Χριστός Ανέστη! Εμείς?

Χρόνια πολλά! 

Εύχομαι να περάσατε υπέροχα, ανεπανάληπτα, ξεχωριστά! Εγώ, όπως είχα πει, έμεινα Αθήνα να χαρώ τις ήρεμες μέρες χωρίς δουλειά, χωρίς πίεση, χωρίς υποχρεώσεις! Οι 2 ημέρες παραπάνω που είχα άδεια μου έκαναν πολύ καλό! Χτυπούσα 10ωρα ύπνου, χάρηκα το σπίτι μου και τη Ριαννίτσα μου παραπάνω, αλλά δεν έκανα τίποτα από ό,τι είχα υποσχεθεί ότι θα κάνω. Ξέρεις, όταν πρόκειται να έχεις ελεύθερο χρόνο λες ότι θα κάνω αυτά, αυτά κι αυτά και όταν τελικά τελειώνει ο ελεύθερος χρόνος διαπιστώνεις ότι δεν έκανες τίποτα, ούτε αυτά ούτε΄κείνα ούτε τ' άλλα!

Αυτό όμως που δεν είχα προγραμματίσει ότι θα κάνω και χάρηκα πολύ που έκανα, ήταν η ηλιοθεραπεία! Κανονικότατα, με μαγιώ, αντιηλιακή, ψάθα, σαγιονάρες, κομπλέ! 2 ωρίτσες έμεινα κάτω από τον καυτό ήλιο το Μ. Σάββατο στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, την ώρα που ο καλός μου έπαιρνε το καθιερωμένο μπάνιο του! Είναι χειμερινός κολυμβητής εδώ και 2 χρόνια και λέει ότι είναι απίστευτη εμπειρία! Κάθε φορά που γυρνάει τρέμει ολόκληρος, αλλά μόλις του περνάει νιώθει άλλος άνθρωπος! Το έχω παρατηρήσει κι εγώ ότι του κάνει πολύ καλό! Το έχει πρόγραμμα 1-2 φορές την εβδομάδα όλο τον χρόνο. Προς στιγμήν, σκέφτηκα κι εγώ να πέσω το περασμένο Σάββατο, γιατί ο ήλιος έκαιγε, αλλά μου έφυγε γρήγορα η σκέψη! Είχα βεβαιωθεί όμως ότι ήρθε το καλοκαίρι! Ποτέ πριν δεν είχα μείνει με το μαγιώ Απρίλιο μήνα! Κοκκίνησαν τα μαγουλάκια μου και όλη την υπόλοιπη μέρα είχα απίστευτη ενέργεια! Εγώ είμαι λες και λειτουργώ με ήλιο. Αν έχει συννεφιά, καταρρέω! 

Την επόμενη μέρα, το Πάσχα δηλαδή, πήγα στο τραπέζι με σαγιονάρες και εντελώς καλοκαιρινό λουκ και σκέφτηκα να πάρω και μια ζακετούλα μήπως κάνει ψύχρα το απόγευμα μωρέ, όπως κάνεις στα νησιά τον Αύγουστο!!!! Γελάγανε όλοι μαζί μου! Οι μισοί με μπότες, σχεδόν όλοι με τα μαύρα, με βλέπανε και κρύωναν! Αλλά για μένα είχε έρθει το καλοκαίρι! Τέλος!!

Μέχρι που ξημέρωσε ο Θεός την Τρίτη με τη μαυρίλα και τις βροχές και μου βγήκε ξινή η σαγιονάρα!! Όχι βέβαια πως φόρεσα μπότες -έχω να βάλω από τα μέσα Μαρτίου- αλλά κρύωνα αρκετά και βεβαιώθηκα ότι τελικά δεν έχει έρθει το καλοκαίρι και όλοι αυτοί που γελούσαν μαζί μου το Πάσχα, δικαιώθηκαν!! 

Τι ανομοιομορφία όμως κι αυτή ρε παιδί μου τέτοιες εποχές! Παραμονή Μαγιού και έξω κυκλοφορούν όλες οι εποχές μαζί! Μας έχει τρελάνει και η θερμοκρασία, δε λέω, αλλά γιατί δεν καταδέχεται ο κόσμος να φορέσει ανοιξιάτικα ρούχα, παρά θέλει απευθείας από το οπάκ καλσόν να πάει στο πέδιλο! Γιατί καταργούμε τα τόσο κομψά ανοιξιάτικα λουκς?! Το έχω ξαναθίξει το θέμα και είναι κάτι που αναρωτιέμαι χρόνια τώρα και φυσικά δεν περιμένω απάντηση. Θα γίνεται για πάντα μάλλον αυτό, πρέπει να το χωνέψω!!

Καλά, για την Κυριακή του Πάσχα, τι να πω? Μαζευτήκαμε στη θεία μου που έχει κήπο και οι άντρες της παρέας αποφάσισαν να σουβλίσουν αρνί και κοκορέτσι! Ξεκίνησαν από τις 7 το πρωί και λοιπά! Ώσπου ήρθε αργά το μεσημέρι ο μπατζανάκης του θείου μου και αποφάσισε μόνος του ότι το αρνί ψήθηκε και έπρεπε να κοπεί (ενώ ήθελε ακόμα ένα μισάωρο στάνταρ!) και όχι μόνο αυτό, αλλά αποφάσισε να το κόψει με τα βρωμόχερά του και να το κάνει φύλλο και φτερό!!! Ω Χριστέ μου, τι τραγικό! Γυρίσαμε ξαφνικά τα κεφάλια μας και είδαμε έναν τύπο να έχει βάλει το ταψί χάμω (όπως λένε και στο χωριό του) και να ξεψαχνίζει το αρνί με τα βρωμόχερά του και μετά να πιάνει το ταψί και το τοποθετεί στη μέση του τραπεζιού περήφανα!! Φυσικά οι άντρες δεν μίλησαν, ντράπηκαν να του πουν κάτι. Μόνο ότι μάλλον θα ήθελε λίγο παραπάνω, αλλά αυτός είπε ότι ήταν έτοιμο!! Οι περισσότερες από εμάς σιχάθηκαν και δεν το άγγιξαν το αρνί, όλοι οι άντρες έφαγαν κανονικότατα τέτοιοι αναίσθητοι που είναι και τα παιδιά δεν καταλάβαιναν τίποτα και έτρωγαν αρνί μαζί με αυγό κίντερ! 

Εγώ που είχα φτιάξει μια μηλόπιτα για επιδόρπιο, μόλις είδα αυτό το πράγμα, αποφάσισα να μην την φέρω στο τραπέζι γιατί φοβήθηκα ότι θα της βάλει κι αυτηνής χέρι ο βρωμιάρης και δεν το άντεχα να το δω αυτό! Ευτυχώς έφυγε νωρίς με την οικογένειά του και απολαύσαμε ήρεμοι τον καφέ και τη μηλόπιτά μας στο σαλόνι, σαν άνθρωποι! Μετά τον καφέ, μοιράστηκαν σε όλους παναντόλ έξτρα για τον πονοκέφαλο! Από νωρίς το πρωί, απέναντι από τη θεία μου, σούβλιζαν αρνί κάτι βλαμμένοι που δεν φτάνει που είχαν όοοοολη μέρα στο τέρμα δημοτικά και τσάμικα, αλλά πετούσαν και στρακαστρούκες σχεδόν στα πόδια μας και κάθε 2 λεπτά μας έβλεπες όλους να ανασηκωνόμαστε! Ευτυχώς που δεν είχαν έρθει οι προγιαγιάδες, θα μας είχαν μείνει στον τόπο! Μιλάμε για πολύ δυνατά πράγματα, δεν ξέρω πως τα λένε, δυναμιτάκια, γουρούνες, βεγγαλικά, σκασίλα μου πώς τα λένε, εγώ κόντεψα να χάσω την ακοή μου! Και δεν μιλάμε για 1-2 ώρες, αλλά για 7, με κάτι πρόχειρους υπολογισμούς που έκανα!!!

