Moving... forward!

Σας έχω πει πόσο μου αρέσουν οι μετακομίσεις? Αλήθεια! Έχουν τη γοητεία τους! Καλώς ή κακώς έχω αλλάξει πολλά σπίτια στη ζωή μου και έμαθα να συνδυάζω την κάθε μετακόμιση με μια νέα αρχή, πράγμα που σημαίνει ότι πάμε προς το καλύτερο. Σκοπός είναι να προχωράς μπροστά, να αλλάζεις την καθημερινότητά σου, αλλά πάντα προς το καλύτερο!

Αποφάσισα να αλλάξω σπίτι γιατί το παλιό ήταν πολύ παλιό! Παλιομοδίτικο, με χαλασμένα παράθυρα και μωσαϊκά. Ήταν ένα σπίτι που δεν ταίριαζε στον χαρακτήρα μου, ποτέ δεν το χώνεψα! Κι όμως έζησα σ'αυτό 4 χρόνια! Όπως και να το κάνουμε, ακόμα κι αν δεν αγαπάς τον χώρο σου, η συνήθεια είναι δυνατό συναίσθημα και τα 4 χρόνια πολλά! Δεν μου λείπει καθόλου, όμως νιώθω σαν χαμένη στο νέο μου σπίτι. 

Το έχετε πάθει ποτέ αυτό? Νιώθεις πολύ άβολα σε ένα νέο σπίτι, πόσο μάλλον αν είναι και σε νέα γειτονιά. Άφησα την αγαπημένη μου γειτονιά, στην οποία έζησα 15 ολόκληρα χρόνια. Άφησα τις φίλες μου, τον φούρνο μου, τους βλαμμένους γείτονές μου και ήρθα ξαφνικά σε ένα εντελώς άγνωστο μέρος. Γιατί το έκανα? Γιατί αποφάσισα να αλλάξω ριζικά κάποια πράγματα μπας και μου φέρει γούρι η αλλαγή. Ίσως και να χρειάζεται πού και πού μια μεγάλη αλλαγή. Η προηγούμενη γειτονιά δεν με άντεχε άλλο και μου το έδειχνε. Γιατί να την αγνοήσω?

Τώρα το σπίτι μου είναι αρκετά μικρότερο, για να μικρύνουν και τα έξοδα! Τι να το κάνω το 70άρι αυτές τις εποχές? Όμως είναι και αυτό μια σημαντική αλλαγή! Δεν μπορώ πια να απλωθώ με την άνεσή μου. Σκουντουφλάω πάνω στα φωτιστικά, στις συρταριέρες, μπήκε 2-3 φορές το πόδι μου μέσα στο νερό της Ριάννας, χαμός! 

Όμως θα το αγαπήσω κι αυτό το σπίτι, θα μάθω να ζω με τις νέες συνθήκες, θα συνηθίσω τον αέρα κι αυτής της γειτονιάς, όπως συνήθισα τότε την προηγούμενη γειτονιά, η οποία ήταν κι αυτή καινούργια κάποτε και μ'αγκάλιασε από την πρώτη κι όλας μέρα! 

Μόνο ρε παιδιά, ένα παράπονο έχω: δεν υπάρχει ένας φούρνος εδώ κοντά. Δηλαδή, ακόμα δεν έχω προλάβει να την περπατήσω τη γειτονιά, όμως αν υπήρχε φούρνος θα μύριζε. Ένα κουλουράκι ρε παιδιά, λίγο ψωμάκι εσείς εδώ δεν τρώτε?

Έχω όμως τη θάλασσα κοντά και παίρνω βαθειές εισπνοές κάθε πρωί και ανυπομονώ να ξεκινήσω τις βόλτες με τη Ριαννίτσα και τον αγαπημένο μου.

Το κυριότερο συμπέρασμα είναι ένα πάντως: μη φοβάστε τις αλλαγές. Φέρνουν πάντα κάτι καλό. Μια νέα γειτονιά σου αλλάζει όλη τη διάθεση. Στην αρχή είσαι σαν χαμένος, όμως γρήγορα θα την κάνεις κι αυτή δική σου. Και να θυμάστε πάντα να προχωράτε μπροστά!

Α, έχω και τζάκι, σας το'πα?!!!

Η Εμμανουέλα σε νέες περιπέτειες!!!

Καλά, δεν θα πιστέψετε που ήμουν εχθές το βράδυ!!!

Δηλαδή, μπορεί και να το πιστέψετε γιατί δεν με γνωρίζετε καλά. Δεν ξέρετε ότι αποκλείεται ποτέ εγώ να πήγαινα σε μεταλάδικο!!!

Μάλιστα! Ήμουν στο ΑΝ κλαμπ στα Εξάρχεια, στην καρδιά των Εξαρχείων και στην καρδιά του μέταλ. Όχι του heavy metal, αλλά του Doom, δηλαδή κάτι ακόμα πιο άγριο, με φωνές, μακριά μαλλιά πάνω-κάτω, μαυρίλα, death-ίλα, ελεεινή κάπνα και όλα τα σχετικά! Δεν μπορούσα να μην πάω γιατί με παρακάλεσε η κολλητή μου. Το αγόρι της που είναι μεταλάς με τα όλα του, έπαιζε εχτές εκεί live και ήθελε να πάει να τον ακούσει. Η ίδια παραδέχεται πως αυτή η μουσική είναι αφόρητη, ειδικά όταν την έχεις δυνατά μέσα στο αφτί σου, αλλά ο έρωτας της δίνει δύναμη και τα αντέχει όλα!! 

Εγώ πάλι, τι φταίω?? Που δεν πήγα σε μεταλάδικο στα νιάτα μου που τα'χα κι εγώ με μεταλά και πήγα τώρα με ξανθό μαλλί και μπεζ τσαντάκι!!! (καταπληκτικό το τσαντάκι? Από 40€ το πήρα 20€ στις εκπτώσεις του ΖΑRA!!)

Σκέφτηκα όμως ότι στη ζωή σου πρέπει να έχεις άποψη για μερικά πράγματα και να μην φοράς παρωπίδες! Πρέπει να είσαι ανοιχτός σε νέα ακούσματα για να μπορείς μετά να τα απορρίψεις με επιχειρήματα. Κι εγώ, τουλάχιστον στη μουσική, πάντα ήμουν ανοιχτή και στην πραγματικότητα καμία μουσική δεν απεχθάνομαι. Συνήθως δεν μου αρέσει αυτό που φέρνει μαζί της η κάθε μουσική. 

Δεν μου άρεσε, για παράδειγμα, που όλοι εκεί ήταν μες στη μαυρίλα, που δεν μπορούσες να αναπνεύσεις από την κάπνα, που αν πας με άσπρα ρούχα και ροζ κραγιόν θα σε κοιτάνε με μισό μάτι. Θα ήθελα να μην σταμπάρονται οι άνθρωποι από τη μουσική που ακούνε. Αντίστοιχα, δεν μου αρέσει να βλέπω χρυσές καδένες και μακρύ νυχάκι στους άντρες που ακούνε Τερλέγκα! Θα ήθελα να μπορώ να απομονώνω τη μουσική σαν άκουσμα και μην είμαι υποχρεωμένη να ακολουθήσω όλο το πακετάκι!!

Γιατί αν με δει εμένα κάποιος, με το στυλ που έχω, δεν θα φανταστεί ότι μπορεί να ακούω μέταλ. Γιατί ρε φίλε? Πρέπει να είμαι σαν τη Μ. Παρασκευή για να σε πείσω?! 

Κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά ήταν χαμένα μέσα σε άκομψα μαύρα ρούχα, βαμμένα ελεεινά με φτηνιάρικες μαύρες σκιές, με κόκκινα μάτια, δέρμα αφυδατωμένο από την κάπνα και  χοντροκομμένες αρβύλες! Ε, όχι! Δεν το δέχομαι! Πάνω απ' όλα πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας και να μην γινόμαστε έρμαια των προτύπων που επιβάλλουν τα διάφορα ακούσματα!

Παρόλα αυτά, για να μπω στο κλίμα, έβαψα κι εγώ μαύρο το νύχι, φόρεσα τις γαλότσες μου και το δερμάτινο και πήρα τη μηχανή μου για ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ σε αυτό το φημισμένο μέταλ κλαμπ!.

