Τελικά μετράει το μέγεθος!?

Σήμερα κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις στα αντικείμενα και ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα μεγέθη!

Διάλογος ανάμεσα σε φουρνάρισσα και ευτραφή πελάτισσα:

"ένα σταφιδόψωμο, ένα μηλοπιτάκι..."

"αυτή τη μηλόπιτα εννοείτε?"

"ναι, ναι!"

Για τη συγκεκριμένη κυρία αυτή η μηλόπιτα φαινόταν σαν μηλοπιτάκι! Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις ούτε στις διάφορες καταστάσεις! Κάποιος θεωρεί μικρό κάτι που για κάποιον  άλλον είναι μεγάλο! Και για να μην μακρυγορώ, εννοώ ότι κάποιος μπορεί να θεωρήσει το υπέροχο και ανεπανάληπτο Σαββατοκύριακο που πέρασα εγώ, Σαββατοκυριακάκι! Δηλαδή, ασήμαντο και ταπεινό!!

Όπως, αντίστοιχα, εγώ θεωρώ ασήμαντη και ταπεινή τη σημερινή μέρα! Μια μέρα σαν όλες τις άλλες και μάλιστα το ότι είναι και Δευτέρα δεν βοηθάει καθόλου στο να ανέβει στα μάτια μου!  Ναι, εννοώ ότι ο Άγ. Βαλεντίνος δεν με αγγίζει, ούτε τα μπαλόνια-καρδούλες ούτε και η όλη  βιομηχανία καρδούλων που αναπτύσσεται αυτή την περίοδο!

Δεν εννοώ όμως ότι δεν είμαι ερωτευμένη ή ότι δεν μου αρέσει να βλέπω ερωτευμένους! Ούτε είμαι καμιά ανέραστη, ούτε ζηλεύω την ευτυχία των άλλων. Απλώς δεν γιόρτασα ποτέ αυτή τη μέρα και δεν έκανα τίποτα διαφορετικό απ 'ο,τι κάνω τις υπόλοιπες. Ούτε περίμενα ποτέ να μου φέρει ο άντρας μου λουλούδια και σοκολατένιες καρδιές! Πείτε απλώς ότι με αφήνει αδιάφορη! 

Ο έρωτας όμως ποτέ δεν με άφησε αδιάφορη και χαίρομαι που είμαι ερωτευμένη και που μου ανταποδίδει ο άνθρωπός μου αυτό το συναίσθημα! Που όλα κυλάνε ευχάριστα και αγαπησιάρικα, που περπατούσαμε χεράκι-χεράκι εχτές δίπλα στη θάλασσα! Δεν νομίζω πως πρέπει ένα ζευγάρι να περιμένει μια μέρα σαν τη σημερινή για να το κάνει αυτό! Δεν θα έπρεπε να αποτελεί καν αφορμή η σημερινή ημέρα για να πεις λόγια τρυφερά! Ο έρωτας από μόνος του, όταν υπάρχει, αποτελεί αιτία και αφορμή για ό,τι κάνεις με τον σύντροφό σου καθημερινά! Και σε μία μέρα δεν μπορείς να χωρέσεις όλα όσα νιώθεις για κάποιον ούτε πρέπει να περιμένεις τον Βαλεντίνο για να του τα δείξεις! 

Πέρυσι, τέτοια μέρα, ήμασταν  στην Τήνο. Έπεφτε Κυριακή, η τελευταία της Αποκριάς. Καθίσαμε σε μία καφετέρια και η σερβιτόρα ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Έτρεμε από τα νεύρα της και "έθαβε" με μια συνάδελφό της το αφεντικό! Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβουμε την αιτία της κατάστασής της, γιατί μιλούσε δυνατά και δεν ήταν καθόλου διακριτική. Την είχε χώσει το αφεντικό να δουλέψει διπλή βάρδια, χωρίς να τη ρωτήσει, ενώ εκείνη είχε κανονίσει να βγει και της είχε χαλάσει το πρόγραμμα. Οπότε ο δικός μου, γνωστός κουτσομπόλης, της έπιασε την κουβέντα και προσπάθησε να την ηρεμήσει. Ώσπου μας λέει το κορυφαίο: " Μα είναι δυνατόν τέτοια μέρα που γιορτάζουν οι ερωτευμένοι να μην είμαι με τον Μάκη μου? Να μην μπορώ να γιορτάσω κι εγώ σαν ερωτευμένη?" Και δωσ'του να τρέμει σαν το ψάρι από τα νεύρα!! Αυτό που την είχε ενοχλήσει δηλαδή, δεν ήταν τόσο η δουλειά όσο η δουλειά τη συγκεκριμένη μέρα! Μην τρελαίνεστε βρε κορίτσια, μια μέρα είναι σαν όλες τις άλλες! Αλλά είπαμε... Τα μεγέθη ο καθένας, τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Παρατηρώ δε, ότι τα τελευταία χρόνια, όσο χρήμα φέρνει ο Βαλεντίνος, άλλο τόσο φέρνει και ο αντι-Βαλεντίνος! Δηλαδή, κάθε χρόνο διοργανώνονται anti-Valentine's parties, στα οποία υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση. Και έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι! Και οι ζευγαρωμένοι και οι μόνοι! Και οι έμποροι, αλλά και οι μαγαζάτορες, βγάζουν λεφτά και στις δύο περιπτώσεις! Τι να πω? Εγώ απλώς αδιαφορώ και συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά! 

Και τι πιο κανονικό, από το να πας για ψώνια? 

Πρώτη στάση: H&M

Ανάλαφρες, μακρυμάνικες μπλούζες, με ρίγες ή χωρίς, από 9,90€ η κάθεμια, νέας κολεξιόν! Οι αγαπημένες μου! Δεν μπορώ τα βαριά ρούχα και ειδικά τώρα που κάνει ζεστές μέρες, αυτά τα ανάλαφρα μπλουζάκια είναι ό,τι πρέπει! 

Επόμενη στάση: ZARA

Φορέματα προηγούμενης κολεξιόν από 35€, μόνο 9,90€!!! Το λευκό φοριέται και καλοκαίρι, είναι εντελώς αέρινο και ρομαντικό. Το γκρι γίνεται πιο αυστηρό με μπαλαρίνες και εντελώς θηλυκό με ψηλοτάκουνα!

Έχω να σας πω ότι πρώτα έκανα μια βόλτα σε κάποια μαγαζιά της Γλυφάδας τα οποία έχουν όμορφα αλλά πολύ ακριβά κομμάτια, τα οποία "σκοτώνουν" κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων. Ήταν ακόμα γεμάτα εμπόρευμα, δεν είχε φύγει τίποτα και χάρηκα γιατί το -70% φαινόταν σαν όαση! Δοκιμάζοντας μερικά φορέματα όμως, διαπίστωσα ότι κανένα δεν με ευχαριστεί. Δεν ήταν το στυλ μου, δεν ταίριαζαν στο σώμα μου, δεν ξέρω. Μου άρεσαν μόνο κάποια τα οποία ακόμα και με τη θεϊκή αυτή έκπτωση, ήταν απλησίαστα! Οπότε είπα να πάω για μία ακόμη φορά στα μαγαζιά - εγγύηση! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρω στο ΖARA κάτι που θα μου αρέσει και θα με κολακεύει! Μέσα σε μισή ώρα είχα τελειώσει από τα δύο μαγαζιά παραπάνω και ήμουν πανευτυχής με τις επιλογές μου! Αγόρασα ακόμη ένα τσαντάκι, το οποίο ξέχασα να βγάλω φωτογραφία και ένα παντελόνι κλασικό σε μπλε χρώμα, μόνο 15 € από το H&M!!! Kαι μου έδωσαν και μια δωροκάρτα των 5 €  για επόμενες αγορές!!

Το Σάββατο πήγα Σύνταγμα για να πάρω... μαλλιά! Ναι, ξεκινάω πλέξιμο! Όταν βέβαια μάθω τον τρόπο! Γιατί προς το παρόν το αποτέλεσμα είναι.... μαλλιά κουβάρια!!