Τέλος πάντων, πάει και η Κυριακή! Εγώ δεν τα μπορώ αυτά τα έθιμα με τα αρνιά και τα δημοτικά, τα σιχαίνομαι και τα δύο! Μου αρέσει που συγκεντρώνεται η παρέα και η οικογένεια, που είναι ανθισμένα τα χωράφια, που τα παιδιά παίζουν έξω στους κήπους, που όλοι είμαστε χαρούμενοι, αλλά γιατί έχει καθιερωθεί το Πάσχα να ακούμε τσάμικα? Καλά, το έθιμο με το αρνί, το καταλαβαίνω και δεν με ενοχλεί. Απλώς δεν τρώω, αλλά γιατί αυτές τις μουσικές??

Τη Δευτέρα, εκεί που περπατούσαμε στη Βουλιαγμένη, είδαμε αυτά τα πανέμορφα λουλούδια!!

Ξέρει κανείς πώς τα λένε? Δεν κρατήθηκα κι άρχισα να τα κόβω, λες κι είμαι στο χωριό! Αλλά γιατί να μην τα πάρω σπίτι μου να τα στολίσω? Μέχρι σήμερα κρατάνε σε εξαιρετική κατάσταση, αλλά φυσικά δεν μυρίζουν. Είναι υπέροχο στολίδι!

Πέρασαν και οι άγιες μέρες και ήρθε η πραγματική άδεια! 2 ολόκληρες μέρες χωρίς δουλειά, να κάνω όοο,τι θέλω και λογαριασμό να μην δίνω σε κανέναν! Αλλά τελικά τη μια μέρα βρέθηκα στο Μαρούσι- κι εγώ δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου, άλλαξα 3 συγκοινωνίες για να πάω και έκανα σχεδόν 2 ώρες -σε ένα αποτυχημένο interview για δουλειά σε μια μεγάαααλη εταιρεία στον τομέα των ασφαλίσεων και των χρηματοοικονομικών, όπου έκατσα 3μιση ώρες!!!! Έχετε ξανακάτσει 3μιση ώρες σε εταιρεία για interview? Εμένα δεν μου έχει ξανατύχει!! Η μία ώρα ήταν αναμονή και οι 2μιση το κυρίως θέμα, το οποίο τράβηξε τόσο γιατί μας διέκοψαν 3 τηλεφωνήματα τα οποία κράτησαν γύρω στα 20 λεπτά το καθένα και κάθε φορά που έκλεινε με ρώταγε που είχαμε μείνει!! Εμένα τα νεύρα μου κρόσσια, ώσπου φτάνουμε και στον επίλογο και μου σκάει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει σταθερός μισθός, αλλά θα δουλεύω με μπόνους και με ποσοστά! Ε, αν ήθελα ποσοστά, θα γινόμουν επιχειρηματίας ρε φίλε, να κάνω κι αυτό που γουστάρω!! Αυτοί θέλουν ρομποτάκια, να δουλεύουν όλη μέρα για να φέρνουν πελάτες στην εταιρεία τους και ως ανταμειβή, να τους δίνουν το 10%. Ε, όχι!!! Εντάξει, δε λέω, ίσως ήταν σχολείο αυτή η δουλειά για μένα, γιατί παρέχουν εκπαίδευση πάνω στα οικονομικά, αλλά όσο μιλούσαμε κατάλαβα ότι δεν μπορώ να ασχοληθώ με αυτόν τον τομέα! Θέλω κάτι πιο αέρινο στη ζωή μου, τα οικονομικά είναι πεζός τομέας και δεν με ενδιαφέρει! Κι αν είναι να πουλάω κάτι, ας είναι βιβλία! Το προτιμώ, από το να προσπαθώ να πείσω τον κόσμο να επενδύσει τα λεφτά του!

Ήταν όμως η πρώτη μου συνέντευξη με μία τόσο μεγάλη εταιρεία και δεν ήθελα να το χάσω. Όταν με πήραν, μυρίστηκα ότι πρόκειται για μάπα, αλλά είπα να πάω για να έχω την εμπειρία. Φυσικά δεν περίμενα ότι θα κάνω 2 ώρες να πάω και άλλες 3μιση εκεί! Αλλά είχαν την πλάκα τους οι ερωτήσεις της συνέντευξης: ''Αισθάνεσαι τυχερός?'', ''Πιστεύεις ότι είσαι έξυπνη?'', ''Θα γίνεις επιχειρηματίας?'', ''Αν είχες 6.000.000€ τι θα τα έκανες?'', ''Είμαι το τζίνι και σου προσφέρω 3 δώρα για να διαλέξεις, ποιο θα διάλεγες?'' κι άλλα τέτοια κουλά που χρημιμοποιούν οι μαρκετίστες-ψυχολόγοι για να καταλάβουν τι άνθρωπος είσαι!!! Τον θάμπωσα όμως με την αυτοπεποίθησή μου, του είπα ότι είμαι πανέξυπνη, πανέμορφη και πολύ τυχερή και μου είπε ότι πέρασα την πρώτη από τις 3 συνεντεύξεις!!!!!! Όχι μόνο είχε άλλες 2 συνεντεύξεις με άλλους προϊστάμενους, αλλά είχε και κάποια άλλα τεστς που θα έπρεπε να περάσω!!! Είπα ευχαριστώ, δεν θα πάρω, χαίρετε κι έφυγα!!!

Γύρισα πτώμα στο σπίτι και αγκάλιασα σφιχτά τη Ριαννίτσα μου!! Έχουμε ένα μικρό προβληματάκι και το άλλο Σάββατο πρέπει να κάνει μια επέμβαση. Ο γιατρός λέει να μην ανησυχώ, αλλά έχω τρελαθεί από την αγωνία μου. Πριν μία εβδομάδα είδα ότι έχει βγάλει δίπλα στην ουρά ένα ογκίδιο, σαν κρεατοελιά δηλαδή, το οποίο το είχε ξύσει και είχε ματώσει. Τρελάθηκα! Την πήγα στον γιατρό και μου είπε ότι δεν ξέρει τι ακριβώς είναι, αλλά πρέπει να πάρει αντιβίωση για μία βδομάδα και να της βάζω μια κρεμούλα. Αν δεν υποχωρήσει, πρέπει να βγει. 

Πράγματι, δεν υποχώρησε και έχουμε κλείσει ραντεβού για να το βγάλει. Θα κάνουμε και βιοψία για να δούμε τι ακριβώς είναι. Μπορεί να είναι όντως κρεατοελιά, μπορεί να είναι από τσιμπούρι, μπορεί να είναι πολλά πράγματα κι εγώ τρέμω γιατί το κοριτσάκι μου θα είναι ναρκωμένο για μιάμιση ώρα στο χειρουργείο. Ευχηθείτε να πάνε όλα καλά!!!

Καλό Σαββατοκύριακο εύχομαι σε όλους σας! Απ΄ό,τι φαίνεται ο καιρός ξαναφτιάχνει και οι σαγιονάρες μου θα βγουν πάλι στο προσκήνιο! Δεν θέλω και πολύ εγώ!!! Καλές βόλτες!!!

Ευτυχώς υπάρχουν οι νερατζιές!

