Knitting around...

Αυτά παθαίνεις όταν κάνεις παρέα με ταλαντούχα κορίτσια!!

Βρίσκεσαι ξαφνικά με 2 βελόνες στα χέρια και πλέκεις σαν μανιακή!!  H Ζωή  και η Χρύσα μου έμαθαν τα βασικά βήματα και με διαβεβαίωσαν πως πρόκειται για μια αγχολυτική και άκρως διασκεδαστική ασχολία! Και είχαν δίκιο! Νιώθω λίγο σαν γιαγιά όταν κάθομαι στον καναπέ με την κουβέρτα και πλέκω, αλλά αγάπησα από την πρώτη στιγμή τα κουβάρια και τις βελόνες μου και μου αρέσει πολύ το αποτέλεσμα. Με τις ατέλειές του, με τις τρύπες του, εγώ το αγαπώ! Κυρίως γιατί ποτέ δεν ήμουν καλή σ' αυτά. Δεν έπιανε το χέρι μου και νόμιζα ότι δεν μπορώ να τα καταφέρω. Τώρα όμως κάτι πάει να γίνει. Όταν κάνω ένα μακρύυυ κομμάτι θα το πάω σε μια μοδίστρα να τη ρωτήσω τι μπορεί να γίνει και πώς μπορεί να ραφτεί. 

Σκέφτηκα να το κάνω μικρά μαξιλαράκια, γιατί πρόκειται για λεπτό, βαμβακερό νήμα και ταιριάζει χρωματικά στο σαλόνι, αλλά δεν ξέρω αν θα είναι πρακτικό. Μπορεί να ξηλώνεται εύκολα και να δείχνουν ταλαιπωρημένα τα μαξιλαράκια! Φέτος είδα πολλά πλεκτά στη διακόσμηση και μου αρέσει αυτή η τάση!! Τα δικά μας Κορίτσια για σπίτι μας είχαν δείξει μερικές ιδέες πριν λίγο καιρό!

Θα ήθελα να μάθω και πώς κάνουν αυτά τα... ζιπουνάκια!!! Τι αστεία λέξη, αλλά τι τρυφερή!!! Να, είχα πάει τις προάλλες σε έναν γνωστό μου που γέννησε η κόρη του και στενοχωριόμουν που δεν ξέρω να φτιάχνω καλτσάκια για μωράκια!!! Αν έχει κάποιος κανένα καλό βίντεο για αρχάριους, παρακαλώ να μου το στείλει! Γιατί καλό είναι αυτό το απλό που κάνω τώρα, αλλά θα το βαρεθώ και θα θέλω να μάθω κι άλλα! 

Σκεφτόμουν ότι τελικά δεν είναι λίγες οι νέες κοπέλες που ασχολούνται με πλέξιμο και κέντημα. Όσο κι αν ακούγεται ξεπερασμένο, νομίζω ότι γίνεται και πάλι της μόδας. Είναι κι αυτό στα πλαίσια του "Εμπρός...πίσω!''

Η μαμά μου που ανήκει στην ανήσυχη δεκαετία του '70 με τις μίνι φούστες και τα τρελά ξενύχτια, έχει άλλη νοοτροπία και όταν μαθαίνει ότι ασχολούμαι με κάτι τέτοια, με λέει γεροντοκόρη! Καλά, η μάνα είναι σούπερ, σαν αδερφή μου μοιάζει! Αλλά η σημερινή εποχή έχει τελικά άλλα πρότυπα! Είναι μια μίξη βέβαια, αλλά τίποτα δεν θεωρείται ξεπερασμένο. Είναι όλα in και ό,τι γουστάρει ο καθένας κάνει!!

Δεν είναι κι άσχημα!!

Λόγια που ακούστηκαν στους δρόμους της Αθήνας...

(Έκτακτο) παράρτημα της αντίστοιχης στήλης της Athens voice (γνωστή free press εφημερίδα των Αθηνών).

Δεν με διόρισε κανείς να φέρω τη στήλη εδώ. Εγώ, από μόνη μου αποφάσισα ότι αυτά που ακούω στους δρόμους της Αθήνας, πρέπει να τα μοιράζομαι μαζί σας! Ξεκινάμε, λοιπόν, από σήμερα!

