THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα My family. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα My family. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Χριστός Ανέστη! Εμείς?

Χρόνια πολλά! 

Εύχομαι να περάσατε υπέροχα, ανεπανάληπτα, ξεχωριστά! Εγώ, όπως είχα πει, έμεινα Αθήνα να χαρώ τις ήρεμες μέρες χωρίς δουλειά, χωρίς πίεση, χωρίς υποχρεώσεις! Οι 2 ημέρες παραπάνω που είχα άδεια μου έκαναν πολύ καλό! Χτυπούσα 10ωρα ύπνου, χάρηκα το σπίτι μου και τη Ριαννίτσα μου παραπάνω, αλλά δεν έκανα τίποτα από ό,τι είχα υποσχεθεί ότι θα κάνω. Ξέρεις, όταν πρόκειται να έχεις ελεύθερο χρόνο λες ότι θα κάνω αυτά, αυτά κι αυτά και όταν τελικά τελειώνει ο ελεύθερος χρόνος διαπιστώνεις ότι δεν έκανες τίποτα, ούτε αυτά ούτε΄κείνα ούτε τ' άλλα!

Αυτό όμως που δεν είχα προγραμματίσει ότι θα κάνω και χάρηκα πολύ που έκανα, ήταν η ηλιοθεραπεία! Κανονικότατα, με μαγιώ, αντιηλιακή, ψάθα, σαγιονάρες, κομπλέ! 2 ωρίτσες έμεινα κάτω από τον καυτό ήλιο το Μ. Σάββατο στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, την ώρα που ο καλός μου έπαιρνε το καθιερωμένο μπάνιο του! Είναι χειμερινός κολυμβητής εδώ και 2 χρόνια και λέει ότι είναι απίστευτη εμπειρία! Κάθε φορά που γυρνάει τρέμει ολόκληρος, αλλά μόλις του περνάει νιώθει άλλος άνθρωπος! Το έχω παρατηρήσει κι εγώ ότι του κάνει πολύ καλό! Το έχει πρόγραμμα 1-2 φορές την εβδομάδα όλο τον χρόνο. Προς στιγμήν, σκέφτηκα κι εγώ να πέσω το περασμένο Σάββατο, γιατί ο ήλιος έκαιγε, αλλά μου έφυγε γρήγορα η σκέψη! Είχα βεβαιωθεί όμως ότι ήρθε το καλοκαίρι! Ποτέ πριν δεν είχα μείνει με το μαγιώ Απρίλιο μήνα! Κοκκίνησαν τα μαγουλάκια μου και όλη την υπόλοιπη μέρα είχα απίστευτη ενέργεια! Εγώ είμαι λες και λειτουργώ με ήλιο. Αν έχει συννεφιά, καταρρέω! 


Την επόμενη μέρα, το Πάσχα δηλαδή, πήγα στο τραπέζι με σαγιονάρες και εντελώς καλοκαιρινό λουκ και σκέφτηκα να πάρω και μια ζακετούλα μήπως κάνει ψύχρα το απόγευμα μωρέ, όπως κάνεις στα νησιά τον Αύγουστο!!!! Γελάγανε όλοι μαζί μου! Οι μισοί με μπότες, σχεδόν όλοι με τα μαύρα, με βλέπανε και κρύωναν! Αλλά για μένα είχε έρθει το καλοκαίρι! Τέλος!!

Μέχρι που ξημέρωσε ο Θεός την Τρίτη με τη μαυρίλα και τις βροχές και μου βγήκε ξινή η σαγιονάρα!! Όχι βέβαια πως φόρεσα μπότες -έχω να βάλω από τα μέσα Μαρτίου- αλλά κρύωνα αρκετά και βεβαιώθηκα ότι τελικά δεν έχει έρθει το καλοκαίρι και όλοι αυτοί που γελούσαν μαζί μου το Πάσχα, δικαιώθηκαν!! 

Τι ανομοιομορφία όμως κι αυτή ρε παιδί μου τέτοιες εποχές! Παραμονή Μαγιού και έξω κυκλοφορούν όλες οι εποχές μαζί! Μας έχει τρελάνει και η θερμοκρασία, δε λέω, αλλά γιατί δεν καταδέχεται ο κόσμος να φορέσει ανοιξιάτικα ρούχα, παρά θέλει απευθείας από το οπάκ καλσόν να πάει στο πέδιλο! Γιατί καταργούμε τα τόσο κομψά ανοιξιάτικα λουκς?! Το έχω ξαναθίξει το θέμα και είναι κάτι που αναρωτιέμαι χρόνια τώρα και φυσικά δεν περιμένω απάντηση. Θα γίνεται για πάντα μάλλον αυτό, πρέπει να το χωνέψω!!