Kάθομαι 2 φορές την ημέρα, πρωί-βράδυ, μετά το φαγητό, κάτω από ένα δέντρο και παίρνω βαθειές εισπνοές!! Σαν αντιβίωση! Ξέρετε πόσο με βοηθάει αυτή η μυρωδιά?! Ευτυχώς δεν χαμπαριάζω από αλλεργίες και τέτοια, ποτέ δεν με ενοχλούσε η γύρη! Όμως ακόμα και με κατακόκκινη μύτη, δεν θα απαρνιόμουν τις μυρωδιές της άνοιξης... Μου δίνουν δύναμη, μου ανεβάζουν τη διάθεση, με ''τυφλώνουν'' και δεν βλέπω τη συννεφιά και τη βροχή! Άτιμο θηλυκό η άνοιξη, ξέρετε για πόσα πράγματα είναι ικανή?

Επίσης, λατρεύω τη μυρωδιά του χαμομηλιού, τρελαίνομαι από χαρά όταν βλέπω μαργαρίτες και χαμομήλια να φυτρώνουν στη μέση του πουθενά, σε παρατημένα χωράφια, σε σκουπιδότοπους! Δεν ''μασάνε'', επιμένουν να ομορφαίνουν το τοπίο ενώ εμείς δεν τους δίνουμε ποτέ σημασία! Είναι λουλούδια πεισματάρικα, γι'αυτό τα αγαπώ! Είναι λίγο αντιφατικό το σκηνικό τις τελευταίες ημέρες. Η θερμοκρασία θυμίζει χειμώνα, η συννεφιά επίμονη και η βροχή μας ρίχνει το ηθικό, ενώ η πρασινάδα φουντώνει ολοένα και περισσότερο στα πιο απίθανα μέρη! Και είναι σαν να βλέπεις μια  ασπρόμαυρη εικόνα πειραγμένη στο photoshop, όπου το ασπρόμαυρο "σπάει" με το πράσινο του χορταριού και το χρώμα των λουλουδιών.

Matty7D

omgitscz


Και κάπως έτσι είναι και οι δικές μου μέρες. Μέσα στο ασπρόμαυρο, σκάει λίγο χρώμα και παίρνω τα πάνω μου. Μερικές αναποδιές μου στράβωσαν το χαμόγελο, αλλά υπάρχουν και οι καλές στιγμές που με φωτίζουν! Για Πάσχα δεν θα πάω πουθενά, θα μείνω Αθήνα να ξεκουραστώ. Μπόρεσα με μεγάλο κόπο και εξασφάλισα 2 ημέρες άδεια, χρωστούμενες από πέρυσι κι έτσι θα ξανάρθω στη δουλειά την Πέμπτη 28/04. Επειδή όμως έχω μπλέξει με βλαμμένους και συγνώμη που χαλάω την ποιητική ατμόσφαιρα, θα είμαι η μόνη υπάλληλος γραφείου που θα δουλεύει Μ. Παρασκευή! Επίσης με κόπο, κατάφερα να πείσω τους βλαμμένους ότι η Μ. Παρασκευή είναι ημιαργία κι έτσι θα ξεκινήσω δουλειά στις 12, αλλά δεν παύει να είναι τραγικό το γεγονός ότι θα είμαι σε ένα έρημο γραφείο χωρίς ίχνος δουλειάς μέχρι τις 6 το απόγευμα.

Στο μυαλό μου γυρνάνε τελευταία πολλές σκέψεις γύρω από το επαγγελματικό και το άτιμο το χρήμα. Και μην πει κανείς σας παρακαλώ ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία! Γιατί ούτε και η έλλειψη χρήματος φέρνει την ευτυχία. Όπως επίσης η ενασχόληση με κάτι που δεν σου αρέσει αλλά δεν σου φέρνει και λεφτά δεν φέρνει την ευτυχία και γενικώς η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να'ρθει! Κι εγώ θα περιμένω...

green_zz

Σας εύχομαι ολόψυχα, ό,τι κι αν κάνετε αυτές τις ημέρες, όσο άγιες κι αν είναι για εσάς, είτε σημαίνουν κάτι είτε όχι, είτε σας συγκινούν είτε σας αφήνουν αδιάφορους, να τις γεμίσετε με χαρά!! Να τις αφιερώσετε στον εαυτό σας και στους αγαπημένους σας. Να φέρετε την οικογένεια λίγο πιο κοντά, να κάνετε μικρά και συμβολικά δώρα, να φάτε σπιτικές λιχουδιές, να πάτε βόλτες στη φύση! Εμείς στην Ελλάδα χαιρόμαστε πραγματικά τις γιορτινές ημέρες και έχουμε όμορφες παραδόσεις! Κρατήστε τις ζωντανές! Καλά, δεν συμπεριλαμβάνεται το φαγοπότι μέχρι σκασμού στις παραδόσεις! Μην κάνετε λες και τρώτε για τελευταία φορά! Απολαύστε την κάθε μπουκιά, μεταφορικά και κυριολεκτικά!

Μακάρι η Ανάσταση φέτος να μην ήταν μόνο συμβολική, να μην ήταν μόνο μια γιορτή, μακάρι να μπορούσαμε να μιλάμε για πραγματική Ανάσταση στις καρδιές μας, στα σπίτια μας, στη χώρα μας! Μακάρι να ξέραμε ότι σε λίγες μέρες βγαίνουμε από την εβδομάδα των Παθών. Δυστυχώς αυτό που ξέρουμε όλοι μας είναι ότι έρχονται μεγαλύτερα και δυσκολότερα Πάθη. Ας είμαστε τουλάχιστον δυνατοί και καλά ξεμπερδέματα!

Συγνώμη που ακούγομαι σήμερα κάπως απαισιόδοξη, κάπως απογοητευμένη! Πάω να μυρίσω καμιά νερατζιά να έρθω στα ίσια μου...

Καλό Πάσχα!!!

Τελικά μετράει το μέγεθος!?

Σήμερα κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις στα αντικείμενα και ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα μεγέθη!

Διάλογος ανάμεσα σε φουρνάρισσα και ευτραφή πελάτισσα:

"ένα σταφιδόψωμο, ένα μηλοπιτάκι..."

"αυτή τη μηλόπιτα εννοείτε?"

"ναι, ναι!"

Για τη συγκεκριμένη κυρία αυτή η μηλόπιτα φαινόταν σαν μηλοπιτάκι! Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις ούτε στις διάφορες καταστάσεις! Κάποιος θεωρεί μικρό κάτι που για κάποιον  άλλον είναι μεγάλο! Και για να μην μακρυγορώ, εννοώ ότι κάποιος μπορεί να θεωρήσει το υπέροχο και ανεπανάληπτο Σαββατοκύριακο που πέρασα εγώ, Σαββατοκυριακάκι! Δηλαδή, ασήμαντο και ταπεινό!!

Όπως, αντίστοιχα, εγώ θεωρώ ασήμαντη και ταπεινή τη σημερινή μέρα! Μια μέρα σαν όλες τις άλλες και μάλιστα το ότι είναι και Δευτέρα δεν βοηθάει καθόλου στο να ανέβει στα μάτια μου!  Ναι, εννοώ ότι ο Άγ. Βαλεντίνος δεν με αγγίζει, ούτε τα μπαλόνια-καρδούλες ούτε και η όλη  βιομηχανία καρδούλων που αναπτύσσεται αυτή την περίοδο!

Δεν εννοώ όμως ότι δεν είμαι ερωτευμένη ή ότι δεν μου αρέσει να βλέπω ερωτευμένους! Ούτε είμαι καμιά ανέραστη, ούτε ζηλεύω την ευτυχία των άλλων. Απλώς δεν γιόρτασα ποτέ αυτή τη μέρα και δεν έκανα τίποτα διαφορετικό απ 'ο,τι κάνω τις υπόλοιπες. Ούτε περίμενα ποτέ να μου φέρει ο άντρας μου λουλούδια και σοκολατένιες καρδιές! Πείτε απλώς ότι με αφήνει αδιάφορη! 

