Η Εμμανουέλα σε νέες περιπέτειες!!!

Καλά, δεν θα πιστέψετε που ήμουν εχθές το βράδυ!!!

Δηλαδή, μπορεί και να το πιστέψετε γιατί δεν με γνωρίζετε καλά. Δεν ξέρετε ότι αποκλείεται ποτέ εγώ να πήγαινα σε μεταλάδικο!!!

Μάλιστα! Ήμουν στο ΑΝ κλαμπ στα Εξάρχεια, στην καρδιά των Εξαρχείων και στην καρδιά του μέταλ. Όχι του heavy metal, αλλά του Doom, δηλαδή κάτι ακόμα πιο άγριο, με φωνές, μακριά μαλλιά πάνω-κάτω, μαυρίλα, death-ίλα, ελεεινή κάπνα και όλα τα σχετικά! Δεν μπορούσα να μην πάω γιατί με παρακάλεσε η κολλητή μου. Το αγόρι της που είναι μεταλάς με τα όλα του, έπαιζε εχτές εκεί live και ήθελε να πάει να τον ακούσει. Η ίδια παραδέχεται πως αυτή η μουσική είναι αφόρητη, ειδικά όταν την έχεις δυνατά μέσα στο αφτί σου, αλλά ο έρωτας της δίνει δύναμη και τα αντέχει όλα!! 

Εγώ πάλι, τι φταίω?? Που δεν πήγα σε μεταλάδικο στα νιάτα μου που τα'χα κι εγώ με μεταλά και πήγα τώρα με ξανθό μαλλί και μπεζ τσαντάκι!!! (καταπληκτικό το τσαντάκι? Από 40€ το πήρα 20€ στις εκπτώσεις του ΖΑRA!!)

Σκέφτηκα όμως ότι στη ζωή σου πρέπει να έχεις άποψη για μερικά πράγματα και να μην φοράς παρωπίδες! Πρέπει να είσαι ανοιχτός σε νέα ακούσματα για να μπορείς μετά να τα απορρίψεις με επιχειρήματα. Κι εγώ, τουλάχιστον στη μουσική, πάντα ήμουν ανοιχτή και στην πραγματικότητα καμία μουσική δεν απεχθάνομαι. Συνήθως δεν μου αρέσει αυτό που φέρνει μαζί της η κάθε μουσική. 

Δεν μου άρεσε, για παράδειγμα, που όλοι εκεί ήταν μες στη μαυρίλα, που δεν μπορούσες να αναπνεύσεις από την κάπνα, που αν πας με άσπρα ρούχα και ροζ κραγιόν θα σε κοιτάνε με μισό μάτι. Θα ήθελα να μην σταμπάρονται οι άνθρωποι από τη μουσική που ακούνε. Αντίστοιχα, δεν μου αρέσει να βλέπω χρυσές καδένες και μακρύ νυχάκι στους άντρες που ακούνε Τερλέγκα! Θα ήθελα να μπορώ να απομονώνω τη μουσική σαν άκουσμα και μην είμαι υποχρεωμένη να ακολουθήσω όλο το πακετάκι!!

Γιατί αν με δει εμένα κάποιος, με το στυλ που έχω, δεν θα φανταστεί ότι μπορεί να ακούω μέταλ. Γιατί ρε φίλε? Πρέπει να είμαι σαν τη Μ. Παρασκευή για να σε πείσω?! 

Κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά ήταν χαμένα μέσα σε άκομψα μαύρα ρούχα, βαμμένα ελεεινά με φτηνιάρικες μαύρες σκιές, με κόκκινα μάτια, δέρμα αφυδατωμένο από την κάπνα και  χοντροκομμένες αρβύλες! Ε, όχι! Δεν το δέχομαι! Πάνω απ' όλα πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας και να μην γινόμαστε έρμαια των προτύπων που επιβάλλουν τα διάφορα ακούσματα!

Παρόλα αυτά, για να μπω στο κλίμα, έβαψα κι εγώ μαύρο το νύχι, φόρεσα τις γαλότσες μου και το δερμάτινο και πήρα τη μηχανή μου για ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ σε αυτό το φημισμένο μέταλ κλαμπ!.

Δαχτυλίδι H&M μόνο 4 €!!! 

Το συγκρότημα που έχει το αγόρι της Μ. λέγεται KORSIKOV, αν δεν κάνω λάθος και αποτελείται από πολύ καλούς φίλους που πραγματικά λατρεύουν αυτό το είδος και δίνουν την ψυχή τους!

Καλά εγώ είχα πολύ πλάκα!! Φοβόμουν και τη σκιά μου από την ώρα που βγήκα στην πλατεία Εξαρχείων. Νομίζω έχω πάει άλλη μια φορά εκεί παλιότερα. Δεν είχε τύχει... Με τρομάζει το σκηνικό. Φαντάζομαι με το φως της ημέρας θα είναι αλλιώς. Απλώς δεν είναι κάτι που έχω συνηθίσει. Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι τα παιδιά εκεί είναι επικίνδυνα, απλώς όλη η ατμόσφαιρα δεν είναι για μένα! Ο Γιώργος (έρωτας της κολλητής) με διαβεβαίωσε ότι εκεί δεν πρόκειται να με πειράξει κανείς. Σκέψου όμως ότι οι γυναίκες με φόβιζαν πιο πολύ από τους άντρες. Ήταν λίγο στραβωμένες! "Φωτογραφίες κάνει να βγάζω ή θα τσαντιστεί κανείς και θα με πλακώσει?", του λέω!!!!

Για όσους ενδιαφέρονται, ο τραγουδιστής - το καμάρι μας - έχει ιδρύσει μια εταιρεία διοργάνωσης συναυλιών τέτοιου είδους με συγκροτήματα από το εξωτερικό. Εδώ και εδώ μπορείτε να βρείτε λεπτομέρειες, όσοι είστε φαν του είδους. Τον Απρίλιο θα φέρουν τους ACID KING και λέγεται ότι θα γίνει χαμός!!!

Καθίσαμε γύρω στις 2 ώρες, δεν άντεχες και παραπάνω εξάλλου. Είδαμε απλώς τα παιδιά και φύγαμε για να προλάβουμε και το μετρό. Η πλάκα ήταν που ενώ τον άκουγα να τραγουδάει με εκείνη την άγρια φωνή που είναι λες και βρίζεις κάποιον με όλα σου τα νεύρα, γυρνάω στην Μ. και τη ρωτάω " για σένα το έγραψε αυτό το ρομαντικό κομμάτι?"  χοχο!!

Ακολούθησαν καμιά δεκαριά συγκροτήματα ακόμα στους ίδιους ρυθμούς! Εμ τί πες, θα το γύριζαν σε σάμπα??!!!!

Περπατήσαμε από τα Εξάρχεια ως την Ομόνοια για να πάρουμε το μετρό! Παιδιά, έχω χρόνια να τρομάξω έτσι! Λυπάμαι που το λέω και ντρέπομαι δηλαδή που τρομάζω μέσα στην ίδια μου την πόλη. Είμαι γενικά φοβιτσιάρα εγώ, οπότε δεν είμαι κριτήριο. Απλώς να ξέρετε ότι όταν τελικά μπήκα στο μετρό, έκανα το σταυρό μου και πήρα μια βαθειά ανάσα! Όταν δε βγήκα στον Αγ. Δημήτριο ένιωσα την ατμόσφαιρα πεντακάθαρη! Άλλος κόσμος εκεί στην Ομόνοια. Άλλες φάτσες, άλλοι ρυθμοί! Ίσως φταίει το γεγονός ότι έχω ακούσει διάφορα και επηρεάζομαι, ίσως τελικά να μην υπάρχει κίνδυνος. Από την άλλη, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Οι επιθέσεις τη νύχτα σε αυτές τις περιοχές είναι άπειρες και σίγουρα θα προτιμήσουν 2 κοριτσάκια να επιτεθούν, δηλαδή εμάς! Ήμασταν ό,τι έπρεπε!!!

Θα ήθελα τόσο πολύ να μπορώ να περπατάω στην πόλη μου χωρίς να φοβάμαι, αλλά δεν νομίζω να αποβάλλω ποτέ αυτό το αίσθημα. Δεν φοβάμαι μόνο τους ξένους. Όλους τους φοβάμαι, ακόμα και τους αστυνομικούς! Για κανέναν δεν είμαι σίγουρη! Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα ξαναπερπατήσω σύντομα τέτοια ώρα σε εκείνους τους δρόμους!