Καλά, για την Κυριακή του Πάσχα, τι να πω? Μαζευτήκαμε στη θεία μου που έχει κήπο και οι άντρες της παρέας αποφάσισαν να σουβλίσουν αρνί και κοκορέτσι! Ξεκίνησαν από τις 7 το πρωί και λοιπά! Ώσπου ήρθε αργά το μεσημέρι ο μπατζανάκης του θείου μου και αποφάσισε μόνος του ότι το αρνί ψήθηκε και έπρεπε να κοπεί (ενώ ήθελε ακόμα ένα μισάωρο στάνταρ!) και όχι μόνο αυτό, αλλά αποφάσισε να το κόψει με τα βρωμόχερά του και να το κάνει φύλλο και φτερό!!! Ω Χριστέ μου, τι τραγικό! Γυρίσαμε ξαφνικά τα κεφάλια μας και είδαμε έναν τύπο να έχει βάλει το ταψί χάμω (όπως λένε και στο χωριό του) και να ξεψαχνίζει το αρνί με τα βρωμόχερά του και μετά να πιάνει το ταψί και το τοποθετεί στη μέση του τραπεζιού περήφανα!! Φυσικά οι άντρες δεν μίλησαν, ντράπηκαν να του πουν κάτι. Μόνο ότι μάλλον θα ήθελε λίγο παραπάνω, αλλά αυτός είπε ότι ήταν έτοιμο!! Οι περισσότερες από εμάς σιχάθηκαν και δεν το άγγιξαν το αρνί, όλοι οι άντρες έφαγαν κανονικότατα τέτοιοι αναίσθητοι που είναι και τα παιδιά δεν καταλάβαιναν τίποτα και έτρωγαν αρνί μαζί με αυγό κίντερ! 
Εγώ που είχα φτιάξει μια μηλόπιτα για επιδόρπιο, μόλις είδα αυτό το πράγμα, αποφάσισα να μην την φέρω στο τραπέζι γιατί φοβήθηκα ότι θα της βάλει κι αυτηνής χέρι ο βρωμιάρης και δεν το άντεχα να το δω αυτό! Ευτυχώς έφυγε νωρίς με την οικογένειά του και απολαύσαμε ήρεμοι τον καφέ και τη μηλόπιτά μας στο σαλόνι, σαν άνθρωποι! Μετά τον καφέ, μοιράστηκαν σε όλους παναντόλ έξτρα για τον πονοκέφαλο! Από νωρίς το πρωί, απέναντι από τη θεία μου, σούβλιζαν αρνί κάτι βλαμμένοι που δεν φτάνει που είχαν όοοοολη μέρα στο τέρμα δημοτικά και τσάμικα, αλλά πετούσαν και στρακαστρούκες σχεδόν στα πόδια μας και κάθε 2 λεπτά μας έβλεπες όλους να ανασηκωνόμαστε! Ευτυχώς που δεν είχαν έρθει οι προγιαγιάδες, θα μας είχαν μείνει στον τόπο! Μιλάμε για πολύ δυνατά πράγματα, δεν ξέρω πως τα λένε, δυναμιτάκια, γουρούνες, βεγγαλικά, σκασίλα μου πώς τα λένε, εγώ κόντεψα να χάσω την ακοή μου! Και δεν μιλάμε για 1-2 ώρες, αλλά για 7, με κάτι πρόχειρους υπολογισμούς που έκανα!!!

Τέλος πάντων, πάει και η Κυριακή! Εγώ δεν τα μπορώ αυτά τα έθιμα με τα αρνιά και τα δημοτικά, τα σιχαίνομαι και τα δύο! Μου αρέσει που συγκεντρώνεται η παρέα και η οικογένεια, που είναι ανθισμένα τα χωράφια, που τα παιδιά παίζουν έξω στους κήπους, που όλοι είμαστε χαρούμενοι, αλλά γιατί έχει καθιερωθεί το Πάσχα να ακούμε τσάμικα? Καλά, το έθιμο με το αρνί, το καταλαβαίνω και δεν με ενοχλεί. Απλώς δεν τρώω, αλλά γιατί αυτές τις μουσικές??