Ο έρωτας όμως ποτέ δεν με άφησε αδιάφορη και χαίρομαι που είμαι ερωτευμένη και που μου ανταποδίδει ο άνθρωπός μου αυτό το συναίσθημα! Που όλα κυλάνε ευχάριστα και αγαπησιάρικα, που περπατούσαμε χεράκι-χεράκι εχτές δίπλα στη θάλασσα! Δεν νομίζω πως πρέπει ένα ζευγάρι να περιμένει μια μέρα σαν τη σημερινή για να το κάνει αυτό! Δεν θα έπρεπε να αποτελεί καν αφορμή η σημερινή ημέρα για να πεις λόγια τρυφερά! Ο έρωτας από μόνος του, όταν υπάρχει, αποτελεί αιτία και αφορμή για ό,τι κάνεις με τον σύντροφό σου καθημερινά! Και σε μία μέρα δεν μπορείς να χωρέσεις όλα όσα νιώθεις για κάποιον ούτε πρέπει να περιμένεις τον Βαλεντίνο για να του τα δείξεις! 

Πέρυσι, τέτοια μέρα, ήμασταν  στην Τήνο. Έπεφτε Κυριακή, η τελευταία της Αποκριάς. Καθίσαμε σε μία καφετέρια και η σερβιτόρα ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Έτρεμε από τα νεύρα της και "έθαβε" με μια συνάδελφό της το αφεντικό! Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβουμε την αιτία της κατάστασής της, γιατί μιλούσε δυνατά και δεν ήταν καθόλου διακριτική. Την είχε χώσει το αφεντικό να δουλέψει διπλή βάρδια, χωρίς να τη ρωτήσει, ενώ εκείνη είχε κανονίσει να βγει και της είχε χαλάσει το πρόγραμμα. Οπότε ο δικός μου, γνωστός κουτσομπόλης, της έπιασε την κουβέντα και προσπάθησε να την ηρεμήσει. Ώσπου μας λέει το κορυφαίο: " Μα είναι δυνατόν τέτοια μέρα που γιορτάζουν οι ερωτευμένοι να μην είμαι με τον Μάκη μου? Να μην μπορώ να γιορτάσω κι εγώ σαν ερωτευμένη?" Και δωσ'του να τρέμει σαν το ψάρι από τα νεύρα!! Αυτό που την είχε ενοχλήσει δηλαδή, δεν ήταν τόσο η δουλειά όσο η δουλειά τη συγκεκριμένη μέρα! Μην τρελαίνεστε βρε κορίτσια, μια μέρα είναι σαν όλες τις άλλες! Αλλά είπαμε... Τα μεγέθη ο καθένας, τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Παρατηρώ δε, ότι τα τελευταία χρόνια, όσο χρήμα φέρνει ο Βαλεντίνος, άλλο τόσο φέρνει και ο αντι-Βαλεντίνος! Δηλαδή, κάθε χρόνο διοργανώνονται anti-Valentine's parties, στα οποία υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση. Και έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι! Και οι ζευγαρωμένοι και οι μόνοι! Και οι έμποροι, αλλά και οι μαγαζάτορες, βγάζουν λεφτά και στις δύο περιπτώσεις! Τι να πω? Εγώ απλώς αδιαφορώ και συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά! 

Και τι πιο κανονικό, από το να πας για ψώνια? 

Πρώτη στάση: H&M

Ανάλαφρες, μακρυμάνικες μπλούζες, με ρίγες ή χωρίς, από 9,90€ η κάθεμια, νέας κολεξιόν! Οι αγαπημένες μου! Δεν μπορώ τα βαριά ρούχα και ειδικά τώρα που κάνει ζεστές μέρες, αυτά τα ανάλαφρα μπλουζάκια είναι ό,τι πρέπει! 

Επόμενη στάση: ZARA

Φορέματα προηγούμενης κολεξιόν από 35€, μόνο 9,90€!!! Το λευκό φοριέται και καλοκαίρι, είναι εντελώς αέρινο και ρομαντικό. Το γκρι γίνεται πιο αυστηρό με μπαλαρίνες και εντελώς θηλυκό με ψηλοτάκουνα!

Έχω να σας πω ότι πρώτα έκανα μια βόλτα σε κάποια μαγαζιά της Γλυφάδας τα οποία έχουν όμορφα αλλά πολύ ακριβά κομμάτια, τα οποία "σκοτώνουν" κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων. Ήταν ακόμα γεμάτα εμπόρευμα, δεν είχε φύγει τίποτα και χάρηκα γιατί το -70% φαινόταν σαν όαση! Δοκιμάζοντας μερικά φορέματα όμως, διαπίστωσα ότι κανένα δεν με ευχαριστεί. Δεν ήταν το στυλ μου, δεν ταίριαζαν στο σώμα μου, δεν ξέρω. Μου άρεσαν μόνο κάποια τα οποία ακόμα και με τη θεϊκή αυτή έκπτωση, ήταν απλησίαστα! Οπότε είπα να πάω για μία ακόμη φορά στα μαγαζιά - εγγύηση! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρω στο ΖARA κάτι που θα μου αρέσει και θα με κολακεύει! Μέσα σε μισή ώρα είχα τελειώσει από τα δύο μαγαζιά παραπάνω και ήμουν πανευτυχής με τις επιλογές μου! Αγόρασα ακόμη ένα τσαντάκι, το οποίο ξέχασα να βγάλω φωτογραφία και ένα παντελόνι κλασικό σε μπλε χρώμα, μόνο 15 € από το H&M!!! Kαι μου έδωσαν και μια δωροκάρτα των 5 €  για επόμενες αγορές!!

Το Σάββατο πήγα Σύνταγμα για να πάρω... μαλλιά! Ναι, ξεκινάω πλέξιμο! Όταν βέβαια μάθω τον τρόπο! Γιατί προς το παρόν το αποτέλεσμα είναι.... μαλλιά κουβάρια!!

Αυτό που βλέπετε, μου πήρε 5 ώρες για να το κάνω! Και είναι και λάθος φυσικά! Προσπαθούσα μόνη μου με ένα βίντεο να καταλάβω τον τρόπο! Και τον κατάλαβα, σας το ορκίζομαι! Μόνο που δεν μπορούσα να τον εφαρμόσω και, ενώ νόμιζα ότι έκανα ακριβώς αυτά που έβλεπα, το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε καθόλου φυσικά με αυτά που έβλεπα! Ευτυχώς που έχω καλές φίλες που ξέρουν και θα με βοηθήσουν! Γιατί θέλω πολύ να μάθω να πλέκω και κυρίως γιατί δεν είμαι χαζή! Γιατί να μην μπορώ να μάθω!?!?! Πήρα 3 κουβάρια βαμβακερό νήμα σε μπεζ και καφέ και ένα ζευγάρι βελόνες μόνο με 18 €... Όταν καταφέρω να μάθω, θα δείτε τα κατορθώματά μου!

Αφού πήρα τα μαλλιά μου, κατευθύνθηκα προς το Sprider Home για να βρω μερικά ποτήρια που τα έχω σπάσει όλα! Εκεί κυκλοφορούν υπέροχα και πάφθηνα ποτήρια που χαίρεσαι να σπας! Μόνο που δεν είχε μείνει τίποτα λόγω εκπτώσεων και δεν είχαν έρθει ακόμη τα καινούργια. Ευτυχώς βρήκα φλιτζανάκια και πιατάκια για τον καφέ, τα οποία αγοράζεις ξεχωριστά και μπορείς να κάνεις ό,τι χρωματικούς συνδυασμούς θες!! Για 1 κούπα, 4 φλιτζανάκια, 4 πιατάκια και 1 κερί, χάλασα 9 €!!