Αυτό που βλέπετε, μου πήρε 5 ώρες για να το κάνω! Και είναι και λάθος φυσικά! Προσπαθούσα μόνη μου με ένα βίντεο να καταλάβω τον τρόπο! Και τον κατάλαβα, σας το ορκίζομαι! Μόνο που δεν μπορούσα να τον εφαρμόσω και, ενώ νόμιζα ότι έκανα ακριβώς αυτά που έβλεπα, το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε καθόλου φυσικά με αυτά που έβλεπα! Ευτυχώς που έχω καλές φίλες που ξέρουν και θα με βοηθήσουν! Γιατί θέλω πολύ να μάθω να πλέκω και κυρίως γιατί δεν είμαι χαζή! Γιατί να μην μπορώ να μάθω!?!?! Πήρα 3 κουβάρια βαμβακερό νήμα σε μπεζ και καφέ και ένα ζευγάρι βελόνες μόνο με 18 €... Όταν καταφέρω να μάθω, θα δείτε τα κατορθώματά μου!

Αφού πήρα τα μαλλιά μου, κατευθύνθηκα προς το Sprider Home για να βρω μερικά ποτήρια που τα έχω σπάσει όλα! Εκεί κυκλοφορούν υπέροχα και πάφθηνα ποτήρια που χαίρεσαι να σπας! Μόνο που δεν είχε μείνει τίποτα λόγω εκπτώσεων και δεν είχαν έρθει ακόμη τα καινούργια. Ευτυχώς βρήκα φλιτζανάκια και πιατάκια για τον καφέ, τα οποία αγοράζεις ξεχωριστά και μπορείς να κάνεις ό,τι χρωματικούς συνδυασμούς θες!! Για 1 κούπα, 4 φλιτζανάκια, 4 πιατάκια και 1 κερί, χάλασα 9 €!!

Τώρα θα μου πείτε ότι αν προσθέσω όλα τα 9 ευρώ που χάλασα, βγαίνουν αρκετά 9άρια, αλλά πήρα πράγματα που χρειαζόμουν και σε πάρα πολύ συμφέρουσες τιμές!!! 

Με τη Sprider έχω εκπλαγεί! Δούλεψα στο κατάστημα της Δάφνης  για 1,5 χρόνο περίπου, το 2004-'05 και ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα!! Τότε ήταν πολύ τσιγκούνηδες οι ιδιοκτήτες και δεν έκαναν πολλές διαφημίσεις, δεν έφερναν καλά προϊόντα, έκαναν απολύσεις γιατί δεν πήγαιναν καλά και γενικά δεν ήταν μια υγιής επιχείρηση. Παρατηρώ όμως τα τελευταία 2 χρόνια ότι έχει κάνει μεγάλα ανοίγματα και χαίρομαι! Έχει ανακαινίσει όλα της τα μαγαζιά, έχουν προστεθεί κι άλλα, έχει πάρει πολύ προσωπικό και έχει φέρει -ελαφρώς- καλύτερα προϊόντα! Εντάξει, δεν πας για να βρεις ΤΗΝ ποιότητα, αλλά εξυπηρετεί πολύ κόσμο! Και η κίνηση με τα είδη σπιτιού, εμένα προσωπικά, με εντυπωσίασε! Είναι πραγματικά όμορφα όλα και οι τιμές εξαιρετικά χαμηλές! Αμ το άλλο με τον Ρουβά, πού το πας?! Σχεδιάζει, λέει, και ο Ρουβάς ρούχα για τη Sprider! Αν είναι δυνατόν!!

Ολοκλήρωσα τις αγορές μου με φρέσκα λουλούδια από έναν ανθοπώλη στον πεζόδρομο της Ερμού, ακριβώς έξω από τη Sprider! Έχει φρεσκότατα λουλούδια, μεγάλη ποικιλία και είναι πολύ ευγενικός! Από τιμές δεν ξέρω αν είναι καλός, γιατί δεν έχω ιδέα πόσο κοστίζουν αυτά. Πήρα μια μεγάλη ανθοδέσμη με χρυσάνθεμα με 6 ευρώ και ένα μικρό μπουκετάκι ζουμπούλια με 3 ευρώ! Νάτο πάλι το 9άρι!!!

Ομόρφυνε το σπίτι όμως!!!

Από 'δω και πέρα θα παίρνω συχνά λουλούδια και θα πάω στη λαϊκή να συγκρίνω τιμές! Όχι, δεν είμαι άρρωστη! Θα συγκρίνω τιμές! Μάλιστα!!!

Το βράδυ του Σαββάτου, κάποια από την παρέα είχε τη φαεινή ιδέα να πάμε σε ένα μπαράκι στη Γλυφάδα και εγώ χάρηκα γιατί πίστεψα ότι θα έκανα μια σημαντική ανακάλυψη! Αλλά για μια ακόμη φορά διαπίστωσα ότι όσο όμορφη είναι η Γλυφάδα στο φως του ήλιου, όσο όμορφη αγορά έχει σε ρούχα, άλλο τόσο ασχημαίνει το βράδυ και τα μπαράκια της δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον. Έτσι όπως μπήκαμε στο Pere Ubu, έτσι βγήκαμε και καταλήξαμε να πίνουμε κοκτέηλ στη μπάρα των Friday's γιατί άντε να τρέχεις τώρα από τη Γλυφάδα στο Γκάζι Σάββατο βράδυ, μετά τις 12! Χαμός στους δρόμους!!

Την Κυριακή το κορίτσι ήθελε θάλασσα και το αγόρι δεν της χάλασε χατήρι! Το πρόγραμμα είχε βόλτα στο Φάληρο, μέχρι τον Φλοίσβο και καφέ στη Γλυφάδα! Η θερμοκρασία ήταν ιδανική και όλα ήταν τόσο ρομαντικά! Για μένα! Γιατί για κάποιον άλλο, μπορεί η θερμοκρασία να ήταν πολύ υψηλή και αφόρητη! Γιατί είπαμε ότι ο καθένας τα μεγέθη τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Εύχομαι έτσι ευχάριστα να κυλήσει και αυτή η εβδομάδα για όλους μας! Καλή σας μέρα φιλαράκια μου!!!

Έχω να πω τόσα πολλά...

Ας ξεκινήσω με ευχές σε όλους τους χτεσινούς και σημερινούς εορτάζοντες, που είναι πραγματικά πάρα πολλοί!!! Χρόνια καλά κι ευτυχισμένα στον Φώτη, τη Φωτεινή, τον Γιάννη, την Ιωάννα και τον Πρόδρομο και σε όλα τα υποκοριστικά και τα χαϊδευτικά αυτών!!

Τι όμορφες μέρες οι γιορτινές!!! Ο κόσμος φοράει τα καλά του, είναι συνεχώς με μια κούτα γλυκά στο χέρι και παρκάρει το αμάξι του όπου βρει!!! Υπάρχει μια διαρκής κίνηση, ένα τρέξιμο να προλάβεις όλα τα τραπέζια, μια λαχτάρα να τους δεις όλους, να προλάβεις να βγάλεις την υποχρέωση και να δημιουργήσεις καινούργιες (υποχρεώσεις!)...

Γενικά, πέρασα καλά στις γιορτές, αν και από την Πρωτοχρονιά και μετά άρχισα να ξεκουράζομαι και να νιώθω ένα πιο γιορτινό κλίμα! Μέχρι και την Παραμονή Πρωτοχρονιάς ήμουν σε κρίσιμη κατάσταση, αλλά ευτυχώς πάω καλύτερα! Βάζω σε σειρά τις δουλειές και τις υποχρεώσεις μου και αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι γυμναστήριο πιο εντατικά και να μαγειρεύω λιγότερο, πρώτον γιατί τρώω συνεχώς κι έπειτα γιατί τα χέρια μου κοντεύουν να γίνουν σαν χωριάτικες φρατζόλες από το ζύμωμα και η μέση μου κοντεύει να γίνει χίλια κομμάτια!

Λατρεύω τη μαγειρική, αλλά όταν γυρνάς σπίτι σου στις 7 το απόγευμα, δεν πρέπει να καταπιάνεσαι με δύσκολα πράγματα. Ίσα να μαγειρεύεις κάτι για την επόμενη μέρα και όχι πολλά-πολλά! Μερικές φορές με ξεκουράζει αυτή η ασχολία και άλλες με τρελαίνει! Το Σαββατοκύριακο σαφώς είναι πιο ξεκούραστο το πρόγραμμα και έχω το κακό ότι δεν μπορώ να κάτσω σε μία μεριά, οπότε την πληρώνουν οι κατσαρόλες και τα τηγάνια! Όμως πρέπει να το κοντρολάρω αυτό λιγάκι! Να φέρω μια ισορροπία και να μην κάνω υπερβολές!