Τη Δευτέρα, εκεί που περπατούσαμε στη Βουλιαγμένη, είδαμε αυτά τα πανέμορφα λουλούδια!!


Ξέρει κανείς πώς τα λένε? Δεν κρατήθηκα κι άρχισα να τα κόβω, λες κι είμαι στο χωριό! Αλλά γιατί να μην τα πάρω σπίτι μου να τα στολίσω? Μέχρι σήμερα κρατάνε σε εξαιρετική κατάσταση, αλλά φυσικά δεν μυρίζουν. Είναι υπέροχο στολίδι!

Πέρασαν και οι άγιες μέρες και ήρθε η πραγματική άδεια! 2 ολόκληρες μέρες χωρίς δουλειά, να κάνω όοο,τι θέλω και λογαριασμό να μην δίνω σε κανέναν! Αλλά τελικά τη μια μέρα βρέθηκα στο Μαρούσι- κι εγώ δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου, άλλαξα 3 συγκοινωνίες για να πάω και έκανα σχεδόν 2 ώρες -σε ένα αποτυχημένο interview για δουλειά σε μια μεγάαααλη εταιρεία στον τομέα των ασφαλίσεων και των χρηματοοικονομικών, όπου έκατσα 3μιση ώρες!!!! Έχετε ξανακάτσει 3μιση ώρες σε εταιρεία για interview? Εμένα δεν μου έχει ξανατύχει!! Η μία ώρα ήταν αναμονή και οι 2μιση το κυρίως θέμα, το οποίο τράβηξε τόσο γιατί μας διέκοψαν 3 τηλεφωνήματα τα οποία κράτησαν γύρω στα 20 λεπτά το καθένα και κάθε φορά που έκλεινε με ρώταγε που είχαμε μείνει!! Εμένα τα νεύρα μου κρόσσια, ώσπου φτάνουμε και στον επίλογο και μου σκάει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει σταθερός μισθός, αλλά θα δουλεύω με μπόνους και με ποσοστά! Ε, αν ήθελα ποσοστά, θα γινόμουν επιχειρηματίας ρε φίλε, να κάνω κι αυτό που γουστάρω!! Αυτοί θέλουν ρομποτάκια, να δουλεύουν όλη μέρα για να φέρνουν πελάτες στην εταιρεία τους και ως ανταμειβή, να τους δίνουν το 10%. Ε, όχι!!! Εντάξει, δε λέω, ίσως ήταν σχολείο αυτή η δουλειά για μένα, γιατί παρέχουν εκπαίδευση πάνω στα οικονομικά, αλλά όσο μιλούσαμε κατάλαβα ότι δεν μπορώ να ασχοληθώ με αυτόν τον τομέα! Θέλω κάτι πιο αέρινο στη ζωή μου, τα οικονομικά είναι πεζός τομέας και δεν με ενδιαφέρει! Κι αν είναι να πουλάω κάτι, ας είναι βιβλία! Το προτιμώ, από το να προσπαθώ να πείσω τον κόσμο να επενδύσει τα λεφτά του!

Ήταν όμως η πρώτη μου συνέντευξη με μία τόσο μεγάλη εταιρεία και δεν ήθελα να το χάσω. Όταν με πήραν, μυρίστηκα ότι πρόκειται για μάπα, αλλά είπα να πάω για να έχω την εμπειρία. Φυσικά δεν περίμενα ότι θα κάνω 2 ώρες να πάω και άλλες 3μιση εκεί! Αλλά είχαν την πλάκα τους οι ερωτήσεις της συνέντευξης: ''Αισθάνεσαι τυχερός?'', ''Πιστεύεις ότι είσαι έξυπνη?'', ''Θα γίνεις επιχειρηματίας?'', ''Αν είχες 6.000.000€ τι θα τα έκανες?'', ''Είμαι το τζίνι και σου προσφέρω 3 δώρα για να διαλέξεις, ποιο θα διάλεγες?'' κι άλλα τέτοια κουλά που χρημιμοποιούν οι μαρκετίστες-ψυχολόγοι για να καταλάβουν τι άνθρωπος είσαι!!! Τον θάμπωσα όμως με την αυτοπεποίθησή μου, του είπα ότι είμαι πανέξυπνη, πανέμορφη και πολύ τυχερή και μου είπε ότι πέρασα την πρώτη από τις 3 συνεντεύξεις!!!!!! Όχι μόνο είχε άλλες 2 συνεντεύξεις με άλλους προϊστάμενους, αλλά είχε και κάποια άλλα τεστς που θα έπρεπε να περάσω!!! Είπα ευχαριστώ, δεν θα πάρω, χαίρετε κι έφυγα!!!