Τώρα θα μου πείτε ότι αν προσθέσω όλα τα 9 ευρώ που χάλασα, βγαίνουν αρκετά 9άρια, αλλά πήρα πράγματα που χρειαζόμουν και σε πάρα πολύ συμφέρουσες τιμές!!! 

Με τη Sprider έχω εκπλαγεί! Δούλεψα στο κατάστημα της Δάφνης  για 1,5 χρόνο περίπου, το 2004-'05 και ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα!! Τότε ήταν πολύ τσιγκούνηδες οι ιδιοκτήτες και δεν έκαναν πολλές διαφημίσεις, δεν έφερναν καλά προϊόντα, έκαναν απολύσεις γιατί δεν πήγαιναν καλά και γενικά δεν ήταν μια υγιής επιχείρηση. Παρατηρώ όμως τα τελευταία 2 χρόνια ότι έχει κάνει μεγάλα ανοίγματα και χαίρομαι! Έχει ανακαινίσει όλα της τα μαγαζιά, έχουν προστεθεί κι άλλα, έχει πάρει πολύ προσωπικό και έχει φέρει -ελαφρώς- καλύτερα προϊόντα! Εντάξει, δεν πας για να βρεις ΤΗΝ ποιότητα, αλλά εξυπηρετεί πολύ κόσμο! Και η κίνηση με τα είδη σπιτιού, εμένα προσωπικά, με εντυπωσίασε! Είναι πραγματικά όμορφα όλα και οι τιμές εξαιρετικά χαμηλές! Αμ το άλλο με τον Ρουβά, πού το πας?! Σχεδιάζει, λέει, και ο Ρουβάς ρούχα για τη Sprider! Αν είναι δυνατόν!!

Ολοκλήρωσα τις αγορές μου με φρέσκα λουλούδια από έναν ανθοπώλη στον πεζόδρομο της Ερμού, ακριβώς έξω από τη Sprider! Έχει φρεσκότατα λουλούδια, μεγάλη ποικιλία και είναι πολύ ευγενικός! Από τιμές δεν ξέρω αν είναι καλός, γιατί δεν έχω ιδέα πόσο κοστίζουν αυτά. Πήρα μια μεγάλη ανθοδέσμη με χρυσάνθεμα με 6 ευρώ και ένα μικρό μπουκετάκι ζουμπούλια με 3 ευρώ! Νάτο πάλι το 9άρι!!!

Ομόρφυνε το σπίτι όμως!!!

Από 'δω και πέρα θα παίρνω συχνά λουλούδια και θα πάω στη λαϊκή να συγκρίνω τιμές! Όχι, δεν είμαι άρρωστη! Θα συγκρίνω τιμές! Μάλιστα!!!

Το βράδυ του Σαββάτου, κάποια από την παρέα είχε τη φαεινή ιδέα να πάμε σε ένα μπαράκι στη Γλυφάδα και εγώ χάρηκα γιατί πίστεψα ότι θα έκανα μια σημαντική ανακάλυψη! Αλλά για μια ακόμη φορά διαπίστωσα ότι όσο όμορφη είναι η Γλυφάδα στο φως του ήλιου, όσο όμορφη αγορά έχει σε ρούχα, άλλο τόσο ασχημαίνει το βράδυ και τα μπαράκια της δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον. Έτσι όπως μπήκαμε στο Pere Ubu, έτσι βγήκαμε και καταλήξαμε να πίνουμε κοκτέηλ στη μπάρα των Friday's γιατί άντε να τρέχεις τώρα από τη Γλυφάδα στο Γκάζι Σάββατο βράδυ, μετά τις 12! Χαμός στους δρόμους!!

Την Κυριακή το κορίτσι ήθελε θάλασσα και το αγόρι δεν της χάλασε χατήρι! Το πρόγραμμα είχε βόλτα στο Φάληρο, μέχρι τον Φλοίσβο και καφέ στη Γλυφάδα! Η θερμοκρασία ήταν ιδανική και όλα ήταν τόσο ρομαντικά! Για μένα! Γιατί για κάποιον άλλο, μπορεί η θερμοκρασία να ήταν πολύ υψηλή και αφόρητη! Γιατί είπαμε ότι ο καθένας τα μεγέθη τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Εύχομαι έτσι ευχάριστα να κυλήσει και αυτή η εβδομάδα για όλους μας! Καλή σας μέρα φιλαράκια μου!!!

Έχω να πω τόσα πολλά...

Ας ξεκινήσω με ευχές σε όλους τους χτεσινούς και σημερινούς εορτάζοντες, που είναι πραγματικά πάρα πολλοί!!! Χρόνια καλά κι ευτυχισμένα στον Φώτη, τη Φωτεινή, τον Γιάννη, την Ιωάννα και τον Πρόδρομο και σε όλα τα υποκοριστικά και τα χαϊδευτικά αυτών!!

Τι όμορφες μέρες οι γιορτινές!!! Ο κόσμος φοράει τα καλά του, είναι συνεχώς με μια κούτα γλυκά στο χέρι και παρκάρει το αμάξι του όπου βρει!!! Υπάρχει μια διαρκής κίνηση, ένα τρέξιμο να προλάβεις όλα τα τραπέζια, μια λαχτάρα να τους δεις όλους, να προλάβεις να βγάλεις την υποχρέωση και να δημιουργήσεις καινούργιες (υποχρεώσεις!)...

Γενικά, πέρασα καλά στις γιορτές, αν και από την Πρωτοχρονιά και μετά άρχισα να ξεκουράζομαι και να νιώθω ένα πιο γιορτινό κλίμα! Μέχρι και την Παραμονή Πρωτοχρονιάς ήμουν σε κρίσιμη κατάσταση, αλλά ευτυχώς πάω καλύτερα! Βάζω σε σειρά τις δουλειές και τις υποχρεώσεις μου και αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι γυμναστήριο πιο εντατικά και να μαγειρεύω λιγότερο, πρώτον γιατί τρώω συνεχώς κι έπειτα γιατί τα χέρια μου κοντεύουν να γίνουν σαν χωριάτικες φρατζόλες από το ζύμωμα και η μέση μου κοντεύει να γίνει χίλια κομμάτια!

Λατρεύω τη μαγειρική, αλλά όταν γυρνάς σπίτι σου στις 7 το απόγευμα, δεν πρέπει να καταπιάνεσαι με δύσκολα πράγματα. Ίσα να μαγειρεύεις κάτι για την επόμενη μέρα και όχι πολλά-πολλά! Μερικές φορές με ξεκουράζει αυτή η ασχολία και άλλες με τρελαίνει! Το Σαββατοκύριακο σαφώς είναι πιο ξεκούραστο το πρόγραμμα και έχω το κακό ότι δεν μπορώ να κάτσω σε μία μεριά, οπότε την πληρώνουν οι κατσαρόλες και τα τηγάνια! Όμως πρέπει να το κοντρολάρω αυτό λιγάκι! Να φέρω μια ισορροπία και να μην κάνω υπερβολές!

Με αυτά τα δεδομένα, έχω ήδη τους πρώτους στόχους της χρονιάς:

1. Να βγαίνω περισσότερο με τις φίλες μου. Να ανακαλύψω νέα, ενδιαφέροντα μπαράκια, όπως έκανα παλιά. Να μην κοιμάμαι από τις 22.30, να δίνω λίγο περισσότερο χρόνο στον εαυτό μου.