Με αυτά τα δεδομένα, έχω ήδη τους πρώτους στόχους της χρονιάς:

1. Να βγαίνω περισσότερο με τις φίλες μου. Να ανακαλύψω νέα, ενδιαφέροντα μπαράκια, όπως έκανα παλιά. Να μην κοιμάμαι από τις 22.30, να δίνω λίγο περισσότερο χρόνο στον εαυτό μου.

2. Να κάνω περισσότερες μάσκες ομορφιάς, να φροντίζω περισσότερο το δέρμα μου, να το βοηθάω να αναπνέει. Έτσι κάθε φορά που μου έρχεται να ανοίξω φύλλο, θα ανοίγω το βαζάκι με την κρέμα προσώπου.

3. Να μην παραμελώ τον άντρα μου! Εδώ δεν χρειάζεται ανάλυση! Οι άντρες θέλουν να βλέπουν τη γυναίκα τους ξεκούραστη, κεφάτη και χαμογελαστή! Όχι μια τρελή με τον πλάστη στο χέρι και λερωμένη ποδιά! Όλα χρειάζονται αλλά με μέτρο! Αν ο άντρας μου μού δείξει με τον τρόπο του ότι με έχει ανάγκη, δεν πρέπει να το παραβλέψω.

4. Να πάρω όλη την άδεια που μου ανήκει από τη δουλειά μέσα στο έτος!!! Έφυγε το 2010 και μου έμειναν 6 μέρες άδειας ως υπόλοιπο, τις οποίες διεκδίκησα και δεν δέχομαι αντίρρηση! Θέλω να τις πάρω όλες, να τις εξαντλήσω, να τις χαρώ, όχι να τις πληρωθώ! Καμιά φορά, τα λεφτά (τα οποία στην προκειμένη είναι και πολύ λίγα!) δεν σου προσφέρουν τη χαρά που σου δίνει μια ελεύθερη μέρα χωρίς δουλειά, χωρίς πρωινό ξύπνημα, χωρίς τη βαβούρα του γραφείου! Δεν ήξερε, λέει, ότι μου αντιστοιχούν 21 μέρες και έκανε την κινέζα! Ε όχι κυρία μου!! Δικαιούμαι 21 μέρες στο έτος και θα τις εξαντλώ!!!

5. Να ανακαλύψουμε κι άλλα πανέμορφα μέρη, όπως αυτό που ανακαλύψαμε εχτές:

Το Κτήμα Συγγρού, στην Κηφισίας, είναι ένα μέρος υπέροχο για περπάτημα, για να καθαρίσει το μυαλό σου, για μια βόλτα με τον σκύλο σου, για χαλάρωση, για ηρεμία, για όλα τα καλά!! Και μου χρειάζονται τέτοια μέρη! Μου χρειάζονται πολύ αυτές οι στιγμές χαλάρωσης και επαφής με τη φύση!

Ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένη εκεί και αμέσως πιο ξεκούραστη! Βέβαια, το κρύο έγινε ανυπόφορο κάποια στιγμή, αλλά κανονίσαμε να ξαναπάμε την Κυριακή που θα έχει όμορφη λιακάδα και ανεβασμένη θερμοκρασία και θα πάρουμε μαζί μας και το Ριαννόσκυλο, οπότε ετοιμαστείτε για περισσότερες φωτογραφίες στη φύση!!

Το καφέ τσαντάκι που κρατάω είναι δημιουργία A dog's dreamz από την αγαπημένη μου Χρύσα!!!

Περισσότεροι στόχοι θα αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα του 2011 και δεν έχει σημασία το αν θα πραγματοποιηθούν! Σημασία έχει ότι βάζοντας στόχους, βρίσκεσαι σε εγρήγορση! Νιώθεις ότι κάτι περιμένεις από τον εαυτό σου! Δεν επαναπαύεσαι σε αυτά που έχεις!

Ξυπνήστε φέτος και βάλτε στόχους! Είναι αυτό που θα μας δώσει δύναμη να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που έρχονται! Θα σκεφτόμαστε τον στόχο μας και θα γινόμαστε πιο δυνατοί για να τον επιτύχουμε!

Είτε πρόκειται για μικρούς και ασήμαντους είτε για μεγάλους και τρανούς, οι στόχοι πάντοτε θα είναι κομμάτι του εαυτού μας και θα μας θυμίζουν πως πρέπει να γίνουμε καλύτεροι!

Καλή, δημιουργική, ευτυχισμένη, δυναμική και ειρηνική χρονιά σε όλους!!!!!!!

Nightlife...

Είναι η καλύτερη στιγμή για να σας γράψω... Είμαι κουλουριασμένη στον καναπέ, φοράω μια ολόκληρη κουβέρτα επάνω μου, τρώω φρεσκοψημμένα ψωμάκια με βούτυρο και τυρί- τα οποία μου άρπαξαν ελαφρώς από πάνω, γιατί βαριόμουν να σηκωθώ να τα βγάλω από τον φούρνο- πίνω τον αγαπημένο μου καφέ, παίρνοντας εισπνοές πάνω από την αχνιστή κούπα- γιατί πάνω απ' όλα μου αρέσει να μυρίζω τον καφέ!- μόλις διάβασα τις αγαπημένες μου στήλες της Αthens Voice και τα αγαπημένα μου μπλογκς και ήρθε η ώρα να κλείσω αυτή την τεράστια περίοδο με τις 825 προτάσεις! 

Εύχομαι σε όλους μια όμορφη Κυριακή, η οποία σίγουρα θα είναι όμορφη αν είναι όμορφο το πρωινό της! Δηλαδή, αν δεν σε ξύπνησε κάποιο ξυπνητήρι και αν γενικά είσαι χαλαρός στο σπιτάκι σου, η ομορφιά είναι εγγυημένη!

Σαφώς παίζει ρόλο και το πόσο όμορφα πέρασες το προηγούμενο βράδυ! Και εδώ ήθελα να καταλήξω! Αποφασίσαμε να βγούμε εχτές για ξενύχτι μετά από...... δεν θυμάμαι από πότε έχουμε να πάμε σε μπαρ με το Σταμάτη! Δεν είμαστε πολύ του ξενυχτιού και επειδή συχνά γυρνοβολάμε όλη τη μέρα, το βράδυ είμαστε πάντα εξαντλημένοι και εκτιμούμε καλύτερα τη ζεστασιά και την άνεση του σπιτιού. Όταν μάθαμε όμως ότι στο Σταυρό του Νότου τραγουδάει η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, το βάλαμε στο πρόγραμμα! 

Έτσι λοιπόν, βάλαμε εχτές τα βραδινά μας, ήπιαμε δυνατούς επρέσσο για να μην νυστάξουμε από τις 11 (αυτή είναι η αγαπημένη μας ώρα για ύπνο!) και φτάσαμε από νωρίς στο Σταυρό για να πιάσουμε καλή θέση στο μπαρ, διότι είχαμε ενημερωθεί ότι γίνεται το αδιαχώρητο, ειδικά τα Σάββατα και μετά τις 12 δεν βάζουν άλλο κόσμο μέσα! Εδώ και χρόνια και τα τρία μέρη του Σταυρού (γιατι χωρίζεται σε 3 μαγαζιά, για όσους δεν το ξέρουν. Έχει 3 μουσικές σκηνές που φιλοξενούν διαφορετικά είδη μουσικής και διάφορους καλλιτέχνες η καθεμιά.) είναι στέκια γιατί οι κολλητές μου δούλευαν σε διάφορα πόστα! Υπήρχαν νύχτες που στις 3 η ώρα μου τη βαρούσε και πήγαινα και καθόμουν μόνη μου στο μπαρ για να κάνω παρέα στα κορίτσια και να τα περιμένω να σχολάσουν! Ελπίζω η εικόνα μου να μην ήταν ''της απελπισμένης'' τότε! Αυτά όλα μέχρι τα 21, μετά σαν να μούχλιασα λιγάκι! Τώρα στα 25 πια, δεν θα το έκανα ούτε με σφαίρες! Αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό!