Με το βουητό που είχα στα αφτιά, ήταν λίγο δύσκολο να με πάρει ο ύπνος, αλλά τα κατάφερα και σήμερα νιώθω και πάλι ο εαυτός μου! Πήγα, είδα, έχω άποψη και νιώθω πιο ολοκληρωμένη!! Αν μου άρεσε τελικά? Κοίτα, δεν θα ξαναπήγαινα αλλά δεν έπαθα και τίποτα. Χτυπήθηκα λίγο κι εγώ και αφέθηκα!

Ως κατακλείδα, θα σας έλεγα να μην φοβάστε κανένα είδος και κανένα στυλ. Μπορεί να εκπλαγείτε από το πόσο όμορφα θα περάσετε ακούγοντας κάτι διαφορετικό! Βέβαια, τα λέω και στον δικό μου, αλλά αρνείται να με συνοδέψει στα λάτιν! Βγάζει καντίλες!!!

Τελικά μετράει το μέγεθος!?

Σήμερα κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις στα αντικείμενα και ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα μεγέθη!

Διάλογος ανάμεσα σε φουρνάρισσα και ευτραφή πελάτισσα:

"ένα σταφιδόψωμο, ένα μηλοπιτάκι..."

"αυτή τη μηλόπιτα εννοείτε?"

"ναι, ναι!"

Για τη συγκεκριμένη κυρία αυτή η μηλόπιτα φαινόταν σαν μηλοπιτάκι! Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν πραγματικές διαστάσεις ούτε στις διάφορες καταστάσεις! Κάποιος θεωρεί μικρό κάτι που για κάποιον  άλλον είναι μεγάλο! Και για να μην μακρυγορώ, εννοώ ότι κάποιος μπορεί να θεωρήσει το υπέροχο και ανεπανάληπτο Σαββατοκύριακο που πέρασα εγώ, Σαββατοκυριακάκι! Δηλαδή, ασήμαντο και ταπεινό!!

Όπως, αντίστοιχα, εγώ θεωρώ ασήμαντη και ταπεινή τη σημερινή μέρα! Μια μέρα σαν όλες τις άλλες και μάλιστα το ότι είναι και Δευτέρα δεν βοηθάει καθόλου στο να ανέβει στα μάτια μου!  Ναι, εννοώ ότι ο Άγ. Βαλεντίνος δεν με αγγίζει, ούτε τα μπαλόνια-καρδούλες ούτε και η όλη  βιομηχανία καρδούλων που αναπτύσσεται αυτή την περίοδο!

Δεν εννοώ όμως ότι δεν είμαι ερωτευμένη ή ότι δεν μου αρέσει να βλέπω ερωτευμένους! Ούτε είμαι καμιά ανέραστη, ούτε ζηλεύω την ευτυχία των άλλων. Απλώς δεν γιόρτασα ποτέ αυτή τη μέρα και δεν έκανα τίποτα διαφορετικό απ 'ο,τι κάνω τις υπόλοιπες. Ούτε περίμενα ποτέ να μου φέρει ο άντρας μου λουλούδια και σοκολατένιες καρδιές! Πείτε απλώς ότι με αφήνει αδιάφορη! 

Ο έρωτας όμως ποτέ δεν με άφησε αδιάφορη και χαίρομαι που είμαι ερωτευμένη και που μου ανταποδίδει ο άνθρωπός μου αυτό το συναίσθημα! Που όλα κυλάνε ευχάριστα και αγαπησιάρικα, που περπατούσαμε χεράκι-χεράκι εχτές δίπλα στη θάλασσα! Δεν νομίζω πως πρέπει ένα ζευγάρι να περιμένει μια μέρα σαν τη σημερινή για να το κάνει αυτό! Δεν θα έπρεπε να αποτελεί καν αφορμή η σημερινή ημέρα για να πεις λόγια τρυφερά! Ο έρωτας από μόνος του, όταν υπάρχει, αποτελεί αιτία και αφορμή για ό,τι κάνεις με τον σύντροφό σου καθημερινά! Και σε μία μέρα δεν μπορείς να χωρέσεις όλα όσα νιώθεις για κάποιον ούτε πρέπει να περιμένεις τον Βαλεντίνο για να του τα δείξεις! 

Πέρυσι, τέτοια μέρα, ήμασταν  στην Τήνο. Έπεφτε Κυριακή, η τελευταία της Αποκριάς. Καθίσαμε σε μία καφετέρια και η σερβιτόρα ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Έτρεμε από τα νεύρα της και "έθαβε" με μια συνάδελφό της το αφεντικό! Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβουμε την αιτία της κατάστασής της, γιατί μιλούσε δυνατά και δεν ήταν καθόλου διακριτική. Την είχε χώσει το αφεντικό να δουλέψει διπλή βάρδια, χωρίς να τη ρωτήσει, ενώ εκείνη είχε κανονίσει να βγει και της είχε χαλάσει το πρόγραμμα. Οπότε ο δικός μου, γνωστός κουτσομπόλης, της έπιασε την κουβέντα και προσπάθησε να την ηρεμήσει. Ώσπου μας λέει το κορυφαίο: " Μα είναι δυνατόν τέτοια μέρα που γιορτάζουν οι ερωτευμένοι να μην είμαι με τον Μάκη μου? Να μην μπορώ να γιορτάσω κι εγώ σαν ερωτευμένη?" Και δωσ'του να τρέμει σαν το ψάρι από τα νεύρα!! Αυτό που την είχε ενοχλήσει δηλαδή, δεν ήταν τόσο η δουλειά όσο η δουλειά τη συγκεκριμένη μέρα! Μην τρελαίνεστε βρε κορίτσια, μια μέρα είναι σαν όλες τις άλλες! Αλλά είπαμε... Τα μεγέθη ο καθένας, τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Παρατηρώ δε, ότι τα τελευταία χρόνια, όσο χρήμα φέρνει ο Βαλεντίνος, άλλο τόσο φέρνει και ο αντι-Βαλεντίνος! Δηλαδή, κάθε χρόνο διοργανώνονται anti-Valentine's parties, στα οποία υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση. Και έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι! Και οι ζευγαρωμένοι και οι μόνοι! Και οι έμποροι, αλλά και οι μαγαζάτορες, βγάζουν λεφτά και στις δύο περιπτώσεις! Τι να πω? Εγώ απλώς αδιαφορώ και συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά! 

Και τι πιο κανονικό, από το να πας για ψώνια? 

Πρώτη στάση: H&M

Ανάλαφρες, μακρυμάνικες μπλούζες, με ρίγες ή χωρίς, από 9,90€ η κάθεμια, νέας κολεξιόν! Οι αγαπημένες μου! Δεν μπορώ τα βαριά ρούχα και ειδικά τώρα που κάνει ζεστές μέρες, αυτά τα ανάλαφρα μπλουζάκια είναι ό,τι πρέπει! 

Επόμενη στάση: ZARA

Φορέματα προηγούμενης κολεξιόν από 35€, μόνο 9,90€!!! Το λευκό φοριέται και καλοκαίρι, είναι εντελώς αέρινο και ρομαντικό. Το γκρι γίνεται πιο αυστηρό με μπαλαρίνες και εντελώς θηλυκό με ψηλοτάκουνα!

Έχω να σας πω ότι πρώτα έκανα μια βόλτα σε κάποια μαγαζιά της Γλυφάδας τα οποία έχουν όμορφα αλλά πολύ ακριβά κομμάτια, τα οποία "σκοτώνουν" κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων. Ήταν ακόμα γεμάτα εμπόρευμα, δεν είχε φύγει τίποτα και χάρηκα γιατί το -70% φαινόταν σαν όαση! Δοκιμάζοντας μερικά φορέματα όμως, διαπίστωσα ότι κανένα δεν με ευχαριστεί. Δεν ήταν το στυλ μου, δεν ταίριαζαν στο σώμα μου, δεν ξέρω. Μου άρεσαν μόνο κάποια τα οποία ακόμα και με τη θεϊκή αυτή έκπτωση, ήταν απλησίαστα! Οπότε είπα να πάω για μία ακόμη φορά στα μαγαζιά - εγγύηση! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρω στο ΖARA κάτι που θα μου αρέσει και θα με κολακεύει! Μέσα σε μισή ώρα είχα τελειώσει από τα δύο μαγαζιά παραπάνω και ήμουν πανευτυχής με τις επιλογές μου! Αγόρασα ακόμη ένα τσαντάκι, το οποίο ξέχασα να βγάλω φωτογραφία και ένα παντελόνι κλασικό σε μπλε χρώμα, μόνο 15 € από το H&M!!! Kαι μου έδωσαν και μια δωροκάρτα των 5 €  για επόμενες αγορές!!