Γύρισα πτώμα στο σπίτι και αγκάλιασα σφιχτά τη Ριαννίτσα μου!! Έχουμε ένα μικρό προβληματάκι και το άλλο Σάββατο πρέπει να κάνει μια επέμβαση. Ο γιατρός λέει να μην ανησυχώ, αλλά έχω τρελαθεί από την αγωνία μου. Πριν μία εβδομάδα είδα ότι έχει βγάλει δίπλα στην ουρά ένα ογκίδιο, σαν κρεατοελιά δηλαδή, το οποίο το είχε ξύσει και είχε ματώσει. Τρελάθηκα! Την πήγα στον γιατρό και μου είπε ότι δεν ξέρει τι ακριβώς είναι, αλλά πρέπει να πάρει αντιβίωση για μία βδομάδα και να της βάζω μια κρεμούλα. Αν δεν υποχωρήσει, πρέπει να βγει. 



Πράγματι, δεν υποχώρησε και έχουμε κλείσει ραντεβού για να το βγάλει. Θα κάνουμε και βιοψία για να δούμε τι ακριβώς είναι. Μπορεί να είναι όντως κρεατοελιά, μπορεί να είναι από τσιμπούρι, μπορεί να είναι πολλά πράγματα κι εγώ τρέμω γιατί το κοριτσάκι μου θα είναι ναρκωμένο για μιάμιση ώρα στο χειρουργείο. Ευχηθείτε να πάνε όλα καλά!!!



Καλό Σαββατοκύριακο εύχομαι σε όλους σας! Απ΄ό,τι φαίνεται ο καιρός ξαναφτιάχνει και οι σαγιονάρες μου θα βγουν πάλι στο προσκήνιο! Δεν θέλω και πολύ εγώ!!! Καλές βόλτες!!!

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Αριστοτέλης, ετών 7

Και ο λόγος για τον μικρό μου αδερφό! 18 χρόνια και κάτι η διαφορά μας!! Εχτές έκλεισε τα 7! Απίστευτη συγκίνηση! Τον αγαπώ τόσο πολύ γιατί τον έζησα από όταν ήταν έμβρυο. Βήβα-βήμα όλη του τη ζωή και πρώτη φορά έκλαψα κρατώντας βρέφος στην αγκαλιά μου, στο μαιευτήριο. Σαν να ήταν δικό μου! Και εχτές έγινε 7! Πώς πέρασαν τόσα χρόνια, μου λέτε? Τα τελευταία χρόνια, δεν μένουμε μαζί, αλλά του λείπω και μου λείπει και μου μιλάει στο τηλέφωνο και με ρωτάει πότε θα πάω να τον δω! Εχτές, μου έταξε ένα χελωνονιτζάκι από την τούρτα του για να πάω. Δεν είναι τσιγκούνης. Δίνει απλόχερα τα πράγματά του. Μέχρι και τα λεφτά του κουμπαρά του μπορεί να σου δώσει. Αλλά, μην του χαλάσεις το μαλλί ή του αλλάξεις θέση στα πράγματά του, θα σε φάει!!!! Γνήσιος υποχόνδριος παρθένος!! 

Είναι όμως και κούκλος! Θα γίνει ένα μανούλι τρελό, θα τον κυνηγάνε τα κορίτσια, ίσως γίνει μοντέλο, μεγάλος μπασκετμπολίστας, ζεν πρεμιέ, κάτι τέλος πάντων. Κάτι στο οποίο θα κλέψει την παράσταση με την ομορφιά του! Και δεν το λέω επειδή είναι αδερφός μου! Αλλά, ήταν το πιο όμορφο παιδάκι εχτές, ανάμεσα στα ξαδέρφια του! Το πιο ψηλό, με φοβερό κορμί και ανέμελο καστανόξανθο μαλλί! Κούκλος, σας λέω! 

