγήκαμε στα ανοιχτά με σκοπό να επισκεφτούμε τα κοντινά νησάκια Ψέριμο και Κάλυμνο! Το ''Νικήτας'' κάνει σχεδόν κάθε μέρα διαδρομές στα γύρω νησιά και πολλοί τουρίστες το διασκεδάζουν! Ξεκινάει στις 9μιση  το πρωί και στις 6 το απόγευμα είσαι πίσω. Σου αφήνουν 1-2 ώρες στο κάθε νησί, οι οποίες είναι αρκετές και στον γυρισμό ρίχνουν άγκυρα στα ανοιχτά και κάνεις βουτιές στα καταγάλανα νερά! Μια όαση!!!

Ξεχώρισα περισσότερο την Ψέριμο, ένα πολύ μικρό νησάκι, πολύ γραφικό και με ιδιαίτερη αισθητική! Κανονικό ψαροχώρι που βλέπαμε σε ελληνικές ταινίες και νομίζεις ότι θα πεταχτεί από κάπου ο Φαίδων Γεωργίτσης με ανοιχτό πουκάμισο και η Μαίρη Χρονοπούλου με πορτοκαλί παντελόνι καμπάνα και φουσκωτό μαλλί! Εκεί, δεν χόρταινα να τραβάω φωτογραφίες και θα ήθελα να μείνω κι άλλο, ίσως μέχρι να δύσει ο ήλιος και να δω όλα τα πρόσωπα του νησιού! Κι εδώ, οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους!

Στην Κάλυμνο, δεν μπορώ να πω ότι ευχαριστήθηκα από το τοπίο. Είναι λίγο ξηρό και βουνίσιο, δεν έχει το πράσινο που έχει η Κως! Αλλά εκεί μου άρεσε πολύ η επίσκεψη που κάναμε στο μοναστήρι του Αγ. Σάββα, πολύυυυυυ ψηλά σε ένα βουνό! Η θέα απίστευτη και η κατασκευή του μοναστηριού αξιοζήλευτη! Εκεί γίνονται και πολλές βαφτίσεις απ΄ό,τι έμαθα!

 * Το λιμάνι της Καλύμνου

* Θέα από το μοναστήρι του Αγ. Σάββα

Μοναδική στιγμή για μένα ήταν όταν μας άνοιξε το παλάτι του ο Θείος Στέλιος! Ένα σπουδαίο εξοχικό σπίτι στον Αμπάβρη, 15 λεπτά περίπου από την πόλη της Κω. Χτισμένο στις αρχές του 19ου αιώνα με την χαρακτηριστική διακόσμηση ενός χωριάτικου σπιτιού της εποχής! Και διατηρημένο σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που ζούσαν οι δικοί του εκεί! Μας κάλεσε για καφέ στον κήπο, κάτω από τη δροσερή κληματαριά και τα τζιτζίκια μόλις μας άκουσαν ήρθαν στην παρέα μας και ξεκίνησαν το τραγούδι!!!

Κάναμε και άλλα πολλά!! Φάγαμε Ισκεντέρ στο Τούρκικο χωριό, χαζέψαμε το ηλιοβασίλεμα στη Ζιά και περπατήσαμε στα σοκάκια της με τα τουριστικά μαγαζάκια, κοιμηθήκαμε πάνω σε στρώμα μέσα στην πισίνα, ξυπνήσαμε στις 6 το πρωί από τον κόκκορα σε γειτονικό κοτέτσι, κυνηγήσαμε κατσίκια στο δρόμο για να τα χαϊδέψουμε κι εκείνα το βάζανε στα πόδια, ήπιαμε λίτρα ολόκληρα Natur (τοπική λεμονάδα που δεν θα βρείτε αλλού) και γενικά τα περάσαμε πανέμορφα!!!! Το ίδιο εύχομαι και για σας!!! 

*Άφησα τα ίχνη μου στο νησί και την υπόσχεση ότι σύντομα και πάλι θα κολυμπώ στα νερά του!!!

Στο Eating Around θα σας μιλήσω για τις γεύσεις που ξεχώρισα στις διακοπές μου και για διάφορες νοστιμιές που δοκίμασα! Ακόμη, σας χρωστώ φωτογραφίες με τα μικροαντικείμενα που αγόρασα από το νησί, αλλά έχω κόλλημα με τη μηχανή και δεν μπορώ να τις ανεβάσω τώρα!

Και σε επόμενη ανάρτηση θα σας φανερώσω ποιο βιβλίο μου κράτησε συντροφιά φέτος το καλοκαίρι! Δηλαδή, 2 ημέρες μόνο πρόλαβε να μου κρατήσει, γιατί το διάβασα μονομιάς! Εντάξει, δεν ήταν και τόμος ολόκληρος. Μικρό βιβλίο με πολλά μηνύματα όμως, μέσα από τον χιουμοριστικό λόγο του συγγραφέα και πάντα επίκαιρο, από τη δεκαετία του 40' που πρωτογράφτηκε μέχρι το 90' που βγήκε η τελευταία έκδοσή του!

Περισσότερα όταν πέσει ο πυρετός!!!