Απολαύστε διαλόγους, φωναχτές σκέψεις και απορίες μικρών και μεγάλων που κρυφάκουσα ενώ βρισκόμουν στο δρόμο, στο λεωφορείο, στα μαγαζιά, οπουδήποτε...

"Ρε μαλάκα, ο ελεϊνός, φοράει το πόλο μέσα από το παντελόνι και έρχεται έτσι στο σχολείο''

''Ναι ρε, είναι δυνατόν? Ξέρεις τι είναι το πόλο, αυτό με το γιακά.''

''Ναι, αλλά κανονικά δεν λέγεται πόλο, απλώς η εταιρεία που πρωτοέφτιαξε αυτά τα μπλουζάκια λεγότανε πόλο και από κει πήρε το όνομά του''

''Ναι ρε, εντάξει, μα να φοράει το πόλο μέσα απ'το παντελόνι??''

- Μοντέρνοι και μορφωμένοι νέοι, σχολιάζουν το ντύσιμο συμμαθητή τους.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Μαμά, σε ποια χώρα θα πάμε τώρα?''

- Μικρό κοριτσάκι μόλις βγήκε από το μετρό με τη μαμά του. Καλώς ή κακώς, φέτος μένουμε Ελλάδα, κοριτσάκι μου!!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Θα μου δώσεις ένα φιλί?''

''Καλά, θα μου πρήξεις τα ******* τώρα??''

-Οργισμένο νιάτο, γύρω στα 16, τα ''χώνει'' στον φίλο της επειδή τόλμησε να ζητήσει ένα φιλί. Σιγά ρε κοπελιά, από πότε έχεις και ******* και στα πρήζουν κι όλας?

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-Με πλησιάζει κύριος κοντά στα 80, το πρωί στη στάση που περιμένω το λεωφορείο.

''Καλημέρα σας''

-βγάζω τα ακουστικά και τον καλημερίζω με μια απορία στα μάτια. Εκείνος κάθεται δίπλα μου και ανάβει τσιγάρο

''Δύσκολο πράγμα να λείπει η γυναίκα απ'το σπίτι'', μου λέει κάπως ζοχαδιασμένος!

-βγάζω τα ακουστικά πάλι και κουνάω το κεφάλι μου συγκαταβατικά, νομίζοντας ότι το λέει για τα εργαζόμενα κορίτσια τη σήμερον ημέρα που δουλεύουν και λείπουν απ' το σπίτι!

''Πέθανε στα 67, τι να κάνουμε??'', λέει και τραβάει μια τζούρα.

-κουνάω πάλι το κεφάλι συγκαταβατικά, φτύνωντας τον κόρφο μου, δαγκώνοντας τη γλώσσα μου και ενώ κουνιέμαι ελαφρώς από τη θέση μου...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

''Θα'ρθεις να σε πάρω εγώ σπίτι μου που δεν έχω καθόλου παιδάκια?''
-Γιαγιά - τρομοκράτης, απευθύνεται σε πιτσιρίκα γύρω στα 4, που κάθεται με τον παππού της στη στάση λεωφορείου! Αναλλοίωτο αστείο ανά τους αιώνες που κάνουν οι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι στα μωρά των αγνώστων!!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

''Βρε παππού, πάνε καλά αυτοί?''
-Η ίδια πιτσιρίκα γεμάτη απορία γιατί κάποιοι επίμονοι κορνάρανε μανιωδώς σε ένα ακινητοποιημένο όχημα και μας είχαν πάρει τ'αφτιά!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

''Να τον πάρω εγώ τον παππού σου σπίτι μου που δεν έχω παππού?''
-Η ίδια γιαγιά στην ίδια πιτσιρίκα!!Νέα τρομοκρατική επίθεση!!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αφού κουφάθηκα με αυτά που άκουσα αυτή την εβδομάδα, αποφάσισα για μία ημέρα να μην ακούω, αλλά να βλέπω! Τι το'θελα?

Είδα την εξαδέλφη της Adidas, τη λεγόμενη Adadis, σε μαύρη σαγιονάρα!! Έχει και η απομίμηση τα όριά της κυρία μου!!!