Πάει καιρός...

Μα πώς άφησα να περάσει τόσος καιρός χωρίς να γράψω έστω ένα μικρό κειμενάκι για τα 2 μου blogakia?! Νιώθω ένα κενό. Έχω να σας μιλήσω τόσο καιρό και δεν ξέρω από πού να αρχίσω. 

Ας πω καταρχήν καλό φθινόπωρο κι ας ευχηθώ να μου έρθει πάλι η έμπνευση για χιλιάδες λέξεις, όπως παλιά που δεν είχα σταματημό και τα κείμενά μου έμοιαζαν ατελείωτα! Ξέρετε, με τη ζέστη αποσυντονίζομαι. Θέλω να είμαι όλη μέρα στη θάλασσα, να μην κάνω τίποτα, να μην σκέφτομαι. Φυσικά δεν το κατόρθωσα εξ'ολοκλήρου, αλλά όποια ασχολία ήταν στο χέρι μου να τη σταματήσω, το έκανα.

Το καλοκαίρι κύλησε ευχάριστα ομολογώ με πολλές εκπλήξεις στον επαγγελματικό τομέα και πολλές προτάσεις για πράγματα που δεν είχα ξανακάνει, με υπέροχες διακοπές στο αγαπημένο μας νησί, την Κω, με νέες εμπειρίες και νέες γνωριμίες!! Και έκλεισε με ένα απίθανο 2ήμερο στο Ξυλόκαστρο, όπου 3 blogoφίλες βρεθήκαμε για να καμαρώσουμε την 4η της παρέας νυφούλα!! Η πανέμορφη, ταλαντούχα και γλυκύτατη Αγγελική aka Los Angelinos, παντρεύτηκε τον καλό της Γιάννη και το γλεντήσαμε με την ψυχή μας!! Οι δυο τους έμοιαζαν ειλικρινά φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλο, όσο κλισέ και γλυκανάλατο κι αν ακούγεται αυτό. Η Ζωή και η Χρύσα ήταν η καλύτερη συντροφιά γι'αυτό το χαρούμενο διήμερο. Γνωριστήκαμε οι τέσσερις μας πριν ένα χρόνο ακριβώς και αμέσως ταιριάξαμε! Η μία ήταν αναγνώστρια της άλλης στη μπλογκόσφαιρα και από τον πρώτο μας καφέ, γίναμε πολύ καλές φίλες! Αυτό όμως που ζήσαμε όλες μαζί στον γάμο της Αγγελικής ήταν διαφορετικό! Ήταν συγκινητικό... 

Και να τονίσω ότι όοοολα τα είχε επιμεληθεί η ίδια η Αγγελική και είχε κουραστεί πολύ για αυτό το καταπληκτικό αποτέλεσμα! Μόνη της έφτιαξε τον στολισμό, τις μπομπονιέρες, έστησε το σκηνικό, έτρεξε για υφάσματα, για τα πάντα! Της αξίζουν πολλά μπράβο! Και φυσικά περιμένουμε με αγωνία την επόμενη της παρέας!!!!

Εύχομαι ξανά στο ζευγαράκι μας να ζήσει βίο ανθόσπαρτο! Να είναι πάντα τόσο ερωτευμένοι και ευτυχισμένοι, πάντα μ'αυτό το πολύ γλυκό χαμόγελο που είχαν καρφιτσωμένο και στο γάμο!!! Σας αγαπώ πολύ και θέλω να έχετε όλα τα καλά στην κοινή σας ζωή!!

Μπήκε όμως και το άτιμο το φθινόπωρο, το οποίο δεν είναι και τόσο κακό μωρέ, απλώς είναι λίγο παρεξηγημένο γιατί έρχεται πάντα μετά το καλοκαίρι που συνήθως είναι ασυναγώνιστο, οπότε χάνει πόντους. Όμως, σκέψου ότι το φθινόπωρο έχει γοητευτικά δροσερά βραδάκια, μελαγχολικά πρωτοβρόχια και σπιτικά μαζέματα με φίλους! Έχεις καθαρό και ξεκούραστο μυαλό για να κάνεις σχέδια για το μέλλον, έχεις ακόμα το λαμπερό χαμόγελο που είχες στο νησί, μαλλιά με ανταύγειες από τον ήλιο, φορεματάκια με ασορτί ζακετάκια, χρωματιστές μπαλαρίνες, άμμο στην τσάντα και κοχύλια στην θήκη των γυαλιών! 

Εγώ εκτός από όλα τα παραπάνω, έχω και καινούργια δουλειά! Δηλαδή, καινούργια-παλιά!! Δηλαδή την είχα και παλιά και τώρα την ξαναέχω. Γύρισα στην εταιρεία που εργαζόμουν μέχρι πριν 2 χρόνια και κάτι. Γύρισα γιατί μου έγινε πρόταση, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ από μόνη μου. Όμως αυτή η πρόταση ήρθε την καλύτερη στιγμή και το θεώρησα καρμικό. Από την πρώτη μέρα ένιωσα σαν να μην έφυγα ποτέ. Υπήρχαν προβλήματα παλιά, γι'αυτό άλλωστε είχα φύγει, όμως ξεκίνησα με καλή διάθεση, άφησα πίσω μου όλα τα κακά και αποφάσισα να μην τα παίρνω όλα τόσο προσωπικά, να μην κρατάω κακίες και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για τις αρμοδιότητές μου.

Ξέρετε τελικά ποιο είναι το σημαντικότερο? Αυτοί οι 3-4 συνάδελφοι που με κάνουν να γελάω την ώρα της δουλειάς. Που τους λέω το πρόβλημά μου και το συζητάμε. Βάζουμε ένα τραγούδι δυνατά, κάνουμε χαβαλέ για 2 λεπτά και συνεχίζουμε με περισσότερη όρεξη τη δουλειά. Αυτό μου είχε λείψει...

Κατά τ'άλλα, ετοιμάζω κάποια κείμενα μαγειρικής (και όχι μόνο) για ένα νέο site που θα είναι σε λίγες μέρες στον αέρα και ανυπομονώ να σας το δείξω, γιατί είναι πραγματικά πολύ όμορφο! Γενικά, ασχολούμαι με οτιδήποτε με ευχαριστεί και με βγάζει από τη ρουτίνα. Μπορεί να μου τρώνε χρόνο όλα αυτά, αλλά προτιμώ να διαθέτω τον ελεύθερό μου χρόνο σε κάτι εποικοδομητικό. Η αδράνεια δεν μου ταιριάζει..

Θέλω πολύ να μάθω τα νέα σας. Μου λείψατε!! Ας κάνει κάποιος την αρχή!!!

May was good - June will be better!

Καλό μήνα φιλαράκια μου! 

Τον Μάιο που πέρασε τον αγάπησα πολύ, παρά τις βροχές, ήταν για μένα ένας λαμπερός μήνας όλο δώρα και ευχάριστες εκπλήξεις!

Περισσότερο όμως αυτόν τον Μάιο χάρηκα για τον ξεσηκωμό του κόσμου, γι'αυτό το επαναστατικό κλίμα που επικρατεί, γι'αυτή την ελευθερία έκφρασης που έχει πλυμμηρίσει τους δρόμους όλης της Ευρώπης! Χάρηκα γιατί για πρώτη φορά φώναξα κι εγώ επαναστατικά συνθήματα, κοίταξα με απέχθεια προς τη Βουλή και φώναξα όσο πιο δυνατά μπορούσα! Υπάρχουν άνθρωποι ξέρετε που δεν αγαπούν τις φωνές, που δεν καταφεύγουν σε βρισιές και χυδαίες χειρονομίες, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν νιώθουν το ίδιο ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ! Πάντα έλεγα ''ε, κι άμα πάω να φωνάξω και να χτυπηθώ, τι θα βγει? Κανείς δεν μας ακούει εμάς!'' Αλήθεια είναι εν μέρει, όμως για πρώτη φορά νιώθω ότι θέλω να φωνάξω, κι ας μην μ'ακούσει κανείς! Έχει ανάγκη να ξεσπάσει ο κόσμος. Κρύβει μέσα του πολλά και τα'χει μαζεμένα!