Για την τούρτα, τι να πρωτοπώ? Δυστυχώς, κατάλαβα όταν έφτασα σπίτι τους ότι έχω ξεχάσει την φωτογραφική μου! Δεν έχω ντοκουμέντα! Υπερπαραγωγή η τούρτα με όλα τα χελωνονιτζάκια απαρτία και τίγκα στην πρασινάδα! Τα χελωνονιτζάκια και ο Spiderman είναι οι αγαπημένοι του ήρωες. Πέρυσι, νόμιζε ότι σκαρφάλωνε κι αυτός στους τοίχους! Έχει απίστευτη ευλυγισία, εγώ πίστευα ότι μπορεί και να τα καταφέρει! Δεν μασάει! Η πιο πρόσφατη φωτογραφία που έχω αυτή τη στιγμή στο pc είναι η παρακάτω, από το περσινό καλοκαίρι. Αλλά έχω κι άλλες, ενώ παίζει ρακέτες (εγώ δεν ξέρω να παίζω ρακέτες, αυτό το σκατό όλα τα χει μάθει!!!)...


Από το σχολείο, μας λένε τα καλύτερα! Και είναι και αισθηματίας και πολύ ευγενικός με τις συμμαθήτριές του! Κόβει λουλούδια από το προαύλιο και τους τα προσφέρει! Και φυσικά έχει προτίμηση στις ξανθιές! Έχει γούστο το παιδί! Και άποψη! Μας λέει και τη γνώμη του για το ντύσιμό μας! Άμα κάτι δεν του αρέσει, ξινίζει τη μούρη του, αλλά άμα μας δει όμορφες, χαμογελάει και μας κοιτάει με θαυμασμό! Είναι απίθανος!

Χρόνια του πολλά! Να είναι πάντα γερός, υγιής, ευτυχισμένος και επιτυχημένος! Εμείς θα είμαστε πάντα κοντά του!!!

Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Η οικογένεια μεγάλωσε!!!

Και δεν εννοώ ότι περιμένω παιδί!!!

Θα ήθελα να σας αποκαλύψω κάτι. Δεν αγαπώ τα φυτά στο σπίτι! Με αφήνουν αδιάφορη, είμαι ανίκανη να τα περιποιηθώ, δεν ξέρω να τα ξεχωρίζω ούτε θυμάμαι τα ονόματά τους, βαριέμαι πολύ το πότισμα, είναι ακριβά τα περισσότερα και το μπαλκόνι μου είναι πάντα άδειο!! Εντελώς!! Δεν είχα ποτέ - από τότε που μένω μόνη- φυτά στο σπίτι και κάθε καλοκαίρι που μου άφηνε η γιαγιά μου τα κλειδιά του σπιτιού της για να τα ποτίζω, σιχτίριζα! Και εννοείται ότι δεν πήγαινα όσο συχνά έπρεπε!
Ντρέπομαι γι' αυτό, αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω τη λατρεία που έχουν κάποιοι σε μία γλάστρα, που την περιποιούνται και της μιλάνε! Όπως, βέβαια, κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να κατανοήσουν τη λατρεία που έχω εγώ στους σκύλους, στους οποίους φυσικά μιλάω και συνεννοούμαστε μία χαρά!

Μία φορά στα γενέθλιά μου μού έκαναν δώρο μία, ομολογουμένως, πολύ όμορφη γλάστρα! Πρέπει να ήταν ορχιδέα, θα σας γελάσω, ποτέ δεν μπόρεσα να θυμηθώ το όνομά της. Ήταν ροζ και μου ταίριαζε, αλλά δεν μπορέσαμε ποτέ να αναπτύξουμε μία σωστή σχέση και έτσι γύρισα μία μέρα από τη δουλειά και είδα ότι είχε δώσει ένα τέλος στη ζωή της! Ήταν δική της απόφαση, έπρεπε να τη σεβαστώ! Τι άλλο να' κανα?