Το Σάββατο πήγα Σύνταγμα για να πάρω... μαλλιά! Ναι, ξεκινάω πλέξιμο! Όταν βέβαια μάθω τον τρόπο! Γιατί προς το παρόν το αποτέλεσμα είναι.... μαλλιά κουβάρια!!

Αυτό που βλέπετε, μου πήρε 5 ώρες για να το κάνω! Και είναι και λάθος φυσικά! Προσπαθούσα μόνη μου με ένα βίντεο να καταλάβω τον τρόπο! Και τον κατάλαβα, σας το ορκίζομαι! Μόνο που δεν μπορούσα να τον εφαρμόσω και, ενώ νόμιζα ότι έκανα ακριβώς αυτά που έβλεπα, το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε καθόλου φυσικά με αυτά που έβλεπα! Ευτυχώς που έχω καλές φίλες που ξέρουν και θα με βοηθήσουν! Γιατί θέλω πολύ να μάθω να πλέκω και κυρίως γιατί δεν είμαι χαζή! Γιατί να μην μπορώ να μάθω!?!?! Πήρα 3 κουβάρια βαμβακερό νήμα σε μπεζ και καφέ και ένα ζευγάρι βελόνες μόνο με 18 €... Όταν καταφέρω να μάθω, θα δείτε τα κατορθώματά μου!

Αφού πήρα τα μαλλιά μου, κατευθύνθηκα προς το Sprider Home για να βρω μερικά ποτήρια που τα έχω σπάσει όλα! Εκεί κυκλοφορούν υπέροχα και πάφθηνα ποτήρια που χαίρεσαι να σπας! Μόνο που δεν είχε μείνει τίποτα λόγω εκπτώσεων και δεν είχαν έρθει ακόμη τα καινούργια. Ευτυχώς βρήκα φλιτζανάκια και πιατάκια για τον καφέ, τα οποία αγοράζεις ξεχωριστά και μπορείς να κάνεις ό,τι χρωματικούς συνδυασμούς θες!! Για 1 κούπα, 4 φλιτζανάκια, 4 πιατάκια και 1 κερί, χάλασα 9 €!!

Τώρα θα μου πείτε ότι αν προσθέσω όλα τα 9 ευρώ που χάλασα, βγαίνουν αρκετά 9άρια, αλλά πήρα πράγματα που χρειαζόμουν και σε πάρα πολύ συμφέρουσες τιμές!!! 

Με τη Sprider έχω εκπλαγεί! Δούλεψα στο κατάστημα της Δάφνης  για 1,5 χρόνο περίπου, το 2004-'05 και ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα!! Τότε ήταν πολύ τσιγκούνηδες οι ιδιοκτήτες και δεν έκαναν πολλές διαφημίσεις, δεν έφερναν καλά προϊόντα, έκαναν απολύσεις γιατί δεν πήγαιναν καλά και γενικά δεν ήταν μια υγιής επιχείρηση. Παρατηρώ όμως τα τελευταία 2 χρόνια ότι έχει κάνει μεγάλα ανοίγματα και χαίρομαι! Έχει ανακαινίσει όλα της τα μαγαζιά, έχουν προστεθεί κι άλλα, έχει πάρει πολύ προσωπικό και έχει φέρει -ελαφρώς- καλύτερα προϊόντα! Εντάξει, δεν πας για να βρεις ΤΗΝ ποιότητα, αλλά εξυπηρετεί πολύ κόσμο! Και η κίνηση με τα είδη σπιτιού, εμένα προσωπικά, με εντυπωσίασε! Είναι πραγματικά όμορφα όλα και οι τιμές εξαιρετικά χαμηλές! Αμ το άλλο με τον Ρουβά, πού το πας?! Σχεδιάζει, λέει, και ο Ρουβάς ρούχα για τη Sprider! Αν είναι δυνατόν!!

Ολοκλήρωσα τις αγορές μου με φρέσκα λουλούδια από έναν ανθοπώλη στον πεζόδρομο της Ερμού, ακριβώς έξω από τη Sprider! Έχει φρεσκότατα λουλούδια, μεγάλη ποικιλία και είναι πολύ ευγενικός! Από τιμές δεν ξέρω αν είναι καλός, γιατί δεν έχω ιδέα πόσο κοστίζουν αυτά. Πήρα μια μεγάλη ανθοδέσμη με χρυσάνθεμα με 6 ευρώ και ένα μικρό μπουκετάκι ζουμπούλια με 3 ευρώ! Νάτο πάλι το 9άρι!!!

Ομόρφυνε το σπίτι όμως!!!

Από 'δω και πέρα θα παίρνω συχνά λουλούδια και θα πάω στη λαϊκή να συγκρίνω τιμές! Όχι, δεν είμαι άρρωστη! Θα συγκρίνω τιμές! Μάλιστα!!!

Το βράδυ του Σαββάτου, κάποια από την παρέα είχε τη φαεινή ιδέα να πάμε σε ένα μπαράκι στη Γλυφάδα και εγώ χάρηκα γιατί πίστεψα ότι θα έκανα μια σημαντική ανακάλυψη! Αλλά για μια ακόμη φορά διαπίστωσα ότι όσο όμορφη είναι η Γλυφάδα στο φως του ήλιου, όσο όμορφη αγορά έχει σε ρούχα, άλλο τόσο ασχημαίνει το βράδυ και τα μπαράκια της δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον. Έτσι όπως μπήκαμε στο Pere Ubu, έτσι βγήκαμε και καταλήξαμε να πίνουμε κοκτέηλ στη μπάρα των Friday's γιατί άντε να τρέχεις τώρα από τη Γλυφάδα στο Γκάζι Σάββατο βράδυ, μετά τις 12! Χαμός στους δρόμους!!

Την Κυριακή το κορίτσι ήθελε θάλασσα και το αγόρι δεν της χάλασε χατήρι! Το πρόγραμμα είχε βόλτα στο Φάληρο, μέχρι τον Φλοίσβο και καφέ στη Γλυφάδα! Η θερμοκρασία ήταν ιδανική και όλα ήταν τόσο ρομαντικά! Για μένα! Γιατί για κάποιον άλλο, μπορεί η θερμοκρασία να ήταν πολύ υψηλή και αφόρητη! Γιατί είπαμε ότι ο καθένας τα μεγέθη τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά!

Εύχομαι έτσι ευχάριστα να κυλήσει και αυτή η εβδομάδα για όλους μας! Καλή σας μέρα φιλαράκια μου!!!

Όσα φέρνει ένα βραβείο...

Φίλοι μου, εγώ εγκαινιάζω την ανοιξιάτικη περίοδο σήμερα! Και μην πει κανείς ότι είναι νωρίς ακόμα! Δεν μπορώ με τέτοια λιακάδα να αντισταθώ και να μην κάνω σχέδια καλοκαιρινά, αέρινα και ανέμελα! Έτσι λοιπόν, από σήμερα ξεκίνησα τα φρέντο! Μάλιστα! Τέρμα τα τσαγάκια... 

Είναι ένα βήμα, δεν μπορείτε να πείτε! Εγώ με το κρύο που ένιωθα τον τελευταίο μήνα, δεν μπορούσα να αποχωριστώ τα ζεστά μου ροφήματα! Σήμερα όμως με έπιασε μια μανία να φτιάξω έναν παγωμένο καφέ και έχω κολλήσει τη μούρη μου στη τζαμαρία και ρουφάω ηλιακή ενέργεια!!

Να δείτε που σε λίγες μέρες θα χρειάζομαι και γυαλιά ηλίου στις 6 που φεύγω απ'το γραφείο. Εχτές διαπίστωσα ότι ήταν ακόμα μέρα και ενθουσιάστηκα! Ελπίζω όλες αυτές οι χαρές να μην μου βγουν ξινές σε καμιά βδομάδα και αναγκαστώ να γυρίσω πάλι στα αχνιστά τσαγάκια! 

Έχω όμως κι άλλη χαρά σήμερα! Η γλυκιά και τραγανή Crispy μου χάρισε ένα βραβείο πράσινο σαν ανθισμένο λιβάδι!!