Δαχτυλίδι H&M μόνο 4 €!!! 

Το συγκρότημα που έχει το αγόρι της Μ. λέγεται KORSIKOV, αν δεν κάνω λάθος και αποτελείται από πολύ καλούς φίλους που πραγματικά λατρεύουν αυτό το είδος και δίνουν την ψυχή τους!

Καλά εγώ είχα πολύ πλάκα!! Φοβόμουν και τη σκιά μου από την ώρα που βγήκα στην πλατεία Εξαρχείων. Νομίζω έχω πάει άλλη μια φορά εκεί παλιότερα. Δεν είχε τύχει... Με τρομάζει το σκηνικό. Φαντάζομαι με το φως της ημέρας θα είναι αλλιώς. Απλώς δεν είναι κάτι που έχω συνηθίσει. Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι τα παιδιά εκεί είναι επικίνδυνα, απλώς όλη η ατμόσφαιρα δεν είναι για μένα! Ο Γιώργος (έρωτας της κολλητής) με διαβεβαίωσε ότι εκεί δεν πρόκειται να με πειράξει κανείς. Σκέψου όμως ότι οι γυναίκες με φόβιζαν πιο πολύ από τους άντρες. Ήταν λίγο στραβωμένες! "Φωτογραφίες κάνει να βγάζω ή θα τσαντιστεί κανείς και θα με πλακώσει?", του λέω!!!!

Για όσους ενδιαφέρονται, ο τραγουδιστής - το καμάρι μας - έχει ιδρύσει μια εταιρεία διοργάνωσης συναυλιών τέτοιου είδους με συγκροτήματα από το εξωτερικό. Εδώ και εδώ μπορείτε να βρείτε λεπτομέρειες, όσοι είστε φαν του είδους. Τον Απρίλιο θα φέρουν τους ACID KING και λέγεται ότι θα γίνει χαμός!!!

Καθίσαμε γύρω στις 2 ώρες, δεν άντεχες και παραπάνω εξάλλου. Είδαμε απλώς τα παιδιά και φύγαμε για να προλάβουμε και το μετρό. Η πλάκα ήταν που ενώ τον άκουγα να τραγουδάει με εκείνη την άγρια φωνή που είναι λες και βρίζεις κάποιον με όλα σου τα νεύρα, γυρνάω στην Μ. και τη ρωτάω " για σένα το έγραψε αυτό το ρομαντικό κομμάτι?"  χοχο!!

Ακολούθησαν καμιά δεκαριά συγκροτήματα ακόμα στους ίδιους ρυθμούς! Εμ τί πες, θα το γύριζαν σε σάμπα??!!!!

Περπατήσαμε από τα Εξάρχεια ως την Ομόνοια για να πάρουμε το μετρό! Παιδιά, έχω χρόνια να τρομάξω έτσι! Λυπάμαι που το λέω και ντρέπομαι δηλαδή που τρομάζω μέσα στην ίδια μου την πόλη. Είμαι γενικά φοβιτσιάρα εγώ, οπότε δεν είμαι κριτήριο. Απλώς να ξέρετε ότι όταν τελικά μπήκα στο μετρό, έκανα το σταυρό μου και πήρα μια βαθειά ανάσα! Όταν δε βγήκα στον Αγ. Δημήτριο ένιωσα την ατμόσφαιρα πεντακάθαρη! Άλλος κόσμος εκεί στην Ομόνοια. Άλλες φάτσες, άλλοι ρυθμοί! Ίσως φταίει το γεγονός ότι έχω ακούσει διάφορα και επηρεάζομαι, ίσως τελικά να μην υπάρχει κίνδυνος. Από την άλλη, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Οι επιθέσεις τη νύχτα σε αυτές τις περιοχές είναι άπειρες και σίγουρα θα προτιμήσουν 2 κοριτσάκια να επιτεθούν, δηλαδή εμάς! Ήμασταν ό,τι έπρεπε!!!

Θα ήθελα τόσο πολύ να μπορώ να περπατάω στην πόλη μου χωρίς να φοβάμαι, αλλά δεν νομίζω να αποβάλλω ποτέ αυτό το αίσθημα. Δεν φοβάμαι μόνο τους ξένους. Όλους τους φοβάμαι, ακόμα και τους αστυνομικούς! Για κανέναν δεν είμαι σίγουρη! Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα ξαναπερπατήσω σύντομα τέτοια ώρα σε εκείνους τους δρόμους!

Με το βουητό που είχα στα αφτιά, ήταν λίγο δύσκολο να με πάρει ο ύπνος, αλλά τα κατάφερα και σήμερα νιώθω και πάλι ο εαυτός μου! Πήγα, είδα, έχω άποψη και νιώθω πιο ολοκληρωμένη!! Αν μου άρεσε τελικά? Κοίτα, δεν θα ξαναπήγαινα αλλά δεν έπαθα και τίποτα. Χτυπήθηκα λίγο κι εγώ και αφέθηκα!

Ως κατακλείδα, θα σας έλεγα να μην φοβάστε κανένα είδος και κανένα στυλ. Μπορεί να εκπλαγείτε από το πόσο όμορφα θα περάσετε ακούγοντας κάτι διαφορετικό! Βέβαια, τα λέω και στον δικό μου, αλλά αρνείται να με συνοδέψει στα λάτιν! Βγάζει καντίλες!!!

Τελικά μετράει το μέγεθος!?

Σήμερα κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις στα αντικείμενα και ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα μεγέθη!

Διάλογος ανάμεσα σε φουρνάρισσα και ευτραφή πελάτισσα:

"ένα σταφιδόψωμο, ένα μηλοπιτάκι..."

"αυτή τη μηλόπιτα εννοείτε?"

"ναι, ναι!"

Για τη συγκεκριμένη κυρία αυτή η μηλόπιτα φαινόταν σαν μηλοπιτάκι! Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις ούτε στις διάφορες καταστάσεις! Κάποιος θεωρεί μικρό κάτι που για κάποιον  άλλον είναι μεγάλο! Και για να μην μακρυγορώ, εννοώ ότι κάποιος μπορεί να θεωρήσει το υπέροχο και ανεπανάληπτο Σαββατοκύριακο που πέρασα εγώ, Σαββατοκυριακάκι! Δηλαδή, ασήμαντο και ταπεινό!!

Όπως, αντίστοιχα, εγώ θεωρώ ασήμαντη και ταπεινή τη σημερινή μέρα! Μια μέρα σαν όλες τις άλλες και μάλιστα το ότι είναι και Δευτέρα δεν βοηθάει καθόλου στο να ανέβει στα μάτια μου!  Ναι, εννοώ ότι ο Άγ. Βαλεντίνος δεν με αγγίζει, ούτε τα μπαλόνια-καρδούλες ούτε και η όλη  βιομηχανία καρδούλων που αναπτύσσεται αυτή την περίοδο!

Δεν εννοώ όμως ότι δεν είμαι ερωτευμένη ή ότι δεν μου αρέσει να βλέπω ερωτευμένους! Ούτε είμαι καμιά ανέραστη, ούτε ζηλεύω την ευτυχία των άλλων. Απλώς δεν γιόρτασα ποτέ αυτή τη μέρα και δεν έκανα τίποτα διαφορετικό απ 'ο,τι κάνω τις υπόλοιπες. Ούτε περίμενα ποτέ να μου φέρει ο άντρας μου λουλούδια και σοκολατένιες καρδιές! Πείτε απλώς ότι με αφήνει αδιάφορη! 

Ο έρωτας όμως ποτέ δεν με άφησε αδιάφορη και χαίρομαι που είμαι ερωτευμένη και που μου ανταποδίδει ο άνθρωπός μου αυτό το συναίσθημα! Που όλα κυλάνε ευχάριστα και αγαπησιάρικα, που περπατούσαμε χεράκι-χεράκι εχτές δίπλα στη θάλασσα! Δεν νομίζω πως πρέπει ένα ζευγάρι να περιμένει μια μέρα σαν τη σημερινή για να το κάνει αυτό! Δεν θα έπρεπε να αποτελεί καν αφορμή η σημερινή ημέρα για να πεις λόγια τρυφερά! Ο έρωτας από μόνος του, όταν υπάρχει, αποτελεί αιτία και αφορμή για ό,τι κάνεις με τον σύντροφό σου καθημερινά! Και σε μία μέρα δεν μπορείς να χωρέσεις όλα όσα νιώθεις για κάποιον ούτε πρέπει να περιμένεις τον Βαλεντίνο για να του τα δείξεις! 