Πέρασα μία πολύ όμορφη Σαββατομέρα με ψώνια (και δεν εννοώ τον ευγενή χαρακτηρισμό που προσδίδουμε πολλές φορές σε κάποιους ανθρώπους, γιατί τί έχει η λέξη ''ψώνιο''?? Ίσα-ίσα που τα ψώνια μας δίνουν χαρά, εγώ τα λατρεύω!!!!), κομμωτήριο (ολικό ρεκτιφιέ), χαλάρωση, πολλά φρούτα και αποτοξίνωση από οτιδήποτε λιπαρό. Ώσπου ήρθε το βραδάκι και η φίλη μου Ειρήνη πρότεινε να πάμε μία Γλυφαδάδα (η βόλτα στην περατζάδα της Γλυφάδας). Φόρεσα κάτι αέρινο και τις havaianas μου και κατέβηκα 2 στενά κάτω από το σπίτι μου να την περιμένω. Εκεί όμως έχει ένα φυτώριο, το οποίο ποτέ μα ποτέ, στα 15 χρόνια που μένω στην περιοχή, δεν έχω επισκεφτεί! Έξω-έξω είχε πολλές μικρές και μεσαίες γλάστρες, τίγκα στην πρασινάδα με κάτι πολύ όμορφα φύλλα που κάτι μου θύμιζαν. Μπήκα στον πειρασμό να τα μυρίσω και η μυρωδιά ήταν πολύ οικεία: βασιλικός!!! Ευτυχώς που μερικά φυτά χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και τα ξέρω, γιατί αλλιώς...
Με είδε ο κύριος εκεί ότι τις κοίταζα και μου λέει ''3 ευρώ η μικρή και 5 ευρώ η μεσαία''. Και του λέω ''όχι, εντάξει, δεν θα πάρω αυτή τη φορά, απλώς κοιτάω''. ''Διώχνει και όλα τα έντομα μου λέει, βάλε ένα στο μπαλκόνι σου και θα με θυμηθείς!'' Ομολογώ ότι αυτό ήταν ισχυρό κίνητρο, γιατί σιχαίνομαι και φοβάμαι πολλά καλοκαιρινά έντομα και ζουζούνια και δεν θα ήθελα να δω κάποια στιγμή κάποιο να κόβει βόλτες σπίτι μου! Οπότε, θα έπρεπε να την πάρω τη γλάστρα, εκτός αν θέλω να πάρω βάτραχο που επίσης τρώει τα έντομα!!
''Θα την πάρω... τη μικρή'', είπα πριν καλά-καλά το σκεφτώ. Κι εκείνος πριν καλά-καλά το σκεφτώ την πήρε, μου την έβαλε σε μία νάυλον τσάντα, μου την έδωσε στα χέρια και μου λέει ''κάθε μέρα πότισμα και να τη βλέπει ο ήλιος''. Του δίνω τα λεφτά και σκέφτομαι '' Χριστέ μου, τι έκανα?!''.

Ήρθε η φίλη μου να με πάρει και γέλασε που κρατούσα μία γλάστρα! Μου λέει ''δεν θα πάμε επίσκεψη κάπου, τι το θες αυτό?'', αυτό πάλι να πηγαίνουν στις επισκέψεις και τα νοσοκομεία γλάστρες, δεν
το' χω καταλάβει!! Ρωτάς τον άλλο ρε φίλε αν θέλει να βάλει ένα πράσινο ζωντανό πραγματάκι που θα ζητάει συνέχεια νερό και φροντιδα στο σπίτι του?
''Διώχνει τα έντομα, είναι για το μπαλκόνι μου''. Το έβαλα στο πίσω κάθισμα και ξεκινήσαμε τη βόλτα μας. Σιγά-σιγά, το ξέχασα...

Όμως, όταν με άφησε σπίτι μου η Ειρήνη μου το θύμισε και έπρεπε να το πάρω. Να του γνωρίσω το νέο του σπίτι, να του συστήσω την αδερφή του - τη σκυλίτσα μου- να γνωριστούμε καλύτερα!
Το ακούμπησα πάνω στο τραπεζάκι της βεράντας και κάθισα δίπλα του, αφού έκανα τις απαραίτητες συστάσεις με τη Rihanna.