Το θέμα μας είναι το απίθανο πρόγραμμα που έχει φέτος η λαϊκή μουσική σκηνή του Σταυρού!!!Από πέρυσι, η Ζουγανέλη κάνει πρόγραμμα εκεί και επιτέλους αξιώθηκα να πάω! Μαζί της είναι ο Ησαϊας Ματιάμπα, επίσης εξαιρετικός! Ξέρετε, πάντα μου περνούσε αδιάφορο αυτό το παιδί και επειδή γενικά δεν ακούω ελληνική μουσική, δεν είχα μελετήσει τη φωνή του! Είναι όμως πραγματικά και εντελώς αντικειμενικά, πολύ καλός! Σε φωνή, σκηνική παρουσία, επικοινωνία με τον κόσμο, σε όλα! Μπράβο τους! Έχουν κάνει όλοι τους πολύ καλή δουλειά και περνάς μια πολύ ευχάριστη νύχτα ακούγοντάς τους! Η Ζουγανέλη είναι φωνάρα, δεν νομίζω να έχει κανείς αντίρρηση σε αυτό! Είπε κομμάτια που δεν αγγίζονται εύκολα και τα απογείωσε! Έχω μόνο κάποιες παρατηρήσεις κι αν κάποιος την έχει δει σε live, θα ήθελα να μου πει τη γνώμη του! Δεν έχει καλή επαφή με το κοινό! Φαίνεται σαν να τραγουδάει για την πάρτη της! Φαίνεται λίγο απόμακρη, σνομπ και τυπική! Και αυτό φαινόταν πιο έντονα όταν έβλεπες την αμεσότητα που είχαν οι υπόλοιποι του σχήματος! Επίσης, έχω να πω ότι μέχρι τις 3 που φύγαμε, είχε αλλάξει 6(!!!!) φορές και σκεφτείτε ότι το πρόγραμμα κρατάει μέχρι τις 5 περίπου! Είναι κάπως υπερβολικό! Εγώ επίτηδες μέτραγα φουστάνια να δω μέχρι που θα φτάσει! 

Σε κάθε περίπτωση, το πρόγραμμα αξίζει την προσοχή σου, θα περάσεις καλά είτε είσαι φαν των καλλιτεχνών είτε όχι, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν λένε μόνο δικά τους τραγούδια! Άσε που μαζί τους έχουν πολύ καλούς μουσικούς και έναν κωμικό που κάνει πολλά σκετσάκια και πέφτει πολύ γέλιο! Αν πας, μείνε και μέχρι το δεύτερο πρόγραμμα γιατί το κέφι ανεβαίνει πολύ! Εγώ άνετα θα ξαναπήγαινα! 

Τράβηξα κι ένα βιντεάκι όταν είπε το συγκλονιστικό ''ΕΛΑ''! Απολαύστε, το ανέβασα το youtube!!

Και μερικές όχι τόσο καλές φωτογραφίες!!!

Το μαγαζί ήταν όντως γεμάτο και τα παιδιά εμφανίζονται μόνο Παρασκευή-Σάββατο, τις χειρότερες μέρες! Δεν θα αποφύγετε το στρίμωγμα, παρά μόνο αν έχετε ένα καλό τραπεζάκι! Εξάλλου, πάντα υπάρχουν βλαμμένοι που θα έρθουν να σταθούν ακριβώς μπροστά σου, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν βλέπεις εσύ από πίσω! Μπορεί η μύτη σου να τους ακουμπάει, αλλά δεν τους νοιάζει! Θεωρούν τον εαυτό τους έξυπνο που βγήκαν πιο μπροστά και βλέπουν καλύτερα την πίστα! Το καλό είναι ότι το μαγαζί έχει καλό εξαερισμό, δεν θα πάθεις ασφυξία, αλλά εννοείται πως θα βρωμίσεις τριγαρίλα απο το κεφάλι μέχρι τις πατούσες! 

Βέβαια, η τσιγαρίλα δεν είναι τίποτα μπροστά στις αηδιαστικές μυρωδιές από τα σκουπίδια του Νέου Κόσμου! Επικρατεί Ο χαμός! Δεν έχουν μαζευτεί ακόμα και η περιοχή πίσω από το Σταυρό είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος! Σκέφτηκα να τραβήξω μια φωτογραφία για να σας δείξω το μέγεθος της αηδίας, αλλά δεν ήθελα να σας αηδιάσω κι εσάς! Ντροπή! Είναι ντροπή, γιατί οι άνθρωποι θα αρρωστήσουν εκεί! Η χολέρα καραδοκεί! Θα επανέλθουν σε λίγο οι αρρώστιες των περασμένων αιώνων! 

Και αρκετά ύμνησα τον Σταυρό, ας πω και μερικά καλά λόγια για το νέο Μall των Νοτίων Προαστίων! Το Metro Mall στον σταθμό του Αγ. Δημητρίου! Πολύ καλή δουλειά, αναμενόμενη κατασκευή, όοολα τα brand names που έχουν επιτυχία σήμερα είναι συγκεντρωμένα εκεί συν κάτι καινούργια που μπήκαν στην αγορά! Είπαμε να περάσουμε από κει μια βόλτα πριν πάμε Σταυρό και φυσικά γινόταν χαμός! Κοσμοσυρροή, κόσμος και ντουνιάς, πιτσιρικαρία, γονείς με παιδάκια, φασιονίστας και περίεργοι, όλοι ήταν εκεί το πρώτο Σάββατο της λειτουργίας του για να θαυμάσουν από κοντά το νέο απόκτημα! Θα εξυπηρετήσει πράγματι πολλές περιοχές, αλλά είναι και δεδομένο ότι θα κλείσει όλα τα μικρά μαγαζάκια στις γύρω περιοχές! Το μέλλον ανήκει στις ξένες- κυρίως- αλυσίδες και στα μεγάλα εμπορικά κέντρα! Ο χρόνος θα δείξει πόσο θα κρατήσουν κι αυτά! 

Εμένα μου αρέσει η ατμόσφαιρα στα Malls μόνο τις γιορτές! Είναι κουραστικό να ψωνίζεις συνέχεια από μεγάλα εμπορικά. Αλλά επειδή είναι 10 λεπτά από το σπίτι μου, σίγουρα  θα το επισκεφτώ πολλές φορές! Είναι και αυτή η μανία που έχω με τα ψώνια που έτσι κι αλλιώς δεν με νοιάζει από που θα αγοράσω, αρκεί να αγοράσω!...

Σας αφήνω τώρα, γιατί ασυναίσθητα τόση ώρα που σας γράφω, έχω φάει μια φρατζόλα και δεν θα χωράω σε ό,τι κι αν ψωνίσω... 

Καλή εβδομάδα να έχουμε! Οι γιορτές πλησιάζουν και τα δώρα επίσης! Επιτέλους, θα ζήσουμε και όμορφες στιγμές!!!

Vintage ιστορία...του 87'!!!

Κοίτα τι θυμήθηκα τώρα!! Ποτέ δεν το ξέχασα το περιστατικό, αλλά τις τελευταίες ημέρες μου έχει έρθει έντονα στο μυαλό! Αυτό που δεν θυμόμουν είναι ότι, όταν συνέβη, ήμουν 2,5 χρονών, το 1987...

Θα μου πείτε, πώς γίνεται ένα παιδί 2,5 χρονών να θυμάται τόσες λεπτομέρειες? Πραγματικά, δεν ξέρω πώς γίνεται να έχω τόσο ζωντανές εικόνες. Πίστευα ότι ήμουν μεγαλύτερη, αλλά η μαμά μου λέει ότι ήμουν τόσο.