Πέρυσι, τέτοια μέρα, ήμασταν  στην Τήνο. Έπεφτε Κυριακή, η τελευταία της Αποκριάς. Καθίσαμε σε μία καφετέρια και η σερβιτόρα ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Έτρεμε από τα νεύρα της και "έθαβε" με μια συνάδελφό της το αφεντικό! Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβουμε την αιτία της κατάστασής της, γιατί μιλούσε δυνατά και δεν ήταν καθόλου διακριτική. Την είχε χώσει το αφεντικό να δουλέψει διπλή βάρδια, χωρίς να τη ρωτήσει, ενώ εκείνη είχε κανονίσει να βγει και της είχε χαλάσει το πρόγραμμα. Οπότε ο δικός μου, γνωστός κουτσομπόλης, της έπιασε την κουβέντα και προσπάθησε να την ηρεμήσει. Ώσπου μας λέει το κορυφαίο: " Μα είναι δυνατόν τέτοια μέρα που γιορτάζουν οι ερωτευμένοι να μην είμαι με τον Μάκη μου? Να μην μπορώ να γιορτάσω κι εγώ σαν ερωτευμένη?" Και δωσ'του να τρέμει σαν το ψάρι από τα νεύρα!! Αυτό που την είχε ενοχλήσει δηλαδή, δεν ήταν τόσο η δουλειά όσο η δουλειά τη συγκεκριμένη μέρα! Μην τρελαίνεστε βρε κορίτσια, μια μέρα είναι σαν όλες τις άλλες! Αλλά είπαμε... Τα μεγέθη ο καθένας, τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Παρατηρώ δε, ότι τα τελευταία χρόνια, όσο χρήμα φέρνει ο Βαλεντίνος, άλλο τόσο φέρνει και ο αντι-Βαλεντίνος! Δηλαδή, κάθε χρόνο διοργανώνονται anti-Valentine's parties, στα οποία υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση. Και έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι! Και οι ζευγαρωμένοι και οι μόνοι! Και οι έμποροι, αλλά και οι μαγαζάτορες, βγάζουν λεφτά και στις δύο περιπτώσεις! Τι να πω? Εγώ απλώς αδιαφορώ και συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά! 

Και τι πιο κανονικό, από το να πας για ψώνια? 

Πρώτη στάση: H&M

Ανάλαφρες, μακρυμάνικες μπλούζες, με ρίγες ή χωρίς, από 9,90€ η κάθεμια, νέας κολεξιόν! Οι αγαπημένες μου! Δεν μπορώ τα βαριά ρούχα και ειδικά τώρα που κάνει ζεστές μέρες, αυτά τα ανάλαφρα μπλουζάκια είναι ό,τι πρέπει! 

Επόμενη στάση: ZARA

Φορέματα προηγούμενης κολεξιόν από 35€, μόνο 9,90€!!! Το λευκό φοριέται και καλοκαίρι, είναι εντελώς αέρινο και ρομαντικό. Το γκρι γίνεται πιο αυστηρό με μπαλαρίνες και εντελώς θηλυκό με ψηλοτάκουνα!

Έχω να σας πω ότι πρώτα έκανα μια βόλτα σε κάποια μαγαζιά της Γλυφάδας τα οποία έχουν όμορφα αλλά πολύ ακριβά κομμάτια, τα οποία "σκοτώνουν" κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων. Ήταν ακόμα γεμάτα εμπόρευμα, δεν είχε φύγει τίποτα και χάρηκα γιατί το -70% φαινόταν σαν όαση! Δοκιμάζοντας μερικά φορέματα όμως, διαπίστωσα ότι κανένα δεν με ευχαριστεί. Δεν ήταν το στυλ μου, δεν ταίριαζαν στο σώμα μου, δεν ξέρω. Μου άρεσαν μόνο κάποια τα οποία ακόμα και με τη θεϊκή αυτή έκπτωση, ήταν απλησίαστα! Οπότε είπα να πάω για μία ακόμη φορά στα μαγαζιά - εγγύηση! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρω στο ΖARA κάτι που θα μου αρέσει και θα με κολακεύει! Μέσα σε μισή ώρα είχα τελειώσει από τα δύο μαγαζιά παραπάνω και ήμουν πανευτυχής με τις επιλογές μου! Αγόρασα ακόμη ένα τσαντάκι, το οποίο ξέχασα να βγάλω φωτογραφία και ένα παντελόνι κλασικό σε μπλε χρώμα, μόνο 15 € από το H&M!!! Kαι μου έδωσαν και μια δωροκάρτα των 5 €  για επόμενες αγορές!!

Το Σάββατο πήγα Σύνταγμα για να πάρω... μαλλιά! Ναι, ξεκινάω πλέξιμο! Όταν βέβαια μάθω τον τρόπο! Γιατί προς το παρόν το αποτέλεσμα είναι.... μαλλιά κουβάρια!!

Αυτό που βλέπετε, μου πήρε 5 ώρες για να το κάνω! Και είναι και λάθος φυσικά! Προσπαθούσα μόνη μου με ένα βίντεο να καταλάβω τον τρόπο! Και τον κατάλαβα, σας το ορκίζομαι! Μόνο που δεν μπορούσα να τον εφαρμόσω και, ενώ νόμιζα ότι έκανα ακριβώς αυτά που έβλεπα, το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε καθόλου φυσικά με αυτά που έβλεπα! Ευτυχώς που έχω καλές φίλες που ξέρουν και θα με βοηθήσουν! Γιατί θέλω πολύ να μάθω να πλέκω και κυρίως γιατί δεν είμαι χαζή! Γιατί να μην μπορώ να μάθω!?!?! Πήρα 3 κουβάρια βαμβακερό νήμα σε μπεζ και καφέ και ένα ζευγάρι βελόνες μόνο με 18 €... Όταν καταφέρω να μάθω, θα δείτε τα κατορθώματά μου!

Αφού πήρα τα μαλλιά μου, κατευθύνθηκα προς το Sprider Home για να βρω μερικά ποτήρια που τα έχω σπάσει όλα! Εκεί κυκλοφορούν υπέροχα και πάφθηνα ποτήρια που χαίρεσαι να σπας! Μόνο που δεν είχε μείνει τίποτα λόγω εκπτώσεων και δεν είχαν έρθει ακόμη τα καινούργια. Ευτυχώς βρήκα φλιτζανάκια και πιατάκια για τον καφέ, τα οποία αγοράζεις ξεχωριστά και μπορείς να κάνεις ό,τι χρωματικούς συνδυασμούς θες!! Για 1 κούπα, 4 φλιτζανάκια, 4 πιατάκια και 1 κερί, χάλασα 9 €!!

Τώρα θα μου πείτε ότι αν προσθέσω όλα τα 9 ευρώ που χάλασα, βγαίνουν αρκετά 9άρια, αλλά πήρα πράγματα που χρειαζόμουν και σε πάρα πολύ συμφέρουσες τιμές!!! 

Με τη Sprider έχω εκπλαγεί! Δούλεψα στο κατάστημα της Δάφνης  για 1,5 χρόνο περίπου, το 2004-'05 και ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα!! Τότε ήταν πολύ τσιγκούνηδες οι ιδιοκτήτες και δεν έκαναν πολλές διαφημίσεις, δεν έφερναν καλά προϊόντα, έκαναν απολύσεις γιατί δεν πήγαιναν καλά και γενικά δεν ήταν μια υγιής επιχείρηση. Παρατηρώ όμως τα τελευταία 2 χρόνια ότι έχει κάνει μεγάλα ανοίγματα και χαίρομαι! Έχει ανακαινίσει όλα της τα μαγαζιά, έχουν προστεθεί κι άλλα, έχει πάρει πολύ προσωπικό και έχει φέρει -ελαφρώς- καλύτερα προϊόντα! Εντάξει, δεν πας για να βρεις ΤΗΝ ποιότητα, αλλά εξυπηρετεί πολύ κόσμο! Και η κίνηση με τα είδη σπιτιού, εμένα προσωπικά, με εντυπωσίασε! Είναι πραγματικά όμορφα όλα και οι τιμές εξαιρετικά χαμηλές! Αμ το άλλο με τον Ρουβά, πού το πας?! Σχεδιάζει, λέει, και ο Ρουβάς ρούχα για τη Sprider! Αν είναι δυνατόν!!