 Σας παρουσιάζω, λοιπόν, το νέο μέλος της οικογένειάς μας! Δεν είναι ένας κούκλος το αγόρι μου? Περάσαμε ένα πολύ όμορφο Κυριακάτικο πρωινό, γνωριστήκαμε καλύτερα και είμαι σίγουρη ότι θα γίνει πολύ χαδιάρης, γιατί όλοι θέλουμε συνέχεια να τον χαϊδεύουμε, για ευνόητους λόγους!! Μου είπαν ότι σε λίγες εβδομάδες, θα πρέπει να τον μεταφυτεύσω σε μεγαλύτερη γλάστρα και φανταστείτε ότι τον έχω αγαπήσει τόσο που δεν με πείραξε το ότι πρέπει να κάνω όλη αυτή τη βαβούρα! 

                                                        Το χάδι της μάνας!!!!!


Αποφασίσαμε την Κυριακή το πρωί να πάμε για μπάνιο, αλλά έτυχε να ξεκινήσουμε αργότερα από τις άλλες φορές (κατά τις 11 δηλαδή) και αυτό που αντικρίσαμε στις παραλίες δεν το πιστεύαμε!! Το αδιαχώρητο!!!! Φυσικά, έβγαλα μερικές φωτογραφίες με το ψάθινο καπέλο και το χρωματιστό μου φόρεμα, με φόντο το απέραντο γαλάζιο για να νιώσω κι εγώ ότι πήγα στη θάλασσα και γυρίσαμε τα πίσω-μπρος, μένοντας με τον καημό!! Think twice αν πρόκειται να πάτε για Κυριακάτικο μπάνιο στην Αθήνα!
Το απόγευμα, όμως, αποζημιωθήκαμε! Πήγαμε βόλτα στην Πλάκα για περπάτημα και καφεδάκι και το βραδάκι θερινό σινεμά στο Cine Paris!!!


Πολλοί τουρίστες στην Πλάκα, τα μαγαζιά όλα ανοιχτά, πολλά χρώματα, γιγαντοοθόνες παντού που έπαιζαν το Mundial, υπέροχες ανακατεμένες μυρωδιές από τα ταβερνάκια, κράχτες που προσπαθούσαν να τραβήξουν κόσμο με τη γνωστή ελληνική προφορά αγγλικών, όλα ήταν υπέροχα! Καθίσαμε στην πασίγνωστη Υδρία, κάτω από τον τεράστιο ανεμιστήρα και ήπιαμε τον χυμό μας, χαλαρώσαμε και στη συνέχεια φτάσαμε στο σινεμά! Εκεί ήταν η καλύτερη έκπληξη της βραδιάς! Υπέροχος χώρος, γεμάτος από φωτογραφίες του παλιού, καλού κινηματογράφου, άπειρες αφίσες και κάδρα προς πώληση με συλλεκτικές κινηματογραφικές παραστάσεις, παλιές κινηματογραφικές διαφημίσεις και αγαπημένους ήρωες!! Ανεβήκαμε στην ταράτσα και μείναμε με το στόμα ανοιχτό! Βλέπει Ακρόπολη, αλλά υπάρχουν ψηλές πολυκατοικίες που σου χαλάνε τη θέα, διαθέτει όμως ένα σκηνικό άλλης εποχής, γιατί τα περισσότερα σπίτια που βλέπεις είναι παλιά και διατηρητέα. Το μπαρ διαθέτει όοοο,τι μπορείς να φανταστείς και οι μυρωδιές από τα ψιψιψόνια σε ζαλίζουν! Όταν είδα ότι έχουν και την αγαπημένη μου Ήβη λεμονάδα, ξετρελάθηκα! 


Γέμισαμε ποτήρια με παγάκια και λεμονάδα και ανεβήκαμε στα ψηλά! Πιάσαμε ένα τραπεζάκι σε ένα από τα καλύτερα σημεία, δίπλα σε δέντρα και είχε μία πολύ αναζωογονητική δροσιά! Αυτό που χάλασε το όλο ρομαντικό σκηνικό, ήταν η σχεδόν αηδιαστική ταινία: I love you Phillip Morris!! Σιχάθηκα τους ηθοποιούς και απογοητεύτηκα γιατί περίμενα κάτι καλύτερο από τον Jim Carrey!!