Μέναμε στην Κυψέλη, στην οδό Κω, εκεί γεννήθηκα και έζησα μέχρι τα 4 και θυμάμαι το σπίτι, σαν να το είδα εχθές! Ήταν ένα τεράστιο σπίτι, πολύ παλιό, με γκρι παντζούρια και αχανή κουζίνα! Για να κατέβεις στην είσοδο, είχε άπειρα σκαλιά και στο τέρμα έναν θυρωρό! Ακόμα δεν είχε γεννηθεί η αδερφή μου, έχουμε 4,5 χρόνια διαφορά. Η μαμά μου έφυγε ένα πρωί για τη δουλειά και με άφησε στον πατέρα μου, ο οποίος όμως δεν είχε ξυπνήσει ακόμα και γενικά δεν ξυπνάει ούτε με κανόνια!! Ακόμα και σήμερα, δεν χαμπαριάζει τίποτα όταν κοιμάται! Συνέβαινε όμως συχνά το να μένω με τον μπαμπά τα πρωινά γιατί έφευγε μεσημέρι για τη δουλειά, αφού γυρνούσε η μαμά. Πάντα ξυπνούσα και καθόμουν ήσυχη και έπαιζα με τα παιχνίδια μου, ήμουν πιο ήσυχη και από βουβό κινηματογράφο! Εκεί που με έβαζες, εκεί καθόμουν μέχρι να μου πεις να κουνηθώ! Η μαμά λέει χαρακτηριστικά, ότι σαν εμένα μπορούσε να μεγαλώσει άλλα 10 παιδιά! Βέβαια, όλα αυτά τα ξέχασε όταν γεννήθηκε ο καπετάν φασαρίας, η αδερφή μου και το μεγάλο βάσανο ο αδερφός μου, χρόνια αργότερα!!!

Στο θέμα μας τώρα. Καθόμουν, που λέτε, πάντοτε ήσυχα μέχρι να ξυπνήσει ο μπαμπάς. Όμως εκείνη τη μέρα, ήθελα να βγάλω την μπλούζα μου - μη με ρωτήσετε για ποιο λόγο, θα σας γελάσω - η οποία μπλούζα μάλλον ήταν στενή και δεν έβγαινε. Κόλλησε, λοιπόν, η μπλούζα διαγώνια και έμεινα με το ένα χέρι έξω και το άλλο μέσα! Και θυμάμαι ότι με έσφιγγε πολύ και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, ούτε να τη βγάλω ούτε να την ξαναβάλω! Προσπάθησα να ξυπνήσω τον μπαμπά, αλλά μάταια! Δεν άκουγε τίποτα. Οπότε, αποφάσισα να κάνω το μεγάλο βήμα! Ήταν η μόνη μου λύση!! Να πάω 2 στενά πιο κάτω, στη νονά μου!! Εκείνη θα μου έβγαζε την μπλούζα, αν μη τι άλλο!!!

Φανταστείτε τώρα ένα μωρό 2,5 χρονών να κατεβαίνει όλες αυτές τις σκάλες, να ανοίγει την πόρτα και να βγαίνει στο δρόμο με το ένα χέρι μέσα στην μπλούζα και το άλλο απ' έξω! Και δεν έφτανε αυτό, ο θυρωρός έλειπε από την είσοδο, δεν ήταν εκεί για να με σταματήσει!!

Βγήκα στο δρόμο και η επόμενη σκηνή που θυμάμαι είναι να είμαι σε ένα φανάρι και να περνάνε τα αυτοκίνητα από μπροστά μου με μανία! Άρχισα να κλαίω γιατί διαπίστωσα ότι δεν μπορούσα να περάσω τον δρόμο απέναντι! Κι εκεί που έκλαιγα, βλέπω μπροστά μου 2 κυρίες και στη μέση έναν κύριο με καπέλο, γυαλιά και μαγκούρα. Ο κύριος άνοιξε τα χέρια του και με τη μαγκούρα μου έκλεισε το δρόμο για να μην περάσω και οι κυρίες με ρώτησαν γιατί είμαι έξω μόνη μου, μωρό παιδί!!

Ε, όλα τα ενδιάμεσα δεν τα θυμάμαι, όμως η μαμά μου είπε ότι οι κυρίες ήθελαν να με πάνε στην αστυνομία και εκείνη την ώρα πέρασε από μπροστά μας ο θυρωρός και τους είπε ότι με ξέρει και ότι θα με πάει σπίτι μου εκείνος! Οι κυρίες, αφού το τσέκαραν, με άφησαν στα χέρια του και έφυγαν! Έτσι, ο θυρωρός με γύρισε σπίτι, ειδοποίησε τους γονείς μου και τη νονά μου και μετά η μαμά τα έσουρε για τα καλά στον  μπαμπά!! 5 χρόνια αργότερα χώρισαν, αλλά δεν νομίζω να ήταν μόνο αυτός ο λόγος!

Αυτό που θυμάμαι εγώ πολύ έντονα, είναι ότι η νονά μου είπε στη μαμά: '' ο Θεός το έσωσε το παιδί''!!

Ε, για χρόνια πίστευα ότι είχα δει το Θεό! Δεν σας κάνω πλάκα! Βέβαια, δεν το συζήτησα με κανέναν. Κατάλαβα μόνη μου με τον καιρό τι εννοούσε η νονά μου. Αλλά εγώ πίστευα για χρόνια ότι ο κύριος με τη μαγκούρα ήταν ο Θεός!!!

Λέτε να είμαι η επίλεκτη??

Να ξέρετε ότι τα παιδιά έχουν έντονες μνήμες και μπορεί να ανασύρουν ένα γεγονός που εσείς έχετε ξεχάσει!! Ελπίζω να είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο αυτό και να μην λέω αρλούμπες!!!

Δαχτυλάκια μέσα λοιπόν!!!

Nαι, σε σένα μιλάω που φοράς ακόμα το πλαστικό δίχαλο με τον αστερία επάνω, λες και σε ξέβρασε το κύμα! 

Παιδιά, δεν έχει σημασία αν στην Αθήνα περνάμε ένα ήπιο φθινόπωρο. Σημασία έχει ότι είναι άκαιρο να κυκλοφορούμε Οκτώβριο μήνα με σαγιονάρα και εμπριμέ φορεματάκια. Και είναι, πολύ περισσότερο, κακόγουστο να προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τα καλοκαιρινά ρούχα στην εποχή, συνδυάζοντάς τα με μπουφάν, μάλλινες ζακέτες και γαλότσες (για να μην πώ το πασούμι με καλσόν από μέσα!!). Η κάθε εποχή έχει το δικό της ενδυματολογικό, γιατί σας αρέσει τόσο πολύ να τα μπερδεύετε?!

Γενικά, οι μεσαίες eποχές, άνοιξη και φθινόπωρο, είναι για μεσαίες καταστάσεις. Που σημαίνει: όχι ακρότητες στο ντύσιμο. Δεν είναι ακόμα εποχή να φορέσετε μπότα ιππασίας και ζιβάγκο, αλλά ούτε είναι σωστό να κυκλοφορείτε με τα καλοκαιρινά ''τσίτια''!! Ευτυχώς που η χτεσινή βροχή σας επανέφερε στην πραγματικότητα και σήμερα το πρωί που σας είδα, ήσασταν πιο συμμαζεμένες!

Κι εμένα μου αρέσει πολύ το κίτρινο έξωμο φορεματάκι μου, αλλά αυτή την εποχή που έχω ασπρίσει, φαίνεται επάνω μου σαν ξεθωριασμένο. Οπότε, γιατί κάνουμε το όμορφο φθινόπωρό μας να φαίνεται άχαρο?

Δεν θα ήταν πιο σωστό να φορέσουμε ένα βαμβακερό παντελονάκι με μία όμορφη μπαλαρίνα και ένα ελαφρύ πουκαμισάκι μακρυμάνικο από πάνω? Και περάστε και ένα βαμβακερό φουλάρι στο λαιμό για την πρωινή ψύχρα. Αυτό το λουκ επιβάλει το θερμόμετρο όταν αγγίζει τους 23 βαθμούς κελσίου. Και με αυτό το ντύσιμο θα νιώσετε πιο άνετες! Το βράδυ ''επιτρέπεται'' να φορέσουμε μια peep toe πλατφόρμα, αλλά μην το παρακάνετε με το υπόλοιπο λουκ και φαίνεται πολύ καλοκαιρινό.

Εκμεταλλευτείτε τα ρούχα demi season: μπαλαρίνες, sneakers, μακρυμάνικα βαμβακερά μπλουζάκια, ελαφριά ζακετάκια, φουλάρια και jeans και φυλάξτε τα πέδιλα για την επόμενη χρονιά, ώστε να μην φθαρούν περισσότερο και να μην τα βαρεθείτε. Πρέπει να τα επιθυμούμε λίγο τα ρούχα μας, όχι να τα βαριόμαστε! Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες που δείχνουν ακριβώς το στυλ αυτής της εποχής που διανύουμε!