2. Να κάνω περισσότερες μάσκες ομορφιάς, να φροντίζω περισσότερο το δέρμα μου, να το βοηθάω να αναπνέει. Έτσι κάθε φορά που μου έρχεται να ανοίξω φύλλο, θα ανοίγω το βαζάκι με την κρέμα προσώπου.

3. Να μην παραμελώ τον άντρα μου! Εδώ δεν χρειάζεται ανάλυση! Οι άντρες θέλουν να βλέπουν τη γυναίκα τους ξεκούραστη, κεφάτη και χαμογελαστή! Όχι μια τρελή με τον πλάστη στο χέρι και λερωμένη ποδιά! Όλα χρειάζονται αλλά με μέτρο! Αν ο άντρας μου μού δείξει με τον τρόπο του ότι με έχει ανάγκη, δεν πρέπει να το παραβλέψω.

4. Να πάρω όλη την άδεια που μου ανήκει από τη δουλειά μέσα στο έτος!!! Έφυγε το 2010 και μου έμειναν 6 μέρες άδειας ως υπόλοιπο, τις οποίες διεκδίκησα και δεν δέχομαι αντίρρηση! Θέλω να τις πάρω όλες, να τις εξαντλήσω, να τις χαρώ, όχι να τις πληρωθώ! Καμιά φορά, τα λεφτά (τα οποία στην προκειμένη είναι και πολύ λίγα!) δεν σου προσφέρουν τη χαρά που σου δίνει μια ελεύθερη μέρα χωρίς δουλειά, χωρίς πρωινό ξύπνημα, χωρίς τη βαβούρα του γραφείου! Δεν ήξερε, λέει, ότι μου αντιστοιχούν 21 μέρες και έκανε την κινέζα! Ε όχι κυρία μου!! Δικαιούμαι 21 μέρες στο έτος και θα τις εξαντλώ!!!

5. Να ανακαλύψουμε κι άλλα πανέμορφα μέρη, όπως αυτό που ανακαλύψαμε εχτές:

Το Κτήμα Συγγρού, στην Κηφισίας, είναι ένα μέρος υπέροχο για περπάτημα, για να καθαρίσει το μυαλό σου, για μια βόλτα με τον σκύλο σου, για χαλάρωση, για ηρεμία, για όλα τα καλά!! Και μου χρειάζονται τέτοια μέρη! Μου χρειάζονται πολύ αυτές οι στιγμές χαλάρωσης και επαφής με τη φύση!

Ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένη εκεί και αμέσως πιο ξεκούραστη! Βέβαια, το κρύο έγινε ανυπόφορο κάποια στιγμή, αλλά κανονίσαμε να ξαναπάμε την Κυριακή που θα έχει όμορφη λιακάδα και ανεβασμένη θερμοκρασία και θα πάρουμε μαζί μας και το Ριαννόσκυλο, οπότε ετοιμαστείτε για περισσότερες φωτογραφίες στη φύση!!

Το καφέ τσαντάκι που κρατάω είναι δημιουργία A dog's dreamz από την αγαπημένη μου Χρύσα!!!

Περισσότεροι στόχοι θα αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα του 2011 και δεν έχει σημασία το αν θα πραγματοποιηθούν! Σημασία έχει ότι βάζοντας στόχους, βρίσκεσαι σε εγρήγορση! Νιώθεις ότι κάτι περιμένεις από τον εαυτό σου! Δεν επαναπαύεσαι σε αυτά που έχεις!

Ξυπνήστε φέτος και βάλτε στόχους! Είναι αυτό που θα μας δώσει δύναμη να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που έρχονται! Θα σκεφτόμαστε τον στόχο μας και θα γινόμαστε πιο δυνατοί για να τον επιτύχουμε!

Είτε πρόκειται για μικρούς και ασήμαντους είτε για μεγάλους και τρανούς, οι στόχοι πάντοτε θα είναι κομμάτι του εαυτού μας και θα μας θυμίζουν πως πρέπει να γίνουμε καλύτεροι!

Καλή, δημιουργική, ευτυχισμένη, δυναμική και ειρηνική χρονιά σε όλους!!!!!!!

Χίλιες και 1 σκέψεις!

Χρόνια πολλά σε όλους σας!! Γλυκές ευχές σε όλη την παρέα που έχω παραμελήσει...


Σας εύχομαι υγεία, ευτυχία, αγάπη!! Κλισέ, αλλά σημαντικά! 

Ειλικρινά, ακομα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς πέρασαν τόσες μέρες από την τελευταία μου ανάρτηση. Τρέχω όλες αυτές τις ημέρες - μεταφορικά και κυριολεκτικά- τρέχω να προλάβω τα πάντα, να τους ικανοποιήσω όλους, κάνω τον χαμάλη στο γραφείο, είμαι γεμάτη υποχρεώσεις και τα δικαιώματα πάνε περίπατο!

Και έρχομαι τώρα να ρωτήσω: πότε πέρασαν τα Χριστούγεννα? Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα!

Εντάξει, για να μην είμαι αχάριστη, βγήκα κι ένα βράδυ. Το βράδυ της γιορτής μου 26/12 πήγα με φίλους για ποτό στο CV στο Γκάζι. Ένα διακριτικό μπαράκι που θυμίζει γαλλικό μπιστρό με στρογγυλές ροτόντες όμορφα στολισμένες με λευκά σερβίτσια για φαγητό! Απλώς, οι μπαρόβιοι είναι λίγο ''ριγμένοι'' στην προκειμένη, γιατί η μπάρα του είναι πολύ μικρή και αν το πετύχεις γεμάτο, δεν έχεις πού να σταθείς. Εμείς όμως αυτή τη φορά το πετύχαμε ψιλοάδειο γιατί πήγαμε νωρίς και απολαύσαμε ρετρό μουσική που σου θυμίζει τη Βουγιουκλάκη στο "Δόλωμα", όταν κατέβαινε από τη σκάλα με το διχτυωτό καλσόν και το υπέροχο μαύρο αποκαλυπτικό ντύσιμο!

Αισθησιακό δηλαδή κάπως το κλίμα, αλλά εγώ κουτούλαγα από τη νύστα και τους άφησα νωρίς να μείνουν να με γιορτάσουν όπως μου αξίζει! Με δόξα και τιμές!! Εγώ πήγα για ύπνο, γιατί μου αξίζει και λίγη ξεκούραση...

Το ίδιο απόγευμα, πριν το CV, είχαμε πάει για φαγητό στη γιαγιά Σταματία, η οποία, αφού μας είχε ταϊσει ό,τι υπήρχε στο σπίτι, μας είχε προσφέρει γλυκά, αναψυκτικά και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, πετάει κι ένα: "ε, δεν φάγατε τίποτα! Τι άλλο να σας φέρω, δεν έχω κάτι άλλο! Τίποτα δεν σας έβγαλα!"...

Τουλάχιστον, φέτος έμαθα τι δουλειά έκανε ο Χριστός:

 Ε, ναι! Ήταν συμβολαιογράφος! Εκτός και αν πρόκειται για απλή συνωνυμία! (Θε μου σχώρα με!)!!

Πάντως παιδιά, αυτές τις ημέρες, η κουζίνα μου πήρε φωτιά! Όχι καλέ, δεν καήκαμε! Εννοώ ότι έφτιαξα τόσα πολλά γλυκά όσα δεν είχα φτιάξει όλο το χρόνο! Μιλάμε για ποσότητες, όχι αστεία! Τα έκανα δωράκια, τα χλαπάκιασα... σε κάθε περίπτωση, χαμένα δεν πήγαν!!