Ολοκλήρωσα τις αγορές μου με φρέσκα λουλούδια από έναν ανθοπώλη στον πεζόδρομο της Ερμού, ακριβώς έξω από τη Sprider! Έχει φρεσκότατα λουλούδια, μεγάλη ποικιλία και είναι πολύ ευγενικός! Από τιμές δεν ξέρω αν είναι καλός, γιατί δεν έχω ιδέα πόσο κοστίζουν αυτά. Πήρα μια μεγάλη ανθοδέσμη με χρυσάνθεμα με 6 ευρώ και ένα μικρό μπουκετάκι ζουμπούλια με 3 ευρώ! Νάτο πάλι το 9άρι!!!

Ομόρφυνε το σπίτι όμως!!!

Από 'δω και πέρα θα παίρνω συχνά λουλούδια και θα πάω στη λαϊκή να συγκρίνω τιμές! Όχι, δεν είμαι άρρωστη! Θα συγκρίνω τιμές! Μάλιστα!!!

Το βράδυ του Σαββάτου, κάποια από την παρέα είχε τη φαεινή ιδέα να πάμε σε ένα μπαράκι στη Γλυφάδα και εγώ χάρηκα γιατί πίστεψα ότι θα έκανα μια σημαντική ανακάλυψη! Αλλά για μια ακόμη φορά διαπίστωσα ότι όσο όμορφη είναι η Γλυφάδα στο φως του ήλιου, όσο όμορφη αγορά έχει σε ρούχα, άλλο τόσο ασχημαίνει το βράδυ και τα μπαράκια της δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον. Έτσι όπως μπήκαμε στο Pere Ubu, έτσι βγήκαμε και καταλήξαμε να πίνουμε κοκτέηλ στη μπάρα των Friday's γιατί άντε να τρέχεις τώρα από τη Γλυφάδα στο Γκάζι Σάββατο βράδυ, μετά τις 12! Χαμός στους δρόμους!!

Την Κυριακή το κορίτσι ήθελε θάλασσα και το αγόρι δεν της χάλασε χατήρι! Το πρόγραμμα είχε βόλτα στο Φάληρο, μέχρι τον Φλοίσβο και καφέ στη Γλυφάδα! Η θερμοκρασία ήταν ιδανική και όλα ήταν τόσο ρομαντικά! Για μένα! Γιατί για κάποιον άλλο, μπορεί η θερμοκρασία να ήταν πολύ υψηλή και αφόρητη! Γιατί είπαμε ότι ο καθένας τα μεγέθη τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Εύχομαι έτσι ευχάριστα να κυλήσει και αυτή η εβδομάδα για όλους μας! Καλή σας μέρα φιλαράκια μου!!!

Mε ρετρό διάθεση και πολλές κουβέρτες!

Καλημέρα φίλοι μου!! Πού σας πετυχαίνω? Πόσο πολύ κρυώνετε και τι θερμοκρασία έχει αυτή τη στιγμή εκεί που είστε? 

Εδώ - στο σπίτι μου -  τα πράγματα είναι πραγματικά κρύα!! Ό,τι και να κάνω, όσα ζεστά χρώματα κι αν βάλω εδώ μέσα, όσο ντεκορασιόν κι αν κάνω, πάντα κρύο θα είναι αυτό το σπίτι! Καλοριφέρ ανάβουν μόνο μετά τις 7 το βράδυ, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα που ο κόσμος είναι πιο πολλές ώρες μέσα. Δεν επιτρέπεται με 6 βαθμούς να μην ανάβεις καλοριφέρ! Εγώ βέβαια έχω και το άλλο πρόβλημα: δεν βάζω χαλιά τα τελευταία χρόνια, λόγω Ριάννας και καταλαβαίνετε ότι με αυτό το μάρμαρο κάτω, το κρύο σπίτι γίνεται ακόμα πιο κρύο!! Άσε που το τρελόσκυλο στέκεται συνεχώς μπροστά στην μπαλκονόπορτα με αυτό το θλιμμένο ύφος για να της ανοίξω να βγει έξω να επικοινωνήσει με τον σκουπιδιάρη και τον παλιατζή!! Και άνοιξε-κλείσε συνεχώς, πού να μείνει ζέστη εδώ μέσα! Και δεν φτάνει αυτό, αλλά πάει και σκαλίζει τις γλάστρες η αθεόφοβη και κρύβει μέσα μπισκοτάκια και κεκάκια που βουτάει από την κουζίνα και κάθε φορά μπαίνει στο σπίτι με μαύρη μουσούδα!

Και έπειτα είναι και το άλλο: αυτό το κρύο μου ανοίγει την όρεξη και ο οργανισμός μου ζητά συνεχώς λιπαρά και γλυκά! Θα φταίω μετά εγώ αν μου μείνει κουσούρι και ζητάω και την Άνοιξη τα ίδια? Να πώς γίνονται τα αφράτα τα μπουτάκια! Το κρύο φταίει!!! Για πρωινό έφαγα 8 φέτες ζεστό ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα, 3 φέτες ψωμί με βούτυρο και τυρί, 3 chhhοκολατάκια (με παχύ ch) και 3 φλιτζάνια καφέ!
Και ακόμα πεινάω!!

Έχω παρατηρήσει ότι οι περισσότερες -χμ- ευτραφείς κυρίες, δίνουν προσοχή στο μακιγιάζ τους και τα νύχια τους! Δηλαδή -φαντάζομαι- ότι επειδή το σώμα είναι χαμένη υπόθεση, προσπαθούν να τονίσουν τα δυνατά τους σημεία, βάφοντας έντονα τα μάτια, ακόμα και το πρωί και βάζοντας στα τεχνητά τους νύχια περίτεχνα σχέδια με σβαρόφσκι! Ε, γι'αυτό κι εγώ δεν ανησυχώ άμα παχύνω, γιατί με τη νέα ολοκληρωμένη σειρά μακιγιαζ της Avon που κέρδισα από το διαγωνισμό του Beauty diaries, της αγαπημένης μου Έφης, θα μπορώ να βάφομαι όσο θέλω, από το πρωί μέχρι το βράδυ με άπειρους συνδυασμούς!!

Παλέτα σκιών, κραγιόν, eyeliner και μάσκαρα της ρετρό σειράς Luxe Lace!

Και μια που είπα ρετρό, να σας αποκαλύψω τη νέα μου αγάπη: ξεθάβω αντικείμενα της γιαγιάς μου και της προγιαγιάς μου, τα οποία κάποτε, όταν μου τα'διναν, ξίνιζα τα μούτρα μου! Τα έβρισκα παλιομοδίτικα, βαρετά και εντελώς έξω από τα γούστα μου, τα οποία (γούστα μου), όπως φαίνεται, άλλαξαν και τώρα τα θέλω όλα και μάλιστα βρίσκω τρόπους να τα αξιοποιώ! Όπως το πιατάκι που βλέπετε πιο πάνω. Πρόκειται για εκείνα τα παλιά στα οποία οι γιαγιάδες σέρβιραν γλυκό του κουταλιού στον γαμπρό που ερχόταν για προξενιό! Τα συγκεκριμένα πιατάκια είναι ''φρούτου'', έχουν σχήμα δαντέλας και είναι από γυαλί, το οποίο κάνει χρωματισμούς στο εσωτερικό. Δεν νομίζω ότι εγώ ποτέ θα σερβίρω κάτι μέσα σε αυτά, αλλά είναι πολύ χρήσιμα στη διακόσμηση.

Κοιτάξτε τι άλλο βρήκα!