Και μου χάρισε και το πιο όμορφο κοπλιμέντο που μπορεί να μου κάνει κανείς: ότι της μεταφέρω θετική ενέργεια, λέει, και την παρασέρνω με τον ενθουσιασμό μου! Ξέρετε, δεν με νοιάζει κάποιος να με πει όμορφη, έξυπνη, ταλαντούχα (καλά, με νοιάζει, αλλά δεν είναι του παρόντος!), μου αρέσει να μου λένε ότι έχω θετική ενέργεια, ότι φέρνω χαρά, ξεσηκώνω τον κόσμο με τον ενθουσιασμό μου, ότι είμαι χαρούμενος άνθρωπος και άλλα τέτοια! Νιώθω χαρισματική όταν ξέρω ότι μπορώ να φτιάξω το κέφι του άλλου, ότι μπορώ να τον κάνω να ξεχάσει για λίγο τα άσχημα και τα δυσάρεστα και να σκεφτεί θετικά! Μακάρι να το καταφέρνω με κάποιους! 

Και δεν ξεκίνησα τυχαία να μιλάω για τον εαυτό μου, μην με θεωρήσετε ψωνάρα! Είναι κανόνας του βραβείου! Πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα. Το 1ο λοιπόν είναι ακριβώς αυτό που είπα παραπάνω: ότι θέλω να φτιάχνω τη διάθεση των άλλων. Με τους δικούς μου ανθρώπους, αυτό το καταφέρνω πολλές φορές. Οι φίλοι μου όποτε έχουν πρόβλημα, ξέρουν ότι με μια μικρή συζήτηση μαζί μου, θα αισθανθούν καλύτερα! Και τα δικά μου προβλήματα, νομίζω, τα αντιμετωπίζω ψύχραιμα και με αισιοδοξία! Δεν πέφτω ποτέ στα πατώματα!

2ο: Δεν κάνω τη δουλειά που μου αρέσει.! Δεν την επέλεξα, ακολούθησα απλώς αυτό που βρέθηκε στο δρόμο μου! Οταν ήμουν σε κρίσιμη ηλικία επιλογής, έκανα λάθος, δεν ήξερα πολύ καλά τον εαυτό μου τότε και έπεσα έξω. Βέβαια και πριν 6-7 χρόνια τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τώρα είναι αλλιώς και εγώ θέλω άλλα! Ξέρω ότι ποτέ δεν είναι αργά, βέβαια, αλλά το παλεύω ακόμα! Τι δουλειά κάνω? Δεν έχει σημασία, απλώς δεν μου αρέσει!!

3ο: Δεν είμαι γυναίκα καριέρας! Γι'αυτό νομίζω πως δεν μου αρέσει η δουλειά μου! Δηλαδή το ένα φέρνει το άλλο! Δεν με ενδιέφερε ποτέ να κάνω καριέρα, να έχω μια σημαντική θέση και να βγάζω πολλά λεφτά! Αυτό που ήθελα πάντα, ήταν μια οικογένεια! Όταν ήμουν μικρή έλεγα ότι στα 22 μου σίγουρα θα έχω 1-2 παιδιά! αχαχαχα! Δεν είναι πολύ αστεία αυτά που λέμε όταν είμαστε μικρά!? Τώρα, στα 26 μου, μάλλον πρέπει να ανανεώσω αυτή τη δήλωση!!!

4ο: Τσαντίζομαι πολύ όταν δεν μου απαντάνε σε μηνύματα! Εγώ είμαι πάντα πολύ τυπική και - έστω από ευγένεια - απαντάω σε όλους! Όταν δεν μου απαντάει ο άλλος σε μια ερώτηση ή σε μία ευχή, γίνομαι έξαλλη! Γενικά είμαι τυπική στη ζωή μου και αυτό που έχεις εσύ, ασυναίσθητα το απαιτείς και από τον άλλο! Καλώς ή κακώς...

5ο: Μου αρέσει να μοιράζομαι τα προβλήματά μου και όλα όσα με απασχολούν με τις φίλες μου Δεν είμαι πολύ κλειστός χαρακτήρας και όταν έχω ένα πρόβλημα, αμέσως παίρνω μια κολλητή τηλέφωνο, δεν κάθομαι να το περάσω μόνη το λούκι! Δεν έχω πολλούς φίλους. Ελάχιστους, αλλά καλούς!

6ο: Τα σκυλιά και η μαγειρική είναι οι 2 μεγάλες μου αγάπες! Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά τα δύο!!!

7ο: Στην εφηβία μου και μέχρι τα 18 άκουγα κλασική μουσική, φορούσα μακριές φούστες, διάβαζα ποίηση και ψυχολογία και ορκιζόμουν ότι ποτέ δεν θα γίνω ξανθιά!! Τώρα είμαι ξανθιά, δεν αντέχω την κλασική μουσική, δεν έχω χρόνο και μυαλό για ''βαρύ'' διάβασμα και με τις μακριές φούστες νιώθω σαν ντολμάς!

Κι αφού έβγαλα τα εσώψυχά μου, ας μοιράσω κι εγώ με τη σειρά μου αυτό το βραβείο! Ανυπομονώ να μάθω περισσότερα για την Αγγελική Ν., τη Χρύσα και τη Ζωή!!!

Είναι και οι 3 τους ταλαντούχες, έχουν πανέμορφα μπλογκς που μου κρατάνε καθημερινά πολύ καλή συντροφιά και τους δίνω αυτό το βραβείο μέσα από την καρδιά μου!!

Mε ρετρό διάθεση και πολλές κουβέρτες!

Καλημέρα φίλοι μου!! Πού σας πετυχαίνω? Πόσο πολύ κρυώνετε και τι θερμοκρασία έχει αυτή τη στιγμή εκεί που είστε? 

Εδώ - στο σπίτι μου -  τα πράγματα είναι πραγματικά κρύα!! Ό,τι και να κάνω, όσα ζεστά χρώματα κι αν βάλω εδώ μέσα, όσο ντεκορασιόν κι αν κάνω, πάντα κρύο θα είναι αυτό το σπίτι! Καλοριφέρ ανάβουν μόνο μετά τις 7 το βράδυ, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα που ο κόσμος είναι πιο πολλές ώρες μέσα. Δεν επιτρέπεται με 6 βαθμούς να μην ανάβεις καλοριφέρ! Εγώ βέβαια έχω και το άλλο πρόβλημα: δεν βάζω χαλιά τα τελευταία χρόνια, λόγω Ριάννας και καταλαβαίνετε ότι με αυτό το μάρμαρο κάτω, το κρύο σπίτι γίνεται ακόμα πιο κρύο!! Άσε που το τρελόσκυλο στέκεται συνεχώς μπροστά στην μπαλκονόπορτα με αυτό το θλιμμένο ύφος για να της ανοίξω να βγει έξω να επικοινωνήσει με τον σκουπιδιάρη και τον παλιατζή!! Και άνοιξε-κλείσε συνεχώς, πού να μείνει ζέστη εδώ μέσα! Και δεν φτάνει αυτό, αλλά πάει και σκαλίζει τις γλάστρες η αθεόφοβη και κρύβει μέσα μπισκοτάκια και κεκάκια που βουτάει από την κουζίνα και κάθε φορά μπαίνει στο σπίτι με μαύρη μουσούδα!

Και έπειτα είναι και το άλλο: αυτό το κρύο μου ανοίγει την όρεξη και ο οργανισμός μου ζητά συνεχώς λιπαρά και γλυκά! Θα φταίω μετά εγώ αν μου μείνει κουσούρι και ζητάω και την Άνοιξη τα ίδια? Να πώς γίνονται τα αφράτα τα μπουτάκια! Το κρύο φταίει!!! Για πρωινό έφαγα 8 φέτες ζεστό ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα, 3 φέτες ψωμί με βούτυρο και τυρί, 3 chhhοκολατάκια (με παχύ ch) και 3 φλιτζάνια καφέ!
Και ακόμα πεινάω!!

Έχω παρατηρήσει ότι οι περισσότερες -χμ- ευτραφείς κυρίες, δίνουν προσοχή στο μακιγιάζ τους και τα νύχια τους! Δηλαδή -φαντάζομαι- ότι επειδή το σώμα είναι χαμένη υπόθεση, προσπαθούν να τονίσουν τα δυνατά τους σημεία, βάφοντας έντονα τα μάτια, ακόμα και το πρωί και βάζοντας στα τεχνητά τους νύχια περίτεχνα σχέδια με σβαρόφσκι! Ε, γι'αυτό κι εγώ δεν ανησυχώ άμα παχύνω, γιατί με τη νέα ολοκληρωμένη σειρά μακιγιαζ της Avon που κέρδισα από το διαγωνισμό του Beauty diaries, της αγαπημένης μου Έφης, θα μπορώ να βάφομαι όσο θέλω, από το πρωί μέχρι το βράδυ με άπειρους συνδυασμούς!!