Γι'αυτό χαίρομαι που ο μήνας που πέρασε δεν ήταν νωθρός, ο κόσμος δεν κλείστηκε στα σπίτια του, δεν είπε ''ε, κι άμα φωνάξω τι θα βγει?''! Δεν κάνει πίσω πιο ο κόσμος! Έχει ξυπνήσει για τα καλά και αλίμονο σε όποιον δεν πάρει στα σοβαρά την αγανάκτισή του!

Νιώθω ανακουφισμένη που αυτή τη φορά δεν κάψανε την Αθήνα, όπως τις προηγούμενες. Γι'αυτό και συμμετείχα. Χαίρομαι με το ειρηνικό κλίμα και μακάρι να παραμείνει έτσι. Και να κρατήσει όσο χρειαστεί. Για πάντα, αν χρειαστεί. Μόνο να μην κάνουμε πίσω. Να αγωνιστούμε!

Όμως η ζωή συνεχίζεται και δεν είναι σωστό όσοι συμμετέχουν πιο ενεργά από κάποιους άλλους σ'αυτές τις διαδηλώσεις, να κοιτάζουν υποτιμητικά όποιον δεν βρίσκεται καθημερινά εκεί ή όποιον έχει κι άλλες ασχολίες καθημερινά. Ναι, πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι και πρέπει να κατεβαίνουμε κάθε βράδυ στο Σύνταγμα, αλλά δεν είμαστε φυτά. Έχουμε ζωές, δουλειές, σπίτια, παιδιά, σκυλιά, τα κέρατά μας έχουμε και τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε. Ηρεμήστε λοιπόν και μην βγαίνετε εκτός εαυτού όταν κάποιος, την ώρα που εσείς ξελαρυγγιάζεστε στη Βουλή, βρίσκεται στο σπίτι του. Ούτε επειδή πάμε κατά διαόλου και σε λίγο δεν θα έχουμε να φάμε σημαίνει ότι πρέπει όλη μέρα να κλαίμε τη μοίρα μας! 

Λαμβάνοντας λοιπόν υπ'όψιν όλα τα παραπάνω, θέλω να σας ευχηθώ να είστε όλοι καλά αυτόν τον μήνα, να χαρείτε τον ήλιο, τα πρώτα ζεστά βράδια του καλοκαιριού, να κάνετε μπάνια, να φάτε παγωτά, να ζήσετε σαν άνθρωποι κι ας μην το επιτρέπουν οι συνθήκες! Ο ψυχολογικός παράγοντας είναι ο σημαντικότερος όλων! Ας κρατήσουμε τουλάχιστον το ηθικό μας ψηλά! 

Για να σας φτιάξω λίγο το κέφι, προτείνω να πατήσετε εδώ!! Βάλτε στον υπολογιστή σας τα πιο χαρούμενα wallpapers με το ημερολόγιο του Ιουνίου! Εγώ δεν ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω!! Κοιτάζω την οθόνη του pc μου με τις ώρες και μου φτιάχνει το κέφι! 

Περάστε μια βόλτα και από το blog της Optimist για να δείτε πώς τα περάσαμε εχτές στα καλλιστεία  Mr & Miss International Beauty στο Cocoon!! 

Πολλά φιλιά και καλά κουράγια!!!

Χριστός Ανέστη! Εμείς?

Χρόνια πολλά! 

Εύχομαι να περάσατε υπέροχα, ανεπανάληπτα, ξεχωριστά! Εγώ, όπως είχα πει, έμεινα Αθήνα να χαρώ τις ήρεμες μέρες χωρίς δουλειά, χωρίς πίεση, χωρίς υποχρεώσεις! Οι 2 ημέρες παραπάνω που είχα άδεια μου έκαναν πολύ καλό! Χτυπούσα 10ωρα ύπνου, χάρηκα το σπίτι μου και τη Ριαννίτσα μου παραπάνω, αλλά δεν έκανα τίποτα από ό,τι είχα υποσχεθεί ότι θα κάνω. Ξέρεις, όταν πρόκειται να έχεις ελεύθερο χρόνο λες ότι θα κάνω αυτά, αυτά κι αυτά και όταν τελικά τελειώνει ο ελεύθερος χρόνος διαπιστώνεις ότι δεν έκανες τίποτα, ούτε αυτά ούτε΄κείνα ούτε τ' άλλα!

Αυτό όμως που δεν είχα προγραμματίσει ότι θα κάνω και χάρηκα πολύ που έκανα, ήταν η ηλιοθεραπεία! Κανονικότατα, με μαγιώ, αντιηλιακή, ψάθα, σαγιονάρες, κομπλέ! 2 ωρίτσες έμεινα κάτω από τον καυτό ήλιο το Μ. Σάββατο στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, την ώρα που ο καλός μου έπαιρνε το καθιερωμένο μπάνιο του! Είναι χειμερινός κολυμβητής εδώ και 2 χρόνια και λέει ότι είναι απίστευτη εμπειρία! Κάθε φορά που γυρνάει τρέμει ολόκληρος, αλλά μόλις του περνάει νιώθει άλλος άνθρωπος! Το έχω παρατηρήσει κι εγώ ότι του κάνει πολύ καλό! Το έχει πρόγραμμα 1-2 φορές την εβδομάδα όλο τον χρόνο. Προς στιγμήν, σκέφτηκα κι εγώ να πέσω το περασμένο Σάββατο, γιατί ο ήλιος έκαιγε, αλλά μου έφυγε γρήγορα η σκέψη! Είχα βεβαιωθεί όμως ότι ήρθε το καλοκαίρι! Ποτέ πριν δεν είχα μείνει με το μαγιώ Απρίλιο μήνα! Κοκκίνησαν τα μαγουλάκια μου και όλη την υπόλοιπη μέρα είχα απίστευτη ενέργεια! Εγώ είμαι λες και λειτουργώ με ήλιο. Αν έχει συννεφιά, καταρρέω! 

Την επόμενη μέρα, το Πάσχα δηλαδή, πήγα στο τραπέζι με σαγιονάρες και εντελώς καλοκαιρινό λουκ και σκέφτηκα να πάρω και μια ζακετούλα μήπως κάνει ψύχρα το απόγευμα μωρέ, όπως κάνεις στα νησιά τον Αύγουστο!!!! Γελάγανε όλοι μαζί μου! Οι μισοί με μπότες, σχεδόν όλοι με τα μαύρα, με βλέπανε και κρύωναν! Αλλά για μένα είχε έρθει το καλοκαίρι! Τέλος!!

Μέχρι που ξημέρωσε ο Θεός την Τρίτη με τη μαυρίλα και τις βροχές και μου βγήκε ξινή η σαγιονάρα!! Όχι βέβαια πως φόρεσα μπότες -έχω να βάλω από τα μέσα Μαρτίου- αλλά κρύωνα αρκετά και βεβαιώθηκα ότι τελικά δεν έχει έρθει το καλοκαίρι και όλοι αυτοί που γελούσαν μαζί μου το Πάσχα, δικαιώθηκαν!! 

Τι ανομοιομορφία όμως κι αυτή ρε παιδί μου τέτοιες εποχές! Παραμονή Μαγιού και έξω κυκλοφορούν όλες οι εποχές μαζί! Μας έχει τρελάνει και η θερμοκρασία, δε λέω, αλλά γιατί δεν καταδέχεται ο κόσμος να φορέσει ανοιξιάτικα ρούχα, παρά θέλει απευθείας από το οπάκ καλσόν να πάει στο πέδιλο! Γιατί καταργούμε τα τόσο κομψά ανοιξιάτικα λουκς?! Το έχω ξαναθίξει το θέμα και είναι κάτι που αναρωτιέμαι χρόνια τώρα και φυσικά δεν περιμένω απάντηση. Θα γίνεται για πάντα μάλλον αυτό, πρέπει να το χωνέψω!!