Φροντίστε να το χαρείτε, γιατί σε ένα μήνα θα πρέπει να κατεβάσετε τα χοντρά σακάκια και τις μπότες!

Εχτές επισκέφθηκα για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες το νέο κατάστημα Blanco στην Ερμού και αγόρασα μπαλαρίνες με 15 ευρώ! Γιατί όχι? Μια χαρά είναι και θα με βγάλουν ασπροπρόσωπη αυτή την εποχή! Ακόμα κι αν σε λίγους μήνες δεν φοριούνται, εγώ θα τις έχω ευχαριστηθεί! 

Κατά καιρούς, έχω αγοράσει πολλές ακριβές μπαλαρίνες και τις βαρέθηκα σαν να ήταν φτηνιάρικες, αλλά τις λυπάμαι να τις δώσω, οπότε τις έχω και κάθονται στη ντουλάπα. Στο Βlanco θα βρείτε πολύ μεγάλη ποικιλία σε παπούτσια, ειδικά σε γόβες! Είναι όλα πανέμορφα και τα περπατάς εύκολα, δεν είναι σκληρά. Επίσης, έχει χιλιάδες φορέματα που ξεκινούν από 20 ευρώ και είναι όλα τους εμπνευσμένα από επώνυμους οίκους. Δηλαδή, κάνεις το κομμάτι σου με έναν αρκετά οικονομικό τρόπο!

Γενικά, στα καταστήματα Berska, Pull&Bear, Zara και Stradivarious, οι μπαλαρίνες ξεκινούν από 15 ευρώ και φτάνουν τα 60 ευρώ. Σε όποιο ''πορτοφόλι'' και αν ανήκεις, τη μπαλαρίνα που σου ταιριάζει θα τη βρεις! Κι επειδή μια δεν είναι ποτέ άρκετη, πήρα άλλη μία των 15 ευρώ από το Berska, για την οποία είχα την εξής σύντομη συνομιλία με τον ταμεία:

Τ.: Είναι για δωράκι?

Εγώ: Όχι..... Εκτός αν θέλετε να μου τις κάνετε εσείς δώρο!

Τ.: χα! (πνιχτό γελάκι!)

Σ' αυτό το σημείο, να τονίσω ότι πρώτη φορά φοράω κάτι που να παραπέμπει σε animal, αλλα οι συγκεκριμένες είναι διακριτικές και στυλάτες!

ΑΝΤΑΛΛΑΞΕ ΤΟ!!

Η μόδα της ανταλλαγής ξεκίνησε από μία κοριτσίστικη παρέα που μαζεύτηκαν σε μία ταράτσα, έφερε η καθεμιά από μια τσάντα ρούχα που δεν φορούσε και όλες διάλεγαν ανάμεσα στο σωρό, ό,τι τους άρεσε! Έτσι, κάποια ρούχα που έμεναν στοιβαγμένα στην ντουλάπα της μίας κοπέλας αξιοποιήθηκαν από μία άλλη  με σκοπό τίποτα να μην πηγαίνει χαμένο, αλλά και να περιοριστούν τα έξοδα των νέων αγορών! Το Swap not Shop είναι παγκοσμίως γνωστό και σε κάθε event γίνεται ''της κακομοίρας''!!! Πλέον, δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς τα ρούχα σου, γιατί σε λίγους μήνες ξέρεις ότι θα έχεις την ευκαιρία να τα ανταλλάξεις με άλλα. Ανανέωση και οικονομία σε ένα!!

Η Athens Voice προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και αποφάσισε να διοργανώσει ένα event ανταλλαγής αντικειμένων σπιτιού. Έτσι, μας προσκάλεσε να φέρουμε πράγματα που δεν χρησιμοποιούμε στο σπίτι ή που έχουμε για πέταμα ή που μας πιάνουν χώρο (και σίγουρα όλοι μας έχουμε αρκετά τέτοια αντικείμενα!) με σκοπό να τα ανταλλάξουμε με άλλα που ίσως μας είναι πιο χρήσιμα και πιο αρεστά! Ποιος είπε ότι το σκουπίδι του ενός μπορεί να είναι θησαυρός του άλλου? Αυτό ακριβώς!!

Είναι προφανές ότι αυτή η νέα μόδα θα κατακτήσει όλο τον κόσμο, γιατί πού λεφτά για ανανέωση και αγορές?!! Άσε που περνάς καλά σ' αυτές τις συγκεντρώσεις! Κάνεις το χαβαλέ σου, βλέπεις καινούργιες φάτσες και παρατηρείς τις προτιμήσεις και τα γούστα του σύγχρονου Έλληνα!!

Το concept είχε ως εξής: Για 3 ημέρες μπορούσες να αφήνεις τα αντικείμενά σου στα κεντρικά της Athens Voice και έπαιρνες χαρτάκια ισάριθμα αυτών που άφησες. Εχθές το απόγευμα έληξε η συλλογή πραγμάτων και ξεκίνησε η ανταλλαγή. Έστησαν όλα τα αντικείμενα πάνω σε ένα μεγάλο τραπέζι  (στο αμφιθέατρο του Green Design Festival, στην Πλατεία Συντάγματος) και τρεις-τρεις περνούσαν και εξαργύρωναν τα χαρτάκια τους. 

Και αυτό ήταν το αρνητικό της υπόθεσης. Ότι περίμενες σε μία μεγαλούτσικη ουρά και έβλεπες τους μπροστινούς σου να παίρνουν όλα τα καλά. Μέχρι να έρθει η σειρά μου, που ήμουν αρκετά πιο πίσω, γιατί άργησα να πάω, είχαν φύγει όλα αυτά που είχα ξεχωρίσει με το μάτι με αποτέλεσμα να πάρω πράγματα που δεν έχουν καμία απολύτως χρηστική αξία, αλλά ούτε και αισθητική θα έλεγα! 

                                                             Ναι, η ξανθιά είμαι εγώ!

Το καλό της υπόθεσης ήταν ότι έριξα τρελό γέλιο βλέποντας κάποια αντικείμενα που ούτε καν φανταζόμουν ότι υπάρχουν και ότι πήρα πίσω 2 από τα αντικείμενα που είχα δωρίσει πριν 2 ημέρες! Δηλαδή, κανείς δεν βρέθηκε μέχρι εκείνη την ώρα να πάρει τις 2 υπέροχες πραγματικά κορνίζες που είχα αφήσει, οπότε, επειδή δεν έβρισκα κάτι άλλο να πάρω (είχα να διαλέξω 7 αντικείμενα, όσα και τα πράγματα που είχα αφήσει!) γύρισα σπίτι παρέα με τις κορνιζούλες μου!Ειλικρινά απορώ, γιατί δεν τις πήρε κανείς!! Μια χαρά είναι!!!

Εγώ αποφάσισα να συμμετάσχω, πρώτον από περιέργεια για το τι δεν χρειάζεται ο κόσμος και για το αν ανταποκρίνεται σε κάτι τέτοιο, δεύτερον  για να ξεφορτωθώ κάποια άχρηστα αντικείμενα και τρίτον για να έχω θέμα για το μπλογκ μου!!! Και γιατί είναι ένα θέμα που μου αρέσει γενικότερα! Δεν ντρέπομαι να πω ότι δεν ντρέπομαι να χρησιμοποιήσω ένα αντικείμενο από δεύτερο χέρι! Αν έβρισκα κάτι όμορφο και μου ταίριαζε, θα το στόλιζα περήφανη στο σαλόνι μου! Γενικότερα μου αρέσουν αυτά τα events, τα πιο εναλλακτικά και μου αρέσει η οικονομική κρίση ρε παιδιά! Δεν ξέρω αν συμφωνείτε, αλλά έχουμε γίνει πιο γήινοι! Είδα μαμάδες με μικρά παιδάκια που τα έβαζαν να διαλέξουν πράγματα από το τραπέζι. Παλιότερα οι μαμάδες ήταν πιο ψηλομύτες! Τώρα έχουμε γίνει πιο απλοί, όπως δηλαδή θα έπρεπε να ήμασταν εδώ και καιρό. 

Ιδού τα πράγματα που πήρα από τη χτεσινή ανταλλαγή!

  Φοβερή η σαύρα? Από πίσω λέει ότι είναι από την Κούβα!!