Εχτές το απόγευμα (Δευτέρα), γυρνώντας από τη δουλειά σταμάτησα στο super market για κάτι ψώνια και συνέχεια κάτι με έτρωγε να πάω πάλι απέναντι στο φυτώριο!! Ήθελα να πάω να χαζέψω τα φυτά και να πάρω λίγη από τη φρεσκάδα τους! Δεν το πίστευα ούτε εγώ η ίδια αυτό που μου συνέβαινε!!
Και πήγα! Και τι βλέπω? Μία υπέροχη γλάστρα με πράσινα ζωηρά φύλλα και κάτι άνθη σκούρο φούξια που ήμουν σίγουρη ότι με κοιτούσαν! Σαν να μου έκλειναν το μάτι! Και πιο δίπλα ένα άλλο γνώριμο και αγαπημένο φυτό, ο δυόσμος! Λίγο μεγαλύτερη γλάστρα και κάπως πιο ψηλή! 
''Θα πάρω αυτά τα δύο''. Ναι, πήρα ακόμη δύο γλάστρες και ήμουν χαρούμενη! Σκέφτηκα ότι ο βασιλικός δεν θα ένιωθε μόνος έτσι! Πόσα πράγματα θα έχει να πει με ένα σκυλί. Ενώ αμα είχε άλλες 2 πρασινάδες, θα αισθανόταν καλύτερα! 
''Μόνο που τι γίνεται σε περίπτωση που φύγεις αρκετές μέρες από το σπίτι? Θα μαραθούν?'', σκέφτηκα ξαφνικά ότι τον Αύγουστο θα λείψω το λιγότερο 10 ημέρες! Τι θα απογίνουν τα ζωντανά? 
''Ειδικά για αυτές τις περιπτώσεις έχει βγει ένα ζελέ που μπαίνει μέσα στο χώμα της γλάστρας και μπορείς να την αφήσεις έως και ένα μήνα απότιστη. Απλώς κάθε λίγους μήνες θα πρέπει να το αλλάζεις αυτό. Είναι ένα σακουλάκι και έχει οδηγίες χρήσης επάνω. Είναι στα 5 ευρώ''
''Τέλεια, θα το πάρω κι αυτό!!'', αρχίσαμε τα έξοδα, έλεγα από μέσα μου!!!
Κοίτα τι έχει σκεφτεί η κηπουρική για κάτι άχρηστους σαν εμένα που δεν θυμούνται να ποτίζουν συχνά τα φυτά τους! Βάζεις αυτή τη σκόνη στο χώμα και ξεμπερδεύεις! Φυσικά, εγώ θα το βάλω λίγο πριν φύγω και δεν θα το ανανεώσω ξανά. Πρέπει να μάθω να συντηρώ 3 γλάστρες! Είναι σαν να έχεις ένα παιδί και να το ταϊζεις συνέχεια fast food! Όχι, πρέπει να τα φροντίζω όπως πρέπει και όπως κάνανε πριν βγουν αυτά τα ζελέ που αντικαθιστούν το πότισμα!!


Έτσι γύρισα στο σπίτι με άλλα 2 νέα μέλη, τα οποία πήραν και αυτά τη δική τους θέση στο μπαλκόνι και το βράδυ καθίσαμε με τις φίλες μου και τους κάναμε παρέα!! Και κάθε φορά που τα χαϊδεύαμε, όλο το μπαλκόνι γέμιζε φρέσκιες μυρωδιές! Για να μην σας πω ότι αρωματίσαμε τις λεμονάδες μας με τα φρέσκα φυλλαράκια του δυόσμου μου! Το αγοράκι μου μας πρόσφερε τα φύλλα του με όλη του την αγάπη, χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα! Ποιος άνθρωπος θα το έκανε αυτό?!  


Τα έχω λατρέψει και ανυπομονώ να γυρίσω το απόγευμα να τα δω! Μόνο που ξέχασα να ρωτήσω το όνομα της γλάστρας με τα φούξια φύλλα, οπότε έπρεπε να της βρώ ένα δικό μου όνομα και αμέσως σκέφτηκα το Γιολάντα! Της ταιριάζει πολύ! Έτσι, εκτός από σκυλομάνα είμαι και φυτομάνα!! Σας παρουσιάζω όλα τα παιδιά μου! Η Γιολάντα δεν μυρίζει, αλλά είναι πανέμορφη! Το κάθε παιδί μου έχει τα χαρακτηριστικά του, τη δική του προσωπικότητα και προσφέρει και από κάτι. Εν καιρώ θα σας λέω διάφορες ιστορίες από το πώς τα περνάμε στην καθημερινότητά μας όλοι μαζί!


  

                                                                       
Η πρωτότοκη!!!!