Παλέτα σκιών, κραγιόν, eyeliner και μάσκαρα της ρετρό σειράς Luxe Lace!

Και μια που είπα ρετρό, να σας αποκαλύψω τη νέα μου αγάπη: ξεθάβω αντικείμενα της γιαγιάς μου και της προγιαγιάς μου, τα οποία κάποτε, όταν μου τα'διναν, ξίνιζα τα μούτρα μου! Τα έβρισκα παλιομοδίτικα, βαρετά και εντελώς έξω από τα γούστα μου, τα οποία (γούστα μου), όπως φαίνεται, άλλαξαν και τώρα τα θέλω όλα και μάλιστα βρίσκω τρόπους να τα αξιοποιώ! Όπως το πιατάκι που βλέπετε πιο πάνω. Πρόκειται για εκείνα τα παλιά στα οποία οι γιαγιάδες σέρβιραν γλυκό του κουταλιού στον γαμπρό που ερχόταν για προξενιό! Τα συγκεκριμένα πιατάκια είναι ''φρούτου'', έχουν σχήμα δαντέλας και είναι από γυαλί, το οποίο κάνει χρωματισμούς στο εσωτερικό. Δεν νομίζω ότι εγώ ποτέ θα σερβίρω κάτι μέσα σε αυτά, αλλά είναι πολύ χρήσιμα στη διακόσμηση.

Κοιτάξτε τι άλλο βρήκα!

Γάντια αγορασμένα από την προγιαγιά μου, το '70 από την Αγγλία, γι'αυτό φυσικά και η φωτογράφιση έγινε δίπλα σε αυτό το αγγλικό μοτίβο! Είναι σατέν με διαγώνιες ρίγες και ένα μικρό κουμπάκι στον καρπό! Και τόσο σικ!!!

Έχω διάφορα τέτοια ξεχασμένα αντικείμενα, αλλά πρέπει να ψάξω. Και όχι μόνο εδώ, αλλά πρέπει να πάω στο σπίτι της γιαγιάς μου και να της κάνω τα πατάρια καλοκαιρινά! 

Α, ναι! Ξέχασα να σας δείξω αυτό το ψυχεδελικό τσαγιερό από τα 70's!!

Πέρυσι ο Σταμάτης μου μού έφερε μερικές φωτογραφίες με πόζες των αστέρων του παλιού ελληνικού κινηματογράφου (το καλύτερό μου δηλαδή!). Τις είχε βρει στο μαγαζί του παππού του, πολλά χρόνια πριν και τις είχε κρατήσει. Τώρα δεν ξέρω πού τις βρήκε εκείνος και λοιπά. Αλλά είναι όλες πανέμορφες!! Ακόμα δεν τις έχω αξιοποιήσει κάπως, αλλά έχω διάφορα στο μυαλό μου.

Και όλη αυτή η αγάπη μου για το παλιό, το ρετρό, το vintage, αυτό που θυμίζει μακρινές εποχές, ενισχύεται παρακολουθώντας φωτογραφίες από όλο τον κόσμο στο www.flickr.com. Είναι και το flickr μέσα στις νέες μου αγάπες! Λατρείες, θα έλεγα! Το έμαθα από τη Χρύσα που κάθε Τετάρτη ανεβάζει τις αγαπημένες τις φωτογραφίες  από εκεί. Πραγματικά υπάρχουν τόσο ταλαντούχοι άνθρωποι στον κόσμο, τόσο δημιουργικοί, τόσο ικανοί! Απολαμβάνω τις φωτογραφίες τους και πραγματικά ηρεμώ! Αλήθεια, το κάνω για πολλή ώρα! Μπορώ να κολλήσω εκεί μέσα! Έφτιαξα κι εγώ δικό μου λογαριασμό και ανεβάζω δειλά-δειλά τις ταπεινές μου φωτογραφίες, που φυσικά δεν είναι τίποτα μπροστά σε εκείνα τα αριστουργήματα, αλλά νιώθω κι εγώ μέλος αυτής της τεράστιας παρέας! Όποτε έχετε νεύρα, μπείτε μέσα και απλώς κάντε κλικ σε ό,τι φωτογραφία βλέπετε μπροστά σας! Σιγά-σιγά, θα βρείτε ακριβώς αυτό που σας εκφράζει και θα πάρετε πολλές ιδέες για δημιουργίες, διακόσμηση, μαγειρική και άλλα!

Αυτά ήταν τα νέα μου! Όπως πάντα αναλυτική και πολυλογού! Αλλά, νιώθω πως γράφοντας τόση ώρα, κάπως ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου. Αφήστε που αν δεν έγραφα, θα έτρωγα! Οπότε, γλίτωσα και καμιά θερμίδα!!

Σας φιλώ όλους! Να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο! Κουρνιάστε όπου βρείτε και απολαύστε το!!

Gifted 2011!!!

Στην κυριολεξία όμως, αφού από τότε που μπήκε το νέο έτος δεν σταματάω να λαμβάνω δώρα!!! Είτε από τρίτους, είτε από τον ίδιο μου τον εαυτό - ναι, πολλές φορές ζητάω από τα μαγαζιά να μου τυλίγουν αυτά που ψωνίζω σε συσκευασία δώρου για να χαίρομαι μόνη μου, το ομολογώ!!!

Και πιο πολύ εκτιμώ και ξεχωρίζω τα δώρα που μου έφερε η τύχη! Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα κέρδισα 3 δώρα από giveaways φίλων bloggers!

Πρώτα κέρδισα ένα ζευγάρι υπέροχα σκουλαρίκια από τα χεράκια της Μάγδας

Έφτασαν σήμερα στην πόρτα μου μαζί με αυτό το γλυκό σημείωμα που μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια που είχα αλληλογραφία με φίλους από την Κρήτη!! Είχα συλλογή από χαρτιά αλληλογραφίας με διάφορα σχέδια και περίμενα με αγωνία κάθε μέρα να μου φέρει το ταχυδρομείο έναν φάκελο!! Μάλλον τα σημερινά παιδιά, δεν θα το ζήσουν αυτό, αλλά δεν θέλω να ακουστώ σαν τις γιαγιάδες μας που λένε συνέχεια: τα δικά μας χρόνια ήταν καλύτερα, εσείς έχετε ξεχάσει να ζείτε!! Και δεν θα πω αν έχουν δίκιο ή όχι! Πάντως, εγώ αναπολώ και συγκινούμαι και κάθε εποχή είναι διαφορετική και φέρνει τα δικά της!!

Πρίν λίγες μέρες παρέλαβα δωράκι από το δεύτερο giveaway που κέρδισα.

Από την απολαυστική Velveteen κονκάρδες από προσωπική της συλλογή!!  Είναι για μένα απίστευτο συναίσθημα όταν λαμβάνω από κάποιον σαν δώρο κάτι δικό του, κάτι που μέχρι τώρα χαιρόταν ο ίδιος και αποφάσισε να μου το χαρίσει! Με τιμά και με συγκινεί!

Και πάω που λέτε εχτές το πρωί στο γραφείο και μόλις ανοίγω τα mail μου, βλέπω μήνυμα από την αγαπημένη μου Έφη του Beauty diaries.

Κέρδισα ένα πλήρες σετ μακιγιάζ της Avon και περιμένω να μάθω αύριο λεπτομέρειες σχετικά με το πως θα το παραλάβω! Οπότε, σας χρωστάω φωτογραφία και εντυπώσεις!! Θα βάφομαι όλη μέρα τώρα! Ξέρετε πόσο καιρό έχω να βαφτώ κανονικά? Από τον Αύγουστο! Μάλιστα!! Που πήγα σε μια βάφτιση!

Βάζω μόνο το αγαπημένο μου make up της La Roche Posay, διακριτικό ρουζ και lip gloss Κορρες κι έξω απ'την πόρτα!! Κάθε φορά που βάφομαι νιώθω το δέρμα μου βαρύ και την όψη μου τρομακτική!! Αλλά, τώρα θα το τολμήσω γιατί έχω ακούσει τα καλύτερα για την Avon και θα σας πω!!