Μην τρομάζετε! Μια έθνικ πινελιά δεν βλάπτει!!

Το Πίπουλο ήταν το μόνο βιβλίο που υπήρχε, γιατί κανονικά δεν μπορούσες να φέρεις βιβλία και cd. Οπότε, καθόταν στη γωνία παραπονεμένο και είπα να το βγάλω από τη μοναξιά. Δεν ξέρω καν την υπόθεση, μην την ψάχνετε! Η Athens Voice ενημέρωσε ότι σύντομα θα κανονίσει ανταλλαγή βιβλίων και cds!!

Κάτι άλλο που μου άρεσε είναι ότι κρατώντας ένα αντικείμενο από αυτά, προσπαθούσα να φανταστώ τη χρησιμότητά του στο σπίτι που ήταν και την ιδιότητα του προηγούμενου κατόχου του! Έπλαθα ιστορίες για το πού και πώς αγοράστηκε και διάφορα τέτοια!

Εσάς πώς σας φαίνεται η ανταλλαγή σαν ιδέα?! Θα παίρνατε ποτέ αντικείμενα χρησιμοποιημένα?

Ωραία που'ναι η Κυριακήηηη!!!

Όχι, δεν είμαι από τους ανθρώπους που απολαμβάνουν την Κυριακή και τη βλέπουν σαν μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη μέρα. Εμένα ποτέ δεν μου άρεσαν οι Κυριακές! Πάντα είναι μελαγχολικές, τα μαγαζιά κλειστά, η γειτονιά μου έρημη, οι καφετέριες κι οι θάλασσες τίγκα, η τηλεόραση τίποτα και ύπνος νωρίς γιατί ξεκινάει η εβδομάδα. Απαπα! Προτιμώ τα Σάββατα! Μαγαζιά ανοιχτά και πολύς κόσμος παντού, σχέδια για το βράδυ και την επόμενη μέρα, τακτοποιείς εκκρεμότητες της εβδομάδας και κάνεις πράγματα που δεν προλαβαίνεις άλλες ημέρες, όπως το να πας μια ξηλωμένη φούστα στον ράφτη και σκέφτεσαι ότι ακόμα κι αν την επόμενη ξυπνήσεις μεσημέρι, δεν τρέχει και τίποτα...

Όμως αυτή την Κυριακή, δηλαδή εχθές, πέρασα πολύ όμορφα Πήγαμε σε ένα μέρος που δεν επισκεπτόμαστε συχνά. Στο Τατόι, στα βασιλικά ανάκτορα. Η εποχή αυτή είναι ιδανική για περπάτημα στο καταπράσινο δάσος. 

Οι μυρωδιά από τα πεύκα μεθυστική, καθαρός αέρας και απίστευτη θέα. Περπατήσαμε 2 ώρες συνολικά. Στην αρχή ήταν ανηφόρα και σκοπός μας ήταν να φτάσουμε στα βασιλικά ανάκτορα, εκεί όπου ζούσε ο βασιλιάς με την οικογένεια και τους υπηρέτες του και στέγαζε τα δεκάδες άλογά του. Δεν με συγκινεί το γεγονός ότι εκεί ζούσε η βασιλική οικογένεια, αλλά το ότι όλη αυτή η έκταση, η πανέμορφη έκταση, παραμένει απείραχτη και αναξιοποίητη. Κάποιοι δασοφύλακες και αστυνομικοί φυλούν το χώρο και κάνουν περιπολίες ενώ σε μερικές γωνιές βρίσκεις παρατημένα τσουβάλια με τσιμέντο και δομικά υλικά, σημάδι ότι κάποτε είχαν ξεκινήσει διαδικασίες ανάπλασης του μέρους, αλλά κάπου ''κόλλησαν'' και δεν προχώρησαν. Θα συναντήσεις ακόμη και βρωμιές και σκουπίδια και χιλιάδες κλαδιά στοιβαγμένα. 

Παραμελημένα όλα, αλλά δεν μπορείς να βλέπεις την ασχήμια όταν γύρω σου υπάρχει αυτό το καταπράσινο δάσος. Δεν ξέρω τι γίνεται με τους νόμους, αν ανήκει όλο αυτό ακόμα στον βασιλιά, πώς θα μπορούσαν να το αξιοποιήσουν και γιατί δεν το κάνουν, αλλά θα μπορούσε να γίνει μια όμορφη κατασκήνωση για παιδιά. 

Από την άλλη, ίσως είναι καλύτερα που δεν έχει επέμβει ο σύγχρονος άνθρωπος γιατί το αποτέλεσμα μπορεί να μην ήταν τόσο όμορφο και η άγρια, παρθένα φύση που χαιρόμαστε τώρα, να έχανε την ζωντάνια της. Οπότε, καλύτερα έτσι. Περπατάς και χαίρεσαι τη βόλτα και το καθαρό οξυγόνο. Πολλοί παίρνουν μαζί παιδιά και φτάνουν, μετά από αρκετή ώρα και υπομονή, στα κιόσκια που έχει για να ξαποσταίνεις. Έχουν βάλει και κάτι πρόχειρες κούνιες και διπλά παγκάκια με τραπεζάκι στη μέση για όσους θέλουν να πιούν τον καφέ τους ή να κάνουν ένα παραδοσιακό πικ-νικ. Βέβαια, δεν ξέρω αν θα ήταν εύκολο να πάρεις το δρόμο της επιστροφής με γεμάτο στομάχι, αλλά αν είστε πολύ ρομαντικοί, τολμήστε το.

Αυτό που δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε είναι οι βασιλικοί τάφοι, γιατί ήθελαν κι άλλο περπάτημα και δεν άξιζε. Χάρηκα που ακόμη υπάρχουν επισκέπτες εκεί. Δεκάδες ποδήλατα μας προσπερνούσαν, τα πιο πολλά με μικρά παιδιά και πάρα πολλοί έκαναν jogging. Ωραία ζωή! Μου άρεσε το σκηνικό!! Πολύ πιο υγιές από να καθίσεις 3 ώρες σε μία καφετέρια!

Νάτα και τα προβατάκια!!!

Στο γυρισμό, σταματήσαμε φυσικά στην Κηφισιά για σουβλάκια, στα 3 Γουρουνάκια (THE BEST!!) και για παγωτό στον Βάρσο, τον οποίο θεωρώ υπερεκτιμημένο και ξεπερασμένο! Και μην πέσετε να με ''φάτε''! Γνωρίζω ότι όλοι τον έχουν θεοποιήσει και ότι για δεκαετίες τώρα όταν μερικοί λένε ''Βάρσος'', στάζει γαλακτομπούρεκο το στόμα τους, αλλά τον βρίσκω απαράδεκτο πλέον! Τίποτα δεν μου αρέσει, ούτε το στυλ παλιού γαλακτοπωλείου που έχει διατηρήσει μου αρέσει! Οι υπάλληλοι ακόμα φοράνε άσπρες ποδιές και νιώθεις ότι έχεις πάει στο Γενικό Κρατικό και δουλεύουν όλοι εκεί μέσα από τότε που άνοιξε. Αιωνόβιοι με βαμμένα μαλλιά στο κορακί και το κομωδινί! 

Τα γλυκά του βρωμάνε πρόβειο γάλα, είναι βαριά, γεμάτα σαντιγές και λιπαρά, χωρίς καμία δόση μοντέρνου και σε λιγώνουν μόνο που τα βλέπεις! Οι θαμώνες είναι κι αυτοί ίδιοι με τους εργαζόμενους, 90άρηδες με παλιμπαιδισμό! Λυπάμαι, αλλά δεν θα τον επισκεφτώ ξανά. Μου αρέσει, βέβαια, αυτό το παραδοσιακό που βγάζει με την ύπαρξή του πάνω στον πεζόδρομο, αλλά μόλις μπαίνεις μέσα, σου πιάνεται η ψυχή! Μην μου πείτε τώρα ότι αυτά τα γλυκά φανήκανε πρόστυχα μόνο σε μένα?!!!

