THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Vintage ιστορία...του 87'!!!

Κοίτα τι θυμήθηκα τώρα!! Ποτέ δεν το ξέχασα το περιστατικό, αλλά τις τελευταίες ημέρες μου έχει έρθει έντονα στο μυαλό! Αυτό που δεν θυμόμουν είναι ότι, όταν συνέβη, ήμουν 2,5 χρονών, το 1987...

Θα μου πείτε, πώς γίνεται ένα παιδί 2,5 χρονών να θυμάται τόσες λεπτομέρειες? Πραγματικά, δεν ξέρω πώς γίνεται να έχω τόσο ζωντανές εικόνες. Πίστευα ότι ήμουν μεγαλύτερη, αλλά η μαμά μου λέει ότι ήμουν τόσο.

Μέναμε στην Κυψέλη, στην οδό Κω, εκεί γεννήθηκα και έζησα μέχρι τα 4 και θυμάμαι το σπίτι, σαν να το είδα εχθές! Ήταν ένα τεράστιο σπίτι, πολύ παλιό, με γκρι παντζούρια και αχανή κουζίνα! Για να κατέβεις στην είσοδο, είχε άπειρα σκαλιά και στο τέρμα έναν θυρωρό! Ακόμα δεν είχε γεννηθεί η αδερφή μου, έχουμε 4,5 χρόνια διαφορά. Η μαμά μου έφυγε ένα πρωί για τη δουλειά και με άφησε στον πατέρα μου, ο οποίος όμως δεν είχε ξυπνήσει ακόμα και γενικά δεν ξυπνάει ούτε με κανόνια!! Ακόμα και σήμερα, δεν χαμπαριάζει τίποτα όταν κοιμάται! Συνέβαινε όμως συχνά το να μένω με τον μπαμπά τα πρωινά γιατί έφευγε μεσημέρι για τη δουλειά, αφού γυρνούσε η μαμά. Πάντα ξυπνούσα και καθόμουν ήσυχη και έπαιζα με τα παιχνίδια μου, ήμουν πιο ήσυχη και από βουβό κινηματογράφο! Εκεί που με έβαζες, εκεί καθόμουν μέχρι να μου πεις να κουνηθώ! Η μαμά λέει χαρακτηριστικά, ότι σαν εμένα μπορούσε να μεγαλώσει άλλα 10 παιδιά! Βέβαια, όλα αυτά τα ξέχασε όταν γεννήθηκε ο καπετάν φασαρίας, η αδερφή μου και το μεγάλο βάσανο ο αδερφός μου, χρόνια αργότερα!!!

Στο θέμα μας τώρα. Καθόμουν, που λέτε, πάντοτε ήσυχα μέχρι να ξυπνήσει ο μπαμπάς. Όμως εκείνη τη μέρα, ήθελα να βγάλω την μπλούζα μου - μη με ρωτήσετε για ποιο λόγο, θα σας γελάσω - η οποία μπλούζα μάλλον ήταν στενή και δεν έβγαινε. Κόλλησε, λοιπόν, η μπλούζα διαγώνια και έμεινα με το ένα χέρι έξω και το άλλο μέσα! Και θυμάμαι ότι με έσφιγγε πολύ και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, ούτε να τη βγάλω ούτε να την ξαναβάλω! Προσπάθησα να ξυπνήσω τον μπαμπά, αλλά μάταια! Δεν άκουγε τίποτα. Οπότε, αποφάσισα να κάνω το μεγάλο βήμα! Ήταν η μόνη μου λύση!! Να πάω 2 στενά πιο κάτω, στη νονά μου!! Εκείνη θα μου έβγαζε την μπλούζα, αν μη τι άλλο!!!

Φανταστείτε τώρα ένα μωρό 2,5 χρονών να κατεβαίνει όλες αυτές τις σκάλες, να ανοίγει την πόρτα και να βγαίνει στο δρόμο με το ένα χέρι μέσα στην μπλούζα και το άλλο απ' έξω! Και δεν έφτανε αυτό, ο θυρωρός έλειπε από την είσοδο, δεν ήταν εκεί για να με σταματήσει!!
Βγήκα στο δρόμο και η επόμενη σκηνή που θυμάμαι είναι να είμαι σε ένα φανάρι και να περνάνε τα αυτοκίνητα από μπροστά μου με μανία! Άρχισα να κλαίω γιατί διαπίστωσα ότι δεν μπορούσα να περάσω τον δρόμο απέναντι! Κι εκεί που έκλαιγα, βλέπω μπροστά μου 2 κυρίες και στη μέση έναν κύριο με καπέλο, γυαλιά και μαγκούρα. Ο κύριος άνοιξε τα χέρια του και με τη μαγκούρα μου έκλεισε το δρόμο για να μην περάσω και οι κυρίες με ρώτησαν γιατί είμαι έξω μόνη μου, μωρό παιδί!!

Ε, όλα τα ενδιάμεσα δεν τα θυμάμαι, όμως η μαμά μου είπε ότι οι κυρίες ήθελαν να με πάνε στην αστυνομία και εκείνη την ώρα πέρασε από μπροστά μας ο θυρωρός και τους είπε ότι με ξέρει και ότι θα με πάει σπίτι μου εκείνος! Οι κυρίες, αφού το τσέκαραν, με άφησαν στα χέρια του και έφυγαν! Έτσι, ο θυρωρός με γύρισε σπίτι, ειδοποίησε τους γονείς μου και τη νονά μου και μετά η μαμά τα έσουρε για τα καλά στον  μπαμπά!! 5 χρόνια αργότερα χώρισαν, αλλά δεν νομίζω να ήταν μόνο αυτός ο λόγος!