Καλά, για την Κυριακή του Πάσχα, τι να πω? Μαζευτήκαμε στη θεία μου που έχει κήπο και οι άντρες της παρέας αποφάσισαν να σουβλίσουν αρνί και κοκορέτσι! Ξεκίνησαν από τις 7 το πρωί και λοιπά! Ώσπου ήρθε αργά το μεσημέρι ο μπατζανάκης του θείου μου και αποφάσισε μόνος του ότι το αρνί ψήθηκε και έπρεπε να κοπεί (ενώ ήθελε ακόμα ένα μισάωρο στάνταρ!) και όχι μόνο αυτό, αλλά αποφάσισε να το κόψει με τα βρωμόχερά του και να το κάνει φύλλο και φτερό!!! Ω Χριστέ μου, τι τραγικό! Γυρίσαμε ξαφνικά τα κεφάλια μας και είδαμε έναν τύπο να έχει βάλει το ταψί χάμω (όπως λένε και στο χωριό του) και να ξεψαχνίζει το αρνί με τα βρωμόχερά του και μετά να πιάνει το ταψί και το τοποθετεί στη μέση του τραπεζιού περήφανα!! Φυσικά οι άντρες δεν μίλησαν, ντράπηκαν να του πουν κάτι. Μόνο ότι μάλλον θα ήθελε λίγο παραπάνω, αλλά αυτός είπε ότι ήταν έτοιμο!! Οι περισσότερες από εμάς σιχάθηκαν και δεν το άγγιξαν το αρνί, όλοι οι άντρες έφαγαν κανονικότατα τέτοιοι αναίσθητοι που είναι και τα παιδιά δεν καταλάβαιναν τίποτα και έτρωγαν αρνί μαζί με αυγό κίντερ! 

Εγώ που είχα φτιάξει μια μηλόπιτα για επιδόρπιο, μόλις είδα αυτό το πράγμα, αποφάσισα να μην την φέρω στο τραπέζι γιατί φοβήθηκα ότι θα της βάλει κι αυτηνής χέρι ο βρωμιάρης και δεν το άντεχα να το δω αυτό! Ευτυχώς έφυγε νωρίς με την οικογένειά του και απολαύσαμε ήρεμοι τον καφέ και τη μηλόπιτά μας στο σαλόνι, σαν άνθρωποι! Μετά τον καφέ, μοιράστηκαν σε όλους παναντόλ έξτρα για τον πονοκέφαλο! Από νωρίς το πρωί, απέναντι από τη θεία μου, σούβλιζαν αρνί κάτι βλαμμένοι που δεν φτάνει που είχαν όοοοολη μέρα στο τέρμα δημοτικά και τσάμικα, αλλά πετούσαν και στρακαστρούκες σχεδόν στα πόδια μας και κάθε 2 λεπτά μας έβλεπες όλους να ανασηκωνόμαστε! Ευτυχώς που δεν είχαν έρθει οι προγιαγιάδες, θα μας είχαν μείνει στον τόπο! Μιλάμε για πολύ δυνατά πράγματα, δεν ξέρω πως τα λένε, δυναμιτάκια, γουρούνες, βεγγαλικά, σκασίλα μου πώς τα λένε, εγώ κόντεψα να χάσω την ακοή μου! Και δεν μιλάμε για 1-2 ώρες, αλλά για 7, με κάτι πρόχειρους υπολογισμούς που έκανα!!!

Τέλος πάντων, πάει και η Κυριακή! Εγώ δεν τα μπορώ αυτά τα έθιμα με τα αρνιά και τα δημοτικά, τα σιχαίνομαι και τα δύο! Μου αρέσει που συγκεντρώνεται η παρέα και η οικογένεια, που είναι ανθισμένα τα χωράφια, που τα παιδιά παίζουν έξω στους κήπους, που όλοι είμαστε χαρούμενοι, αλλά γιατί έχει καθιερωθεί το Πάσχα να ακούμε τσάμικα? Καλά, το έθιμο με το αρνί, το καταλαβαίνω και δεν με ενοχλεί. Απλώς δεν τρώω, αλλά γιατί αυτές τις μουσικές??

Τη Δευτέρα, εκεί που περπατούσαμε στη Βουλιαγμένη, είδαμε αυτά τα πανέμορφα λουλούδια!!

Ξέρει κανείς πώς τα λένε? Δεν κρατήθηκα κι άρχισα να τα κόβω, λες κι είμαι στο χωριό! Αλλά γιατί να μην τα πάρω σπίτι μου να τα στολίσω? Μέχρι σήμερα κρατάνε σε εξαιρετική κατάσταση, αλλά φυσικά δεν μυρίζουν. Είναι υπέροχο στολίδι!

Πέρασαν και οι άγιες μέρες και ήρθε η πραγματική άδεια! 2 ολόκληρες μέρες χωρίς δουλειά, να κάνω όοο,τι θέλω και λογαριασμό να μην δίνω σε κανέναν! Αλλά τελικά τη μια μέρα βρέθηκα στο Μαρούσι- κι εγώ δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου, άλλαξα 3 συγκοινωνίες για να πάω και έκανα σχεδόν 2 ώρες -σε ένα αποτυχημένο interview για δουλειά σε μια μεγάαααλη εταιρεία στον τομέα των ασφαλίσεων και των χρηματοοικονομικών, όπου έκατσα 3μιση ώρες!!!! Έχετε ξανακάτσει 3μιση ώρες σε εταιρεία για interview? Εμένα δεν μου έχει ξανατύχει!! Η μία ώρα ήταν αναμονή και οι 2μιση το κυρίως θέμα, το οποίο τράβηξε τόσο γιατί μας διέκοψαν 3 τηλεφωνήματα τα οποία κράτησαν γύρω στα 20 λεπτά το καθένα και κάθε φορά που έκλεινε με ρώταγε που είχαμε μείνει!! Εμένα τα νεύρα μου κρόσσια, ώσπου φτάνουμε και στον επίλογο και μου σκάει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει σταθερός μισθός, αλλά θα δουλεύω με μπόνους και με ποσοστά! Ε, αν ήθελα ποσοστά, θα γινόμουν επιχειρηματίας ρε φίλε, να κάνω κι αυτό που γουστάρω!! Αυτοί θέλουν ρομποτάκια, να δουλεύουν όλη μέρα για να φέρνουν πελάτες στην εταιρεία τους και ως ανταμειβή, να τους δίνουν το 10%. Ε, όχι!!! Εντάξει, δε λέω, ίσως ήταν σχολείο αυτή η δουλειά για μένα, γιατί παρέχουν εκπαίδευση πάνω στα οικονομικά, αλλά όσο μιλούσαμε κατάλαβα ότι δεν μπορώ να ασχοληθώ με αυτόν τον τομέα! Θέλω κάτι πιο αέρινο στη ζωή μου, τα οικονομικά είναι πεζός τομέας και δεν με ενδιαφέρει! Κι αν είναι να πουλάω κάτι, ας είναι βιβλία! Το προτιμώ, από το να προσπαθώ να πείσω τον κόσμο να επενδύσει τα λεφτά του!

Ήταν όμως η πρώτη μου συνέντευξη με μία τόσο μεγάλη εταιρεία και δεν ήθελα να το χάσω. Όταν με πήραν, μυρίστηκα ότι πρόκειται για μάπα, αλλά είπα να πάω για να έχω την εμπειρία. Φυσικά δεν περίμενα ότι θα κάνω 2 ώρες να πάω και άλλες 3μιση εκεί! Αλλά είχαν την πλάκα τους οι ερωτήσεις της συνέντευξης: ''Αισθάνεσαι τυχερός?'', ''Πιστεύεις ότι είσαι έξυπνη?'', ''Θα γίνεις επιχειρηματίας?'', ''Αν είχες 6.000.000€ τι θα τα έκανες?'', ''Είμαι το τζίνι και σου προσφέρω 3 δώρα για να διαλέξεις, ποιο θα διάλεγες?'' κι άλλα τέτοια κουλά που χρημιμοποιούν οι μαρκετίστες-ψυχολόγοι για να καταλάβουν τι άνθρωπος είσαι!!! Τον θάμπωσα όμως με την αυτοπεποίθησή μου, του είπα ότι είμαι πανέξυπνη, πανέμορφη και πολύ τυχερή και μου είπε ότι πέρασα την πρώτη από τις 3 συνεντεύξεις!!!!!! Όχι μόνο είχε άλλες 2 συνεντεύξεις με άλλους προϊστάμενους, αλλά είχε και κάποια άλλα τεστς που θα έπρεπε να περάσω!!! Είπα ευχαριστώ, δεν θα πάρω, χαίρετε κι έφυγα!!!