Κατά τ΄άλλα, την Κηφισιά την αγαπώ πιο πολύ από τη Γλυφάδα και τη Βουλιαγμένη και συγκρίνω τις περιοχές, γιατί στην πρώτη πηγαίνω σπάνια ενώ στις άλλες βρίσκομαι καθημερινά. Δεν μπορώ να μείνω πολύ καιρό σε μέρος χωρίς θάλασσα, αλλά για την Κηφισιά, θα έκανα εξαίρεση! Είναι υπέροχη συνοικία, μες στο πράσινο, με όμορφα σπίτια, ακόμη και τα παλιά είναι καλαίσθητα και το κέντρο με τα νεοκλασικά κτίρια που στεγάζουν επώνυμες φίρμες και τον πεζόδρομο με τις καφετέριες και 2-3 άμαξες στην άκρη για ντεκόρ, είναι όλα τόσο όμορφα, τόσο elegant, τόσο γοητευτικά!

Γυρίσαμε σπίτι εξαντλημένοι, αλλά αναζοωγονημένοι! Την άλλη εβδομάδα, κανονίζουμε εξόρμηση στη Φιλοθέη, στο απέραντο πάρκο της!!

Επι τη ευκαιρία, να ευχαριστήσω και τη Μουά για το βραβείο φιλίας που απένειμε σε όλους τους αναγνώστες της και σε εκείνους που της κάνουν συντροφιά. Κι εγώ με τη σειρά μου, το προσφέρω σε όλους τους φίλους του Spinning Around!

Καλή εβδομάδα σε όλους!!!

Hχορύπανση....

Eίναι στιγμές που διάφοροι ήχοι γύρω μου με ενοχλούν όσο δεν φαντάζεστε! Δεν φημίζομαι και για την δυνατή ακοή μου, χάνω λίγο από το δεξί. Κι όμως, μερικές φορές ακούω παραπάνω από όσο αντέχω και τρελαίνομαι!!! Έχω γίνει ευαίσθητη στη φασαρία και αποζητώ πολλές φορές ήρεμους χώρους χωρίς βαβούρα και φωνακλάδες! Κι αν τώρα δεν αντέχω τη φωνή του παλιατζή που περνάει από δίπλα μου για μισό λεπτό, πώς θα αντέξω αργότερα το συνεχές κλάμα ενός μωρού? Είμαι πολύ προβληματισμένη....

Είμαι τώρα στη Γλυφάδα, καθιστή στο παγκάκι μιας στάσης λεωφορείου, μετά τη δουλειά. Στη μέση εγώ, δεξιά κι αριστερά 2 κυρίες! Ε, η κυρία από τα δεξιά μου να μιλάει γύρω στα 10 λεπτά (όση ήταν η αναμονή του λεωφορείου) στο κινητό, στα ρώσικα ή ουκρανέζικα- αδυνατώ να τα ξεχωρίσω- και με το πρόσωπο στραμμένο προς τη μεριά μου γιατί ήταν και η μεριά απ' όπου θα ερχόταν το ρημάδι το λεωφορείο! Νιώθω λοιπόν εγώ τη φωνή της να εισχωρεί το τύμπανο, να φτάνει εγκέφαλο, να σπρώχνει τα εγγεφαλικά κύτταρα τα οποία με τη σειρά τους διογκώθηκαν και μου προκάλεσαν έναν φριχτό πονοκέφαλο, από αυτούς που δεν περνάνε με παυσίπονο, μόνο με ησυχία και ηρεμία! Ένας Θεός ξέρει πώς κρατήθηκα και δεν της πήρα το κινητό από τα χέρια να το πετάξω στη θάλασσα, απένταντι! Από τα χειρότερα που μπορείς να μου κάνεις! Να μιλάς ακατάπαυστα μέσα στο αφτί μου!!!!! Εγώ η κακομοίρα δεν το έχω κάνει ποτέ! Σέβομαι πάντα τους γύρω μου, δεν μιλάω φωναχτά σε δημόσιους χώρους, δεν πλησιάζω πολύ τον άλλον όταν μιλάω στο κινητό, δεν μου αρέσει να τρελαίνω τον κόσμο, τον ήδη τρελαμένο δηλαδή από το καθημερινό τρέξιμο! Αυτή τη μανία που έχουν ορισμένοι να μιλάνε στο κινητό δυνατά και μάλιστα ενώ βρίσκονται πολύ κοντά σου, δεν θα τη χωνέψω ποτέ! Για να μην πω ότι η αριστερή κυρία με είχε φλομώσει με το τσιγάρο της, πιο δίπλα ένας γνωστός Γλυφαδιώτης τρελός φώναζε κι έβριζε στον αέρα σε μία επίσης ακαταλαβίστικη γλώσσα και τα αυτοκίνητα περνούσαν με ορμή από μπροστά μου, αφήνοντας τον δικό τους χαρακτηριστικό λυσσασμένο ήχο! 

Και ερωτώ, είμαι παράξενη που θέλω λίγη ηρεμία??

IQ Σκουπιδιού!!!!

Ειλικρινά, αυτό που είδα εχτές δεν το έχω ξαναδεί και σοκαρίστηκα!! ΄Ηξερα, βεβαίως, ότι υπάρχουν αναίσθητοι, ''γύφτοι'', αμόρφωτοι, αγενείς κ.λ.π. σε ό,τι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος και οφείλω να ομολογήσω ότι κι εγώ δεν είμαι αρκετά δραστήρια όσο θα έπρεπε! Δηλαδή, καμιά φορά ξεχνάω να κάνω ανακύκλωση και δεν συμμετέχω σε εθελοντικά προγράμματα μάζωξης σκουπιδιών από τους δρόμους και τα δάση! Τα στοιχειώδη, όμως, τα προσέχω και πίστευα ότι εν έτει 2010, θα τα πρόσεχαν και όλοι οι κάτοικοι τούτης της ταλαίπωρης χώρας! Δεν ξέρω σε άλλες χώρες τι γίνεται και δεν θα γυρίσω να πω ότι αυτά μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν! ''Γουρούνια'' υπάρχουν παντού, απλώς ίσως σε άλλες χώρες υπάρχουν γερά πρόστιμα και νόμοι με σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος και ο κόσμος συμμορφώνεται κάπως! Και προχωράω στο παρασύνθημα για να μην σας ζαλίζω!

Είμαι στην Πλ. Ανεξαρτησίας στην Αργυρούπολη, 8μιση το βραδάκι, και περιμένω να περάσω απέναντι τον δρόμο. Δίπλα μου ένα περίπτερο και μερικά παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Στο πιο κοντινό μου παρκαρισμένο αυτοκίνητο, πιάνω με την άκρη του ματιού μου έναν νέο που τρώει το σουβλάκι του. Με το που γυρίζω το κεφάλι μου ακούω έναν ήχο ''χχρρρσστττσακ'' και γυρίζω αυθόρμητα πάλι προς τον τύπο. Και τι βλέπω?! Είχε τυλίξει παιδιά το λαδόχαρτο του σουβλακίου (και τις χαρτοπετσέτες) που μόλις έφαγε και έκανε ένα ''τσακ'' και το πέταξε από το παράθυρό του! Δίπλα μου, πάνω στο δρόμο!!!!! Βάζει μπρος αμέσως και φεύγει!! Και μένω με το στόμα ανοιχτό!!! Με πόση άνεση πέταξε το σκουπίδι του από το ανοιχτό παράθυρο!!! Έπρεπε να το βλέπατε!!!! Παίρνω το σκουπίδι, το πετάω και περνάω τον δρόμο απέναντι, προσπαθώντας να χωνέψω αυτό που είδαν τα ματάκια μου! Μπορεί να παραμιλούσα κι όλας! 

Και κάτι τέτοιες στιγμές μετανιώνω που δεν είμαι τσαμπουκάς να του πάρω το χαρτί και να του το χώσω στο στόμα ή απλώς να το πετάξω από το παράθυρό του πάλι πίσω στο αμάξι του, όπως είπε μια φίλη ότι θα έκανε! Και μετά βέβαια μπορεί να μην μπορούσα να σας γράψω από το ξύλο που θα έτρωγα! 

Έχω δει επίσης ανθρώπους να πίνουν το φρέντο τους σε πλαστικό στη στάση λεωφορείου και μόλις έρχεται το λεωφορείο, να αφήνουν το ποτήρι στο παγκάκι και να επιβιβάζονται! Άλλο αίσχος αυτό! Δόξα τω Θεώ, από κάδους πάμε καλά! Προς τι τέτοια ανευθυνότητα?!