Γάντια αγορασμένα από την προγιαγιά μου, το '70 από την Αγγλία, γι'αυτό φυσικά και η φωτογράφιση έγινε δίπλα σε αυτό το αγγλικό μοτίβο! Είναι σατέν με διαγώνιες ρίγες και ένα μικρό κουμπάκι στον καρπό! Και τόσο σικ!!!

Έχω διάφορα τέτοια ξεχασμένα αντικείμενα, αλλά πρέπει να ψάξω. Και όχι μόνο εδώ, αλλά πρέπει να πάω στο σπίτι της γιαγιάς μου και να της κάνω τα πατάρια καλοκαιρινά! 

Α, ναι! Ξέχασα να σας δείξω αυτό το ψυχεδελικό τσαγιερό από τα 70's!!

Πέρυσι ο Σταμάτης μου μού έφερε μερικές φωτογραφίες με πόζες των αστέρων του παλιού ελληνικού κινηματογράφου (το καλύτερό μου δηλαδή!). Τις είχε βρει στο μαγαζί του παππού του, πολλά χρόνια πριν και τις είχε κρατήσει. Τώρα δεν ξέρω πού τις βρήκε εκείνος και λοιπά. Αλλά είναι όλες πανέμορφες!! Ακόμα δεν τις έχω αξιοποιήσει κάπως, αλλά έχω διάφορα στο μυαλό μου.

Και όλη αυτή η αγάπη μου για το παλιό, το ρετρό, το vintage, αυτό που θυμίζει μακρινές εποχές, ενισχύεται παρακολουθώντας φωτογραφίες από όλο τον κόσμο στο www.flickr.com. Είναι και το flickr μέσα στις νέες μου αγάπες! Λατρείες, θα έλεγα! Το έμαθα από τη Χρύσα που κάθε Τετάρτη ανεβάζει τις αγαπημένες τις φωτογραφίες  από εκεί. Πραγματικά υπάρχουν τόσο ταλαντούχοι άνθρωποι στον κόσμο, τόσο δημιουργικοί, τόσο ικανοί! Απολαμβάνω τις φωτογραφίες τους και πραγματικά ηρεμώ! Αλήθεια, το κάνω για πολλή ώρα! Μπορώ να κολλήσω εκεί μέσα! Έφτιαξα κι εγώ δικό μου λογαριασμό και ανεβάζω δειλά-δειλά τις ταπεινές μου φωτογραφίες, που φυσικά δεν είναι τίποτα μπροστά σε εκείνα τα αριστουργήματα, αλλά νιώθω κι εγώ μέλος αυτής της τεράστιας παρέας! Όποτε έχετε νεύρα, μπείτε μέσα και απλώς κάντε κλικ σε ό,τι φωτογραφία βλέπετε μπροστά σας! Σιγά-σιγά, θα βρείτε ακριβώς αυτό που σας εκφράζει και θα πάρετε πολλές ιδέες για δημιουργίες, διακόσμηση, μαγειρική και άλλα!

Αυτά ήταν τα νέα μου! Όπως πάντα αναλυτική και πολυλογού! Αλλά, νιώθω πως γράφοντας τόση ώρα, κάπως ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου. Αφήστε που αν δεν έγραφα, θα έτρωγα! Οπότε, γλίτωσα και καμιά θερμίδα!!

Σας φιλώ όλους! Να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο! Κουρνιάστε όπου βρείτε και απολαύστε το!!

Έχω να πω τόσα πολλά...

Ας ξεκινήσω με ευχές σε όλους τους χτεσινούς και σημερινούς εορτάζοντες, που είναι πραγματικά πάρα πολλοί!!! Χρόνια καλά κι ευτυχισμένα στον Φώτη, τη Φωτεινή, τον Γιάννη, την Ιωάννα και τον Πρόδρομο και σε όλα τα υποκοριστικά και τα χαϊδευτικά αυτών!!

Τι όμορφες μέρες οι γιορτινές!!! Ο κόσμος φοράει τα καλά του, είναι συνεχώς με μια κούτα γλυκά στο χέρι και παρκάρει το αμάξι του όπου βρει!!! Υπάρχει μια διαρκής κίνηση, ένα τρέξιμο να προλάβεις όλα τα τραπέζια, μια λαχτάρα να τους δεις όλους, να προλάβεις να βγάλεις την υποχρέωση και να δημιουργήσεις καινούργιες (υποχρεώσεις!)...

Γενικά, πέρασα καλά στις γιορτές, αν και από την Πρωτοχρονιά και μετά άρχισα να ξεκουράζομαι και να νιώθω ένα πιο γιορτινό κλίμα! Μέχρι και την Παραμονή Πρωτοχρονιάς ήμουν σε κρίσιμη κατάσταση, αλλά ευτυχώς πάω καλύτερα! Βάζω σε σειρά τις δουλειές και τις υποχρεώσεις μου και αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι γυμναστήριο πιο εντατικά και να μαγειρεύω λιγότερο, πρώτον γιατί τρώω συνεχώς κι έπειτα γιατί τα χέρια μου κοντεύουν να γίνουν σαν χωριάτικες φρατζόλες από το ζύμωμα και η μέση μου κοντεύει να γίνει χίλια κομμάτια!

Λατρεύω τη μαγειρική, αλλά όταν γυρνάς σπίτι σου στις 7 το απόγευμα, δεν πρέπει να καταπιάνεσαι με δύσκολα πράγματα. Ίσα να μαγειρεύεις κάτι για την επόμενη μέρα και όχι πολλά-πολλά! Μερικές φορές με ξεκουράζει αυτή η ασχολία και άλλες με τρελαίνει! Το Σαββατοκύριακο σαφώς είναι πιο ξεκούραστο το πρόγραμμα και έχω το κακό ότι δεν μπορώ να κάτσω σε μία μεριά, οπότε την πληρώνουν οι κατσαρόλες και τα τηγάνια! Όμως πρέπει να το κοντρολάρω αυτό λιγάκι! Να φέρω μια ισορροπία και να μην κάνω υπερβολές!

Με αυτά τα δεδομένα, έχω ήδη τους πρώτους στόχους της χρονιάς:

1. Να βγαίνω περισσότερο με τις φίλες μου. Να ανακαλύψω νέα, ενδιαφέροντα μπαράκια, όπως έκανα παλιά. Να μην κοιμάμαι από τις 22.30, να δίνω λίγο περισσότερο χρόνο στον εαυτό μου.

2. Να κάνω περισσότερες μάσκες ομορφιάς, να φροντίζω περισσότερο το δέρμα μου, να το βοηθάω να αναπνέει. Έτσι κάθε φορά που μου έρχεται να ανοίξω φύλλο, θα ανοίγω το βαζάκι με την κρέμα προσώπου.

3. Να μην παραμελώ τον άντρα μου! Εδώ δεν χρειάζεται ανάλυση! Οι άντρες θέλουν να βλέπουν τη γυναίκα τους ξεκούραστη, κεφάτη και χαμογελαστή! Όχι μια τρελή με τον πλάστη στο χέρι και λερωμένη ποδιά! Όλα χρειάζονται αλλά με μέτρο! Αν ο άντρας μου μού δείξει με τον τρόπο του ότι με έχει ανάγκη, δεν πρέπει να το παραβλέψω.

4. Να πάρω όλη την άδεια που μου ανήκει από τη δουλειά μέσα στο έτος!!! Έφυγε το 2010 και μου έμειναν 6 μέρες άδειας ως υπόλοιπο, τις οποίες διεκδίκησα και δεν δέχομαι αντίρρηση! Θέλω να τις πάρω όλες, να τις εξαντλήσω, να τις χαρώ, όχι να τις πληρωθώ! Καμιά φορά, τα λεφτά (τα οποία στην προκειμένη είναι και πολύ λίγα!) δεν σου προσφέρουν τη χαρά που σου δίνει μια ελεύθερη μέρα χωρίς δουλειά, χωρίς πρωινό ξύπνημα, χωρίς τη βαβούρα του γραφείου! Δεν ήξερε, λέει, ότι μου αντιστοιχούν 21 μέρες και έκανε την κινέζα! Ε όχι κυρία μου!! Δικαιούμαι 21 μέρες στο έτος και θα τις εξαντλώ!!!