Γύρισα πτώμα στο σπίτι και αγκάλιασα σφιχτά τη Ριαννίτσα μου!! Έχουμε ένα μικρό προβληματάκι και το άλλο Σάββατο πρέπει να κάνει μια επέμβαση. Ο γιατρός λέει να μην ανησυχώ, αλλά έχω τρελαθεί από την αγωνία μου. Πριν μία εβδομάδα είδα ότι έχει βγάλει δίπλα στην ουρά ένα ογκίδιο, σαν κρεατοελιά δηλαδή, το οποίο το είχε ξύσει και είχε ματώσει. Τρελάθηκα! Την πήγα στον γιατρό και μου είπε ότι δεν ξέρει τι ακριβώς είναι, αλλά πρέπει να πάρει αντιβίωση για μία βδομάδα και να της βάζω μια κρεμούλα. Αν δεν υποχωρήσει, πρέπει να βγει. 

Πράγματι, δεν υποχώρησε και έχουμε κλείσει ραντεβού για να το βγάλει. Θα κάνουμε και βιοψία για να δούμε τι ακριβώς είναι. Μπορεί να είναι όντως κρεατοελιά, μπορεί να είναι από τσιμπούρι, μπορεί να είναι πολλά πράγματα κι εγώ τρέμω γιατί το κοριτσάκι μου θα είναι ναρκωμένο για μιάμιση ώρα στο χειρουργείο. Ευχηθείτε να πάνε όλα καλά!!!

Καλό Σαββατοκύριακο εύχομαι σε όλους σας! Απ΄ό,τι φαίνεται ο καιρός ξαναφτιάχνει και οι σαγιονάρες μου θα βγουν πάλι στο προσκήνιο! Δεν θέλω και πολύ εγώ!!! Καλές βόλτες!!!

Ευτυχώς υπάρχουν οι νερατζιές!

Kάθομαι 2 φορές την ημέρα, πρωί-βράδυ, μετά το φαγητό, κάτω από ένα δέντρο και παίρνω βαθειές εισπνοές!! Σαν αντιβίωση! Ξέρετε πόσο με βοηθάει αυτή η μυρωδιά?! Ευτυχώς δεν χαμπαριάζω από αλλεργίες και τέτοια, ποτέ δεν με ενοχλούσε η γύρη! Όμως ακόμα και με κατακόκκινη μύτη, δεν θα απαρνιόμουν τις μυρωδιές της άνοιξης... Μου δίνουν δύναμη, μου ανεβάζουν τη διάθεση, με ''τυφλώνουν'' και δεν βλέπω τη συννεφιά και τη βροχή! Άτιμο θηλυκό η άνοιξη, ξέρετε για πόσα πράγματα είναι ικανή?

Επίσης, λατρεύω τη μυρωδιά του χαμομηλιού, τρελαίνομαι από χαρά όταν βλέπω μαργαρίτες και χαμομήλια να φυτρώνουν στη μέση του πουθενά, σε παρατημένα χωράφια, σε σκουπιδότοπους! Δεν ''μασάνε'', επιμένουν να ομορφαίνουν το τοπίο ενώ εμείς δεν τους δίνουμε ποτέ σημασία! Είναι λουλούδια πεισματάρικα, γι'αυτό τα αγαπώ! Είναι λίγο αντιφατικό το σκηνικό τις τελευταίες ημέρες. Η θερμοκρασία θυμίζει χειμώνα, η συννεφιά επίμονη και η βροχή μας ρίχνει το ηθικό, ενώ η πρασινάδα φουντώνει ολοένα και περισσότερο στα πιο απίθανα μέρη! Και είναι σαν να βλέπεις μια  ασπρόμαυρη εικόνα πειραγμένη στο photoshop, όπου το ασπρόμαυρο "σπάει" με το πράσινο του χορταριού και το χρώμα των λουλουδιών.

Matty7D

omgitscz


Και κάπως έτσι είναι και οι δικές μου μέρες. Μέσα στο ασπρόμαυρο, σκάει λίγο χρώμα και παίρνω τα πάνω μου. Μερικές αναποδιές μου στράβωσαν το χαμόγελο, αλλά υπάρχουν και οι καλές στιγμές που με φωτίζουν! Για Πάσχα δεν θα πάω πουθενά, θα μείνω Αθήνα να ξεκουραστώ. Μπόρεσα με μεγάλο κόπο και εξασφάλισα 2 ημέρες άδεια, χρωστούμενες από πέρυσι κι έτσι θα ξανάρθω στη δουλειά την Πέμπτη 28/04. Επειδή όμως έχω μπλέξει με βλαμμένους και συγνώμη που χαλάω την ποιητική ατμόσφαιρα, θα είμαι η μόνη υπάλληλος γραφείου που θα δουλεύει Μ. Παρασκευή! Επίσης με κόπο, κατάφερα να πείσω τους βλαμμένους ότι η Μ. Παρασκευή είναι ημιαργία κι έτσι θα ξεκινήσω δουλειά στις 12, αλλά δεν παύει να είναι τραγικό το γεγονός ότι θα είμαι σε ένα έρημο γραφείο χωρίς ίχνος δουλειάς μέχρι τις 6 το απόγευμα.

Στο μυαλό μου γυρνάνε τελευταία πολλές σκέψεις γύρω από το επαγγελματικό και το άτιμο το χρήμα. Και μην πει κανείς σας παρακαλώ ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία! Γιατί ούτε και η έλλειψη χρήματος φέρνει την ευτυχία. Όπως επίσης η ενασχόληση με κάτι που δεν σου αρέσει αλλά δεν σου φέρνει και λεφτά δεν φέρνει την ευτυχία και γενικώς η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να'ρθει! Κι εγώ θα περιμένω...

green_zz

Σας εύχομαι ολόψυχα, ό,τι κι αν κάνετε αυτές τις ημέρες, όσο άγιες κι αν είναι για εσάς, είτε σημαίνουν κάτι είτε όχι, είτε σας συγκινούν είτε σας αφήνουν αδιάφορους, να τις γεμίσετε με χαρά!! Να τις αφιερώσετε στον εαυτό σας και στους αγαπημένους σας. Να φέρετε την οικογένεια λίγο πιο κοντά, να κάνετε μικρά και συμβολικά δώρα, να φάτε σπιτικές λιχουδιές, να πάτε βόλτες στη φύση! Εμείς στην Ελλάδα χαιρόμαστε πραγματικά τις γιορτινές ημέρες και έχουμε όμορφες παραδόσεις! Κρατήστε τις ζωντανές! Καλά, δεν συμπεριλαμβάνεται το φαγοπότι μέχρι σκασμού στις παραδόσεις! Μην κάνετε λες και τρώτε για τελευταία φορά! Απολαύστε την κάθε μπουκιά, μεταφορικά και κυριολεκτικά!

Μακάρι η Ανάσταση φέτος να μην ήταν μόνο συμβολική, να μην ήταν μόνο μια γιορτή, μακάρι να μπορούσαμε να μιλάμε για πραγματική Ανάσταση στις καρδιές μας, στα σπίτια μας, στη χώρα μας! Μακάρι να ξέραμε ότι σε λίγες μέρες βγαίνουμε από την εβδομάδα των Παθών. Δυστυχώς αυτό που ξέρουμε όλοι μας είναι ότι έρχονται μεγαλύτερα και δυσκολότερα Πάθη. Ας είμαστε τουλάχιστον δυνατοί και καλά ξεμπερδέματα!

Συγνώμη που ακούγομαι σήμερα κάπως απαισιόδοξη, κάπως απογοητευμένη! Πάω να μυρίσω καμιά νερατζιά να έρθω στα ίσια μου...

Καλό Πάσχα!!!

Έχω καιρό να γράψω...

Το ξέρω! Και τι έκανα όλες αυτές τις ημέρες?!

Ήπια καφέ στο Moorings, στη μαρίνα Βουλιαμένης, με θέα το απέραντο γαλάζιο!