Μπορεί να μην βάφομαι, αλλά τα υπόλοιπα καλλυντικά τα τιμάω και πάντα τα αγοράζω από το αγαπημένο μου φαρμακείο στην Μεταξά της Γλυφάδας! Έχω βρει πολύ καλά κορίτσια και πλήρως ενημερωμένα και έχω και κάρτα μέλους που μαζεύω πόντους και στους κάμποσους πόντους έχω 20 ευρώ ψώνια! Χαμός σας λέω, τρελό shopping στο φαρμακείο!!!

Έχω μεγάλη αγάπη σε όλη την οικογένεια της APIVITA και μένω απόλυτα ικανοποιημένη πάντα! Τελευταία μου μεγάλη και υπέροχη ανακάλυψη είναι τα βιολογικά έλαια που βγάζει η εταιρεία για διάφορες χρήσεις! Για αρχή έχω πάρει καλέντουλα και αμυγδαλέλαιο.

Το αμύγδαλο είναι καταπληκτικό, κάνει ακόμα και ντεμακιγιάζ και αφήνει ένα δέρμα απαλό και καθαρό! Η καλέντουλα είναι για χαλαρωτικό μασάζ και για ερεθισμούς στο δέρμα! Θαυματουργά!!

Θυμάστε τη Μaryholic?  Έκανε πάλι το θαύμα της!!!

Αυτό είναι ένα δώρο από μένα για μένα, γιατί κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στις δημιουργίες - φετίχ της Μαίρης!! Τσάντα φάκελος από απαλό σουέντ σε ανοιχτό γκρι με μπλε εσωτερικό! Αυτό που κάνει αυτη τη τσάντα ακόμα πιο ιδιαίτερη, είναι ότι το άνοιγμά της δεν φαίνεται από την μπροστινή πλευρά! Ανοίγει σαν να ξετυλίγεται και φανερώνεται μπροστά σου αυτό το μικρό θαύμα!!

Τις εκπτώσεις ομολογώ ότι δεν τις έχω εκμεταλλευτεί ακόμα! Έκανα το λάθος να πάω στο Metro Mall το Σάββατο, την πρώτη μέρα των εκπτώσεων και φυσικά γινόταν της τρελής κακομοίρας που σπεύδει να αγοράσει σακάκια με 20 ευρώ!! Παρόλα αυτά, αναγκάστηκα να υπομείνω την μακριά ουρά του ταμείου του H&M γιατί αγάπησα σφόδρα αυτό το απλό αλλά σημαντικό για την καρνταρόμπα μου σακάκι

Είναι κομμάτι - κλειδί, δεν μπορείτε να το αρνηθείτε αυτό! Και κυρίως λατρεύω τον στρογγυλό του γιακά που φέρνει σε ρετρό στυλ!

Ήταν καλοραμμένο, είχε τέλεια εφαρμογή και κόστιζε μόνο 40 ευρώ, αλλά δεν ήταν εκπτωτικό. Και στο ταμείο η κοπέλα μου λέει ''αυτό δεν έχει έκπτωση, έτσι?''.

Ε ναι καλέ, το ξέρω!

Και σας παρακαλώ, μην σπεύσετε να με κρίνετε ως καταναλωτική και εθισμένη στο shopping!

Γιατί είμαι!!!! Και φαίνομαι...

Έχω να πω τόσα πολλά...

Ας ξεκινήσω με ευχές σε όλους τους χτεσινούς και σημερινούς εορτάζοντες, που είναι πραγματικά πάρα πολλοί!!! Χρόνια καλά κι ευτυχισμένα στον Φώτη, τη Φωτεινή, τον Γιάννη, την Ιωάννα και τον Πρόδρομο και σε όλα τα υποκοριστικά και τα χαϊδευτικά αυτών!!

Τι όμορφες μέρες οι γιορτινές!!! Ο κόσμος φοράει τα καλά του, είναι συνεχώς με μια κούτα γλυκά στο χέρι και παρκάρει το αμάξι του όπου βρει!!! Υπάρχει μια διαρκής κίνηση, ένα τρέξιμο να προλάβεις όλα τα τραπέζια, μια λαχτάρα να τους δεις όλους, να προλάβεις να βγάλεις την υποχρέωση και να δημιουργήσεις καινούργιες (υποχρεώσεις!)...

Γενικά, πέρασα καλά στις γιορτές, αν και από την Πρωτοχρονιά και μετά άρχισα να ξεκουράζομαι και να νιώθω ένα πιο γιορτινό κλίμα! Μέχρι και την Παραμονή Πρωτοχρονιάς ήμουν σε κρίσιμη κατάσταση, αλλά ευτυχώς πάω καλύτερα! Βάζω σε σειρά τις δουλειές και τις υποχρεώσεις μου και αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι γυμναστήριο πιο εντατικά και να μαγειρεύω λιγότερο, πρώτον γιατί τρώω συνεχώς κι έπειτα γιατί τα χέρια μου κοντεύουν να γίνουν σαν χωριάτικες φρατζόλες από το ζύμωμα και η μέση μου κοντεύει να γίνει χίλια κομμάτια!

Λατρεύω τη μαγειρική, αλλά όταν γυρνάς σπίτι σου στις 7 το απόγευμα, δεν πρέπει να καταπιάνεσαι με δύσκολα πράγματα. Ίσα να μαγειρεύεις κάτι για την επόμενη μέρα και όχι πολλά-πολλά! Μερικές φορές με ξεκουράζει αυτή η ασχολία και άλλες με τρελαίνει! Το Σαββατοκύριακο σαφώς είναι πιο ξεκούραστο το πρόγραμμα και έχω το κακό ότι δεν μπορώ να κάτσω σε μία μεριά, οπότε την πληρώνουν οι κατσαρόλες και τα τηγάνια! Όμως πρέπει να το κοντρολάρω αυτό λιγάκι! Να φέρω μια ισορροπία και να μην κάνω υπερβολές!

Με αυτά τα δεδομένα, έχω ήδη τους πρώτους στόχους της χρονιάς:

1. Να βγαίνω περισσότερο με τις φίλες μου. Να ανακαλύψω νέα, ενδιαφέροντα μπαράκια, όπως έκανα παλιά. Να μην κοιμάμαι από τις 22.30, να δίνω λίγο περισσότερο χρόνο στον εαυτό μου.

2. Να κάνω περισσότερες μάσκες ομορφιάς, να φροντίζω περισσότερο το δέρμα μου, να το βοηθάω να αναπνέει. Έτσι κάθε φορά που μου έρχεται να ανοίξω φύλλο, θα ανοίγω το βαζάκι με την κρέμα προσώπου.

3. Να μην παραμελώ τον άντρα μου! Εδώ δεν χρειάζεται ανάλυση! Οι άντρες θέλουν να βλέπουν τη γυναίκα τους ξεκούραστη, κεφάτη και χαμογελαστή! Όχι μια τρελή με τον πλάστη στο χέρι και λερωμένη ποδιά! Όλα χρειάζονται αλλά με μέτρο! Αν ο άντρας μου μού δείξει με τον τρόπο του ότι με έχει ανάγκη, δεν πρέπει να το παραβλέψω.

4. Να πάρω όλη την άδεια που μου ανήκει από τη δουλειά μέσα στο έτος!!! Έφυγε το 2010 και μου έμειναν 6 μέρες άδειας ως υπόλοιπο, τις οποίες διεκδίκησα και δεν δέχομαι αντίρρηση! Θέλω να τις πάρω όλες, να τις εξαντλήσω, να τις χαρώ, όχι να τις πληρωθώ! Καμιά φορά, τα λεφτά (τα οποία στην προκειμένη είναι και πολύ λίγα!) δεν σου προσφέρουν τη χαρά που σου δίνει μια ελεύθερη μέρα χωρίς δουλειά, χωρίς πρωινό ξύπνημα, χωρίς τη βαβούρα του γραφείου! Δεν ήξερε, λέει, ότι μου αντιστοιχούν 21 μέρες και έκανε την κινέζα! Ε όχι κυρία μου!! Δικαιούμαι 21 μέρες στο έτος και θα τις εξαντλώ!!!

5. Να ανακαλύψουμε κι άλλα πανέμορφα μέρη, όπως αυτό που ανακαλύψαμε εχτές:

Το Κτήμα Συγγρού, στην Κηφισίας, είναι ένα μέρος υπέροχο για περπάτημα, για να καθαρίσει το μυαλό σου, για μια βόλτα με τον σκύλο σου, για χαλάρωση, για ηρεμία, για όλα τα καλά!! Και μου χρειάζονται τέτοια μέρη! Μου χρειάζονται πολύ αυτές οι στιγμές χαλάρωσης και επαφής με τη φύση!

Ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένη εκεί και αμέσως πιο ξεκούραστη! Βέβαια, το κρύο έγινε ανυπόφορο κάποια στιγμή, αλλά κανονίσαμε να ξαναπάμε την Κυριακή που θα έχει όμορφη λιακάδα και ανεβασμένη θερμοκρασία και θα πάρουμε μαζί μας και το Ριαννόσκυλο, οπότε ετοιμαστείτε για περισσότερες φωτογραφίες στη φύση!!

Το καφέ τσαντάκι που κρατάω είναι δημιουργία A dog's dreamz από την αγαπημένη μου Χρύσα!!!

Περισσότεροι στόχοι θα αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα του 2011 και δεν έχει σημασία το αν θα πραγματοποιηθούν! Σημασία έχει ότι βάζοντας στόχους, βρίσκεσαι σε εγρήγορση! Νιώθεις ότι κάτι περιμένεις από τον εαυτό σου! Δεν επαναπαύεσαι σε αυτά που έχεις!

Ξυπνήστε φέτος και βάλτε στόχους! Είναι αυτό που θα μας δώσει δύναμη να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που έρχονται! Θα σκεφτόμαστε τον στόχο μας και θα γινόμαστε πιο δυνατοί για να τον επιτύχουμε!

Είτε πρόκειται για μικρούς και ασήμαντους είτε για μεγάλους και τρανούς, οι στόχοι πάντοτε θα είναι κομμάτι του εαυτού μας και θα μας θυμίζουν πως πρέπει να γίνουμε καλύτεροι!

Καλή, δημιουργική, ευτυχισμένη, δυναμική και ειρηνική χρονιά σε όλους!!!!!!!

Χίλιες και 1 σκέψεις!

Χρόνια πολλά σε όλους σας!! Γλυκές ευχές σε όλη την παρέα που έχω παραμελήσει...


Σας εύχομαι υγεία, ευτυχία, αγάπη!! Κλισέ, αλλά σημαντικά! 

Ειλικρινά, ακομα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς πέρασαν τόσες μέρες από την τελευταία μου ανάρτηση. Τρέχω όλες αυτές τις ημέρες - μεταφορικά και κυριολεκτικά- τρέχω να προλάβω τα πάντα, να τους ικανοποιήσω όλους, κάνω τον χαμάλη στο γραφείο, είμαι γεμάτη υποχρεώσεις και τα δικαιώματα πάνε περίπατο!

Και έρχομαι τώρα να ρωτήσω: πότε πέρασαν τα Χριστούγεννα? Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα!

Εντάξει, για να μην είμαι αχάριστη, βγήκα κι ένα βράδυ. Το βράδυ της γιορτής μου 26/12 πήγα με φίλους για ποτό στο CV στο Γκάζι. Ένα διακριτικό μπαράκι που θυμίζει γαλλικό μπιστρό με στρογγυλές ροτόντες όμορφα στολισμένες με λευκά σερβίτσια για φαγητό! Απλώς, οι μπαρόβιοι είναι λίγο ''ριγμένοι'' στην προκειμένη, γιατί η μπάρα του είναι πολύ μικρή και αν το πετύχεις γεμάτο, δεν έχεις πού να σταθείς. Εμείς όμως αυτή τη φορά το πετύχαμε ψιλοάδειο γιατί πήγαμε νωρίς και απολαύσαμε ρετρό μουσική που σου θυμίζει τη Βουγιουκλάκη στο "Δόλωμα", όταν κατέβαινε από τη σκάλα με το διχτυωτό καλσόν και το υπέροχο μαύρο αποκαλυπτικό ντύσιμο!

Αισθησιακό δηλαδή κάπως το κλίμα, αλλά εγώ κουτούλαγα από τη νύστα και τους άφησα νωρίς να μείνουν να με γιορτάσουν όπως μου αξίζει! Με δόξα και τιμές!! Εγώ πήγα για ύπνο, γιατί μου αξίζει και λίγη ξεκούραση...

Το ίδιο απόγευμα, πριν το CV, είχαμε πάει για φαγητό στη γιαγιά Σταματία, η οποία, αφού μας είχε ταϊσει ό,τι υπήρχε στο σπίτι, μας είχε προσφέρει γλυκά, αναψυκτικά και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, πετάει κι ένα: "ε, δεν φάγατε τίποτα! Τι άλλο να σας φέρω, δεν έχω κάτι άλλο! Τίποτα δεν σας έβγαλα!"...

Τουλάχιστον, φέτος έμαθα τι δουλειά έκανε ο Χριστός:

 Ε, ναι! Ήταν συμβολαιογράφος! Εκτός και αν πρόκειται για απλή συνωνυμία! (Θε μου σχώρα με!)!!

Πάντως παιδιά, αυτές τις ημέρες, η κουζίνα μου πήρε φωτιά! Όχι καλέ, δεν καήκαμε! Εννοώ ότι έφτιαξα τόσα πολλά γλυκά όσα δεν είχα φτιάξει όλο το χρόνο! Μιλάμε για ποσότητες, όχι αστεία! Τα έκανα δωράκια, τα χλαπάκιασα... σε κάθε περίπτωση, χαμένα δεν πήγαν!!

Τώρα σειρά έχουν οι βασιλόπιτες!!

Και φτάσαμε στο σήμερα! Ήταν αρκετά δύσκολη μέρα στο γραφείο, τα μάτια μου τσούζουν από τον υπολογιστή, το κεφάλι μου πονάει, η μέση μου είναι σε άθλια κατάσταση και έπρεπε να χαλαρώσω με κάποιον τρόπο! Εγώ λοιπόν χαλαρώνω με ζεστό τσάι, κουβέρτα στην πλάτη και τα αγαπημένα μου ελληνικά, καταθλιπτικά τραγούδια: Γερνάω μαμά, Ανθρωποι μονάχοι, Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει, Αυτή η νύχτα μένει και τέτοια! Αν πια δεν χαλαρώσω με αυτά, ρίχνω έναν Μάλαμα, έναν Ιωαννίδη και νιώθω καλύτερα! Αυτή τη στιγμή ακούω την Παράκληση! Και είναι τόσο παράδοξο το γεγονός ότι τραγουδάω μόνη μου με πάθος όλα τα τραγούδια για χωρισμένους και συγκινούμαι, το ζω!! Κι ας μην είμαι χωρισμένη!! Έχει μεγάλη επιρροή επάνω μας η μουσική τελικά...

Δεν είχα σκοπό να σας μιλήσω σήμερα με την κούραση που είχα και ήθελα να κοιμηθώ από τις 9, αλά αφού είναι 10 και είμαι ακόμα όρθια, είπα να την κάνω την υπέρβαση!!

Θέλω πολύ να μάθω πώς τα περνάτε, πού θα κάνετε ρεβεγιόν, τι θα φορέσετε, τι δώρα δεχτήκατε και άλλα τέτοια κουτσομπολιά! Εγώ ξεκλέβω χρόνο και σας διαβάζω, αλλά σίγουρα θα έχετε κι άλλα νέα από όσα έχω ήδη μάθει! 

Α, κι αν δεν έχετε φρύδια, να πάτε να βάλετε εδώ στα κορίτσια στην Αργυρούπολη!!

Ή αν έχετε πολλά, να πάτε να βγάλετε μερικά! Δεν το διευκρινίζουν έτσι κι αλλιώς!!! (μακράν η πιο κακόγουστη ταμπέλα που έχω δει σε κατάστημα!!!!)

Επίσης έχω να δηλώσω ότι δεν με αγγίζει καθόλου ο στολισμός που έχουμε στο γραφείο! Δηλαδή, δεν μου κάνει καμία αίσθηση ρε παιδί μου! Τίποτα! Βλέπω απλώς ένα ψυχρό δέντρο, το οποίο αν δεν υπήρχε κι όλας δεν θα είχα πρόβλημα! Δεν ξέρω, ίσως είναι το γεγονός ότι γενικά δεν θέλω να βρίσκομα στο γραφείο! Θέλω να χουχουλιάζω στο σπίτι μου, το οποίο μου φαίνεται πανέμορφο ακόμα και με ένα μικρό δεντράκι σε γλάστρα που πήρα από το ΙΚΕΑ!!!