5. Να ανακαλύψουμε κι άλλα πανέμορφα μέρη, όπως αυτό που ανακαλύψαμε εχτές:

Το Κτήμα Συγγρού, στην Κηφισίας, είναι ένα μέρος υπέροχο για περπάτημα, για να καθαρίσει το μυαλό σου, για μια βόλτα με τον σκύλο σου, για χαλάρωση, για ηρεμία, για όλα τα καλά!! Και μου χρειάζονται τέτοια μέρη! Μου χρειάζονται πολύ αυτές οι στιγμές χαλάρωσης και επαφής με τη φύση!

Ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένη εκεί και αμέσως πιο ξεκούραστη! Βέβαια, το κρύο έγινε ανυπόφορο κάποια στιγμή, αλλά κανονίσαμε να ξαναπάμε την Κυριακή που θα έχει όμορφη λιακάδα και ανεβασμένη θερμοκρασία και θα πάρουμε μαζί μας και το Ριαννόσκυλο, οπότε ετοιμαστείτε για περισσότερες φωτογραφίες στη φύση!!

Το καφέ τσαντάκι που κρατάω είναι δημιουργία A dog's dreamz από την αγαπημένη μου Χρύσα!!!

Περισσότεροι στόχοι θα αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα του 2011 και δεν έχει σημασία το αν θα πραγματοποιηθούν! Σημασία έχει ότι βάζοντας στόχους, βρίσκεσαι σε εγρήγορση! Νιώθεις ότι κάτι περιμένεις από τον εαυτό σου! Δεν επαναπαύεσαι σε αυτά που έχεις!

Ξυπνήστε φέτος και βάλτε στόχους! Είναι αυτό που θα μας δώσει δύναμη να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που έρχονται! Θα σκεφτόμαστε τον στόχο μας και θα γινόμαστε πιο δυνατοί για να τον επιτύχουμε!

Είτε πρόκειται για μικρούς και ασήμαντους είτε για μεγάλους και τρανούς, οι στόχοι πάντοτε θα είναι κομμάτι του εαυτού μας και θα μας θυμίζουν πως πρέπει να γίνουμε καλύτεροι!

Καλή, δημιουργική, ευτυχισμένη, δυναμική και ειρηνική χρονιά σε όλους!!!!!!!

Χίλιες και 1 σκέψεις!

Χρόνια πολλά σε όλους σας!! Γλυκές ευχές σε όλη την παρέα που έχω παραμελήσει...


Σας εύχομαι υγεία, ευτυχία, αγάπη!! Κλισέ, αλλά σημαντικά! 

Ειλικρινά, ακομα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς πέρασαν τόσες μέρες από την τελευταία μου ανάρτηση. Τρέχω όλες αυτές τις ημέρες - μεταφορικά και κυριολεκτικά- τρέχω να προλάβω τα πάντα, να τους ικανοποιήσω όλους, κάνω τον χαμάλη στο γραφείο, είμαι γεμάτη υποχρεώσεις και τα δικαιώματα πάνε περίπατο!

Και έρχομαι τώρα να ρωτήσω: πότε πέρασαν τα Χριστούγεννα? Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα!

Εντάξει, για να μην είμαι αχάριστη, βγήκα κι ένα βράδυ. Το βράδυ της γιορτής μου 26/12 πήγα με φίλους για ποτό στο CV στο Γκάζι. Ένα διακριτικό μπαράκι που θυμίζει γαλλικό μπιστρό με στρογγυλές ροτόντες όμορφα στολισμένες με λευκά σερβίτσια για φαγητό! Απλώς, οι μπαρόβιοι είναι λίγο ''ριγμένοι'' στην προκειμένη, γιατί η μπάρα του είναι πολύ μικρή και αν το πετύχεις γεμάτο, δεν έχεις πού να σταθείς. Εμείς όμως αυτή τη φορά το πετύχαμε ψιλοάδειο γιατί πήγαμε νωρίς και απολαύσαμε ρετρό μουσική που σου θυμίζει τη Βουγιουκλάκη στο "Δόλωμα", όταν κατέβαινε από τη σκάλα με το διχτυωτό καλσόν και το υπέροχο μαύρο αποκαλυπτικό ντύσιμο!

Αισθησιακό δηλαδή κάπως το κλίμα, αλλά εγώ κουτούλαγα από τη νύστα και τους άφησα νωρίς να μείνουν να με γιορτάσουν όπως μου αξίζει! Με δόξα και τιμές!! Εγώ πήγα για ύπνο, γιατί μου αξίζει και λίγη ξεκούραση...

Το ίδιο απόγευμα, πριν το CV, είχαμε πάει για φαγητό στη γιαγιά Σταματία, η οποία, αφού μας είχε ταϊσει ό,τι υπήρχε στο σπίτι, μας είχε προσφέρει γλυκά, αναψυκτικά και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, πετάει κι ένα: "ε, δεν φάγατε τίποτα! Τι άλλο να σας φέρω, δεν έχω κάτι άλλο! Τίποτα δεν σας έβγαλα!"...

Τουλάχιστον, φέτος έμαθα τι δουλειά έκανε ο Χριστός:

 Ε, ναι! Ήταν συμβολαιογράφος! Εκτός και αν πρόκειται για απλή συνωνυμία! (Θε μου σχώρα με!)!!

Πάντως παιδιά, αυτές τις ημέρες, η κουζίνα μου πήρε φωτιά! Όχι καλέ, δεν καήκαμε! Εννοώ ότι έφτιαξα τόσα πολλά γλυκά όσα δεν είχα φτιάξει όλο το χρόνο! Μιλάμε για ποσότητες, όχι αστεία! Τα έκανα δωράκια, τα χλαπάκιασα... σε κάθε περίπτωση, χαμένα δεν πήγαν!!

Τώρα σειρά έχουν οι βασιλόπιτες!!

Και φτάσαμε στο σήμερα! Ήταν αρκετά δύσκολη μέρα στο γραφείο, τα μάτια μου τσούζουν από τον υπολογιστή, το κεφάλι μου πονάει, η μέση μου είναι σε άθλια κατάσταση και έπρεπε να χαλαρώσω με κάποιον τρόπο! Εγώ λοιπόν χαλαρώνω με ζεστό τσάι, κουβέρτα στην πλάτη και τα αγαπημένα μου ελληνικά, καταθλιπτικά τραγούδια: Γερνάω μαμά, Ανθρωποι μονάχοι, Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει, Αυτή η νύχτα μένει και τέτοια! Αν πια δεν χαλαρώσω με αυτά, ρίχνω έναν Μάλαμα, έναν Ιωαννίδη και νιώθω καλύτερα! Αυτή τη στιγμή ακούω την Παράκληση! Και είναι τόσο παράδοξο το γεγονός ότι τραγουδάω μόνη μου με πάθος όλα τα τραγούδια για χωρισμένους και συγκινούμαι, το ζω!! Κι ας μην είμαι χωρισμένη!! Έχει μεγάλη επιρροή επάνω μας η μουσική τελικά...

Δεν είχα σκοπό να σας μιλήσω σήμερα με την κούραση που είχα και ήθελα να κοιμηθώ από τις 9, αλά αφού είναι 10 και είμαι ακόμα όρθια, είπα να την κάνω την υπέρβαση!!

Θέλω πολύ να μάθω πώς τα περνάτε, πού θα κάνετε ρεβεγιόν, τι θα φορέσετε, τι δώρα δεχτήκατε και άλλα τέτοια κουτσομπολιά! Εγώ ξεκλέβω χρόνο και σας διαβάζω, αλλά σίγουρα θα έχετε κι άλλα νέα από όσα έχω ήδη μάθει! 

Α, κι αν δεν έχετε φρύδια, να πάτε να βάλετε εδώ στα κορίτσια στην Αργυρούπολη!!

Ή αν έχετε πολλά, να πάτε να βγάλετε μερικά! Δεν το διευκρινίζουν έτσι κι αλλιώς!!! (μακράν η πιο κακόγουστη ταμπέλα που έχω δει σε κατάστημα!!!!)