Τώρα σειρά έχουν οι βασιλόπιτες!!

Και φτάσαμε στο σήμερα! Ήταν αρκετά δύσκολη μέρα στο γραφείο, τα μάτια μου τσούζουν από τον υπολογιστή, το κεφάλι μου πονάει, η μέση μου είναι σε άθλια κατάσταση και έπρεπε να χαλαρώσω με κάποιον τρόπο! Εγώ λοιπόν χαλαρώνω με ζεστό τσάι, κουβέρτα στην πλάτη και τα αγαπημένα μου ελληνικά, καταθλιπτικά τραγούδια: Γερνάω μαμά, Ανθρωποι μονάχοι, Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει, Αυτή η νύχτα μένει και τέτοια! Αν πια δεν χαλαρώσω με αυτά, ρίχνω έναν Μάλαμα, έναν Ιωαννίδη και νιώθω καλύτερα! Αυτή τη στιγμή ακούω την Παράκληση! Και είναι τόσο παράδοξο το γεγονός ότι τραγουδάω μόνη μου με πάθος όλα τα τραγούδια για χωρισμένους και συγκινούμαι, το ζω!! Κι ας μην είμαι χωρισμένη!! Έχει μεγάλη επιρροή επάνω μας η μουσική τελικά...

Δεν είχα σκοπό να σας μιλήσω σήμερα με την κούραση που είχα και ήθελα να κοιμηθώ από τις 9, αλά αφού είναι 10 και είμαι ακόμα όρθια, είπα να την κάνω την υπέρβαση!!

Θέλω πολύ να μάθω πώς τα περνάτε, πού θα κάνετε ρεβεγιόν, τι θα φορέσετε, τι δώρα δεχτήκατε και άλλα τέτοια κουτσομπολιά! Εγώ ξεκλέβω χρόνο και σας διαβάζω, αλλά σίγουρα θα έχετε κι άλλα νέα από όσα έχω ήδη μάθει! 

Α, κι αν δεν έχετε φρύδια, να πάτε να βάλετε εδώ στα κορίτσια στην Αργυρούπολη!!

Ή αν έχετε πολλά, να πάτε να βγάλετε μερικά! Δεν το διευκρινίζουν έτσι κι αλλιώς!!! (μακράν η πιο κακόγουστη ταμπέλα που έχω δει σε κατάστημα!!!!)

Επίσης έχω να δηλώσω ότι δεν με αγγίζει καθόλου ο στολισμός που έχουμε στο γραφείο! Δηλαδή, δεν μου κάνει καμία αίσθηση ρε παιδί μου! Τίποτα! Βλέπω απλώς ένα ψυχρό δέντρο, το οποίο αν δεν υπήρχε κι όλας δεν θα είχα πρόβλημα! Δεν ξέρω, ίσως είναι το γεγονός ότι γενικά δεν θέλω να βρίσκομα στο γραφείο! Θέλω να χουχουλιάζω στο σπίτι μου, το οποίο μου φαίνεται πανέμορφο ακόμα και με ένα μικρό δεντράκι σε γλάστρα που πήρα από το ΙΚΕΑ!!!

Καταρχήν, οι Αγιοβασίληδες είναι άχαροι με αυτά τα μακριά πόδια σαν σωλήνες!! Μπλιάχ!!!

Πάντως, ένα πολύ πρωτότυπο "δέντρο" είδα στη βιτρίνα της Tommy Hilfiger στην Κηφισιά και θα ήθελα κάποια στιγμή να το φτιάξω!!!

Αυτά τα νέα μου! Άραγε, έφτασα τις 1001 σκέψεις?! Δεν ξέρω, αν είναι λιγότερες συγχωρήστε με, είναι και η κούραση!!

Να περάσετε πολύ όμορφα αυτές τις γιορτινές ημέρες και προσπαθήστε να μην τις χάσετε! Να μην περάσουν οι γιορτές και δεν το καταλάβετε! Κάντε βόλτες, επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς και νιώστε την θαλπωρή των γιαγιάδων που έχουν ανάγκη να σας τραπεζώσουν και να σας φτύσουν που μεγαλώσατε και ομορφύνατε!!!

Καλή εβδομάδα!

Αρχικά, να ευχηθώ τα χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, που είναι αρκετοί σήμερα και κυρίως στον δικό μου, τον γλυκό μου, τον άνθρωπό μου, το Σταμάτη μου, που γιορτάζει και κατά συνέπεια γιορτάζω κι εγώ, οπότε δέχομαι ευχές! Για δώρα τώρα μην μπαίνετε στον κόπο.... Όχι, μην με πιέζετε, μα σας λέω δεν θέλω, μπαααα! Καλά, έναν φούρνο μικροκυμάτων!!!! (ατάκα Γιάννη Μπέζου στους ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥΣ)

Για όσους δεν το γνωρίζουν, σήμερα γιορτάζουμε τη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, οπότε γιορτάζουν οι Άγγελοι, Σταμάτηδες, Μιχάληδες, Γαβρήλιδες, Ταξιάρχες και τα θηλυκά αυτών!

Έπειτα να σας πω ότι χαίρομαι πολύ που ανήκω στο 58% εκείνων που απήχαν από τις χτεσινές εκλογές και αυτό είναι ποσοστό που αφορά μόνο την Αθήνα. Σε μικρότερα ποσοστά υπήρξε αποχή στον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη και την περιφέρεια. Και σήμερα, από ό,τι άκουσα στο ραδιόφωνο, είναι όλοι οι πολιτικοί αναλυτές παραταγμένοι στα τηλεοπτικά πάνελς και προσπαθούν να εξηγήσουν τα αυτονόητα, δηλαδή αυτή τη μεγάλη αποχή του κόσμου! Πού να δεις αποχή που θα έχουν την επόμενη Κυριακή!!! Παρά την αποχή όμως, οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ προηγούνται με διαφορά, πράγμα που σημαίνει οτι ο ΓΑΠ δεν θα προχωρήσει σε βουλευτικές εκλογές άμεσα, σύμφωνα βέβαια με αυτά που είπε προεκλογικά. Το θέμα είναι ότι τελικά πάλι τους ίδιους ψηφίσαμε! Και ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι όλοι βρίζουν τον Κακλαμάνη και αυτός πάλι προηγείται!!! Οπότε, τα ίδια Παντελάκη μου....

Πάντως εγώ εχτές ψήφισα Γκάζι γιατί κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί, περνάω καλά!! Πάμε για καφέ στο αγαπημένο μας Gazi College με την υπέροχη διακόσμηση και τη μεγάλη ποικιλία σε νοστιμιές και καμιά φορά παίρνουμε σουβλάκι στο χέρι και περπατάμε μέχρι το Σύνταγμα! Μια διαδρομή που αγαπώ πολύ! Ο λόγος όμως για τη χτεσινή μας επίσκεψη στο Γκάζι, ήταν η έκθεση  SEEAR 

που φιλοξενήθηκε από τον ατμοσφαιρικό χώρο του Ε.Δ.Ω. 

Το SEEAR βγαίνει από το SEE και το HEAR. Νέοι σχεδιαστές και μουσικοί πήραν μία λέξη και δημιούργησαν τέχνη, έτσι εσύ θα μπορούσες να ακούς ένα κομμάτι τη στιγμή που θαυμάζεις ένα έργο και τα 2 αυτά δημιουργήματα θα είχαν ως κοινό στοιχείο μια και μόνο λέξη. Δεν ξέρω αν το εξηγώ καλά, αλλά σίγουρα οι φωτογραφίες θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε τι εννοώ. Για μένα, τα καλύτερα έργα ήταν στις λέξεις ΑΓΑΠΗ και ΒΑΡΙΕΜΑΙ! Εχτές ήταν η τελευταία μέρα της έκθεσης και δεν είχε κόσμο, αλλά έμαθα ότι πήγε καλά, κυρίως στα εγκαίνιά της την Παρασκευή.