Υπολόγισα όλες μου τις αποδείξεις για το έτος 2010 και είμαι έτοιμη για τη φορολογική δήλωση! Κάθισα στους αναπαυτικούς καναπέδες του Starbucks με το καφεδάκι μου και το κομπιουτεράκι μου και έκανα τη δουλειά μου! Άχ αυτά τα Starbucks, με έχουν σώσει σε πολλές περιπτώσεις!! Πάντα έχουν να μου προσφέρουν κάτι καλό!!

Χάζεψα τις γατούλες που ήρθαν στον κήπο να μας κάνουν παρέα, κλείνοντας τα μάτια με ευχαρίστηση κάτω από τη λιακάδα!

Ενώ λίγες μέρες πριν, ενθουσιάστηκα όταν είδα το χιονάκι στο μικρό μου μπαλκονάκι!!

Και λίγες μέρες μετά, έφτιαξα μυρωδάτα μπισκότα κανέλας!!

Είδα για πρώτη φορά στη ζωή μου κούμ κουάτ! Και μάλιστα από τον κήπο της αγαπημένης μου Χρύσας!

Τα οποία όμως, επειδή δεν ξέρω να τα χειρίζομαι, τα κατέστρεψα!! Δηλαδή, τα παράβρασα με σκοπό να ξεπικρίσουν και αυτά διαλύθηκαν! Δεν μπορούσα δηλαδή να τα κόψω στη μέση για να βγάλω τα κουκούτσια τους, γιατί είχαν λιώσει! Χρύσα, σου ζητώ συγνώμη και υπόσχομαι να προπονηθώ και την επόμενη φορά, αν μου ξαναφέρεις, να τα καταφέρω καλύτερα!!

Φυσικά, ψώνισα (αναμενόμενο θα μου πείτε, όσοι με ξέρετε!) διάφορα πραγματάκια που με ευχαρίστησαν πολύ και τα κοιτάω και καμαρώνω!! 

Πορτοφολάκι με υπέροχες χρωματιστές λεπτομέρειες από τα χεράκια της Αλεξίας!! Με έχει σώσει γιατί το κανονικό μου πορτοφόλι είναι μακρουλό και δεν χωράει στα μικρά τσαντάκια που φοράω χιαστή. Οπότε, βάζω στο μικρό αυτό θαυματουργό πορτοφολάκι τα λεφτάκια μου και χωράνε παντού!!

Είναι καλοραμμένο, με υπέροχο ύφασμα και έλαβα μαζί και οδηγίες πλυσίματος!! Το αγαπώ πολύ!!

Επόμενος στόχος μου ήταν μια πανέμορφη στέκα από τη Ζωή! 

Όσους έβαλα να με βγάλουν φωτογραφία ώστε να φαίνεται πάνω στο μαλλί μου, απέτυχαν και η στέκα δεν φαινόταν όπως έπρεπε, οπότε ανέλαβα εγώ! Είναι εξαιρετική! Στο κομμωτήριο που πήγα και την είδαν, ξετρελάθηκαν! Ζήτησα να μου ισιώσουν τα μαλλιά όλα προς τα πίσω, φουσκωτά και στολίστηκα με το νέο μου απόκτημα! Να δείτε καμάρι!!! Είναι κομψή και μου πηγαίνει πολύ!

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια που με ομορφαίνετε!!!

Κι ενώ όλα πήγαιναν τόσο καλά, σήμερα ξύπνησα με πονόδοντο και με μια ψύξη σε όλη την πλάτη, έτσι για να μην χαίρομαι τόσο πολύ και πάθω τίποτα!! Είμαι χαπακωμένη και ζαβλακωμένη!!

Αλλά, πρέπει να το ξεχάσω και να γίνω γρήγορα καλά, γιατί αύριο έχω έξοδο! 

Κι εδώ μέσα κρύβεται η πρόσκλησή μου!!! Δεν σας λέω περισσότερα! Πιστεύω ότι την Πέμπτη θα έχω ένα πολύ όμορφο ποστ, με ωραίες φωτογραφίες και ενδιαφέρουσες παρουσίες από έναν χώρο που συναρπάζει άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας!!

Πριν σας αφήσω, πρέπει να σας πω για μερικά τρέχοντα giveaways που ίσως δεν γνωρίζετε ή που έχετε ξεχάσει να δηλώσετε συμμετοχή! Τρέξτε γιατί τα δώρα είναι πολλά και όλα μοναδικά!!

Η γλυκιά μου Μάγδα κληρώνει 6 δώρα και είναι όλα από τα χεράκια της (εκτός από 1 που είναι από τη γιαγιά!!) Λήγει 1 Απριλίου, αλλά υπόσχεται να μην μας "γελάσει", όταν αναγγείλει τους νικητές!!

Την ίδια μέρα κληρώνει και η Ζωή γιατί το αγαπημένο μας Stripes'n'buttons κλείνει 1 χρόνο!!! Πάντα τα δώρα της Ζωής είναι ελκυστικά και αναμένεται πολύ σπρώξιμο για τη διεκδίκησή τους!

Η Chris  καλωσορίζει την άνοιξη με ένα δωράκι! Αφήστε το σχόλιό σας κι εδώ μέχρι τις 31/3.

Τέλος, βιαστείτε γιατί η Veronica (τι όμορφο όνομα, πάντα μου άρεσε!!) αύριο το βράδυ κλείνει το δικό της giveaway και χαρίζει δωροεπιταγή 25€ από το brandsgalaxy.gr!!!

Αυτά ήταν τα νεότερα από τον κόσμο μου! Σας εύχομαι καλό υπόλοιπο εβδομάδας, να χαρείτε τον ήλιο, τον ερχομό της άνοιξης, να είστε αισιόδοξοι και όλα θα πάνε καλά!!!

Όσα φέρνει ένα βραβείο...

Φίλοι μου, εγώ εγκαινιάζω την ανοιξιάτικη περίοδο σήμερα! Και μην πει κανείς ότι είναι νωρίς ακόμα! Δεν μπορώ με τέτοια λιακάδα να αντισταθώ και να μην κάνω σχέδια καλοκαιρινά, αέρινα και ανέμελα! Έτσι λοιπόν, από σήμερα ξεκίνησα τα φρέντο! Μάλιστα! Τέρμα τα τσαγάκια... 

Είναι ένα βήμα, δεν μπορείτε να πείτε! Εγώ με το κρύο που ένιωθα τον τελευταίο μήνα, δεν μπορούσα να αποχωριστώ τα ζεστά μου ροφήματα! Σήμερα όμως με έπιασε μια μανία να φτιάξω έναν παγωμένο καφέ και έχω κολλήσει τη μούρη μου στη τζαμαρία και ρουφάω ηλιακή ενέργεια!!

Να δείτε που σε λίγες μέρες θα χρειάζομαι και γυαλιά ηλίου στις 6 που φεύγω απ'το γραφείο. Εχτές διαπίστωσα ότι ήταν ακόμα μέρα και ενθουσιάστηκα! Ελπίζω όλες αυτές οι χαρές να μην μου βγουν ξινές σε καμιά βδομάδα και αναγκαστώ να γυρίσω πάλι στα αχνιστά τσαγάκια! 

Έχω όμως κι άλλη χαρά σήμερα! Η γλυκιά και τραγανή Crispy μου χάρισε ένα βραβείο πράσινο σαν ανθισμένο λιβάδι!!

Και μου χάρισε και το πιο όμορφο κοπλιμέντο που μπορεί να μου κάνει κανείς: ότι της μεταφέρω θετική ενέργεια, λέει, και την παρασέρνω με τον ενθουσιασμό μου! Ξέρετε, δεν με νοιάζει κάποιος να με πει όμορφη, έξυπνη, ταλαντούχα (καλά, με νοιάζει, αλλά δεν είναι του παρόντος!), μου αρέσει να μου λένε ότι έχω θετική ενέργεια, ότι φέρνω χαρά, ξεσηκώνω τον κόσμο με τον ενθουσιασμό μου, ότι είμαι χαρούμενος άνθρωπος και άλλα τέτοια! Νιώθω χαρισματική όταν ξέρω ότι μπορώ να φτιάξω το κέφι του άλλου, ότι μπορώ να τον κάνω να ξεχάσει για λίγο τα άσχημα και τα δυσάρεστα και να σκεφτεί θετικά! Μακάρι να το καταφέρνω με κάποιους! 