Επίσης έχω να δηλώσω ότι δεν με αγγίζει καθόλου ο στολισμός που έχουμε στο γραφείο! Δηλαδή, δεν μου κάνει καμία αίσθηση ρε παιδί μου! Τίποτα! Βλέπω απλώς ένα ψυχρό δέντρο, το οποίο αν δεν υπήρχε κι όλας δεν θα είχα πρόβλημα! Δεν ξέρω, ίσως είναι το γεγονός ότι γενικά δεν θέλω να βρίσκομα στο γραφείο! Θέλω να χουχουλιάζω στο σπίτι μου, το οποίο μου φαίνεται πανέμορφο ακόμα και με ένα μικρό δεντράκι σε γλάστρα που πήρα από το ΙΚΕΑ!!!

Καταρχήν, οι Αγιοβασίληδες είναι άχαροι με αυτά τα μακριά πόδια σαν σωλήνες!! Μπλιάχ!!!

Πάντως, ένα πολύ πρωτότυπο "δέντρο" είδα στη βιτρίνα της Tommy Hilfiger στην Κηφισιά και θα ήθελα κάποια στιγμή να το φτιάξω!!!

Αυτά τα νέα μου! Άραγε, έφτασα τις 1001 σκέψεις?! Δεν ξέρω, αν είναι λιγότερες συγχωρήστε με, είναι και η κούραση!!

Να περάσετε πολύ όμορφα αυτές τις γιορτινές ημέρες και προσπαθήστε να μην τις χάσετε! Να μην περάσουν οι γιορτές και δεν το καταλάβετε! Κάντε βόλτες, επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς και νιώστε την θαλπωρή των γιαγιάδων που έχουν ανάγκη να σας τραπεζώσουν και να σας φτύσουν που μεγαλώσατε και ομορφύνατε!!!

Nightlife...

Είναι η καλύτερη στιγμή για να σας γράψω... Είμαι κουλουριασμένη στον καναπέ, φοράω μια ολόκληρη κουβέρτα επάνω μου, τρώω φρεσκοψημμένα ψωμάκια με βούτυρο και τυρί- τα οποία μου άρπαξαν ελαφρώς από πάνω, γιατί βαριόμουν να σηκωθώ να τα βγάλω από τον φούρνο- πίνω τον αγαπημένο μου καφέ, παίρνοντας εισπνοές πάνω από την αχνιστή κούπα- γιατί πάνω απ' όλα μου αρέσει να μυρίζω τον καφέ!- μόλις διάβασα τις αγαπημένες μου στήλες της Αthens Voice και τα αγαπημένα μου μπλογκς και ήρθε η ώρα να κλείσω αυτή την τεράστια περίοδο με τις 825 προτάσεις! 

Εύχομαι σε όλους μια όμορφη Κυριακή, η οποία σίγουρα θα είναι όμορφη αν είναι όμορφο το πρωινό της! Δηλαδή, αν δεν σε ξύπνησε κάποιο ξυπνητήρι και αν γενικά είσαι χαλαρός στο σπιτάκι σου, η ομορφιά είναι εγγυημένη!

Σαφώς παίζει ρόλο και το πόσο όμορφα πέρασες το προηγούμενο βράδυ! Και εδώ ήθελα να καταλήξω! Αποφασίσαμε να βγούμε εχτές για ξενύχτι μετά από...... δεν θυμάμαι από πότε έχουμε να πάμε σε μπαρ με το Σταμάτη! Δεν είμαστε πολύ του ξενυχτιού και επειδή συχνά γυρνοβολάμε όλη τη μέρα, το βράδυ είμαστε πάντα εξαντλημένοι και εκτιμούμε καλύτερα τη ζεστασιά και την άνεση του σπιτιού. Όταν μάθαμε όμως ότι στο Σταυρό του Νότου τραγουδάει η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, το βάλαμε στο πρόγραμμα! 

Έτσι λοιπόν, βάλαμε εχτές τα βραδινά μας, ήπιαμε δυνατούς επρέσσο για να μην νυστάξουμε από τις 11 (αυτή είναι η αγαπημένη μας ώρα για ύπνο!) και φτάσαμε από νωρίς στο Σταυρό για να πιάσουμε καλή θέση στο μπαρ, διότι είχαμε ενημερωθεί ότι γίνεται το αδιαχώρητο, ειδικά τα Σάββατα και μετά τις 12 δεν βάζουν άλλο κόσμο μέσα! Εδώ και χρόνια και τα τρία μέρη του Σταυρού (γιατι χωρίζεται σε 3 μαγαζιά, για όσους δεν το ξέρουν. Έχει 3 μουσικές σκηνές που φιλοξενούν διαφορετικά είδη μουσικής και διάφορους καλλιτέχνες η καθεμιά.) είναι στέκια γιατί οι κολλητές μου δούλευαν σε διάφορα πόστα! Υπήρχαν νύχτες που στις 3 η ώρα μου τη βαρούσε και πήγαινα και καθόμουν μόνη μου στο μπαρ για να κάνω παρέα στα κορίτσια και να τα περιμένω να σχολάσουν! Ελπίζω η εικόνα μου να μην ήταν ''της απελπισμένης'' τότε! Αυτά όλα μέχρι τα 21, μετά σαν να μούχλιασα λιγάκι! Τώρα στα 25 πια, δεν θα το έκανα ούτε με σφαίρες! Αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό!

Το θέμα μας είναι το απίθανο πρόγραμμα που έχει φέτος η λαϊκή μουσική σκηνή του Σταυρού!!!Από πέρυσι, η Ζουγανέλη κάνει πρόγραμμα εκεί και επιτέλους αξιώθηκα να πάω! Μαζί της είναι ο Ησαϊας Ματιάμπα, επίσης εξαιρετικός! Ξέρετε, πάντα μου περνούσε αδιάφορο αυτό το παιδί και επειδή γενικά δεν ακούω ελληνική μουσική, δεν είχα μελετήσει τη φωνή του! Είναι όμως πραγματικά και εντελώς αντικειμενικά, πολύ καλός! Σε φωνή, σκηνική παρουσία, επικοινωνία με τον κόσμο, σε όλα! Μπράβο τους! Έχουν κάνει όλοι τους πολύ καλή δουλειά και περνάς μια πολύ ευχάριστη νύχτα ακούγοντάς τους! Η Ζουγανέλη είναι φωνάρα, δεν νομίζω να έχει κανείς αντίρρηση σε αυτό! Είπε κομμάτια που δεν αγγίζονται εύκολα και τα απογείωσε! Έχω μόνο κάποιες παρατηρήσεις κι αν κάποιος την έχει δει σε live, θα ήθελα να μου πει τη γνώμη του! Δεν έχει καλή επαφή με το κοινό! Φαίνεται σαν να τραγουδάει για την πάρτη της! Φαίνεται λίγο απόμακρη, σνομπ και τυπική! Και αυτό φαινόταν πιο έντονα όταν έβλεπες την αμεσότητα που είχαν οι υπόλοιποι του σχήματος! Επίσης, έχω να πω ότι μέχρι τις 3 που φύγαμε, είχε αλλάξει 6(!!!!) φορές και σκεφτείτε ότι το πρόγραμμα κρατάει μέχρι τις 5 περίπου! Είναι κάπως υπερβολικό! Εγώ επίτηδες μέτραγα φουστάνια να δω μέχρι που θα φτάσει! 

Σε κάθε περίπτωση, το πρόγραμμα αξίζει την προσοχή σου, θα περάσεις καλά είτε είσαι φαν των καλλιτεχνών είτε όχι, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν λένε μόνο δικά τους τραγούδια! Άσε που μαζί τους έχουν πολύ καλούς μουσικούς και έναν κωμικό που κάνει πολλά σκετσάκια και πέφτει πολύ γέλιο! Αν πας, μείνε και μέχρι το δεύτερο πρόγραμμα γιατί το κέφι ανεβαίνει πολύ! Εγώ άνετα θα ξαναπήγαινα! 

Τράβηξα κι ένα βιντεάκι όταν είπε το συγκλονιστικό ''ΕΛΑ''! Απολαύστε, το ανέβασα το youtube!!

Και μερικές όχι τόσο καλές φωτογραφίες!!!