Αυτό που θυμάμαι εγώ πολύ έντονα, είναι ότι η νονά μου είπε στη μαμά: '' ο Θεός το έσωσε το παιδί''!!

Ε, για χρόνια πίστευα ότι είχα δει το Θεό! Δεν σας κάνω πλάκα! Βέβαια, δεν το συζήτησα με κανέναν. Κατάλαβα μόνη μου με τον καιρό τι εννοούσε η νονά μου. Αλλά εγώ πίστευα για χρόνια ότι ο κύριος με τη μαγκούρα ήταν ο Θεός!!!

Λέτε να είμαι η επίλεκτη??

Να ξέρετε ότι τα παιδιά έχουν έντονες μνήμες και μπορεί να ανασύρουν ένα γεγονός που εσείς έχετε ξεχάσει!! Ελπίζω να είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο αυτό και να μην λέω αρλούμπες!!!

15 spins:

crispy είπε...

emmanouela για μένα σε έσωσαν άνθρωποι με καλές προθέσεις. Γιατί πέρα στο μακρινό 87 υπήρχαν ακόμη άνθρωποι που πραγματικά νοιάζονταν τον συνάνθρωπό τους.

Emmanouela είπε...

Ευτυχώς που βρέθηκαν αυτοί οι καλοί άνθρωποι! Όσο για το Σήμερα, δεν ξέρω. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι όλοι αδιάφοροι! Βέβαια σήμερα δεν προλαβαίνει κάποιος να ενδιαφερθεί, γιατί έτσι και δουν μωρό μόνο του, το αρπάζουν σε χρόνο ρεκόρ! Τι να πω, ανατριχιάζω και μόνο που τα σκέφτομαι!

Blueprint είπε...

Ήσουν πολύ τυχερή και ελπίζω να είσαι πάντα.
Γι' αυτό πρέπει να είμαστε υπέυθυνοι με τα παιδιά και να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα. Εδώ μεγάλο είναι το παιδί και φοβάσαι.
Μάθημα για όλους!!!

Emmanouela είπε...

Ακριβώς όπως τα λες είναι blueprint!! Ειδικά σήμερα που είναι πιο επικίνδυνα τα πράγματα!!

simone είπε...

ειναι ενα τρομακτικο περιστατικο... και μονο τουτο το γεγονος "σηκωνε" διαζυγιο...

Γλυκό - Κερασο - Ζουζούνα είπε...

Aπο την μια γέλασα, απο την άλλη, συγχίστηκα με τον πατήρ!
τος παν, το αποτέλεσμα μετρά. Ο καλός Θεουλης....

ναι έχουμε μνήμες και απο μικρότεροι των 2.5 !!!

φιλί γλυκό
εμπλεξα και σ' είχα αποθυμήσει!

Emmanouela είπε...

Simone, ακόμα σταυροκοπιόμαστε που όλα πήγαν καλά! Μην ανησυχείς, λόγοι διαζυγίου υπήρχαν πολλοί, οπότε ήταν αναπόφευκτο!!

Zουζουνιάρα μου, κι εγώ σ' αποθύμησα!! Σε διαβάζω, αλλά όχι τόσο συχνά, μάλωσέ με! Αλλά και να μην σχολιάζω, να ξέρεις είμαι εκεί! Ε, είναι και για γέλια το θέμα, αφού όλα πήγαν καλά! Ο πατήρ ακόμα το ίδιο μπορεί να έκανε! Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι!!!

partaki είπε...

χαχαχαχαχα. Κοίτα μη μείνεις έγκυος κι από τον κρίνο

apinkdreamer είπε...

απιστευτο περιστατικο!!! πως θα ηταν δυνατον να μη το θυμασαι;

Emmanouela είπε...

Ρε αναίσθητε παρτάκι, αυτό έχεις να πεις μόνο?! Εδώ κόντεψα να χαθώ, να μεγαλώσω με μία ξένη οικογένεια, ακόμα θα με έψαχνε η Νικολούλη!! Άμα κάνω κρινάκια καμιά ώρα, θα σου πω εγώ!!!

Pinkdreamer μου, έχεις δίκιο. Δεν θα μπορούσα να το ξεχάσω!

astakoulis είπε...

Καλά η μαμά σου πρέπει να έπαθε εγκεφαλικό! Τελικά τη μπλούζα ποιος στην έβγαλε;; :)

Emmanouela είπε...

Ρε αστακούλη,είπαμε έχω μνήμες αλλά όχι τόσο έντονες για το καθετί!! Εδώ έπαθε εγκεφαλικό ο θυρωρός!!!

Γλυκό - Κερασο - Ζουζούνα είπε...

Nαι, σιγά μην σε μαλώσω! Δεν κρατώ απουσιολόγιο, και δεν κόβεσαι στις 50 απουσίες !

καλά νάμαστε και δω τριγυρίζουμε όλοι!

φιλί γλυκό !

sCaTterBraiN είπε...

αμάν, τρομάρα που θα πήραν!
σε θαυμάζω που τα θυμάσαι, εγώ νομίζω ότι τα πρώτα που θυμάμαι είναι στα 6 μου.
ε, και δεν ξέρεις ποτέ, μπορεί ο κύριος με τη μαγκούρα να ήταν πράγματι ο θεός. χαχαχαχα
φιλάκια!

Emmanouela είπε...

To γελάς? Αφού σου λέω, τον περιμένω να μου φέρει τον κρίνο!!! Ναι, φαντάζομαι ότι πήραν τρομάρα. Κι εγώ το βρίσκω απίστευτο που θυμάμαι τόσα πράγματα. Θυμάμαι κι άλλα πολλά!!