Και δεν ξεκίνησα τυχαία να μιλάω για τον εαυτό μου, μην με θεωρήσετε ψωνάρα! Είναι κανόνας του βραβείου! Πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα. Το 1ο λοιπόν είναι ακριβώς αυτό που είπα παραπάνω: ότι θέλω να φτιάχνω τη διάθεση των άλλων. Με τους δικούς μου ανθρώπους, αυτό το καταφέρνω πολλές φορές. Οι φίλοι μου όποτε έχουν πρόβλημα, ξέρουν ότι με μια μικρή συζήτηση μαζί μου, θα αισθανθούν καλύτερα! Και τα δικά μου προβλήματα, νομίζω, τα αντιμετωπίζω ψύχραιμα και με αισιοδοξία! Δεν πέφτω ποτέ στα πατώματα!

2ο: Δεν κάνω τη δουλειά που μου αρέσει.! Δεν την επέλεξα, ακολούθησα απλώς αυτό που βρέθηκε στο δρόμο μου! Οταν ήμουν σε κρίσιμη ηλικία επιλογής, έκανα λάθος, δεν ήξερα πολύ καλά τον εαυτό μου τότε και έπεσα έξω. Βέβαια και πριν 6-7 χρόνια τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τώρα είναι αλλιώς και εγώ θέλω άλλα! Ξέρω ότι ποτέ δεν είναι αργά, βέβαια, αλλά το παλεύω ακόμα! Τι δουλειά κάνω? Δεν έχει σημασία, απλώς δεν μου αρέσει!!

3ο: Δεν είμαι γυναίκα καριέρας! Γι'αυτό νομίζω πως δεν μου αρέσει η δουλειά μου! Δηλαδή το ένα φέρνει το άλλο! Δεν με ενδιέφερε ποτέ να κάνω καριέρα, να έχω μια σημαντική θέση και να βγάζω πολλά λεφτά! Αυτό που ήθελα πάντα, ήταν μια οικογένεια! Όταν ήμουν μικρή έλεγα ότι στα 22 μου σίγουρα θα έχω 1-2 παιδιά! αχαχαχα! Δεν είναι πολύ αστεία αυτά που λέμε όταν είμαστε μικρά!? Τώρα, στα 26 μου, μάλλον πρέπει να ανανεώσω αυτή τη δήλωση!!!

4ο: Τσαντίζομαι πολύ όταν δεν μου απαντάνε σε μηνύματα! Εγώ είμαι πάντα πολύ τυπική και - έστω από ευγένεια - απαντάω σε όλους! Όταν δεν μου απαντάει ο άλλος σε μια ερώτηση ή σε μία ευχή, γίνομαι έξαλλη! Γενικά είμαι τυπική στη ζωή μου και αυτό που έχεις εσύ, ασυναίσθητα το απαιτείς και από τον άλλο! Καλώς ή κακώς...

5ο: Μου αρέσει να μοιράζομαι τα προβλήματά μου και όλα όσα με απασχολούν με τις φίλες μου Δεν είμαι πολύ κλειστός χαρακτήρας και όταν έχω ένα πρόβλημα, αμέσως παίρνω μια κολλητή τηλέφωνο, δεν κάθομαι να το περάσω μόνη το λούκι! Δεν έχω πολλούς φίλους. Ελάχιστους, αλλά καλούς!

6ο: Τα σκυλιά και η μαγειρική είναι οι 2 μεγάλες μου αγάπες! Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά τα δύο!!!

7ο: Στην εφηβία μου και μέχρι τα 18 άκουγα κλασική μουσική, φορούσα μακριές φούστες, διάβαζα ποίηση και ψυχολογία και ορκιζόμουν ότι ποτέ δεν θα γίνω ξανθιά!! Τώρα είμαι ξανθιά, δεν αντέχω την κλασική μουσική, δεν έχω χρόνο και μυαλό για ''βαρύ'' διάβασμα και με τις μακριές φούστες νιώθω σαν ντολμάς!

Κι αφού έβγαλα τα εσώψυχά μου, ας μοιράσω κι εγώ με τη σειρά μου αυτό το βραβείο! Ανυπομονώ να μάθω περισσότερα για την Αγγελική Ν., τη Χρύσα και τη Ζωή!!!

Είναι και οι 3 τους ταλαντούχες, έχουν πανέμορφα μπλογκς που μου κρατάνε καθημερινά πολύ καλή συντροφιά και τους δίνω αυτό το βραβείο μέσα από την καρδιά μου!!

Mε ρετρό διάθεση και πολλές κουβέρτες!

Καλημέρα φίλοι μου!! Πού σας πετυχαίνω? Πόσο πολύ κρυώνετε και τι θερμοκρασία έχει αυτή τη στιγμή εκεί που είστε? 

Εδώ - στο σπίτι μου -  τα πράγματα είναι πραγματικά κρύα!! Ό,τι και να κάνω, όσα ζεστά χρώματα κι αν βάλω εδώ μέσα, όσο ντεκορασιόν κι αν κάνω, πάντα κρύο θα είναι αυτό το σπίτι! Καλοριφέρ ανάβουν μόνο μετά τις 7 το βράδυ, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα που ο κόσμος είναι πιο πολλές ώρες μέσα. Δεν επιτρέπεται με 6 βαθμούς να μην ανάβεις καλοριφέρ! Εγώ βέβαια έχω και το άλλο πρόβλημα: δεν βάζω χαλιά τα τελευταία χρόνια, λόγω Ριάννας και καταλαβαίνετε ότι με αυτό το μάρμαρο κάτω, το κρύο σπίτι γίνεται ακόμα πιο κρύο!! Άσε που το τρελόσκυλο στέκεται συνεχώς μπροστά στην μπαλκονόπορτα με αυτό το θλιμμένο ύφος για να της ανοίξω να βγει έξω να επικοινωνήσει με τον σκουπιδιάρη και τον παλιατζή!! Και άνοιξε-κλείσε συνεχώς, πού να μείνει ζέστη εδώ μέσα! Και δεν φτάνει αυτό, αλλά πάει και σκαλίζει τις γλάστρες η αθεόφοβη και κρύβει μέσα μπισκοτάκια και κεκάκια που βουτάει από την κουζίνα και κάθε φορά μπαίνει στο σπίτι με μαύρη μουσούδα!

Και έπειτα είναι και το άλλο: αυτό το κρύο μου ανοίγει την όρεξη και ο οργανισμός μου ζητά συνεχώς λιπαρά και γλυκά! Θα φταίω μετά εγώ αν μου μείνει κουσούρι και ζητάω και την Άνοιξη τα ίδια? Να πώς γίνονται τα αφράτα τα μπουτάκια! Το κρύο φταίει!!! Για πρωινό έφαγα 8 φέτες ζεστό ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα, 3 φέτες ψωμί με βούτυρο και τυρί, 3 chhhοκολατάκια (με παχύ ch) και 3 φλιτζάνια καφέ!
Και ακόμα πεινάω!!

Έχω παρατηρήσει ότι οι περισσότερες -χμ- ευτραφείς κυρίες, δίνουν προσοχή στο μακιγιάζ τους και τα νύχια τους! Δηλαδή -φαντάζομαι- ότι επειδή το σώμα είναι χαμένη υπόθεση, προσπαθούν να τονίσουν τα δυνατά τους σημεία, βάφοντας έντονα τα μάτια, ακόμα και το πρωί και βάζοντας στα τεχνητά τους νύχια περίτεχνα σχέδια με σβαρόφσκι! Ε, γι'αυτό κι εγώ δεν ανησυχώ άμα παχύνω, γιατί με τη νέα ολοκληρωμένη σειρά μακιγιαζ της Avon που κέρδισα από το διαγωνισμό του Beauty diaries, της αγαπημένης μου Έφης, θα μπορώ να βάφομαι όσο θέλω, από το πρωί μέχρι το βράδυ με άπειρους συνδυασμούς!!

Παλέτα σκιών, κραγιόν, eyeliner και μάσκαρα της ρετρό σειράς Luxe Lace!