 Όπως βλέπετε, είχες μπροστά σου το έργο του εικαστικού, έβαζες ακουστικά για να ακούσεις το κομμάτι του μουσικού και η λέξη που ήταν το θέμα, βρισκόταν γραμμένη στο πάτωμα. Αριστερά ήταν η λέξη ΦΩΣ, όπου το έργο απευθυνόταν στους εγκλωβισμένους Χιλιανούς, στο κέντρο η λέξη ΤΙΠΟΤΑ και δεξιά η λέξη ΣΕΞ.

Εδώ ακούω την ΑΓΑΠΗ!!

Όπως φαίνεται, καθόλου δεν με άγγιξαν οι εκλογές, αλλά μάλλον άγγιξαν όλη τη γεινονιά μου, γιατί γενικά υπήρχε μια κινητικότητα, μια φασαρία, ένα πηγαινέλα, που για Κυριακή ήταν λίγο ασυνήθιστο. Πολύ σωστά είπε η Πόπη Χατζηδημητρίου που ακούω κάθε πρωί στον Galaxy, ότι εχτές έμοιαζε περισσότερο με Τσικνοπέμπτη!! Παιδιά, παντού μύριζε τσίκνα. Ευνοούσε και ο καιρός κάτι τέτοιο και όλοι βρήκαν ευκαιρία για ψησίματα στις βεράντες και τους κήπους και μαζώξεις στα σπίτια για την παρακολούθηση των αποτελεσμάτων! 

Και φτάσαμε πάλι στη Δευτέρα, την ατελείωτη! Κοιτάς το ρολόι σου ανά 5 λεπτά και αναρωτιέσαι γιατί είναι ακόμα πρωί. Έχεις μια ζαλάδα από τα χτεσινά ουζάκια στη λιακάδα και ένα ταξιδιάρικο ύφος γιατί είναι αντανακλαστικό του μυαλού σου μόλις βλέπεις ήλιο να σκέφτεσαι διακοπές!! 

Κουράγιο και καλή εβδομάδα!!

Καλημέρα σας, καλό μήνα, καλό φθινόπωρο, χρόνια πολλά, και στα δικά σας οι λεύτερες, να σας ζήσει, και στων παιδιών σας......

Παραπήρα φόρα με τις ευχές, αλλά μου αρέσουν οι άτιμες! Και κυρίως εδώ στην Ελλάδα με τις χιλιάδες γιορτές και αργίες που έχουμε, οι ευχές καθημερινά πάνε κι έρχονται!!

Σήμερα, τη δροσερή και ηλιόλουστη αυτή πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου γιορτάζουν οι ακόλουθοι:

Αδαμάντιος, Αθηνά, Ακριβή, Αντιγόνη, Ασπασία, Αφροδίτη, Διώνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερασμία, Ερατώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεονύμφη, Ιησούς, Ισμήνη, Καλλιρόη, Καλλίστη, Κλειώ, Κλεονίκη, Κλεοπάτρα, Κοραλία, Μαντώ, Μαργαρίτα, Μαριάνθη, Μελέτιος, Μελπομένη, Μόσχω, Ουρανία, Πανδώρα, Πηνελόπη, Πολύμνια, Πολυνίκη, Πολυτίμη, Ράλλης, Σαπφώ, Συμεών, Τερψιχόρη, Χαρίκλεια, Χάιδω

Τους εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να έχουν μια όμορφη, τυχερή και ευτυχισμένη ζωή γεμάτη υγεία και αγάπη! 

Στην υγειά σας!!!!!

Μέσα στους εορτάζοντες είναι και οι Μαργαρίτες! Α, να θυμηθώ να καλέσω την κα Μαργαρίτα για τα χρόνια πολλά! Ποια είναι η κα Μαργαρίτα? Μια γυναίκα - θαύμα! Τη γνωρίσαμε το Σάββατο που μας πέρασε, σε μία βάφτιση που ήμασταν καλεσμένοι! Το τραπέζι έγινε στον Αστέρα! Κανονική δεξίωση με τα όλα της! Με τα πρώτα ποτά στην πισίνα, με σαξοφωνίστα να μας καλωσορίζει, με ροτόντες γεμάτες από ροζ τριανταφυλλένια μπουμπούκια, με τεράαααστιο μπουφέ, με dj, με πίστα, με..με..με!!!

Η βραδιά ήταν καταπληκτική! Δροσερή, ευχάριστη, καλή μουσική, καλό φαγητό, αλλά το σημαντικότερο, καλή παρέα! Τον κο Ιωσήφ με την κα Μαργαρίτα! Μας είχαν βάλει στο ίδιο τραπέζι, δεν γνωριζόμασταν αλλά σύντομα γίναμε φίλοι και εξαντλήσαμε άπειρα θέματα, κυρίως μουσικά, γιατί η κα Μαργαρίτα, η 50άρα με το υπέροχο σικάτο ασπρόμαυρο λουκ και τα πλούσια κόκκινα χείλη, είναι χεβιμεταλού!!!!! Όπως το ακούτε! Το δισκάδικο rock city μας είπε ότι το είχε χτίσει! Περνούσε εκεί ώρες ολόκληρες και κατέθετε τα λεφτά της! Εκτός των άλλων, είναι και γιαγιά με 3 εγγόνια και όπως καταλαβαίνετε πρόκειται για έναν τύπο πολύ ροκ με τον οποίο έχεις πολλά να πεις! Το ίδιο και με τον κο Ιωσήφ, 10 χρόνια μεγαλύτερο και πολύ κουλ τύπο, ευχάριστο και ευγενικό! Κι έτσι μας έμεινε μια όμορφη ανάμνηση!

Την Κυριακή, βρήκαμε για μία ακόμη φορά τα Λιμανάκια Βουλιαγμένης γεμάτα από τις 10 το πρωί!! Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τις καυτές μέρες του Ιουλίου, όπου ο κόσμος κάλυπτε κάθε ελεύθερη γωνίτσα στις παραλίες, με σκοπό να δροσιστεί! 

Τι όμορφη εποχή το καλοκαίρι! Όλα είναι τόσο ανέμελα, ακόμη και μέσα στην πόλη! Θα μου λείψει ακόμα και η ανυπόφορη ζέστη! Θα νοσταλγήσω τις ημέρες όπου απελπισμένη και ιδρωμένη έτρεχα προς τη λυτρωτική βουτιά! Αλλά όπως όλα τα ωραία, έτσι και το καλοκαίρι, ημερολογιακά τουλάχιστον, έφτασε στο τέλος του και είναι ζήτημα ημερών να αρχίσουμε να κρύβουμε τις ψάθινες τσάντες, τα μίνι λευκά φορέματα και τις havaianas σε κάποιο ντουλάπι! Το μόνο που με παρηγορεί, είναι ότι θα μπορέσω και πάλι να φορέσω το αγαπημένο μου τζην χωρίς να σκάσω από τη ζέστη (αν φυσικά μου κάνει ακόμα!) και τα αγαπημένα μου μακρυμάνικα βαμβακερά ρούχα! Δεν βαριέσαι...πάλι με μήνες-με καιρούς, πάλι δικό μας θα'ναι το καλοκαιράκι και τότε ξανά θα αρχίσουμε να βρίζουμε για την αφόρητη ζέστη και τις τιγκαρισμένες παραλίες!!!