Καταρχήν, οι Αγιοβασίληδες είναι άχαροι με αυτά τα μακριά πόδια σαν σωλήνες!! Μπλιάχ!!!

Πάντως, ένα πολύ πρωτότυπο "δέντρο" είδα στη βιτρίνα της Tommy Hilfiger στην Κηφισιά και θα ήθελα κάποια στιγμή να το φτιάξω!!!

Αυτά τα νέα μου! Άραγε, έφτασα τις 1001 σκέψεις?! Δεν ξέρω, αν είναι λιγότερες συγχωρήστε με, είναι και η κούραση!!

Να περάσετε πολύ όμορφα αυτές τις γιορτινές ημέρες και προσπαθήστε να μην τις χάσετε! Να μην περάσουν οι γιορτές και δεν το καταλάβετε! Κάντε βόλτες, επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς και νιώστε την θαλπωρή των γιαγιάδων που έχουν ανάγκη να σας τραπεζώσουν και να σας φτύσουν που μεγαλώσατε και ομορφύνατε!!!

Λόγω των ημερών...

12 μέρες θέλουμε για τα Χριστούγεννα και έξω από την πόρτα μας επικρατεί χαμός! Και μέσα από την πόρτα μας δηλαδή δεν είναι και τέλεια τα πράγματα, αλλά το έξω με τρομάζει περισσότερο! Αυτή την εβδομάδα το πρόγραμμα αντί για στολισμούς, χορούς και πανηγύρια, έχει πορείες, απεργίες, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις περικυκλωμένες από ματ και κρίση. Πολύ κρίση! Οικονομική, συναισθηματική, ψυχολογική, απ' όλα! Είμαστε σε κρίση και δεν έχουμε και λεφτά να πάμε για ψυχανάλυση, να πούμε τα σώψυχά μας να ξελαμπικάρουμε βρε αδερφέ!

Οκ, το Σάββατο ήμουν στο κέντρο αρκετές ώρες και είδα κόσμο χαρούμενο και γεμάτα μαγαζιά, αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως τις προηγούμενες χρονιές και το νιώθω έντονα! Όλοι μοιάζουν σαν να βγαίνουν με το ζόρι, επειδή είναι γιορτές και επειδή ''πρέπει'' να ενισχύσουν την αγορά, να βγάλουν τα παιδιά έξω, να ξεφύγουν από τη μιζέρια και τα καθημερινά προβλήματα! Μετά τις γιορτές όμως τι? Ξανά πάλι τα ίδια! Κλεισμένοι στο καβούκι μας οι περισσότεροι και οι υπόλοιποι θα παίζουν ξύλο έξω από τη Βουλή! 

Πάλι καλά που είδαμε και λίγο χιόνι το Σάββατο και σαν να έγινε πιο ελαφρύ το κλίμα, πιο φωτεινό και αισιόδοξο! Δεν ξέρω αν σας βγάζει και εσάς το ίδιο συναίσθημα ένα χιονισμένο τοπίο! Εγώ το κρύο το απεχθάνομαι, αλλά με το χιόνι αισθάνομαι χαρούμενη, ελεύθερη! 

Σάββατο 11/12, ώρα 09.30 στην Ομόνοια έριχνε αρκετό χιόνι, που αν δεν φύσαγε, θα το είχε στρώσει! Και έτσι κύλησε όλη η ημέρα! Και αυτές οι αέρινες νιφάδες προκαλούσαν χαμόγελα στους περαστικούς! Μετρούσα χαμόγελα στο δρόμο, αλήθεια!!

Βρέθηκα στην Ομόνοια γιατί ήθελα να ψωνίσω κάποια πράγματα που μόνο εκεί βρίσκεις φτηνά! Στα μαγαζάκια της Αθηνάς, της Ευρυπίδου και της Πραξιτέλους, βρίσκεις θησαυρούς, κυρίως σε είδη σπιτιού και ακόμα πιο κυρίως σε είδη κουζίνας! Πήρα αρκετά πραγματάκια, τα οποία θα δείτε αύριο στο Eating Around...

Μετά ανέβηκα στο Κολωνάκι και πήγα κομμωτήριο για αλλαγή λούκ! Έτσι, για να αισθανθούμε καλύτερα μέρες που είναι! Να ανανεωθούμε λιγάκι και να είμαστε λαμπερές τις ημέρες των γιορτών, όπως συνηθίζουν να λένε αρκετά περιοδικά μόδας! Μετά το πρόγραμμα είχε μερικά ψώνια για ενίσχυση της γκαρνταρόμπας... 

Τα μαγαζιά είχαν ενημερωθεί για την πτώση της θερμοκρασίας και είχαν φροντίσει να βάλουν όλα τα χοντρά ρούχα, τα παλτό, τα πουλόβερ και τις γούνες σε περίοπτη θέση, ενώ μέχρι την Παρασκευή τον μεγαλύτερο χώρο καταλάμβαναν τα t-shirts και τα αέρινα φορέματα. Όλα είναι θέμα μάρκετινγκ λοιπόν και όλοι ποντάρουν στην ψυχολογία του πελάτη! Μπορεί σε 2 μέρες πάλι να έχουμε 25 βαθμούς, αλλά εφόσον το Σάββατο ο πελάτης βλέπει χιόνι έξω, τι θα αγοράσει? Λογικό είναι να γλυκοκοιτάξει τα χοντρουλά, μάλλινα ρούχα! Θυμάμαι όταν δούλευα ως πωλήτρια στη Sprider κι έπειτα στη Hugo Boss, κάθε Αύγουστο που φέρναμε τα χειμωνιάτικα, βάζαμε το air condition σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία για να νιώθει κρύο ο κόσμος όταν μπαίνει και να κοντοστέκεται στα χειμερινά. Να μην του φαίνονται τόσο ξένα και μακρινά! Μερικές φορές έπιανε αυτό το κόλπο, αλλά κάποιος μπορεί να το βρει αποτυχημένο και φτηνό!

Το βράδυ που έξω δεν υπήρχε ψυχή και από το δρόμο έβλεπες όλα τα διαμερίσματα φωτισμένα, σημάδι ότι ο κόσμος προτίμησε να χαρεί τη ζεστασιά του σπιτιού, εμείς βγήκαμε! Ναι, έτσι είμαστε εμείς! Δεν βγαίνουμε με τον καλό καιρό, βγαίνουμε με το χιονιά! Θα'ναι μάλλον κι αυτό στο πακετάκι των ημερών! Ε, μέρες που είναι να βγούμε λίγο και τέτοια!

Πήγαμε στο Divani Apollon Palace  να ακούσουμε την κολλητή μου Μαρίνα στο πιάνο μπαρ. Με τη Μαρίνα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, από πολύ μικρές και το όνειρό της πάντα ήταν να γίνει μουσικός! Σπούδαζε πιάνο από μικρή και όταν πήρε το πτυχίο της ξεκίνησε μαθήματα σε παιδάκια! Αγαπάει πολύ αυτή τη δουλειά, όσο και το να παίζει πιάνο σε εκδηλώσεις και διάφορα μαγαζιά! Έτσι λοιπόν, κάθε φορά που παίζει κάπου πηγαίνω κι εγώ από πίσω και λέω ότι είμαι το μπαλέτο της! Και δεν παίζει μόνο, τραγουδάει κι όλας και έχει πολύ καλή φωνή! Καθήσαμε στο ωραίο τραπεζάκι μας, μέσα στη ζεστασιά του πολυτελούς ξενοδοχείου και απολαύσαμε τις μελωδίες της και το κρασάκι μας! Δίπλα μας πελάτες άνω των 50 με τις κυρίες τους απολάμβαναν τραγούδια της εποχής τους... 

Η Κυριακή ήταν μια μελαγχολική ημέρα με πολύ κρύο και βαρεμάρα! Αραλίκι στον καναπέ, κουβέρτες από πάνω και τη σκύλα στην κορυφή για ντεκόρ! Ευτυχώς που το απόγευμα συνάντησα μερικές καλές φίλες και πέρασε πολύ όμορφα η ώρα στη ζεστασιά του σπιτιού της Χρύσας!!

Και σήμερα τα ξέρετε, δουλειά και πάλι δουλειά! Και βροχή και μελαγχολία και η θέρμανση στο φουλ!

Καλή εβδομάδα σε όλους! Εύχομαι να είναι όσο πιο γιορτινή μπορούμε κι αν δεν μπορούμε ...να πιεστούμε, λόγω των ημερών! Είναι κρίμα να χάνουμε αυτές τις ημέρες...