Και μια που είπα ρετρό, να σας αποκαλύψω τη νέα μου αγάπη: ξεθάβω αντικείμενα της γιαγιάς μου και της προγιαγιάς μου, τα οποία κάποτε, όταν μου τα'διναν, ξίνιζα τα μούτρα μου! Τα έβρισκα παλιομοδίτικα, βαρετά και εντελώς έξω από τα γούστα μου, τα οποία (γούστα μου), όπως φαίνεται, άλλαξαν και τώρα τα θέλω όλα και μάλιστα βρίσκω τρόπους να τα αξιοποιώ! Όπως το πιατάκι που βλέπετε πιο πάνω. Πρόκειται για εκείνα τα παλιά στα οποία οι γιαγιάδες σέρβιραν γλυκό του κουταλιού στον γαμπρό που ερχόταν για προξενιό! Τα συγκεκριμένα πιατάκια είναι ''φρούτου'', έχουν σχήμα δαντέλας και είναι από γυαλί, το οποίο κάνει χρωματισμούς στο εσωτερικό. Δεν νομίζω ότι εγώ ποτέ θα σερβίρω κάτι μέσα σε αυτά, αλλά είναι πολύ χρήσιμα στη διακόσμηση.

Κοιτάξτε τι άλλο βρήκα!

Γάντια αγορασμένα από την προγιαγιά μου, το '70 από την Αγγλία, γι'αυτό φυσικά και η φωτογράφιση έγινε δίπλα σε αυτό το αγγλικό μοτίβο! Είναι σατέν με διαγώνιες ρίγες και ένα μικρό κουμπάκι στον καρπό! Και τόσο σικ!!!

Έχω διάφορα τέτοια ξεχασμένα αντικείμενα, αλλά πρέπει να ψάξω. Και όχι μόνο εδώ, αλλά πρέπει να πάω στο σπίτι της γιαγιάς μου και να της κάνω τα πατάρια καλοκαιρινά! 

Α, ναι! Ξέχασα να σας δείξω αυτό το ψυχεδελικό τσαγιερό από τα 70's!!

Πέρυσι ο Σταμάτης μου μού έφερε μερικές φωτογραφίες με πόζες των αστέρων του παλιού ελληνικού κινηματογράφου (το καλύτερό μου δηλαδή!). Τις είχε βρει στο μαγαζί του παππού του, πολλά χρόνια πριν και τις είχε κρατήσει. Τώρα δεν ξέρω πού τις βρήκε εκείνος και λοιπά. Αλλά είναι όλες πανέμορφες!! Ακόμα δεν τις έχω αξιοποιήσει κάπως, αλλά έχω διάφορα στο μυαλό μου.

Και όλη αυτή η αγάπη μου για το παλιό, το ρετρό, το vintage, αυτό που θυμίζει μακρινές εποχές, ενισχύεται παρακολουθώντας φωτογραφίες από όλο τον κόσμο στο www.flickr.com. Είναι και το flickr μέσα στις νέες μου αγάπες! Λατρείες, θα έλεγα! Το έμαθα από τη Χρύσα που κάθε Τετάρτη ανεβάζει τις αγαπημένες τις φωτογραφίες  από εκεί. Πραγματικά υπάρχουν τόσο ταλαντούχοι άνθρωποι στον κόσμο, τόσο δημιουργικοί, τόσο ικανοί! Απολαμβάνω τις φωτογραφίες τους και πραγματικά ηρεμώ! Αλήθεια, το κάνω για πολλή ώρα! Μπορώ να κολλήσω εκεί μέσα! Έφτιαξα κι εγώ δικό μου λογαριασμό και ανεβάζω δειλά-δειλά τις ταπεινές μου φωτογραφίες, που φυσικά δεν είναι τίποτα μπροστά σε εκείνα τα αριστουργήματα, αλλά νιώθω κι εγώ μέλος αυτής της τεράστιας παρέας! Όποτε έχετε νεύρα, μπείτε μέσα και απλώς κάντε κλικ σε ό,τι φωτογραφία βλέπετε μπροστά σας! Σιγά-σιγά, θα βρείτε ακριβώς αυτό που σας εκφράζει και θα πάρετε πολλές ιδέες για δημιουργίες, διακόσμηση, μαγειρική και άλλα!

Αυτά ήταν τα νέα μου! Όπως πάντα αναλυτική και πολυλογού! Αλλά, νιώθω πως γράφοντας τόση ώρα, κάπως ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου. Αφήστε που αν δεν έγραφα, θα έτρωγα! Οπότε, γλίτωσα και καμιά θερμίδα!!

Σας φιλώ όλους! Να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο! Κουρνιάστε όπου βρείτε και απολαύστε το!!

Χίλιες και 1 σκέψεις!

Χρόνια πολλά σε όλους σας!! Γλυκές ευχές σε όλη την παρέα που έχω παραμελήσει...


Σας εύχομαι υγεία, ευτυχία, αγάπη!! Κλισέ, αλλά σημαντικά! 

Ειλικρινά, ακομα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς πέρασαν τόσες μέρες από την τελευταία μου ανάρτηση. Τρέχω όλες αυτές τις ημέρες - μεταφορικά και κυριολεκτικά- τρέχω να προλάβω τα πάντα, να τους ικανοποιήσω όλους, κάνω τον χαμάλη στο γραφείο, είμαι γεμάτη υποχρεώσεις και τα δικαιώματα πάνε περίπατο!

Και έρχομαι τώρα να ρωτήσω: πότε πέρασαν τα Χριστούγεννα? Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα!

Εντάξει, για να μην είμαι αχάριστη, βγήκα κι ένα βράδυ. Το βράδυ της γιορτής μου 26/12 πήγα με φίλους για ποτό στο CV στο Γκάζι. Ένα διακριτικό μπαράκι που θυμίζει γαλλικό μπιστρό με στρογγυλές ροτόντες όμορφα στολισμένες με λευκά σερβίτσια για φαγητό! Απλώς, οι μπαρόβιοι είναι λίγο ''ριγμένοι'' στην προκειμένη, γιατί η μπάρα του είναι πολύ μικρή και αν το πετύχεις γεμάτο, δεν έχεις πού να σταθείς. Εμείς όμως αυτή τη φορά το πετύχαμε ψιλοάδειο γιατί πήγαμε νωρίς και απολαύσαμε ρετρό μουσική που σου θυμίζει τη Βουγιουκλάκη στο "Δόλωμα", όταν κατέβαινε από τη σκάλα με το διχτυωτό καλσόν και το υπέροχο μαύρο αποκαλυπτικό ντύσιμο!

Αισθησιακό δηλαδή κάπως το κλίμα, αλλά εγώ κουτούλαγα από τη νύστα και τους άφησα νωρίς να μείνουν να με γιορτάσουν όπως μου αξίζει! Με δόξα και τιμές!! Εγώ πήγα για ύπνο, γιατί μου αξίζει και λίγη ξεκούραση...

Το ίδιο απόγευμα, πριν το CV, είχαμε πάει για φαγητό στη γιαγιά Σταματία, η οποία, αφού μας είχε ταϊσει ό,τι υπήρχε στο σπίτι, μας είχε προσφέρει γλυκά, αναψυκτικά και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, πετάει κι ένα: "ε, δεν φάγατε τίποτα! Τι άλλο να σας φέρω, δεν έχω κάτι άλλο! Τίποτα δεν σας έβγαλα!"...

Τουλάχιστον, φέτος έμαθα τι δουλειά έκανε ο Χριστός:

 Ε, ναι! Ήταν συμβολαιογράφος! Εκτός και αν πρόκειται για απλή συνωνυμία! (Θε μου σχώρα με!)!!

Πάντως παιδιά, αυτές τις ημέρες, η κουζίνα μου πήρε φωτιά! Όχι καλέ, δεν καήκαμε! Εννοώ ότι έφτιαξα τόσα πολλά γλυκά όσα δεν είχα φτιάξει όλο το χρόνο! Μιλάμε για ποσότητες, όχι αστεία! Τα έκανα δωράκια, τα χλαπάκιασα... σε κάθε περίπτωση, χαμένα δεν πήγαν!!

Τώρα σειρά έχουν οι βασιλόπιτες!!