Το μαγαζί ήταν όντως γεμάτο και τα παιδιά εμφανίζονται μόνο Παρασκευή-Σάββατο, τις χειρότερες μέρες! Δεν θα αποφύγετε το στρίμωγμα, παρά μόνο αν έχετε ένα καλό τραπεζάκι! Εξάλλου, πάντα υπάρχουν βλαμμένοι που θα έρθουν να σταθούν ακριβώς μπροστά σου, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν βλέπεις εσύ από πίσω! Μπορεί η μύτη σου να τους ακουμπάει, αλλά δεν τους νοιάζει! Θεωρούν τον εαυτό τους έξυπνο που βγήκαν πιο μπροστά και βλέπουν καλύτερα την πίστα! Το καλό είναι ότι το μαγαζί έχει καλό εξαερισμό, δεν θα πάθεις ασφυξία, αλλά εννοείται πως θα βρωμίσεις τριγαρίλα απο το κεφάλι μέχρι τις πατούσες! 

Βέβαια, η τσιγαρίλα δεν είναι τίποτα μπροστά στις αηδιαστικές μυρωδιές από τα σκουπίδια του Νέου Κόσμου! Επικρατεί Ο χαμός! Δεν έχουν μαζευτεί ακόμα και η περιοχή πίσω από το Σταυρό είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος! Σκέφτηκα να τραβήξω μια φωτογραφία για να σας δείξω το μέγεθος της αηδίας, αλλά δεν ήθελα να σας αηδιάσω κι εσάς! Ντροπή! Είναι ντροπή, γιατί οι άνθρωποι θα αρρωστήσουν εκεί! Η χολέρα καραδοκεί! Θα επανέλθουν σε λίγο οι αρρώστιες των περασμένων αιώνων! 

Και αρκετά ύμνησα τον Σταυρό, ας πω και μερικά καλά λόγια για το νέο Μall των Νοτίων Προαστίων! Το Metro Mall στον σταθμό του Αγ. Δημητρίου! Πολύ καλή δουλειά, αναμενόμενη κατασκευή, όοολα τα brand names που έχουν επιτυχία σήμερα είναι συγκεντρωμένα εκεί συν κάτι καινούργια που μπήκαν στην αγορά! Είπαμε να περάσουμε από κει μια βόλτα πριν πάμε Σταυρό και φυσικά γινόταν χαμός! Κοσμοσυρροή, κόσμος και ντουνιάς, πιτσιρικαρία, γονείς με παιδάκια, φασιονίστας και περίεργοι, όλοι ήταν εκεί το πρώτο Σάββατο της λειτουργίας του για να θαυμάσουν από κοντά το νέο απόκτημα! Θα εξυπηρετήσει πράγματι πολλές περιοχές, αλλά είναι και δεδομένο ότι θα κλείσει όλα τα μικρά μαγαζάκια στις γύρω περιοχές! Το μέλλον ανήκει στις ξένες- κυρίως- αλυσίδες και στα μεγάλα εμπορικά κέντρα! Ο χρόνος θα δείξει πόσο θα κρατήσουν κι αυτά! 

Εμένα μου αρέσει η ατμόσφαιρα στα Malls μόνο τις γιορτές! Είναι κουραστικό να ψωνίζεις συνέχεια από μεγάλα εμπορικά. Αλλά επειδή είναι 10 λεπτά από το σπίτι μου, σίγουρα  θα το επισκεφτώ πολλές φορές! Είναι και αυτή η μανία που έχω με τα ψώνια που έτσι κι αλλιώς δεν με νοιάζει από που θα αγοράσω, αρκεί να αγοράσω!...

Σας αφήνω τώρα, γιατί ασυναίσθητα τόση ώρα που σας γράφω, έχω φάει μια φρατζόλα και δεν θα χωράω σε ό,τι κι αν ψωνίσω... 

Καλή εβδομάδα να έχουμε! Οι γιορτές πλησιάζουν και τα δώρα επίσης! Επιτέλους, θα ζήσουμε και όμορφες στιγμές!!!

Χαθήκαμε... άραγε να φταίνε οι αποστάσεις?!..

Αν δεν θυμάστε το άσμα στο οποίο παραπέμπει ο τίτλος, πατάτε εδώ.

Δεν χαθήκαμε ακριβώς, γιατί εγώ σας διαβάζω καθημερινά και έχω παρατηρήσει ότι είστε πολύ δραστήριοι τελευταία. Μάλλον το κρύο σας έχει αναζωογονήσει και τα πληκτρολόγιά σας έχουν πάρει φωτιά! Εύχομαι και αυτόν τον μήνα να έχετε ακόμα περισσότερη έμπνευση, να είστε χαρούμενοι, γεμάτοι ενέργεια και πολλές όμορφες αναρτήσεις!! 

Σε εμένα το κρύο λειτουργεί σαν φρένο στις καθημερινές μου ασχολίες! Βάλε και κάτι άγχη που με κυνηγάνε και κάτι δουλειές που πρέπει να γίνουν και την κούραση από όλα αυτά, πού καιρός για αναρτήσεις?! Εδώ να φανταστείς, την περασμένη εβδομάδα 3 φορές κουβάλησα στη δουλειά την τσάντα του γυμναστηρίου για να πάω το απόγευμα, και τις 3 την γύρισα σπίτι άθικτη!!

Τον ελεύθερό μου χρόνο - λέμε τώρα! - μπαίνω κάτω από το πάπλωμα, παίρνω τα ζωντανά μου αγκαλιά - σκύλο και φίλο - και κοιτάζω το ταβάνι! Δεν θέλω να κάνω τίποτα, δεν θέλω να σκέφτομαι τίποτα, μόνο να χαλαρώνω και να είμαι ζεστή! Καλοριφέρ ακόμη δεν έχουν ανάψει στην πολυκατοικία, οι πόρτες μπάζουν, τα μαρμάρινα πατώματα κάνουν το κρύο, ακόμα πιο κρύο και εγώ χαλιά δεν μπορώ να βάλω γιατί το Ριαννόσκυλο θα τα κάνει καλοκαιρινά!!! Ε, θέλετε κι άλλα?? 

Τριγυρνάμε στο σπίτι με 17 μπλούζες και 8 κάλτσες τη μια πάνω στην άλλη και τρίβουμε τις μύτες μας για να κυκλοφορήσει το αίμα!! Και έχεις και τον ΓΑΠ στην τιβι με το τιραντάκι να τρέχει ανέμελος!!!

Εχτές όμως, βρήκαμε ζεστασιά σε αίθουσα σινεμά. Ε, για το επόμενο ΣΚ κάτι θα βρεθεί! Έχει ο Θεός!!! Μπορεί να βρούμε καμιά έκθεση, καμιά καφετέρια....

Είδαμε το Social Network!! Όλοι ξέρουμε ότι πρόκειται για την πραγματική ιστορία του Facebook. Είναι πράγματι πολύ καλό έργο, οι ηθοποιοί δίνουν ρέστα, το ενδιαφέρον αμείωτο και η ιστορία άξιζε να γίνει έργο. Απλώς πρέπει να μην χάσεις ούτε λέξη, αν θες να καταλάβεις την υπόθεση. Πρέπει να είσαι συνέχεια καρφωμένος στην οθόνη και να παρατηρείς το καθετί γιατί όλα γίνονται πολύ γρήγορα και το τέλος είναι κάπως απότομο. Μπορεί στην αρχή να νομίζεις ότι έχεις κενά και απορίες, αλλά μπορείς και μόνος σου να τα λύσεις όλα στη διαδρομή του γυρισμού...

Αυτό που δεν λύνεται με τίποτα είναι το πρόβλημα της ''γυφτιάς'' και της αναισθησίας μερικών που επιμένουν να μετατρέπουν την αίθουσα προβολής σε σκουπιδότοπο! Πάρτε ρε παιδιά στο χέρι το κουτάκι και το χαρτάκι σας και πετάξτε το στην έξοδο! Τόσο δύσκολο είναι? Πάλι καλά που μάθατε να χαμηλώνετε τα κινητά σας και τα τελευταία χρόνια δεν έχω ακούσει κανένα ringtone να βαράει... Ειδατε, τα καλά τα αναγνωρίζω!!!

Καλή εβδομάδα, καλό μήνα, χρόνια πολλά (γιατί σε 54 μέρες έχουμε Χριστούγεννα) και καλή Λευτεριά (γενικώς και από όλα!!)...