Και φτάσαμε στο σήμερα! Ήταν αρκετά δύσκολη μέρα στο γραφείο, τα μάτια μου τσούζουν από τον υπολογιστή, το κεφάλι μου πονάει, η μέση μου είναι σε άθλια κατάσταση και έπρεπε να χαλαρώσω με κάποιον τρόπο! Εγώ λοιπόν χαλαρώνω με ζεστό τσάι, κουβέρτα στην πλάτη και τα αγαπημένα μου ελληνικά, καταθλιπτικά τραγούδια: Γερνάω μαμά, Ανθρωποι μονάχοι, Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει, Αυτή η νύχτα μένει και τέτοια! Αν πια δεν χαλαρώσω με αυτά, ρίχνω έναν Μάλαμα, έναν Ιωαννίδη και νιώθω καλύτερα! Αυτή τη στιγμή ακούω την Παράκληση! Και είναι τόσο παράδοξο το γεγονός ότι τραγουδάω μόνη μου με πάθος όλα τα τραγούδια για χωρισμένους και συγκινούμαι, το ζω!! Κι ας μην είμαι χωρισμένη!! Έχει μεγάλη επιρροή επάνω μας η μουσική τελικά...

Δεν είχα σκοπό να σας μιλήσω σήμερα με την κούραση που είχα και ήθελα να κοιμηθώ από τις 9, αλά αφού είναι 10 και είμαι ακόμα όρθια, είπα να την κάνω την υπέρβαση!!

Θέλω πολύ να μάθω πώς τα περνάτε, πού θα κάνετε ρεβεγιόν, τι θα φορέσετε, τι δώρα δεχτήκατε και άλλα τέτοια κουτσομπολιά! Εγώ ξεκλέβω χρόνο και σας διαβάζω, αλλά σίγουρα θα έχετε κι άλλα νέα από όσα έχω ήδη μάθει! 

Α, κι αν δεν έχετε φρύδια, να πάτε να βάλετε εδώ στα κορίτσια στην Αργυρούπολη!!

Ή αν έχετε πολλά, να πάτε να βγάλετε μερικά! Δεν το διευκρινίζουν έτσι κι αλλιώς!!! (μακράν η πιο κακόγουστη ταμπέλα που έχω δει σε κατάστημα!!!!)

Επίσης έχω να δηλώσω ότι δεν με αγγίζει καθόλου ο στολισμός που έχουμε στο γραφείο! Δηλαδή, δεν μου κάνει καμία αίσθηση ρε παιδί μου! Τίποτα! Βλέπω απλώς ένα ψυχρό δέντρο, το οποίο αν δεν υπήρχε κι όλας δεν θα είχα πρόβλημα! Δεν ξέρω, ίσως είναι το γεγονός ότι γενικά δεν θέλω να βρίσκομα στο γραφείο! Θέλω να χουχουλιάζω στο σπίτι μου, το οποίο μου φαίνεται πανέμορφο ακόμα και με ένα μικρό δεντράκι σε γλάστρα που πήρα από το ΙΚΕΑ!!!

Καταρχήν, οι Αγιοβασίληδες είναι άχαροι με αυτά τα μακριά πόδια σαν σωλήνες!! Μπλιάχ!!!

Πάντως, ένα πολύ πρωτότυπο "δέντρο" είδα στη βιτρίνα της Tommy Hilfiger στην Κηφισιά και θα ήθελα κάποια στιγμή να το φτιάξω!!!

Αυτά τα νέα μου! Άραγε, έφτασα τις 1001 σκέψεις?! Δεν ξέρω, αν είναι λιγότερες συγχωρήστε με, είναι και η κούραση!!

Να περάσετε πολύ όμορφα αυτές τις γιορτινές ημέρες και προσπαθήστε να μην τις χάσετε! Να μην περάσουν οι γιορτές και δεν το καταλάβετε! Κάντε βόλτες, επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς και νιώστε την θαλπωρή των γιαγιάδων που έχουν ανάγκη να σας τραπεζώσουν και να σας φτύσουν που μεγαλώσατε και ομορφύνατε!!!

Μια τζαμποσακούλα ρε παιδιά!!!

Αγαπητοί μου φίλοι, καλό μήνα!!!

24 μέρες για τα Χριστούγεννα και οι τζαμποσακούλες πάνε κι έρχονται! Σε λίγες μέρες ξεκινά το εορταστικό ωράριο στα μαγαζιά, τα χριστουγεννιάτικα bazaars, τα events, οι χαρές και τα πανηγύρια! Το κρύο πότε ξεκινά?? Αν έχετε σχετική ενημέρωση, παρακαλώ αφήστε τη στα σχόλια!

Περιμένω τον παππού μου την άλλη εβδομάδα να έρθει από το παγωμένο Λονδίνο, όπου κατοικεί τα τελευταία.... 17 χρόνια?? Κάπου τόσο! Λέει ότι χιονίζει, δεν μπορούν να κουνηθούν από το κρύο και αναρωτιέμαι αν θα έρθει και σε εμάς ποτέ αυτή η κακοκαιρία! Μήπως μας το φυλάει ο καιρός και ξεσπάσει εκεί κατά τον Γενάρη και πληρώσουμε μαζεμένο ό,τι γλιτώσαμε από πετρέλαιο!

Εχτές κάναμε πάρτυ-έκπληξη στην φίλη μου την Ελίζα! Δεν είχα συμμετάσχει ποτέ πριν σε πάρτυ-έκπληξη και πολύ το διασκέδασα! Ήμασταν σπίτι της από τις 10 και στις 11μιση που ήρθε, την περιμέναμε με σβησμένα φώτα και αναμμένη τούρτα, μπροστά στην είσοδο! Περάσαμε απίθανα, χορέψαμε και γελάσαμε πολύ!

Ώπα, κάτσε γιατί τα πήρα τα πράγματα από το τέλος! Η αρχή είναι η Παρασκευή, όπου για άλλη μια φορά συνάντησα τις νέες μου φίλες από τη μπλογκόσφαιρα,  Χρύσα, Ζωή και Αγγελική  
και τα περάσαμε υπέροχα για 4 περίπου ώρες - μην με ρωτήσετε πώς πέρασαν τόσες - και αυτή ήταν η αρχή ενός υπέροχου Σαββατοκυριακοδευτερότριτου! Πήρα υπέροχα δώρα από τα κορίτσια και ανεκτίμητα γιατί ποτέ κάποιος δεν μου είχε χαρίσει κάτι ειδικά φτιαγμένο για μένα! Η Χρύσα μου έφτιαξε μια υπέροχη ποδιά από μαλακό βαμβακερό ύφασμα σε υπέροχο κανελί καρό, η οποία επάνω γράφει - μαντέψτε - Eating Around! Ναι το Eating around απέκτησε τη δική του ποδιά!! Σας χρωστάω καλές φωτογραφίες, γιατί δεν κατάφερα να βγάλω μια που να φαίνεται καλά αυτό το αριστούργημα! Την έχω στολίσει στην κουζίνα μου και κάθε φορά που τη βλέπω, χαμογελάω!!
Η Αγγελική -εξπέρ στα κολιέ - μου έφτιαξε ένα πανέμορφο και πολύ ρομαντικό κολιέ!

Κορίτσια σας ευχαριστώ για μια ακόμη φορά!

Το Σάββατο είχε βόλτα στην ηλιόλουστη γλυφάδα με τα κορίτσια και αρκετή ξεκούραση και την Κυριακή βόλτα με τον αγαπημένο μου στην λίγο πιο χειμερινή Κηφισιά! Δηλαδή, το δερμάτινο το τραβούσε ο οργανισμός σου, ειδικά όταν νύχτωσε!

Αυτή είναι ζωή!! Του Σαββατοκύριακου! Γιατί σήμερα σαν να αισθάνομαι λίγο πεσμένη! Έχει κι αυτή την κιτρινίλα πάνω από τα κεφάλια μας και μου προκαλεί πονοκέφαλο! Πόσο θα ήθελα μια τζαμποσακούλα τώρα μπροστά μου, γεμάτη δώρα και στολίδια!!!

Εύχομαι να διασκεδάσετε κάθε μέρα και κάθε στιγμή αυτού του υπέροχου μήνα!!!